stiglits

Ευθέως προχθές ο διακριμένοςοικονομολόγος Στίγκλιτς είπε ότι τα Μνημόνια που άρχισε να υπογράφει η κυβέρνηση Παπανδρέου ήταν για να σώσουν τις γαλλικές και τις γερμανικές τράπεζες και όχι την Ελλάδα.

Και αυτό γιατί, καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση,κανένας πρωθυπουργός καικανέςνας υπουργός Οικονομικών όπως απέδειξαν και τα στρές τέστ των τραπεζών δεν δέχθηκε να γίνει έρμαιο του κ.Σόϊμπλε.

Ο πρωθυπουργός της ιταλίας κ.Ρέντσι γνωρίζοντας την κατάσταση των ιταλικών τραπεζών από τονπροηγούμενο μήνα είχε προειδοποιήσει την κ. Μέρκελ ότι η Ιταλία θα στηρίξει με κρατικές εγγυήσεις τις τράπεζές της. Και πράγματι αυτό έκανε μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων για την τράπεζα της Σιένα όπου πήρε κακή βαθμολογία στα στρες τεστ.

Το ίδιο όμως πράττει και η Ιρλανδία για τις τράπεζές της που τις στηρίζει και καλπάζει αναπτυξιακά. Αντίθετα, στην Ελλάδα, από το 2010 η κυβέρνηση Παπανδρέου με υπουργό Οικονομικών τον κ. Παπακωνσταντίνου όχι μόνο είχε αποδεχθεί ότι η χώρα ήταν διαφθαρμένη αλλά και μας ανακοίνωσε από το Καστελόριζο ως μεγάλη επιτυχία το πρώτο Μνημόνιο βάζοντας στο γύψο την Εθνική οικονομία αλλά και το σύνολο των Ελλήνων που βλέπουν καθημερινά να μειώνεται το εισόδημά τους λόγω της φορολογικής λαίλαπας και των μειώσεων προκειμένου να αποπληρωθούν η υποτιθέμενη βοήεια των Γερερμανών.

Το «Όχι» Ρέντσι στον Σόϊμπλε

Στο μεταξύ, την διαβεβαίωση ότι δεν θα ληφθούν, φέτος, νέα οικονομικά μέτρα και δεν πρόκειται να αυξηθεί ο ΦΠΑ, έδωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματτέο Ρέντσι, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Λα Ρεπούμπλικα,. Παράλληλα, τόνισε ότι «οι φόροι θα συνεχίσουν την πτωτική τους πορεία, με μείωση, αυτή την φορά, του φόρου που επιβάλλεται στις εισπράξεις των ιδιωτικών επιχειρήσεων».

Σε ότι αφορά την αντιμετώπιση των τρομοκρατικών επιθέσεων ο Ρέντσι υπογραμμίζει ότι «οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες εργάζονται με εξαιρετικό τρόπο», ενώ, ερωτηθείς σχετικά με την πιθανότητα νέων στρατιωτικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό, απαντά ότι «οι στρατιωτικές πρωτοβουλίες αυτού του είδους πρέπει να διαθέτουν μια στρατηγική για το αύριο και όχι μόνον μια τακτική για το παρόν».

Για το μεταναστευτικό, ο επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης ξεκαθαρίζει ότι η άμεση προτεραιότητα παραμένει η διάσωση ανθρώπινων ζωών «αλλά η Ευρώπη πρέπει να συνδέσει στρατηγικές διεθνούς συνεργασίας με την διαδικασία επαναπατρισμών, διαφορετικά το όλο σύστημα δεν αντέχει».

Σχετικά, δε, με το νέο σχέδιο αναδιάρθρωσης της τράπεζας Monte dei Paschi di Siena, o Renzi τονίζει ότι «έδρασε από κοινού με τον υπουργό οικονομικών, Πιέρ Κάρλο Πάντοαν, ενθαρρύνοντας την επίτευξη λύσης μέσα από την αγορά», διότι «δεν είναι σωστό, για τα λάθη των πολιτικών και τραπεζιτών του παρελθόντος, να πληρώνουν οι πολίτες».

Ο Ιταλός πρωθυπουργός εκτιμά, τέλος, ότι το να πουλήσουν, οι τράπεζες, τα κόκκινα δάνειά τους, αποτελεί το ισχυρότερο μέτρο ανάπτυξης, διότι, με τον τρόπο αυτό, «μπορούν να δοθούν πιστώσεις σε μικρομεσαίους επιχειρηματίες, σε βιοτέχνες και στα νοικοκυριά».

Government Buildings Dublin

Ενώ η συγκάτοικός μας στα Μνημόνια Ιρλανδία ανακοίνωσε για το 2015 ρυθμούς ανάπτυξης 26,5% - μια ασύλληπτη επίδοση παγκοσμίως- η Ελλάδα ζει καθημερινά καθεστώς μαρασμού της οικονομίας που αποσυνθέτει τον κοινωνικό ιστό. Πολίτες και επιχειρήσεις αδυνατούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους και οδηγούνται σε αδιέξοδο. Η χώρα βιώνει το τρίτο Μνημόνιο σε συνθήκες καθολικής απελπισίας. 

