Δευ02172020

Τελευταία ΕνημέρωσηΚυρ, 16 Φεβ 2020 10pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική BLOGOSFAIRA

Π.Ο.Υ. για Κορoνοϊό: Μπορεί να μολυνθεί το... 60% του πληθυσμού της Γης

konaios kosmos kina
Μετά την πρόσφατη προειδοποίηση του γενικού διευθυντή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεέσους, ότι η εξάπλωση πέραν της Κίνας του νέου κορωνοϊού, που έχει στοιχίσει μέχρι στιγμής τη ζωή σε πάνω από χίλιους ανθρώπους, ενδέχεται να επιταχυνθεί, με τη μετάδοση της ασθένειας από ανθρώπους που δεν ταξίδεψαν ποτέ στη χώρα κι ότι «ο εντοπισμός ενός μικρού αριθμού κρουσμάτων ενδέχεται να καταδεικνύει πιο εκτεταμένη εξάπλωση σε άλλες χώρες, εν συντομία, ενδέχεται να βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου», ο επικεφαλής επιδημιολόγος των υγειονομικών Αρχών του Χονγκ Κονγ, καθηγητής Γκάμπριελ Λιουνγκ, είπε στη βρετανική εφημερίδα Guardian ότι το φλέγον ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι να υπολογιστεί το μέγεθος και το σχήμα αυτού του «παγόβουνου».

Οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν ότι κάθε μολυσμένο άτομο θα κολλήσει κατά μέσο όρο περίπου 2,5 άλλα άτομα με τον κορωνοϊό, δηλαδή ένα ποσοστό μετάδοσης 60-80% .

«60% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι τεράστιος αριθμός», είπε ο Λιουνγκ εκτιμώντας ότι ακόμη κι αν το ποσοστό θνησιμότητας είναι χαμηλό γύρω στο 1% ο τραγικός απολογισμός θα είναι πολύ μεγάλος.

«Θα μολυνθεί το 60% με 80% του παγκόσμιου πληθυσμού; Ίσως όχι. Ίσως όλο έλθει κατά κύματα. Ίσως ο νέος κορωνοϊός περιορίσει τη φονική του δράση αφού αν σκοτώσει τους πάντες στο διάβα του θα εξαλειφθεί κι ο ίδιος», επεσήμανε.

Ο δρ Λιουνγκ, ένας από τους κορυφαίους επιδημιολόγους του πλανήτη στους κορωνοϊούς, θα μετάσχει σε συνεδρίαση ειδικών του ΠΟΥ, όπου θα επισημαίνει ότι οι πρώτιστες προτεραιότητες αυτή τη στιγμή είναι το μέγεθος της αυξανόμενης παγκόσμιας επιδημίας και κατά πόσον αποδίδουν τα περιοριστικά δραστικά μέτρα που έχουν λάβει οι Αρχές στην Κίνα για την αποτροπή της εξάπλωσης του κορωνοϊού, ώστε να εξετάσουν ενδεχομένως άλλες χώρες να τα υιοθετήσουν.

akous

Tι πρέπει να κάνουμε σε περιπτώσεις χιονοπτώσεων και παγετού

xioni pagetos sima

Ολα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να προετοιμαστείτε σωστά προκειμένου να αντιμετωπίσετε χιονοπτώσεις και παγετό, καθώς και να μετακινηθείτε με ασφάλεια

 Με τη βαρυχειμωνιά που επικρατεί κι ενόψει του νέου χιονιά, που καταφθάνει την Πέμπτη από τη Ρωσία, παραμένουν επίκαιρες σχετικές συμβουλές και οδηγίες από την Πολιτική Προστασία, που υπενθυμίζουν με την αφορμή κοινότητες που αναμένεται να επηρεαστούν, όπως ο Δήμος Τρικκαίων.

Οι συμβουλές αφορούν στη σωστή προετοιμασία για να αντιμετωπίσει κάποιος χιονοπτώσεις και παγετό, αλλά και για να μετακινηθεί με ασφάλεια πεζή, αλλά και με το όχημά του. Αναλυτικά:

ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΕΙΣ
 
Προετοιμασία

Αν κατοικείτε σε ορεινή ή δύσβατη περιοχή που αντιμετωπίζει προβλήματα από χιονοπτώσεις

Προμηθευτείτε υλικό θέρμανσης και τρόφιμα για αρκετές ημέρες.

Φροντίστε για εξοπλισμό καθαρισμού του χιονιού (π.χ. φτυάρια).

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΗΣ  H ΤΗΣ ΧΙΟΝΟΘΥΕΛΛΑΣ

Αν βρίσκεστε στο σπίτι

Διατηρείστε το ζεστό και παραμείνετε σε αυτό όσο μπορείτε.

Μην αφήνετε τα παιδιά να βγουν έξω ασυνόδευτα.

Φορέστε κατάλληλα ρούχα και παπούτσια.

Ελέγξτε το δίκτυο ύδρευσης, τους σωλήνες και τον υαλοπίνακα του ηλιακού θερμοσίφωνα.

Αν βρίσκεστε στο αυτοκίνητο

Αποφύγετε την οδήγηση σε δύσβατες ορεινές περιοχές.

Αλλάξτε πορεία αν είστε σε δύσβατο δρόμο και υπάρχει έντονη χιονόπτωση.

Τηρείτε τις αποστάσεις ασφαλείας από τα προπορευόμενα οχήματα.

