Παρά το πόσο ακραίο ακούγεται αυτό, οι θεωρίες ότι το Σύμπαν μας δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση ή απλά ένα ολόγραμμα, δεν είναι νέες.  
 
Η μεγαλύτερη ανακάλυψη όλων των εποχών: Επιστήμονες ίσως απέδειξαν ότι ζούμε στο... Matrix! (pics)
 
Tώρα, οι επιστήμονες ερευνητές ισχυρίζονται ότι έχουν βρει αποδείξεις που ίσως αποδεικνύουν αυτή την υπόθεση. 

Μια ομάδα θεωρητικών φυσικών στο Πανεπιστήμιο του Southampton, με τη μελέτη του Κοσμικού Υποβάθρου Μικροκυμάτων (CMB), την ακτινοβολία δηλαδή που απέμεινε από το Big Bang, πιστεύει ότι έχει βρει σημάδια ότι το Σύμπαν μας δεν είναι τίποτα άλλα παρά μια ψευδαίσθηση!

Ουσιαστικά, οι πληροφορίες που συνθέτουν αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα, είναι «αποθηκευμένες» σε μια επιφάνεια δύο διαστάσεων (2D), συμπεριλαμβανομένου και του χρόνου.  

Αυτό σημαίνει ότι ό,τι βλέπουμε και όλες οι «εμπειρίες» που έχουμε αποκτήσει, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ψευδαίσθηση του μυαλού μας. 

«Φανταστείτε ότι όλα όσα βλέπετε, αισθάνεστε και ακούτε σε τρεις διαστάσεις, αλλά και η αντίληψή που έχετε για τον χρόνο, στην πραγματικότητα προέρχονται από ένα δύο διαστάσεων πεδίο», λέει ο καθηγητής Kostas Skenderis από το Πανεπιστήμιο του Southampton. 

 

«Η ιδέα είναι παρόμοια με εκείνη των απλών ολογραμμάτων όπου μια εικόνα 3D κωδικοποιείται σε μια επιφάνεια 2D, όπως για παράδειγμα ένα ολόγραμμα σε μια πιστωτική κάρτα.

Ωστόσο, αυτή τη φορά, ολόκληρο το Σύμπαν είναι κωδικοποιημένο.

Ένας άλλος τρόπος για ν ατο καταλάβουμε αυτό είναι μέσω των 3D ταινιών. Αν και δεν είναι ακριβως ένα παράδειγμα ενός ολογράμματος, οι 3D ταινίες δημιουργούν την ψευδαίσθηση των 3D αντικειμένων από μια επίπεδη οθόνη 2D. Η διαφορά με το 3D Σύμπαν που ζούμε, είναι ότι μπορούμε να αγγίξουμε τα αντικείμενα και η προβολή τους είναι... πραγματική», συνεχίζει ο καθηγητής.  

Ενώ οι θεωρίες ενός ολογραφικού σύμπαντος υπάρχουν από τη δεκαετία του 1990, η πιο πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Physical Review Letters, περιέχει την πρώτη απόδειξη, όπως λένε οι ερευνητές. 

Για να το αποδείξουν αυτό, οι ερευνητές ανέπτυξαν διάφορα μοντέλα του ολογραφικού σύμπαντος έτσι ώστε να μπορούν να το «ελέγξουν« και να... κοιτάξουν πίσω στο χρόνο ακόμα και 13.000.000.000 έτη, στο απώτατο δηλαδή όριο του σύμπαντος.  

Τα μοντέλα αυτά εξαρτώνται από τη θεωρία της κβαντικής βαρύτητας, μια θεωρία που αμφισβητεί την αποδεκτή εκδοχή της κλασικής βαρύτητας. Η ολογραφική αρχή λέει ότι η βαρύτητα προέρχεται από λεπτές, δονούμενες χορδές που σχηματίζουν ολογράμματα σε ένα δύο διαστάσεων Σύμπαν. 