Και παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση εκφράζει την αισιοδοξία της πως «τα δύσκολα πέρασαν» και «γυρίζουμε σελίδα», η ανάπτυξη και η απασχόληση απαιτούν προϋποθέσεις που δεν φαίνεται να υιοθετούνται με αποφασιστικότητα. 

Τι συνέβη και η Ιρλανδία πέτυχε εκεί που αποτυγχάνουμε εμείς; 

Η Ιρλανδική οικονομία, στο τέλος του 2010, υπέφερε από 4 κρίσεις:
-    Κρίση στην αγορά εργασίας 
-    Κρίση στη στεγαστική αγορά
-    Κρίση στα δημόσια οικονομικά 
-    Κρίση στο Χρηματοπιστωτικό  Σύστημα 

Παρά τη ραγδαία αύξηση της ανεργίας (τριπλασιάστηκε μεταξύ 2006 και 2010) και την κατάρρευση της στεγαστικής αγοράς, την ίδια περίοδο, κυρίως λόγω των προβλημάτων αποπληρωμής των δανείων που δημιούργησε ο εύκολος δανεισμός, η χώρα οδηγήθηκε στο μνημόνιο από την κρίση στο τραπεζικό της σύστημα και τη δραματική επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών της.  

Όταν τον Σεπτέμβριο του 2008, με τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, οι Ιρλανδικές τράπεζες βρέθηκαν στο κόκκινο και πτώχευσαν, η Ιρλανδική κυβέρνηση ανέλαβε όλες τις υποχρεώσεις τους. Και όχι μόνο τις «εσωτερικές». Υποκύπτοντας στις πιέσεις ττων Ευρωπαίων  - κυρίως της Γερμανίας, της Βρετανίας και της Γαλλίας, των οποίων οι τράπεζες ήταν εκτεθειμένες στις συναλλαγές τους με το Ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα – το Δουβλίνο «έσωσε» τις τράπεζες μεταφέροντας τα βάρη τους στο δημόσιο προϋπολογισμό, με αποτέλεσμα το έλλειμμα της Ιρλανδίας από σχεδόν μηδενικό το 2007 να φτάσει το 25% το 2010 και το χρέος από 25% να εκτιναχθεί στο 96,2% το 2010. Η κατάσταση κρίθηκε «μη διαχειρίσιμη» και η χώρα μπήκε σε Μνημόνιο. 

Ωστόσο , μετά τρία χρόνια Μνημονίου, ο Ιρλανδικός λαός είδε τις προσπάθειές του να πιάνουν τόπο: Το ΑΕΠ αυξήθηκε 1,7%, οι επενδύσεις αυξήθηκαν 8,3% και οι ιρλανδικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 12,6%. Το 2014 η Ιρλανδία κατέγραψε ανάπτυξη 4,8%, την ταχύτερη στην ΕΕ. To υπουργείο Οικονομικών  ανακοίνωσε μάλιστα ότι η Ιρλανδία θα εξοφλήσει νωρίτερα τις οφειλές της στο ΔΝΤ, που υπολείπονται 4,5 δις από τα 22,5 δισ. ευρώ που έχει δανειστεί. Επίσης, την περασμένη Άνοιξη, η χώρα βγήκε στις αγορές εκδίδοντας με επιτυχία έντοκα γραμμάτια του δημοσίου, με αρνητικό επιτόκιο. 

Που οφείλεται το «Ιρλανδικό θαύμα»; 

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του προς την Αγγελική Κουγιάννου (The Haffington Post) ο βοηθός καθηγητής Οικονομικών του Trinity College στο Δουβλίνο, Ronan Lyons, εξήγησε πως 5 ήταν οι βασικοί λόγοι:
-    Μιά νέα κυβέρνηση, με ισχυρή λαϊκή εντολή, μπόρεσε να περάσει μια σειρά σκληρών μέτρων.
-    Η πλειοψηφία των πολιτών αναγνώριζε ότι υπήρξαν «υπερβολές» τα χρόνια μέχρι το 2007, οπότε έγινε αποδεκτή, χωρίς μεγάλες αντιδράσεις,  η οικονομική προσαρμογή και η λιτότητα.
-    Η κυβέρνηση κατάφερε και διατήρησε την ανταγωνιστικότητά της μέσα στην κρίση. 
-    Η φορολογία των επιχειρήσεων παρέμεινε, στα χρόνια του Μνημονίου, αμετάβλητη στο 12,5%
-    Έτσι, η κυβέρνηση δημιούργησε κλίμα εμπιστοσύνης και κράτησε τις ξένες εταιρίες που δραστηριοποιούντο στη χώρα , προσελκύοντας παράλληλα νέες ξένες επενδύσεις, που ισχυροποίησαν καταλυτικά την εθνική οικονομία, ώθησαν τις εξαγωγές και δημιούργησαν νέες θέσεις εργασίας. 

Επιστημονικοί - και όχι μόνο - κύκλοι θεωρούν πως η απόσταση από την Ελληνική μιζέρια στο «Ιρλανδικό πρότυπο», είναι τόσο τεράστια όσο και ελάχιστη. 