Παραμείνετε στο αυτοκίνητο αν ακινητοποιηθεί. Τοποθετείστε στην κεραία του ραδιοφώνου ή σε άλλο εμφανές σημείο ένα ύφασμα με έντονο χρώμα ώστε να σας εντοπίσουν οι ομάδες διάσωσης. Ανάβετε τη μηχανή για 10 λεπτά ανά ώρα και διατηρείστε την εξάτμιση καθαρή από το χιόνι.

Αν βρίσκεστε σε εξωτερικό χώρο

Πηγαίνετε σε ασφαλές μέρος χωρίς να εκτεθείτε στη χιονοθύελλα.

Ντυθείτε με πολλά στρώματα από ελαφριά και ζεστά ρούχα αντί για ένα βαρύ ρούχο και φορέστε ζεστές αδιάβροχες μπότες. Προτιμήστε ένα αδιάβροχο εξωτερικό ρούχο.

Προσέξτε τις μετακινήσεις σας σε περιοχές όπου προβλέπονται χιονοπτώσεις.

Χρησιμοποιήστε αντιολισθητικές αλυσίδες αν είναι απολύτως απαραίτητο να μετακινηθείτε με αυτοκίνητο. Είναι προτιμότερο να ταξιδέψετε κατά τη διάρκεια της ημέρας χρησιμοποιώντας κεντρικούς δρόμους. Ενημερώστε τους οικείους σας για τη διαδρομή που θα ακολουθήσετε.

Προτιμήστε τα μέσα μαζικής μεταφοράς για μετακινήσεις στην πόλη.

ΠΑΓΕΤΟΣ

Προετοιμασία

Σε περιοχές όπου έχει δημιουργηθεί παγετός απαιτείται προσοχή όταν οδηγείτε. Ενημερωθείτε για την κατάσταση του οδικού δικτύου και έχετε αντιολισθητικές αλυσίδες.

Αν μετακινείστε πεζή, φορέστε κατάλληλα παπούτσια ώστε να αποφύγετε τραυματισμούς λόγω της ολισθηρότητας.

Στα δίκτυα ύδρευσης των κατοικιών

Μάθετε πού βρίσκεται ο υδρομετρητής (ρολόι) του σπιτιού σας καθώς και τα σημεία όπου βρίσκονται ο κεντρικός και οι περιφερειακοί διακόπτες υδροδότησης.

Ελέγξτε και βεβαιωθείτε ότι οι διακόπτες του δικτύου υδροδότησης ανοιγοκλείνουν και λειτουργούν ομαλά.

Βεβαιωθείτε ότι οι εξωτερικοί σωλήνες (π.χ. ηλιακού θερμοσίφωνα, βρύσες μπαλκονιών) είναι μονωμένοι, διαφορετικά φροντίστε να μονωθούν το συντομότερο δυνατόν.

Απομονώστε ή καλύτερα εκκενώστε το δίκτυο του ηλιακού θερμοσίφωνα, αν πρόκειται να λείψετε για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ρυθμίστε το σύστημα θέρμανσης του σπιτιού ώστε να λειτουργεί αυτόματα σε χαμηλές θερμοκρασίες.

Κλείστε την παροχή νερού προς τον ηλιακό θερμοσίφωνα και αδειάστε το νερό από το σύστημα, αν είστε στο σπίτι κατά τη διάρκεια του παγετού και ιδιαίτερα το βράδυ.

Μην σπαταλάτε αλόγιστα νερό για να απομακρύνετε το χιόνι και τον πάγο.

Περιορίστε τις δραστηριότητες που απαιτούν αυξημένη κατανάλωση νερού (πλυντήρια ρούχων  κ.λπ.).

Ενημερωθείτε αν έχει τοποθετηθεί αντιψυκτικό στον ηλιακό θερμοσίφωνα από την κατασκευάστρια εταιρία ή τον ειδικό τοποθέτησης, σε περίπτωση κλειστού κυκλώματος. Σε αντίθετη περίπτωση προμηθευτείτε το κατάλληλο αντιψυκτικό και φροντίστε για την τοποθέτησή του.

Ελέγξτε αν υπάρχουν διαρροές στις βρύσες ή στα καζανάκια.

Βεβαιωθείτε ότι οι υδρορροές στα μπαλκόνια και στις ταράτσες είναι καθαρές από φύλλα και σκουπίδια και λειτουργούν ομαλά.

Οταν επικρατήσει παγετός

Αν παγώσουν οι κεντρικοί σωλήνες ύδρευσης

Κλείστε αμέσως τον κεντρικό διακόπτη παροχής νερού του σπιτιού και ελέγξτε τον υδρομετρητή. Αν συνεχίζει να λειτουργεί («γράφει») τότε υπάρχει διαρροή στο δίκτυο. Κλείστε το διακόπτη της κεντρικής παροχής και καλέστε υδραυλικό.

Αν αποφασίσετε να ξεπαγώσετε τους σωλήνες, αρχίστε από το μέρος του σωλήνα κοντά στον διακόπτη ώστε η θερμοκρασιακή μεταβολή να είναι σταδιακή. Αν δεν έχετε αποτελέσματα επικοινωνήστε με έναν υδραυλικό.

Ελέγξτε αν έχουν βραχεί ή διατρέχουν κίνδυνο οι ηλεκτρικές εγκαταστάσεις ώστε να τις απομονώσετε.
(Για περισσότερες πληροφορίες, στις τοπικές υπηρεσίες).

trikalaola.gr

Από το αρχαιοελληνικό Τριέσπερον της Ηλιογέννησης στη Γέννηση του Θεανθρώπου

gennisi da vinci

Αδάμαστες οι δυνάμεις του καλού και του κακού.Ατιθάσευτες και ακατανίκητες οι δυνάμεις του φωτός και του σκότους. Το πρώτο όμως επικρατεί, όπως το αγαθό νικά το κακό.