Οι πρόσφατες εξελίξεις στα τηλεσκόπια και στον εξοπλισμό ανίχνευσης, επέτρεψαν στους επιστήμονες να ανιχνεύσουν ένα τεράστιο όγκο δεδομένων που απομένουν στο Σύμπαν από τη στιγμή που αυτό δημιουργήθηκε.

Χρησιμοποιώντας αυτές τις πληροφορίες, η ομάδα των επιστημόνων ήταν σε θέση να κάνει συγκρίσεις μεταξύ των χαρακτηριστικών αυτών. Βρήκαν έτσι ότι μερικές από τις πιο απλές θεωρίες κβαντικού πεδίου, θα μπορούσαν να εξηγήσουν όλες σχεδόν τις κοσμολογικές παρατηρήσεις του πρώιμου Σύμπαντος. 

Αυτό, ισχυρίζονται, απομακρύνει την «κβαντική βαρύτητα» από το να είναι απλά μια εναλλακτική θεωρία και την μετατρέπει σε ένα αποδεκτό μοντέλο! Και είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο αποδεικνύεται! 

Οι επιστήμονες έχουν εργαστεί για δεκαετίες  ώστε να μπορέσουν να συνδυάσουν τη θεωρία της βαρύτητας και της κβαντικής θεωρίας του Αϊνστάιν. Κάποιοι πιστεύουν ότι η έννοια του ολογραφικού σύμπαντος έχει τη δυνατότητα να συμβιβάσει τα δύο.  

Οι ερευνητές θα συνεχίσουν να μελετούν το πρώιμο σύμπαν ώστε να υποβάλουν περαιτέρω αποδείξεις για την θεωρία του ολογράμματος και εμείς περιμένουμε με αγωνία!

Πραγματικά μαγικές στιγμές... 

(με στοιχεία από το Wired)

thanatos skala

Η καινούργια επιστημονική προσέγγιση στο μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου λέγεται Βιοκεντρισμός, και προέρχεται τόσο από το χώρο της κβαντοφυσικής και της θεωρίας των παράλληλων συμπάντων, όσο και από τον ίδιο τον Αϊνστάιν.

Σύμφωνα με ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα της φυσικής επιστήμης, καμίας μορφής ενέργεια δεν χάνεται. Δεν δημιουργείται και δεν καταστρέφεται Απλά υπάρχει πάντα με τη μία, ή άλλη μορφή.

Ξεκινώντας από αυτό, και με δεδομένο ότι ο εγκέφαλος, είναι μια τεράστια γεννήτρια ενέργειας, οι επιστήμονες καλούνται να απαντήσουν στο τι γίνεται αυτή η ποσότητα ενέργειας, όταν ο εγκέφαλος σταματήσει λόγω θανάτου να λειτουργεί. Είναι πιθανόν να μεταβιβάζεται σε ένα παράλληλο σύμπαν;

Για τους μελετητές, η θεωρία των παράλληλων συμπάντων, είναι μια πραγματικότητα πολύ πιο αντικειμενική από αυτό που θεωρούμε πραγματικότητα δεδομένου ότι έννοιες όπως ο χώρος και ο χρόνος, θεμελιώδεις όσον αφορά την προσέγγιση μας απέναντι στην πραγματικότητα, δεν υφίστανται όπως τις αντιλαμβανόμαστε.

Οτιδήποτε ο εγκέφαλος επεξεργάζεται και χρησιμοποιεί σαν πληροφορία, είναι απλά ένα εργαλείο κατανόησης ενός συγκεκριμένου χωροχρόνου μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας.

Κάτι που αποδεικνύεται από την ανικανότητα του εγκεφάλου, να κατανοήσει την ύπαρξη του συμπαντικού απείρου, εφ” όσον ο προγραμματισμός του, του καθιστά κατανοητά μόνο τα πεπερασμένα σύνολα.

Σε ένα σύμπαν χωρίς χώρο και χρόνο (με τις έννοιες που εμείς τους δίνουμε) όπως στην ουσία έχει αποδειχτεί ότι είναι το σύμπαν, η έννοια του θανάτου, του τέλους, πολύ απλά δεν υφίσταται λένε οι ειδικοί.