Είναι πρωτίστως ζήτημα πολιτικής αντίληψης και στρατηγικών αποφάσεων. Αρκεί να εγκαταλείψουμε ιδεολογικές αγκυλώσεις και να προχωρήσουμε σε αποφασιστικές κινήσεις στους τομείς της φορολογίας, των μεταρρυθμίσεων, της διαχειριστικής επάρκειας και της επιχειρηματικότητας. Είναι οι αναγκαίες συνθήκες που θα κινητοποιήσουν την οικονομία, θα δημιουργήσουν αξιόπιστες συνθήκες ανάπτυξης και απασχόλησης και θα ανακουφίσουν την κοινωνία. 

Renzi Merkel antithesi

Σε μείζον ζήτημα για τον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα κινδυνεύει να εξελιχθεί η χρηματοπιστωτική κρίση στην Ιταλία, με την Ρώμη να πιέζει για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κρατικά κεφάλαια και το Βερολίνο να τονίζει ότι πρέπει να εφαρμοστεί ο θεσμοθετημένος κανόνας του Bail-in.(κούρεμα καταθέσεων)

Τέλμα στη διαπραγμάτευση Ρώμης - Βρυξελλών

Η Ρώμη θεωρεί ότι το Bail-in θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην πίστη των επενδυτών και των καταθετών

Την στιγμή που οι μετοχές των Ιταλικών τραπεζών βουλιάζουν, οι συζητήσεις της κυβέρνησης Ρέντσι με τη Κομισιόν για την ανακεφαλαιοποίηση κυρίως της Banca Monte dei Paschi di Siena και άλλων τραπεζών της χώρας βρίσκονται σε τέλμα.

Το ερώτημα είναι αν θα πρέπει να ακολουθηθεί η λύση του bail-in που πρακτικά σημαίνει κούρεμα των ομολογιούχων και των μετόχων των τραπεζών και δευτερευόντως των καταθετών, ή αν θα επιλεγεί η ανακεφαλαιοποίηση με κρατικά κεφάλαια.

Η Ρώμη θεωρεί ότι το Bail-in θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην πίστη των επενδυτών και των καταθετών προς τις τράπεζες. Από την άλλη, οι Βρυξέλλες αντιλαμβάνονται εντελώς διαφορετικά το σχέδιο του Ματέο Ρέντσι. Η Κομισιόν φοβάται ότι πολλές τράπεζες στην Ευρώπη θα θελήσουν να ανακεφαλαιοποιηθούν με κρατικό χρήμα παρακάμπτοντας το οδυνηρό για τους επενδυτές τους Bail-in.

Η Επιτροπή θα ήθελε να εφαρμοστεί ένα σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο η παροχή κρατικών κεφαλαίων για την διάσωση μιας τράπεζας να γίνει μετά από κούρεμα ομολόγων και μετοχών.

Το δίχτυ ασφαλείας του Ρεντσι

Οι μεγάλες τράπεζες της Ιταλίας βαρύνονται με περίπου 360 δισεκ. ευρώ «κόκκινων δανείων» 

Το σχέδιο της Ρώμης, είναι περισσότερο «ελαφρύ» σε ό,τι αφορά στην αντιμετώπιση ομολογιούχων και μετόχων. Σύμφωνα με αυτό, οι ιταλικές τράπεζες θα εκδώσουν μετοχές ή ομόλογα μετατρέψιμα σε μετοχές και το κράτος θα συμφωνήσει να αγοράσει όσους από τους τίτλους αυτούς δεν πωληθούν σε ιδιώτες, ενεργώντας ως δίχτυ ασφαλείας. Στόχος είναι να εξασφαλιστούν τουλάχιστον 5 δις ευρώ, για την Banca Monte dei Paschi di Siena.

Οι Ιταλοί θα επιθυμούσαν το συγκεκριμένο σχέδιο να εφαρμοστεί αμέσως, όμως μία συμφωνία θεωρείται απίθανη πριν τις 29 Ιουλίου, όταν θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των stress tests των τραπεζών.

Ομως η τράπεζα της Σιένας δεν είναι ο μοναδικός ασθενής του ιταλικού πιστωτικού συστήματος. Συνολικά οι μεγάλες τράπεζες της χώρας βαρύνονται με περίπου 360 δισεκ. ευρώ «κόκκινων δανείων» γεγονός το οποίο καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνο μετά και την βουτιά των μετοχών τους την επομένη του δημοψηφίσματος στη Βρετανία. Το συνολικό σχέδιο Ρέντσι προβλέπει την δαπάνη 40 δισεκατομμυρίων ευρώ για την σωτηρία των τραπεζών.

Κεντρική τράπεζα Ιταλίας: Ναι στην κρατική στήριξη

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας Ινιάτσιο Βίσκο δήλωσε την Παρασκευή ότι θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν κρατικά κεφάλαια για να στηριχθούν οι προβληματικές τράπεζες της χώρας, σε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που «είναι γεμάτο κινδύνους» ύστερα από την απόφαση της Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Βίσκο είπε ότι οι τρέχουσες συνθήκες της αγοράς είναι «γεμάτες κινδύνους για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα» και ότι ένας κρατικός μηχανισμός ασφαλείας για τη στήριξη των τραπεζών είναι απαραίτητος και δεν απαγορεύεται από τους ευρωπαϊκούς κανόνες.