Κάπου εκεί, στην αρχαιοελληνική γραμματεία, ο Όμηρος θέλει τον Ήλιο να ακούει και να βλέπει τα πάντα (1). Ισόθεος ο φωτοφόρος Ήλιος, σκορπάει ακούραστα το φως του σε θεούς και ανθρώπους.

Οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τη γέννησή του την ημέρα της Ηλιογέννησης (2) στις 25 Δεκεμβρίου και τραγουδούσαν τα κάλαντα του «Τριεσπέρου» που τότε κορυφωνόταν. Ξεκινούσε με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο 20 προς 21, όπου η επίσημη έναρξη του χειμώνα, συνέχιζε 22 προς 23, και ολοκληρωνόταν 24 προς 25 όπου τα ξημερώματα αναγεννάτο ο ζωοδότης και φωτοδότης Ήλιος.

Οι ημερομηνίες είναι καθοριστικές καθώς καταδεικνύουν τη νίκη του φωτός έναντι του σκοταδιού, τη νίκη της ζωής έναντι του θανάτου. Από εκεί και πέρα η μέρα αρχίζει σταδιακά να υπερισχύει της νύκτας.

Έπειτα ήρθε η Ιστορία και το κύλισμα των αιώνων. Τα ρωμαϊκά χρόνια επικάλυψαν τις αρχαιοελληνικές τελετές κι έτσι η «Dies Natalis Solis Invicti» δηλαδή η «Ημέρα γέννησης του Ανίκητου Ηλίου» επισκίασε το αρχαιοελληνικό «Τριέσπερον».

Κατά τα τέλη της ηγεμονίας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄, του μετέπειτα Μέγα, η «Dies Natalis Solis Invicti» άρχισε να εξαλείφεται μέχρι της τελειωτικής απάλειψής της από την οριστική επικράτηση του χριστιανισμού που σεβάστηκε τους αιώνιους και αμετάβλητους κύκλους της φύσης και τους περιέβαλε αρμονικά με τις χριστιανικές αρχές σβήνοντας ολοσχερώς την ειδωλολατρική λατρεία.

Το οριστικό τέλος της «Ημέρας γέννησης του Ανίκητου Ηλίου» υπέγραψε ο Πάπας Ιούλιος Α΄ τον 4ο αι., με τον οποίο ξεκίνησε να εορτάζεται η γέννηση του Κυρίου στις 25 Δεκεμβρίου.

«Η ημερομηνία Γεννήσεως του Ιησού δεν είναι γνωστή.

Τα Ευαγγέλια δεν αναφέρουν ούτε την ημέρα ούτε το μήνα Γεννήσεως» σημειώνεται στο «Χριστιανικόν Εορτολόγιον» (3), ενώ και στην Encyclopedia of Early Christianity: «η ακριβής ημερομηνία της γεννήσεως του Χριστού δεν είναι γνωστή». Βέβαιο είναι πως ο Ιησούς δεν γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, ημερομηνία συμβατική που έχει ληφθεί λόγω του χειμερινού ηλιοστασίου.

Μελέτες θέτουν ως πιο πιθανό χρόνο γεννήσεώς Του το έτος 4 π.Χ. και ο μήνας δεν ήταν Δεκέμβριος, καθότι στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο, Κεφ. 2 όπου αναφέρεται η γέννηση του Ιησού διαβάζουμε:«Καὶ ποιμένες ἦσαν ἐν τῇ χώρᾳ τῇ αὐτῇ ἀγραυλοῦντες καὶ φυλάσσοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὴν ποίμνην αὐτῶν».

Το «ἀγραυλοῦντες» -καθώς είναι φανερό- δεν οδηγεί σε κρύο καιρό, το δε απολυτίκιο τεκμηριώνει απόλυτα την επικράτηση του Χριστιανισμού έναντι του αρχαίου ειδωλολατρικού κόσμου. Εν κατακλείδι, το «Τριέσπερον» και μετέπειτα η «Ημέρα γέννησης του Ανίκητου Ηλίου», ήταν εορτές που προφήτευσαν με ακρίβεια το μεγάλο γεγονός της χριστιανοσύνης, του ερχομού του Αληθινού Φωτός, της Γέννησης του Θεανθρώπου.

Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο· σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε δόξα σοι.

Μετ. Η Γέννησή σου, Χριστέ Θεέ μας, ανέτειλε στον κόσμο το φως της γνώσεως, γιατί με αυτήν εκείνοι που λατρεύουν τα άστρα διδάχτηκαν από αστέρι να προσκυνούν Εσένα, τον Ήλιο της δικαιοσύνης, και Σένα να γνωρίζουν, την αποσταλμένη από τα ουράνια ύψη Ανατολή. Κύριε, δόξα σε Σένα.

Σημειώσεις:

... Ἠ έλιός θ᾽, ὃς πάντ᾽ ἐφορᾷς καὶ πάντ᾽ ἐπακούεις, (Ιλιάδα 3. 277). Αλλά και στο Προμοίμιο της Οδύσσειας αναφέρεται ο Ήλιος του (Τιτάνα) Υπερίωνος γιός, εγγονός του Ουρανού και της Γαίας (Ησίοδος, Θεογονία).