Υφίσταται η εμπειρία του θανάτου, όπως τον βιώνουμε με το συγκεκριμένης λειτουργίας εγκέφαλο μας, αλλά κατά πόσο αυτή η εμπειρία, ανταποκρίνεται σε μια αντικειμενική πραγματικότητα, για την οποία δεν έχουμε εργαλεία κατανόησης;

Ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε παραδεχτεί με αφορμή το θάνατό ενός φίλου του, του Μπέσο:«Ο Μπέσο έφυγε από αυτόν τον παράξενο κόσμο, λίγο πριν από μένα. Αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα. Άνθρωποι σαν κι εμάς, γνωρίζουμε ότι ο διαχωρισμός ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είναι απλά και μόνο μια πεισματάρικη ψευδαίσθηση».

Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων, η αθανασία δεν είναι μια διαρκής ύπαρξη σε έναν κόσμο δίχως τέλος γιατί πολύ απλά σαν έννοια, κατοικεί έξω από την έννοια του χρόνου όπως τον ξέρουμε. Σε έναν κόσμο έξω από την αντιληπτική μας ικανότητα, κι από ότι θεωρούμε πραγματικό και μη, όπως αναφέρει το "strange".

Όσο δεδομένη είναι η περιορισμένη μας ικανότητα στον προσδιορισμό της πραγματικότητας άλλο τόσο είναι και η ικανότητά μας στον προσδιορισμό της μη πραγματικότητας.

Αυτής που δεν περιορίζεται από το χώρο, το χρόνο και τους νόμους ενός χιλιοστού του σύμπαντος, αλλά επεκτείνεται σε ολόκληρη την δημιουργία και τις παράλληλες, άπειρες όπως και ο χωροχρόνος, μορφές της.

supermoon

Χάσατε την υπερσελήνη του Οκτωβρίου; Δεν πειράζει. Έρχεται η νέα υπερσελήνη του Νοεμβρίου που θα είναι μεγαλύτερη και υπόσχεται... μεγάλες συγκινήσεις στους αστροφίλους αλλά και στον απλό κόσμο.

Το φεγγάρι θα φτάσει τόσο κοντά στη Γη στις 14 Νοεμβρίου που η τελευταία φορά που είχε γίνει κάτι τέτοιο ήταν πίσω στα 1948.

Η υπερσελήνη που μας έρχεται, θα εμφανιστεί σχεδόν 30 φορές πιο φωτεινή και 14 τοις εκατό μεγαλύτερη από ό, τι μια κανονική πανσέληνο. Το φαινόμενο αναμένεται να φτάσει στο αποκορύφωμα της φάσης του στις 14 Νοεμβρίου.

«Αυτή η πανσέληνος δεν θα είναι μόνο η πιο κοντινή και η πιο λαμπρή υπερσελήνη του 2016, αλλά και η μεγαλύτερη από το 1948, είπε στο Space.com, ο Bob Berman, αστρονόμος στο κοινοτικό Παρατηρητήριο Slooh. Η Σελήνη θα έρθει πάλι τόσο κοντά στη Γη πάλι στις 25 Νοέμβρη του 2034, σύμφωνα με τη NASA.

Τι είναι η υπερσελήνη

Στην αστρολογία υπερσελήνη λέγεται μια πανσέληνος ή μια νέα Σελήνη που συμπίπτει με ένα κοντινό πλησίασμα της Σελήνης στην Γη, την περίγειο (Perigee). Η απόσταση του φεγγαριού διαφέρει από μήνα σε μήνα αλλά βρίσκετε κάπου ανάμεσα στα 354.000 km και 410.000 km.

Ο Δρ. James Garvin, επικεφαλής επιστήμονας στο Κέντρο Επιστημονικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA αναλύει τον ορισμό:

«Υπερσελήνη είναι η κατάσταση κατά τη οποία το φεγγάρι είναι ελαφρώς πιο κοντά στη Γη στην τροχιά του από ότι κατά μέσο όρο, και αυτό το αποτέλεσμα είναι πιο αξιοπρόσεχτο όταν συμβαίνει την ίδια στιγμή με την πανσέληνο.