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε «συνεχή διάλογο» με τις Βρυξέλλες για να «διερευνήσει όλα τα μέσα δημόσιας παρέμβασης που επιτρέπονται από τους κανονισμούς της ΕΕ» δήλωσε ο Πάντοαν.

Κίνδυνος επέκτασης σε όλη την Ευρώπη

Ο Βίσκο, που είναι και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προειδοποίησε για ενδεχόμενες συστημικές επιπτώσεις στο σύνολο της ευρωζώνης.

Ο Βίσκο δήλωσε ότι στην παρούσα κατάσταση είναι απαραίτητο οι αξιωματούχοι που είναι υπεύθυνοι για τη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής να είναι έτοιμοι «να περιορίσουν τις εντάσεις στην αγορά, να διασφαλίσουν τη ρευστότητα, να ενδυναμώσουν το τραπεζικό σύστημα και να στηρίξουν την εμπιστοσύνη». Προειδοποίησε επίσης ότι η πολύ αυστηρή εφαρμογή των κανόνων τραπεζικής εποπτείας δεν θα πρέπει «να αποτελέσει από μόνη της πηγή έντασης».

Γερμανία: Να εφαρμοστούν οι κανονισμοί

«Η διάσωση θα επιβαρύνει τους καταθέτες τους», δηλώνει η γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, επιμένοντας στην εφαρμογή του μέτρου του Bail-in, το οποίο, στο πλαίσιο της ευρύτερης «τραπεζικής εποπτείας» προτάθηκε τον Ιούνιο του 2012 από την Κομισιόν, έχει ήδη θεσμοθετηθεί και τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή σε ολόκληρη την Ευρωζώνη από την 1η Ιανουαρίου 2016. Ο γερμανός υπουργός εξωτερικών αν και έσπευσε να επισημάνει ότι το ζήτημα των Ιταλικών τραπεζών εξετάζεται από τις Βρυξέλλες και τη Ρώμη, φρόντισε να θυμίσει σε όλους ότι «η Τραπεζική Εποπτεία είναι εγκατεστημένη στην ΕΚΤ και ανεξάρτητη».

Η «σφήνα» του ευρωδικαστηρίου περιπλέκει την κατάσταση

Οι έως τώρα κανόνες προβλέπουν ότι πρώτα πρέπει να επιβάλλεται bail-in σε μια τράπεζα που κινδυνεύει, δηλαδή να γίνεται «κούρεμα»« των ομολόγων και των μετοχών προς όφελος της τράπεζας, πριν χρησιμοποιηθεί το κρατικό χρήμα.

Αν και τίποτε δεν έχει παγιωθεί, η πλάστιγγα προς το παρόν τουλάχιστον φαίνεται να γέρνει προς την Ιταλία, καθώς – σύμφωνα με πληροφορίες του πρακτορείου Reuters – το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο πρόκειται να αποφασίσει εντός του Ιουλίου για το εάν μπορούν να χρησιμοποιούνται κρατικά κεφάλαια και να επιβάλλονται απώλειες σε ιδιώτες επενδυτές σε μια διάσωση τράπεζας.

Την προσφυγή στο Ευρωδικαστήριο έκανε μια ομάδα επενδυτών που είδαν τις καταθέσεις τους να εξανεμίζονται στην σλοβενική τραπεζική κρίση του 2013. Το Reuters αναφέρει ότι το ευρωδικαστήριο, στο 80% των αποφάσεών του έχει δεχθεί τις εισηγήσεις του γενικού εισαγγελέα.

Στην συγκεκριμένη υπόθεση, ο γενικός εισαγγελέας, στο πόρισμά του αναφέρει ότι «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει δεσμευτικές εξουσίες για τέτοιου είδους ζητήματα και ότι, οι απώλειες των ιδιωτών επενδυτών δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου το κράτος να βοηθήσει τις τράπεζες».

Η απόφαση πρόκειται να εκδοθεί στις 19 Ιουλίου και αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι μόνο από τις Βρυξέλλες, τη Ρώμη και το Βερολίνο, αλλά και την Λισαβόνα, καθώς η τρίτη σε μέγεθος τράπεζα της Πορτογαλίας, η Caixa Geral de Depositos, χρειάζεται ανακεφαλαιοποίηση. 

thetoc

banca italia

Ως ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα των επόμενων μηνών για την Ιταλία αλλά και για την ίδια τη συνοχή και τη... συνέχεια της Ευρωζώνης και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης χαρακτηρίζουν πλέον οι διεθνείς αναλυτές – τελευταία χρονικά η... Citigroup – την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ιταλική τραπεζική σκηνή. 

Εκεί όπου τριγμούς στα θεμέλια της οικονομίας της Ιταλίας, της τρίτης μεγαλύτερης την ευρωζώνη, προκαλεί η νέα υποχώρηση των τραπεζικών μετοχών που κορυφώθηκε Δευτέρα και Τρίτη αλλά ουσιαστικά έχει ξεκινήσει από την ημέρα του βρετανικού Brexit καθώς έχει οδηγήσει τον κλάδο σε απομείωση αξίας άνω του 30% μέσα σε ελάχιστες ημέρες.
 