Στα νεώτερα χρόνια ο δυτικός πολιτισμός θέλει το άρμα του να γίνεται έλκηθρο, τα άλογά του τάρανδοι, κάπου να μπερδεύεται η Πρωτοχρονιά και ο Άγιος Βασίλειος να γίνεται SantaClauss δίκην κατανάλωσης.

Πρακτικά Η΄ Πανελληνίου Λειτουργικού Συμποσίου Στελεχών Ιερών Μητροπόλεων.

Εικόνα του άρθρού:

Η Λατρεία /Προσκύνηση των Μάγων (Adorazione dei Magi), Leonardo da Vinci, 1481-1482. Πινακοθήκη Uffizi, Φλωρεντία. Αποδίδεται με εξαίρετο τρόπο η Γέννηση. Πίσω βασιλεύει το χάος, και μπροστά η γαλήνη του ερχομού του Ιησού (Από την Wikipedia).

thehuff

Οι μυστήριες μέρες των Χριστουγέννων. Τα χρόνια που πέρασαν και που τα ζήσαμε, περιμένοντας... να ζήσουμε!

Ο πόλεμος στη Λιβύη κι ο ρόλος της Ελλάδας και της Τουρκίας

libya xartis mesogeiou

Οι δυνάμεις του στρατηγού Χαφτάρ βρίσκονται πολύ κοντά στην Τρίπολη, μία εξέλιξη που θέτει υπό αμφισβήτηση τη συμφωνία που υπέγραψε η Τουρκία με τον πρωθυπουργό της Λιβύης, Αλ Σαράζ.

Το ζήτημα ανέλυσε στο news.gr ο γνωστός διεθνολόγος Κωνσταντίνος Φίλης Εκτελεστικός Διευθυντής Ερευνητικών Προγραμμάτων του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

«Η Τουρκία βρίσκεται αυτή την στιγμή στη θέση να υποστηρίζει μια κυβέρνηση στη Λιβύη που μπορεί μεν να είναι αναγνωρισμένη διεθνώς από ΟΗΕ και ΕΕ, αλλά η στήριξη προς αυτή ακολουθεί μια φθίνουσα πορεία.

Βλέπουμε ακόμα και κράτη όπως η Ιταλία που φαίνεται πως στήριζαν περισσότερο την Τρίπολη από ότι το Τομπρούκ (έδρα του Χαφτάρ) να έχουν κάνει μια μεταστροφή.

Βλέπουμε ακόμα πως το τουρκολιβυκό σύμφωνο που έχει να κάνει με τον ορισμό της ΑΟΖ και στρατιωτική συνεργασία, έχει αφυπνίσει πάρα πολλές χώρες οι οποίες είχαν μέχρι σήμερα είτε έναν ουδέτερο ρόλο είτε ήταν αμφιταλαντευόμενες.

Βέβαια η κατάσταση στην Λιβύη είναι πολύ επισφαλής για τα σχέδια της Τουρκίας. Μπορεί να αλλάξει ώρα με την ώρα. Γιατί μπορεί να αλλάξει; Γιατί υπάρχουν πάνω από 1.500 πολιτοφυλακές που δρουν στη Λιβύη που μπορούν ανάλογα τα συμφέροντά τους πότε να στηρίζουν την μια παράταξη και πότε την άλλη.

Οπότε η αλλαγή συσχετισμών μπορεί να αλλάξει πολύ εύκολα.

Αυτή την στιγμή οι χώρες που συντάσσονται με τον Χάφταρ είναι σίγουρα περισσότερες και μπορεί να το κάνουν και με πιο δυναμικό τρόπο.

Ρωσία, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά που είναι πολύ σημαντικός παίχτης.

Οι ΗΠΑ φαίνεται πως είναι σε μια σύγχυση. Μια σύγχυση που επιτρέπει σε άλλες δυνάμεις να ενεργοποιούνται θέλοντας να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Από την άλλη όμως δεν φαίνεται να δίνουν κάποιο πράσινο φως στην Τουρκία για τις δικές της δράσης στη Λιβύη. Μάλλον το αντίθετο δείχνει η τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ με τον Αλ Σίσι στην Αίγυπτο.

Η Ρωσία έχει πλέον ισχυρό πάτημα στη Λιβύη, το οποίο και προφανώς δεν επιθυμούν οι ΗΠΑ.

Αυτό λέει πως ο αμερικανικός παράγοντας δύσκολα θα στηριχθεί στην Τουρκία ώστε με την σειρά της αυτή να στηρίξει το καθεστώς Αλ Σαράζ.

Ένα καθεστώς που στην παρούσα φάση δείχνει αρκετά εύθραυστο.

Ποιοι είναι οι στόχοι της Τουρκίας;

Θέλοντας να αναβιώσει εν μέρει την Οθωμανική Αυτοκρατορία με βάση και το νεοοθωμανικό δόγμα του Ερντογάν, επιζητά την δημιουργία φιλικών προς αυτήν καθεστώτων σε μια ακτίνα δράσης πολύ πέρα από τα σύνορά της. Κάτι που επιχείρησε και στις αραβικές εξεγέρσεις.

Ήθελε να δημιουργήσει μια ακτίνα ελέγχου κρατών από τη Τυνησία μέχρι την Συρία, μέσω της μουσουλμανικής αδερφότητας με την οποία συνδέεται οργανικά η Τουρκία, πράγμα το οποίο δεν κατάφερε αλλά προσπαθεί να το επαναλάβει τώρα στην περίπτωση της Λιβύης.

Δεύτερο είναι ότι η Τουρκία θέλει να εγκαθιδρυθεί και στρατιωτικά στην περιοχή για να έχει ισχυρό πάτημα την επόμενη μέρα.