Έτσι, το φεγγάρι ενδέχεται να φαίνεται μεγαλύτερο παρόλο που η διαφορά στην απόστασή του από τη Γη είναι μόνο ένα μικρό ποσοστό τέτοιες φορές.

Ονομάζεται υπερσελήνη επειδή είναι μια πολύ αξιοπρόσεχτη ευθυγράμμιση που σε πρώτη ματιά θα φαινόταν να έχει κάποια επίδραση.
Το «υπερ» στην υπερσελήνη είναι πραγματικά απλά η εμφάνιση της κοντινότερης ύπαρξης της Σελήνης...» (ΝASA)

Ο όρος «υπερσελήνη» επινοήθηκε από τον αστρολόγο Richard Nolle το 1979, σύμφωνα με το astrikiprovoli.

Φυσικά είναι αυτονόητο ότι όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο έχουμε Ήλιο, Γη και Σελήνη σε πλήρη ευθυγράμμιση.

Ηλίας Σιατούνης

upsat 11

Ο UPSat, ο πρώτος ελληνικός μικρός δορυφόρος ανοιχτής σχεδίασης και ανοιχτού λογισμικού, ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε στην εταιρεία νανοδορυφόρων Innovative Solutions In Space (ISISpace), τεχνοβλαστό του Πολυτεχνείου του Ντελφτ της Ολλανδίας.

Ο UPSat σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από το Libre Space Foundation και το Πανεπιστήμιο της Πάτρας για να συμμετάσχει στην διεθνή ερευνητική αποστολή QB50. Πρόκειται για μια διεθνή ερευνητική αποστολή 50 δορυφόρων με σκοπό την συλλογή δεδομένων για τη θερμόσφαιρα, το ανώτατο στρώμα της ατμόσφαιρας της Γης. Το εγχείρημα συντονίζεται από το βελγικό Ινστιτούτο Δυναμικής Ρευστών «Von Karman».

Η παράδοση του UPSat στην ISISpace είναι η πρώτη ολοκληρωμένη στο πλαίσιο του προγράμματος QB50. Οι μηχανικοί από τα Τμήματα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου της Πάτρας, καθώς και του Libre Space Foundation, που κατασκεύασαν τον UPSat, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο «Von Karman» και τους μηχανικούς της ISISpace, ολοκλήρωσαν με επιτυχία όλες τις διαδικασίες ελέγχου και παράδοσης, προκειμένου να επιτρέψουν την ενσωμάτωση του UPSat στο σύστημα εκτόξευσης.

Ο UPSat θα παραδοθεί από την ISISpace στην ιδιωτική αμερικανική αεροδιαστημική εταιρεία Orbital ATK. Στη συνέχεια, αναμένεται να εκτοξευθεί μέσω του ρομποτικού διαστημοπλοίου τροφοδοσίας Cygnus της τελευταίας και να φθάσει στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) την 30ή Δεκεμβρίου 2016. Τελικά, μετά την επιτυχή σύνδεση με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ο UPSat θα εκτοξευθεί από το σύστημα εκτόξευσης της NanoRacks που βρίσκεται στον ISS.

  Αν όλα πάνε καλά, αυτό θα είναι το επιστέγασμα του οράματος του Πανεπιστημίου της Πάτρας και του Libre Space Foundation για έναν δορυφόρο ελληνικής κατασκευής, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου οικοσυστήματος ανοιχτών τεχνολογιών στο διάστημα.

Το Libre Space Foundation (LSF) είναι ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός που έχει ως σκοπό την προώθηση, εξέλιξη και ανάπτυξη ανοιχτού κώδικα τεχνολογιών για το διάστημα. Το LSF σχεδίασε, κατασκεύασε και παρέδωσε υποσυστήματα του UPSat (υλικό και λογισμικό), αναπτύσσοντάς τα ως εγχειρήματα ανοιχτού κώδικα.

korinthiakos paramorfosi

Ερωτηματικά προκαλεί στους επιστήμονες η παραμόρφωση του φλοιού της Γης στον Δυτικό Κορινθιακό Κόλπο.

Οπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα για την οποία βραβεύτηκαν από την Ακαδημία Αθηνών ο Δρ Αθανάσιος Γκανάς, διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, και ο δόκιμος ερευνητής του Ινστιτούτου κ. Κώστας Χουσιανίτης, στην περιοχή παρατηρείται η μεγαλύτερη παραμόρφωση φλοιού στην Ελλάδα, η οποία δεν δικαιολογείται όμως από τη σεισμική δραστηριότητα.

Αυτό το «έλλειμμα» μεγάλων σεισμών που εντοπίζεται στην περιοχή καλούνται πλέον να μελετήσουν οι επιστήμονες, διερευνώντας κατά πόσο τα ευρήματα υποδηλώνουν επερχόμενους ισχυρούς σεισμούς ή αν απλώς εξελίσσεται κάποιο τοπικό γεωλογικό φαινόμενο.

«Ο φλοιός της Γης είναι ελαστικό σώμα και για να αλλάξει σχήμα πρέπει να σπάσει. Ετσι, η παραμόρφωση του φλοιού προκαλεί σεισμούς» εξηγεί μιλώντας στο «Εθνος» ο κ. Γκανάς. «Εμείς θελήσαμε να εξετάσουμε τη σχέση παραμόρφωσης και σεισμικότητας. Για να το κάνουμε αυτό, αξιοποιήσαμε δεδομένα από περίπου 100 σταθμούς του Εθνικού Δικτύου GPS.

Συγκρίνοντας την παραμόρφωση που εντοπίσαμε με τη σεισμικότητα των τελευταίων 100 χρόνων, βρήκαμε ότι υπάρχουν περιοχές στις οποίες η σεισμικότητα συμβαδίζει με την παραμόρφωση, όπως στο Ιόνιο, και περιοχές όπου συμβαίνει το αντίθετο, όπως στον Δυτικό Κορινθιακό Κόλπο όπου η σεισμική δραστηριότητα είναι χαμηλότερη από την παραμόρφωση.

Στην περιοχή αυτή περίπου το 50% της παραμόρφωσης δεν συνοδεύεται από σεισμικότητα. Με απλά λόγια λείπουν μεγάλοι σεισμοί. Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να δούμε γιατί συμβαίνει αυτό και αν το ρήγμα χαμηλής γωνίας που υπάρχει στην περιοχή ολισθαίνει χωρίς σεισμούς».

Τα ευρήματα της έρευνας

Σχολιάζοντας τα ευρήματα από την πλευρά του, ο κ. Κώστας Χουσιανίτης επισημαίνει: «Η παραμόρφωση όντως προηγείται μεγάλων σεισμών, αλλά είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι σε κάποιες περιοχές χαμηλής κυρίως σεισμικότητας, παραμόρφωση μπορεί να συσσωρεύεται για αιώνες ή και για χιλιετίες πριν εκλυθεί με σεισμικό τρόπο.

Ετσι, ένα σεισμογόνο ρήγμα μπορεί να περάσει απαρατήρητο πριν από την εκδήλωση κάποιου ισχυρού σεισμού. Σε κάθε περίπτωση, όμως, έστω και μικρές αλλαγές στους ρυθμούς παραμόρφωσης μπορούν να εντοπιστούν με τη βοήθεια πολύ πυκνών δικτύων GPS συνεχούς καταγραφής». Ο ισχυρότερος σεισμός που έχει εκδηλωθεί στην περιοχή ήταν μεγέθους 6,8 Ρίχτερ στις 26 Δεκεμβρίου 1861.