Μάλιστα, σύμφωνα με εξαιρετικά δυσοίωνα σενάρια, τα οποία μεταδίδει το Reuters απειλείται μετάδοση της κρίσης και σε άλλες χώρες της ΕΕ, ενώ αυτή η κρίση μπορεί να στείλει την Ιταλία πίσω στην ύφεση.
 
Τα πλέον απαισιόδοξα σενάρια θεωρούν ότι η υποχώρηση των ιταλικών τραπεζών μπορεί να προκαλέσει μια κατάρρευση «τύπου Ελλάδας», την οποία όμως, θα είναι σχεδόν αδύνατο να περιορίσει η Ευρώπη.
 
Ασφυξία από τα «κόκκινα δάνεια»
 
Σύμφωνα με το Reuters οι ιταλικές τράπεζες ασφυκτιούν υπό τα συσσωρευμένα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ενώ- για να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η αίσθηση αστάθειας- ο πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι δεσμεύθηκε να παραιτηθεί, αν χάσει το δημοψήφισμα του Οκτωβρίου για τη συνταγματική αναθεώρηση.
 
«Η Ιταλία αντιμετωπίζει μία ισχυρή κρίση, που ενισχύεται με γεωμετρική πρόοδο», ανέφερε ο Φραντσέσκο Γκαλιέτι, επικεφαλής της εταιρείας Policy Sonar και πρώην αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών. «Το άμεσο έναυσμα αυτής, είναι η τραπεζική κρίση», πρόσθεσε. Ο τραπεζικός δείκτης της Ιταλίας υποχώρησε κατά 30% από τη στιγμή που η Μ. Βρετανία αποφάσισε υπέρ του Brexit, ανεβάζοντας τις απώλειες μέχρι στιγμής στο 57% από την αρχή του έτους. Την Τρίτη, υποχώρησε περαιτέρω κατά 1,44%, φτάνοντας περίπου σε χαμηλό τριετίας.
 
Τη δεδομένη στιγμή η Ιταλία είναι εύθραυστη, πολιτικά και οικονομικά. Συχνά, περιγράφεται ως «πολύ μεγάλη για να σωθεί» σε μία κρίση, οπότε ακόμη κι αν είναι μικρή η άμεση οικονομική σχέση μεταξύ των τραπεζών της και της ψήφου υπέρ του Brexit, οποιοδήποτε παγκόσμιο σοκ προκαλεί μεγάλες «δονήσεις» στη χώρα, γράφει το Reuters.
 
«Η Ιταλία είναι ουσιαστικά το τεκτονικό ρήγμα της Ευρώπης», σχολίασε πρώην αξιωματούχος του ΔΝΤ, που διατήρησε την ανωνυμία του. «Τόσο το δημόσιο χρέος, όσο και ο τραπεζικός τομέας είναι σε μία πυριτιδαποθήκη, που διατηρείται μέσα από μία διαδικασία μη αναγνώρισης των συσσωρευμένων ζημιών που συνεχίζουν να μετακυλούν. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι κάποιος πρέπει να αναλάβει τις ζημιές τελικά», πρόσθεσε.
 
Ανησυχία για την τρίτη μεγαλύτερη ιταλική τράπεζα 
 
 
Η μεγαλύτερη άμεση ανησυχία επικεντρώνεται στην τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα της Ιταλίας, την Banca Monte dei Paschi di Siena, που έχει τη μεγαλύτερη αναλογία μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η ΕΚΤ της έχει ζητήσει να τα περιορίσει κατά 40% τα επόμενα τρία χρόνια. Η Ρώμη είναι σε συζητήσεις με τις Βρυξέλλες για ένα σχέδιο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών της, ελπίζοντας να περιορίσουν τις απώλειες για τους μετόχους και ομολογιούχους.
 
Μία τέτοια συμφωνία, μπορεί να απαιτεί την παράκαμψη των κανονισμών που υιοθέτησε η ΕΕ το 2014, προκειμένου να αναγκάζει επενδυτές και καταθέτες να επωμίζονται το βάρος σε τέτοιες περιπτώσεις. Η Γερμανία τονίζει ότι οι κανονισμοί πρέπει να γίνουν σεβαστοί, αλλά η Ιταλία απαντά ότι απαιτείται ευελιξία.
 
«Μία λύση πρέπει να βρεθεί γρήγορα, διαφορετικά η παλαιότερη τράπεζα του κόσμου (BMPS) μπορεί να καταρρεύσει και να πάρει μαζί της τον υπόλοιπο τραπεζικό τομέα της Ευρώπης. Η ΕΕ πρέπει να δείξει ευελιξία, διαφορετικά η Ιταλία μπορεί να χρεοκοπήσει», προειδοποίησε ο Αντριου Εντουαρντς, CEO της χρηματοοικονομικής εταιρείας ETX Capital.
 