Θέλει να έχει λόγο και ρόλο στις εξελίξεις την επόμενη μέρα. Αν δεν έχεις παρουσία είτε διπλωματική είτε στρατιωτική δεν μπορείς να επηρεάσεις τις εξελίξεις.

Από την άλλη η Λιβύη είναι αρκετά διαφορετική περίπτωση από την Συρία. Στην Συρία η Τουρκία λόγω της γειτνίασης είχε επιχειρησιακές διευκολύνσεις. Στην Συρία επίσης η Τουρκία είχε εμπλοκή από την αρχή του πολέμου το 2011 έστω και αν αυτή απέτυχε, μέχρι που αποφάσισε να κάνει την κυβίστηση και να στραφεί στο καθεστώς Άσσαντ μέσω Ρωσίας και Ιράν.

Στη Συρία επίσης το διακύβευμα για την Τουρκία ήταν επίσης πολύ μεγαλύτερο. Ήταν η αναχαίτιση των Κούρδων που ήταν ζωτικής σημασίας για την Τουρκία. Στη Συρία υπήρχε και ομοθυμία των κομμάτων στο εσωτερικό της Τουρκίας πλην του φιλοκουρδικού, κάτι που δεν ισχύει για την Λιβύη.

Στη Λιβύη, με κάθε επιφύλαξη, όπως τα πράγματα εξελίσσονται δείχνουν πως είτε η Τουρκία θα πρέπει να εμπλακεί στρατιωτικά στη Λιβύη με πιο ενεργό τρόπο από ότι το έχει κάνει μέχρι τώρα, με αποστολή στρατιωτών για να μπορέσει να σώσει ένα καθεστώς που είναι μαριονέτα της και χωρίς το οποίο τα συμφέροντά της θα τεθούν σε μεγάλο κίνδυνο ή θα πρέπει να περιμένει τις εξελίξεις με τον κίνδυνο να ανατραπεί ο Αλ Σαράζ.

Για μένα το ιδανικό σενάριο για την Τουρκία θα είναι να γίνει μια ισοπαλία στο πεδίο των μαχών της Λιβύης και μέσω αυτής να παρέμβει η διεθνής κοινότητα και να αποσταλεί ακόμα και ειρηνευτική δύναμη από τον ΟΗΕ στην οποία θα ήθελε να συμμετάσχει και η Τουρκία με δικές της δυνάμεις. Δεν ξέρω όμως κατά πόσο αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Στο θέμα του πολέμου δι’ αντιπροσώπων, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι υφίσταται μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου.

Η Ελλάδα δεν έχει ακόμα και πρέπει προφανώς να αποκτήσει τα δικά της ερείσματα που αυτή την στιγμή έχει περισσότερο μέσω των συμμάχων της και των εταίρων της.

Πρέπει κανείς να δει πως θα εξελιχθούν όλα σε σχέση και με το Ιντλίπ μια περιοχή που είναι συμφωνημένο πως είναι μια περιοχή αποκλιμάκωσης των εντάσεων, κάτι που τώρα παραβιάζεται.

Από την άλλη έχουμε και το ταξίδι του Ερντογάν στην Ρωσία κατά το οποίο θα προσπαθήσει να αποτρέψει την επιδείνωση των σχέσεων με την Μόσχα γιατί μετά οι επιλογές για την Άγκυρα θα είναι ακόμα πιο συρρικνωμένες

Ως προς το θέμα της στάσης της Ελλάδας και την αποστολή τουρκικών στρατευμάτων στην Λιβύη δεν είναι προς το συμφέρον της Αθήνας να κάνει κάποιες ενέργειες από μόνη της.

Αυτό που κάνει η Τουρκία μας διευκολύνει ως χώρα σε αυτό να κερδίζουμε επιχειρήματα απέναντι στην Άγκυρα. Για να πείθει η Αθήνα την Διεθνή κοινότητα και τους ενδιαφερόμενους για τα τεκτενόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο για τον αντιπαραγωγικό ρόλο της Τουρκίας.

Δηλαδή η Τουρκία δεν την ενδιαφέρει αν θα προκληθεί αναστάτωση αρκεί να είναι παρούσα στις διαπραγματεύσεις.

Το δεύτερο είναι πως με την αποστολή τζιχαντιστικών δυνάμεων στην Λιβύη υπάρχει ο κίνδυνος επανάκαμψής τους. Ήδη υπάρχουν και αποτελούν ένα από τα μέρη που εμπλέκονται στον πόλεμο εκεί.

Όλος αυτός ο αντιπαραγωγικός ρόλος της Τουρκίας μας δίνει ως χώρα ένα καλό επιχείρημα να λέμε ότι η Άγκυρα δεν λειτουργεί μόνο παραβατικά αλλά και πολλές φορές και αποσταθεροποιητικά.

Πέραν αυτού η Ελλάδα δεν χρειάζεται να κάνει περισσότερα. Η Τουρκία έχει εγκλωβιστεί στην ρητορική με τις υποσχέσεις του προέδρου της σε σχέση με την Λιβύη και δύσκολα μπορεί να απεμπλακεί».

Μήνυμα και της Ρώμης στην Άγκυρα: Δεν θα αποδεχθούμε στρατιωτική κλιμάκωση στη Λιβύη

Οι μυστήριες μέρες των Χριστουγέννων. Τα χρόνια που πέρασαν και που τα ζήσαμε, περιμένοντας... να ζήσουμε!

xristougenna fatni karta

Μυστήριες οι μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Παράξενες. Και ενίοτε πικρές. Γεμάτες οι παιδικές μας αναμνήσεις με δώρα και μυρουδιές. Και κάθε χρόνο, όπως από τα περσινά λαμπιόνια μια σειρά ποτέ δεν ανάβει – κι ας την είχαμε βάλει «υγιέστατη» στην κούτα – έτσι κι απ’ τη χαρά την περσινή, κάθε “φέτος’’ όλο και κάτι λείπει.