Τα αποτελέσματα της έρευνας μπορούν να αποβούν χρήσιμα για εκτιμήσεις σεισμικού κινδύνου. Επίσης αποτελούν τη βάση για μελέτες εκτίμησης της παραμόρφωσης και συσχετισμού της με τη σεισμικότητα ακόμη και σε περιοχές μικρότερης έκτασης από αυτήν που αναλύθηκε στην παρούσα φάση.

stefanis

Εφυγε από τη ζωή ο κορυφαίος Έλληνας καθηγητής Ψυχιατρικής και ακαδημαϊκός Κώστας Στεφανής. Στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά και του Κώστα Σημίτη ο Κώστας Στεφανής είχε διατελέσει υπουργός Υγείας από τον Ιούνιο του 2002 μέχρι τον Μάρτιο του 2004

Πρόεδρος της Eλληνικής Ψυχιατρικής και Nευρολογικής Eταιρείας, πρόεδρος της Eπιτροπής Hθικής και Δεοντολογίας (1977 – 1983), πρόεδρος της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Eταιρείας (1983 – 1990) και πρόεδρος της Διεθνούς Eταιρείας για την Πρόληψη και Θεραπεία της Kατάθλιψης ο Κώστας Στεφανής το 1994 έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος.

Από το 1996 μέχρι το 2000 ήταν βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, ενώ από τον Ιούνιο του 2002 μέχρι τον Μάρτιο του 2004 διετέλεσε εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Υγείας.

Η Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά δήλωσε για τον θάνατο του Κώστα Στεφανή:

«Ο Κώστας Στεφανής υπήρξε ένας σπουδαίος επιστήμονας με διεθνή φήμη και αποδοχή, ένας υπέροχος δάσκαλος με χιλιάδες μαθητές, ένας βαθύτατα δημοκρατικός και ενεργός πολίτης σε όλες τις φάσεις της ζωής του. Δημιούργησε σπουδαίο θεσμικό και κοινωνικό έργο στον χώρο της Υγείας.

Σε αυτόν οφείλουμε την ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Ελλάδα. Εκφράζω τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια και τους οικείους του».

panselinos
 
Οι ισχυροί καταστροφικοί σεισμοί, όπως στην Ινδονησία το 2004, στη Χιλή το 2010 και στην Ιωπανία το 2011, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να συμβούν, όταν υπάρχει πανσέληνος ή νέα σελήνη, σύμφωνα με μια νέα ιαπωνική επιστημονική έρευνα.

Αυτό οφείλεται στο ότι, αυτές τις δύο περιόδους του μήνα, όταν ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη ευθυγραμμίζονται, αυξάνεται περισσότερο η βαρυτική επίδραση του φεγγαριου πάνω στον πλανήτη μας. Αυτό,με τη σειρά του, εκτός από τις παλίρροιες, ασκεί μεγαλύτερη πίεση και πάνω στα τεκτονικά ρήγματα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή σεισμολογίας Σατόσι Ίντε του Πανεπιστημίου του Τόκιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών “Nature Geoscience”, ανέλυσαν αρχεία άνω των 10.000 σεισμών τουλάχιστον 5,5 βαθμών σε όλο τον κόσμο.

Η ανάλυση διαπίστωσε ότι οι σεισμοί άνω των οκτώ βαθμών εμφανίζουν μεγαλύτερη συσχέτιση με την πανσέληνο και τη νέα σελήνη. Από τους 12 μεγαλύτερους σεισμούς 8,2 βαθμών ή περισσότερο, οι εννέα συνέβησαν κοντά σε αυτές τις δύο μέρες. Αντίθετα, δεν συμβαίνει κάτι ανάλογο με τους μικρομεσαίους σεισμούς.

Βεβαίως, όπως επεσήμαναν οι επιστήμονες, πέρα από τις φάσεις της Σελήνης, υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωση ενός σεισμού. Και ασφαλώς, από πρακτική άποψη, η συσχέτιση φεγγαριού-σεισμών δεν αλλάζει το πώς οι κοινωνίες πρέπει να προετοιμάζονται για ένα σεισμό.

Περισσότερα Άρθρα...