Ιταλικές εποπτικές αρχές: Στοπ στο short selling για τις επόμενες ημέρες
 
Σήμερα πάντως και με την προστασία που παρέχει η απόφαση των εποπτικών αρχών του ιταλικού χρηματιστηρίου να απαγορεύσουν το short selling για τις επόμενες ημέρες στα τραπεζικά χαρτιά, η μεν μετοχή της Banca Monte dei Paschi di Siena ανακάμπτει κατά 9% (έχοντας βεβαίως κατακρημνιστεί κατά 75% όλο το προηγούμενο διάστημα) και έδωσε μιαν κάποια ανάσα και στις ευρωαγορές γενικότερα.
 
SocGen: SOS, η ιταλική τραπεζική κρίση μπορεί να εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη
 
Την ίδια ώρα ολοένα και περισσότεροι παράγοντες του τραπεζικού τομέα κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Τελευταίος χρονικά ο πρόεδρος της Γαλλικής τράπεζας Societe Generale, Lorenzo Bini Smaghi ο οποίος, μιλώντας στο Bloomberg, προειδοποίησε ότι η τραπεζική κρίση στην Ιταλία θα μπορούσε να εξαπλωθεί στην υπό λοιπη Ευρώπη και υποστήριξε, ότι "οι κανόνες που περιορίζουν τις κρατικές ενισχύσεις προς τις τράπεζες, θα πρέπει να επανεξεταστούν", αφήνοντας με τη σειρά του ευθεία βολή προς την "περιοριστική γερμανική συνταγή".
 
"Όλη η τραπεζική αγορά βρίσκεται υπό πίεση", τόνισε το πρώην μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ και συνέχισε λέγοντας ότι "έχουμε θεσπίσει κανόνες σχετικά με το δημόσιο χρήμα", οι οποίοι κανόνες όπως είπε "πρέπει να επαναξιολογηθούν σε μια αγορά που έχει να αντιμετωπίσει μια πιθανή κρίση, για να αποφασιστεί αν πρέπει να εφαρμοστεί κάποια ανακοπή".
 
newmoney

lagard tomsen

Πρέπει να παραδεχθούμε ότι η εμπειρία του ΔΝΤ στην Ελλάδα δεν ήταν επιτυχημένη, δήλωσε η γενική διευθύντρια του Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, σε συνέντευξη που έδωσε στους Financial Times.

«Δεν ήταν μία επιτυχημένη εμπειρία, ας το παραδεχθούμε, για κανέναν, ιδιαίτερα για τους ίδιους τους Έλληνες πολίτες», είπε.

Η Λαγκάρντ σημείωσε ότι το ΔΝΤ είναι απλά ο «βολικός αποδιοπομπαίος τράγος» στην Ελλάδα, ιδιαίτερα καθώς υποστηρίζει σθεναρά την ελάφρυνση του χρέους της από τους Ευρωπαίους πιστωτές.

Στη συνέντευξη, με αφορμή την έναρξη της δεύτερης θητείας της ως επικεφαλής του ΔΝΤ, δήλωσε ότι θέλει το Ταμείο να πάει «βαθύτερα» και «πιο μακριά» στην εργασία του σε θέματα, όπως αυτό της εισοδηματικής ανισότητας.

Η αντιμετώπιση των ανισοτήτων, υποστήριξε, είναι κρίσιμης σημασίας για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην παγκοσμιοποίηση, η οποία έβγαλε εκατομμύρια ανθρώπων από τη φτώχεια σε όλο τον κόσμο, αλλά βρίσκεται τώρα στο στόχαστρο στις πλούσιες οικονομίες, όπου δεν έγιναν αρκετά πράγματα για να βοηθηθούν όσοι έμειναν πίσω.

«Πρέπει να συνεχίσουμε να είμαστε αυστηροί και πειθαρχημένοι. Κατά περίπτωση, εξακολουθούμε να κάνουμε συστάσεις που δεν είναι ευχάριστες για τους πολίτες, επειδή είναι σκληρές», σημείωσε, προσθέτοντας: «Αλλά... θα ήθελα το ΔΝΤ να έχει ανθρώπινο πρόσωπο».

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι δεν έχουν πεισθεί όλοι ότι ένας Οργανισμός, που εξακολουθεί να θεωρείται ως ο μπαμπούλας που εμφανίζεται μόνο για να δώσει σκληρή θεραπεία σε περιόδους κρίσης σε πολλά μέρη του κόσμου μπορεί να γίνει πιο ήπιος και καλοσυνάτος.

Εάν οι επικριτές βλέπουν την Ελλάδα ως την αποτυχία των ορθόδοξων οικονομικών και την ψήφο της Βρετανίας για έξοδο από την ΕΕ ως ένδειξη αποτυχίας της παγκοσμιοποίησης, το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι η εναλλακτική είναι χειρότερη, αναφέρει η εφημερίδα.

Το είδος των προστατευτικών πολιτικών που υποστηρίζει ο Ντόναλντ Τραμπ, ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων για την προεδρία των ΗΠΑ, θα ήταν «καταστροφική για την παγκόσμια οικονομία», σημείωσε η Λαγκάρντ.

regling

 Για πρώτη φορά τόσο ωμά ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Κλάους Ρέγκλινγκ ξεκαθάρισε γιατί οι ευρωπαίοι δεν ακολουθούν τις υποδείξεις του ΔΝΤ όσον αφορά στο ελληνικό χρέος.