Πιάνουμε ένα-ένα τα λαμπάκια να δούμε ποιό κάηκε και κρατάει όλη τη φωτεινή πλεξούδα σβηστή, σκαλίζουμε και τις μουδιασμένες μας καρδιές να βρούμε τι περσινό αρνιέται φέτος να ζωντανέψει και μας κρατάει χλιαρούς καί αμήχανους.

Για φέτος ειδικά, οι εξηγήσεις είναι περισσότερες. Κρίσεις, μνημόνια, ανασφάλεια… Είναι και οι οθόνες, που βάλθηκαν να μας ενημερώνουν νυχθημερόν για όλα τα στραβά και τα ανάποδα που συμβαίνουν απ΄ την Αλάσκα μέχρι τη Μογγολία. Στύβεις ολόκληρα δελτία ειδήσεων, στύβεις ολόκληρο τον πλανήτη κι ούτε μια στάλα καλού μαντάτου δεν πέφτει, για να γλυκάνει μια, μόνιμη πλέον, κακοκεφιά.

Ούτε τα καταναλωτικά εφφέ καταφέρνουν πολλά πράγματα. Κι ας αγωνίζεται ὁ ῾Αη-Βασίλης να στέλνει χαζοχαμόγελα απ’ τις διαφημίσεις με τα ουίσκι. Κι ας σκαρφίζονται τα νυχτερινά κέντρα όλο και εντυπωσιακότερα ρεβεγιόν. Κι ας έρχεται ὁ 13ος μισθός – μισθός ή αποζημίωση; – μιας χρονιάς άχρωμης, άοσμης και άγευστης για να ανταλλαχτεί με λίγα δώρα και καμιά λιχουδιά. Τι να πρωτοπρολάβει κι αυτός και τι να πρωτομπαλώσει! Έτσι κι αλλιώς, όσα και νάρθουν, ποτέ δε φτάνουν. Πάντα υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να τ΄ αποκτήσεις. Αλλά και όσα αποκτήσαμε, κι όσα θα αποκτήσουμε, κοντή είναι η γλύκα που έχουν. Γεμίσαμε τα σπίτια μας με πράγματα, που κάποτέ μας δώσανε μια γρήγορη χαρά και τώρα δεν έχουμε πού να τα βάλουμε.

Ξέρουμε και φέτος τι θα συμβεί. Τίποτε δεν μπορεί να μας εκπλήξει. Απελπισμένες αγορές, κοινότυπα ξενύχτια με διακόσμηση εποχής, κοσμικές συγκεντρώσεις πλήξης. Μόνη ελπίδα αλλαγής, η λίγη παραπάνω ρέντα σε καμιά ρουλέτα ή γύρω από μια πράσινη τσόχα. Και λίγη παρηγοριά, τα φωτεινά και ανυπόμονα βλέμματα των παιδιών. Σαν τις ημέρες των γιορτών, και των παιδιών τα βλέμματα παράξενα, να μας γεμίζουν με συναισθήματα ανάμικτα: Με νοσταλγία από μνήμες μιας εποχής, που δεν ξέρουμε αν θέλουμε να τη θυμόμαστε. Με χαρά, γιατί κάποιες ανθρώπινες υπάρξεις ακόμη ονειρεύονται κι ελπίζουν. Αλλά και με αγωνία, αν θα απαντήσουμε το ερώτημα. Γιατί πίσω από τα βλέμματα παιδικά, υπάρχει ερώτημα, μόνιμο και επίμονο:

«Υπάρχει νόημα;»

Μόλις διαβάσουμε στα παιδικά τα βλέμματα το ερώτημα αυτό, στρέφεται η δική μας η ματιά στη δική μας, την κουρασμένη ψυχή. Και τότε, γυμνοί από απαντήσεις, τρέχουμε στα μαγαζιά των παιχνιδιών. Κάτω από τα πλαστικά έλατα γεμίζει ο τόπος με πράγματα απίθανα: Αιματοβαμμένα games, κούκλες που μιλάνε, κλαίνε, κοιμούνται και ξυπνάνε, τραίνα, αυτοκίνητα, ό,τι φανταστείς. Μα τα παιδιά μας, τα λίγο καλομαθημένα, τα λίγο κακομαθημένα, τα λίγο καλοζωισμένα, τα λίγο ανυπόμονα, τα λίγο ανάγωγα, μα κα τα πολύ θυμωμένα από την αδιαφορία μας, τις φωνές μας, τις ρημαγμένες σχέσεις μας, την απιστία μας και την απληστία μας, σταματούν να ρωτάνε και απαιτούν με τρόπο άλλο, πιο βίαιο, πιο επιθετικό, πιο παραπονεμένο:

«Θέλω νόημα!»