Σε συνέντευξή του  στη γαλλική εφημερίδα Les Echos αναφέρθηκε αναλυτικά στις παρεμβάσεις που μελετούν οι Ευρωπαίοι για την γρήγορη ελάφρυνση του ελληνικού χρέους αλλά ξεκαθάρισε:  

«Σήμερα δίνουμε το 90% των χρημάτων, το ΔΝΤ μόνο το 10%. Δίνουμε πολύ μεγαλύτερα ποσά από ό,τι μπορεί να δώσει το ΔΝΤ και με πολύ χαμηλότερα επιτόκια. Το ΔΝΤ είναι περίπου τέσσερις φορές ακριβότερο [από εμάς]». 

Τι μέτρα εξετάζονται για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους   

Ένα από τα μέτρα που εξετάζονται είναι η επιμήκυνση της διάρκειας ορισμένων δανείων στήριξης, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος αύξησης του ετήσιου κόστους εξυπηρέτησης του χρέους μέσα στα επόμενα χρόνια.

«Αυτή τη στιγμή, επειδή έγινε μία αποπληρωμή, η μέση διάρκεια [των δανείων] είναι μόνο 28 χρόνια, και έχουμε το δικαίωμα να πάμε έως τα 32 χρόνια. Επομένως μπορούμε να δουλέψουμε πάνω σε αυτό και σχετικά γρήγορα να προσαρμόσουμε ορισμένες από τις αποπληρωμές ώστε να αποφύγουμε μεγάλα άλματα στις καταβολές,κάποια έτη», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Ρέγκλινγκ σύμφωνα με το ΣΚΑΪ.

Παράλληλα, μελετώνται μέτρα που θα διασφαλίζουν ότι το επιτόκιο των δανείων στήριξης θα παραμείνει χαμηλό σε βάθος χρόνου, με τον κ. Ρέγκλινγκ ωστόσο να αποφεύγει να αναφερθεί στην πρόταση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για «κλείδωμα» των επιτοκίων σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Τέλος, εξετάζεται η κατάργηση των αυξημένων επιτοκίων που θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα το 2017, σε ένα μικρό μέρος του χρέους της.

Πάντως, ο επικεφαλής του ESM κατέστησε σαφές πως οι ευρωπαίοι εταίροι δεν προτίθενται να ικανοποιήσουν το κάλεσμα του ΔΝΤ για τη λήψη άμεσων μέτρων μακροπρόθεσμης και βαθιάς ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, καθιστώντας σαφές πως οι σχετικές αποφάσεις θα ληφθούν μόνο μετά την ολοκλήρωση του Μνημονίου, το 2018.

«Το ΔΝΤ θα ήθελε να έχουμε απόφαση νωρίτερα. Όμως οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών δεν συμφωνούν με αυτό», είπε.

Όπως εξήγησε, ο ESM και οι ευρωπαίοι εταίροι λειτουργούν με βάση ένα διαφορετικό πλαίσιο σε σχέση με το Ταμείο, προσθέτοντας μάλιστα με νόημα ότι η ευρωπαϊκή πλευρά έχει συνεισφέρει πολύ περισσότερα και φθηνότερα χρήματα στη διάσωση της Ελλάδας.

thetoc

deutsche bank

Τι συμβαίνει με την Deutsche Bank; Είναι σήμερα ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία όπως προειδοποιεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Τι κρύβει το «παιχνίδι» του Σόρος με τις μετοχές του γερμανικού τραπεζικού κολοσσού;

Η αλήθεια είναι πως η γερμανική τράπεζα εδώ και καιρό προβληματίζει αγορές και οικονομικούς αναλυτές, όμως αμέσως μετά το Brexit μπήκε στο μικροσκόπιο διεθνών οργανισμών, αλλά και στο στόχαστρο επιθετικών επενδυτών προκαλώντας έντονες ανησυχίες για την σταθερότητά της.

Επιπλέον η JP Morgan υποβάθμισε όλες τις εγχώριες τράπεζες του Ηνωμένου Βασίλειου μετά την απόφαση για Brexit, αλλά και τη γερμανική Deutsche Bank από overweight σε neutral OW. 

Το «μεγάλο σορτάρισμα» από τον Σόρος

Η πρώτη επιθετική κίνηση έγινε από ποιόν άλλον; Τον «γκουρού» των αγορών, τον θεωρούμενο ως «Πάπα» των κερδοσκόπων. Ο Τζορτζ Σόρος πόνταρε 100 εκατομμύρια ευρώ στην πτώση της μετοχής της Deutsche Bank και κέρδισε σχεδόν 10 εκατομμύρια ευρώ, μόλις 24 ώρες μετά το κλείσιμο της κάλπης του Brexit. .

Τo στοίχημα αυτό, ισοδυναμούσε με την αξία 7 εκατομμυρίων μετοχών της Deutsche Bank, οι οποίες έχασαν το 23% της αξίας της αμέσως μετά το Brexit.

Κάποιοι αναλυτές ανέφεραν ότι αυτό ήταν μόλις ένα «καμπανάκι» από τον Σόρος, ένα προειδοποιητικό χτύπημα, αφού -αν ήθελε- θα μπορούσε να «γονατίσει» την γερμανική τράπεζα, «παίζοντας» -και κερδίζοντας- πολύ μεγαλύτερο ποσό.

Οι «τρύπες» της Deutsche

Οπως γράφει στο Bloomberg ο Leonid Bershidsky η επίθεση του Σόρος θα έπρεπε να είναι αναμενόμενη καθώς εξ αιτίας του Brexit η μετοχή του γερμανικού κολοσσού έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδό της από το 1988, όταν δημιουργήθηκε ο δείκτης DAX στην αγορά της Φρανκφούρτης.

Στους τομείς αδυναμίας της τράπεζας περιλαμβάνονται, οι ζημιές 6,8 δισ. ευρώ που κατέγραψε πέρυσι, η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητάς της, οι απολύσεις προσωπικού και μια σειρά δαπανηρών σκανδάλων αλλά και ριψοκίνδυνων επενδυτικών ενεργειών.

Επίσης η Deutsche στο τέλος του 2015 ήταν εκτεθειμένη σε παράγωγα αξίας 41,9 τρισεκατομμυρίων ευρώ, το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο μετά την JPMorgan.

Η «βουτια» της Deutsche Bank (DBK) και της Barklay's (BARC) μετά το Brexit

Η «βουτια» της Deutsche Bank (DBK) και της Barklay's (BARC) μετά το Brexit

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά στις δραστηριότητες της Deutsche στη Βρετανία, είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι το 19% των συνολικών καθαρών εσόδων της προέρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο Σίτι, η Deutsche θεωρείται η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή τράπεζα, απασχολώντας 8.000 άτομα.

H «κόκκινη κάρτα» της Fed

Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, πέντε μέρες μετά το Βρετανικό δημοψήφισμα και λίγη ώρα μετά το κλείσιμο της Wall Street ήρθε το δεύτερο χτύπημα. Το αμερικανικό παράρτημα της Deutsche Bank απέτυχε για δεύτερη χρονιά να περάσει τα ετήσια τεστ αντοχής που διενεργεί η ομοσπονδιακή τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι ελεγκτές της Fed διαπίστωσαν «ευρείες και σημαντικές αδυναμίες» στις εσωτερικές λειτουργίες της τράπεζας και μάλιστα τόνισαν ότι δεν υπάρχει επαρκής πρόοδος στις προσπάθειες διόρθωσης των προβλημάτων τους. Η γερμανική τράπεζα απέτυχε στα λεγόμενα ποιοτικά τεστ αντοχής, που πρακτικά σημαίνει ότι αν και έχει την απαιτούμενη κεφαλαιακή επάρκεια, η τράπεζα πάσχει από εσωτερικές διαδικασίες διαχείρισης ρίσκου και αυτοελέγχου, αλλά και διοικητικών πρακτικών.

Πρακτικά η «κόκκινη κάρτα» της Fed σημαίνει ότι η Deutsche Bankχάνει το δικαίωμα να καταβάλει μέρισμα στους μετόχους της, ή να αυξήσει το μετοχικό κεφάλαιό της ή να προβεί σε επαναγορά μετοχών της, έως ότου βελτιώσει την εικόνα της. 

ΔΝΤ: Παγκόσμιος κίνδυνος από την Deutsche

Ως τράπεζα που εγκυμονεί τους μεγαλύτερους κινδύνους όσον αφορά το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, χαρακτηρίζει τον γερμανικό κολοσσό το ΔΝΤ σε μια έκθεσή του που έφερε στο φως την Πέμπτη η Wall Street Journal.

«Από τις παγκοσμίως συστημικά σημαντικές τράπεζες (globally systemically important banks, G-SIBs), η Deutsche Bank φαίνεται να έχει τη μεγαλύτερη συμβολή σε συστημικούς κινδύνους, ακολουθούμενη από την HSBC και τη Credit Suisse», αναφέρει το ΔΝΤ στο Πρόγραμμα Αξιολόγησης του Χρηματοπιστωτικού Τομέα.

Το ΔΝΤ σημείωσε ακόμη ότι το γερμανικό τραπεζικό σύστημα αποτελεί περισσότερο έναν κίνδυνο μετάδοσης στο εξωτερικό (ενός σοκ) παρά στο εσωτερικό της Γερμανίας. «Ειδικότερα, η Γερμανία, η Γαλλία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ έχουν τον υψηλότερο βαθμό επιπτώσεων στο εξωτερικό, με βάση το μέσο ποσοστό απώλειας κεφαλαίων άλλων τραπεζικών συστημάτων εξ αιτίας ενός σοκ στον τραπεζικό τομέα τους», αναφέρει το ΔΝΤ.

Στην έκθεσή του το Ταμείο τονίζει την ανάγκη να υπάρξει διαχείριση των κινδύνων, εντατική εποπτεία και παρακολούθηση των διασυνοριακών εκθέσεων, καθώς και την ικανότητα των παγκόσμια συστημικών τραπεζών να μεταβαίνουν σε νέα καθεστώτα εξυγίανσης και εκκαθάρισης.

thetoc

Περισσότερα Άρθρα...