Και τότε, τ΄ αρπάζουμε κι αρχίζουμε τα ταξίδια σε χιονισμένα σαλέ, σε τροπικές παραλίες, σε must αξιοθέατα. Τις μέρες, που ξημερώνουν κάθε χρόνο για να θυμόμαστε -όσοι θυμόμαστε- ένα ασήμαντο νεογέννητο παιδάκι, που πριν 2010 χρόνια δεν βρήκε που να γείρει το κεφαλάκι του, εμείς παίρνουμε τους δρόμους. Τέτοιες μέρες, τα μνημεία, τα μαυσωλεία και τα έργα των επωνύμων απανταχού της γης, έχουν την τιμητική τους. Συνωστίζεται ο κόσμος στο Λούβρο και στα ανάκτορα των Βερσαλλιών, πιάνεται ο λαιμός μας να παρατηρούμε τις λεπτομέρειες στον τρούλο του αγ. Πέτρου και στην οροφή της Καπέλα Σιξτίνα στη Ρώμη.

Θαυμάζουμε τα μεγαλειώδη, τα ένδοξα και τα λαμπρά. Αιώνες τώρα ο άνθρωπος έμαθε να θαμπώνεται, να θαυμάζει και να υποτάσσεται. Κι όποτε των εξουσιαστών η θρασύτητα και η σκληροκαρδία έφτανε στο μη παρέκει, μια επανάσταση, πριν καν ολοκληρωθεί, γεννούσε νέους εξουσιαστές και νέες τυραννίες. Στους τοίχους μεγαλόπρεπων ναών και ανακτόρων και στις βάσεις μαυσωλείων και αγαλμάτων, ίδιο το γραμμένο σύνθημα:

«Το νόημα είναι η δύναμη!»

Αυτή είναι η απάντηση του κόσμου. Αυτή είναι η λογική του. Η δύναμη, με τους κώδικες, την πρακτική και την γνώση να χειρίζεται τους υπηκόους της. Η δύναμη, που ξέρει να γεννά εξουσίες με στρατιωτικές στολές, με ράσο ή με κουστούμι. Η δύναμη, που ξέρει να διαχειρίζεται τους αμφισβητίες της κι ακόμα καλύτερα ξέρει να τους μεταβάλλει σε εργαλεία της, πετώντας τους ενίοτε ένα κοκαλάκι από το πλουσιοπάροχο τραπέζι της.

Γνωρίζουν οι κάθε είδους εξουσιαστές να εδραιώνουν την εξουσία τους, θαμπώνοντας τις μάζες. Φροντίζουν να μάθουμε για τα εξαιρετικά τους έπιπλα, τις μοναδικές τους τουαλέτες, τα θέρετρά τους, τις αχανείς κατοικίες τους, τις συλλογές τους, τα σκάνδαλά τους. Ακόμη και να συγχωρούν γνωρίζουν. Με μακροθυμία δίνουν χάρη στους υποψήφιους ανατροπείς τους. Σε μία όμως περίπτωση είναι άτεγκτοι: στους αποστάτες.

Γι΄ αυτό και δεν τα πάνε τόσο καλά με τα Χριστούγεννα. Διότι πάντα οι Θεοί, ήτανε της δυνάμεως τα πρότυπα και οι χορηγοί. Μα κάθε χρόνο τέτοια μέρα, 25 Δεκέμβρη ανήμερα, μια νέα ιστορία ξεκινάει, που όσο και να συνομοσιολογούμε, ό,τι και να φανταζόμαστε, είναι αδύνατον να κατασκευάστηκε από ανθρώπου νου. Γιατί οι Θεοί πάντα φτιαχνόντουσαν κατ’ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν τον πόθων του ανθρώπου. Και ο άνθρωπος πάντα ποθούσε δύναμη. Όμως, κάθε Χριστούγεννα, ένα άλλο νόημα χτυπάει την πόρτα της ανθρώπινης ιστορίας.

Σείστηκε συθέμελά η δομή του κόσμου, όταν η δύναμη, και μάλιστα η Θεϊκή, περιφρόνησε τα χρυσοποίκιλτα λίκνα και κούρνιασε σε αχυρένια φάτνη.

Δεν είναι που ο Θεός έγινε άνθρωπος. Είναι που έγινε άνθρωπος αφανής, κατ΄ εικόνα και ομοίωση Θεού αφανούς και διακριτικού, Θεού-αρνητή της εξουσίας Του, Θεού-αρνητή της παντοδυναμίας Του, Θεού- αρνητή των δικαιωμάτων Του, όταν η ανθρώπινη αποστασία μπήκε στον ζυγό της δικαιοσύνης.

Δεν είναι το θέμα, το «πού» εγεννήθη ο Χριστός. Δεν είναι το θέμα, αν εγεννήθη σε σπήλαιο ή σταύλο. Ούτε αν το άστρο ήταν συναστρία, ή κομήτης. Ούτε αν έφτασαν οι μάγοι εκείνη τη νύχτα ή δυο τρία χρόνια αργότερα. Το θέμα είναι το «πώς» εγεννήθη ο Χριστός. Ποιοι δεν κατάλαβαν τίποτε και ποιοι κατάφεραν και καταφέρνουν να βρουν το λίκνο του; Ποιοι κατανοούν την αντιστραμμένη λογική της νύχτας εκείνης και ποιοι καταφέρνουν να διαβάσουν σαν βιβλίο ανοιχτό την διαστροφή της ανθρώπινης δύναμης και να γευτούν την πίκρα τού γάμου της με την αναιδή και βίαια εξουσία; Αυτό είναι το θέμα.

Εγεννήθη ο αφανής Θεός, πήρε το σύμπαν από τις πλάτες των θλιβερών Ατλάντων της ιστορίας και το εναπόθεσε στις πλάτες των καλών και αφανών ανθρώπων. Κι εκείνοι απόρησαν, τι να ΄ναι αυτό, που κούραζε αιώνες τώρα τα κορμιά και τις ψυχές των κρατούντων; Τι να ΄ναι εκείνο, που τους γυρίζει μέχρι σήμερα από επιτροπές σε επιτροπές και από meeting σε meeting;

Τι έφταιγε τόσους αιώνες και τι φταίει μέχρι σήμερα, που, πριν μια…ειρηνευτική δύναμη κλείσει μια πληγή του πλανήτη, ανοίγουν άλλες δέκα; Αυτοί, οι φίλοι του Θεού, οι ταπεινοί και αφανείς, πήραν τον κόσμο στην πλάτη τους και βάλθηκαν να τον αλαφρώσουν. Γυμνοί από την εξουσία, γυμνοί από τη δύναμη, έγδυσαν και τη Γη απ΄ τις βαριές κι ασήκωτες στολές με τα διακριτικά των βαθμών, των θώκων και των αξιωμάτων και την απίθωσαν, φωτεινή κι ανάλαφρη, στα πόδια του μικρού Θεού της Βηθλεέμ.

Αλάφρωσαν και οι ψυχές όλων εκείνων, που μια ζωή τους μάθαιναν, πως η δύναμη είναι το διαβατήριο της επιβίωσης. Έσπασαν οι άνθρωποι τις αλυσίδες της εξουσίας των ρόλων τους. Γονιοί, δάσκαλοι, πρωθυπουργοί, θρησκευτικοί ηγέτες, προϊστάμενοι, διευθυντές, επώνυμοι και αστέρες, είδαν την εξουσία τους για συμπαντική παραφωνία και την αγωνία για το κύρος τους για άσκοπη και μάταιη φθορά. Λυτρώθηκαν οι άνθρωποι από το βραχνά του «ποιος θα νικήσει» και ξαναβάφτισαν τις σχέσεις τους στη γαλήνη.

Γη και σποδός έγιναν χιλιάδες ανάκτορα και μαυσωλεία μέσα στην ιστορία. Επιτροπές και συνθήκες ξεχάστηκαν και μαράθηκαν «ωσεί άνθος του αγρού». Το σπήλαιο όμως λάμπει, όπως λάμπουν και οι καλοί άνθρωποι, οι συνειδητά και εκούσια καλοί κι αφανείς άνθρωποι, που χαμογέλασαν γλυκά, όταν γεύτηκαν την ειρωνεία και την περιφρόνηση του κόσμου. Ήταν όμως αυτοί οι ίδιοι, που άνοιξαν διάπλατα την αγκαλιά τους, όταν όλα γύρω τους σάπισαν και είδαν πρώτους τους πρώην είρωνες και χλευαστές να έρχονται να κουρνιάσουν στην αγκαλιά τους.

Όσο για μας, τους εραστές της εξουσίας, τους μικρούς δυνάστες του μικρόκοσμού μας, θα γυρίσουμε κάποτε απ΄ τα γιορταστικά ταξίδια. Τα λαμπιόνια θα ξαναμπούν στις κούτες και τα ξεραμένα έλατα (ή μήπως η ξεραμένη χαρά μας;) θα γεμίσουν ξανά τα πεζοδρόμια. Χορτάτοι από εδέσματα, χορτάτοι από διαδρομές και πτήσεις, χορτάτοι από δώρα, χορτάτοι και ποτέ ευχαριστημένοι, με τα παιδικά τα μάτια, καρφωμένα επάνω μας, να συνεχίζουν να ρωτάνε:

«Ήταν αυτό το νόημα;»

Κι εμείς, παραιτημένοι πλέον, θα σηκώσουμε του ώμους, περιμένοντας κάποιο θαύμα, κι ας έχουμε πάψει από καιρό να πιστεύουμε. Την ώρα όμως που με απόγνωση θα στρέψουμε την πλάτη, βηματίζοντας αργά προς την έξοδο του παιδικού δωματίου, ένας άγγελος –θυμάσαι τους αγγέλους του παιδικού σου κρεβατιού;- θα πάρει από το χέρι το παιδάκι σου και το παιδάκι μου και θα τα πάει σ΄ ένα Όρος ‘Άγιο και μακρινό. Στην άκρη του, μαχαίρι πάνω απ΄ τη θάλασσα θα βρεθούνε στο κελί του παπα-Τύχωνα. Μού είχε μίλησει γι΄ αυτόν ένας καλόγερος τρελός, ο Παϊσιος:

«Τα Χριστούγεννα, ὁ γέρο-Τύχωνας, τα περίμενε με ανυπομονησία μεγάλη. Είχε αρχίσει τη νηστεία σαράντα μέρες πριν. Και τι νηστεία! Κάτι μουλιασμένα όσπρια, μια φορά τη ημέρα. Όταν πλησίαζε ημέρα, το πρόσωπο του έλαμπε από χαρά και όταν τον ρωτάγαμε, τι τον γεμίζει τόση χαρά, πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση του για τον Χριστό που θα γεννηθεί, βούρκωναν τα μάτια του. Ανήμερα το Χριστούγεννα, ο γέροντας θα οικονομούσε μια ρέγκα, για να περάση όλες τις χαρμόσυνες ημέρες του Δωδεκαημέρου με … κατάλυση ιχθύος.

Την δε ραχοκοκκαλιά της ρέγκας δεν την πετούσε, αλλά την κρεμούσε με μια κλωστή καί, όποτε ήταν καμιά Δεσποτική ή Θεομητορική γιορτή και δεν είχε νηστεία, έβραζε λίγο νερό σ’ ἕνα κονσερβοκούτι, βουτούσε την ραχοκοκκαλιά δυό-τρεις φορές στο νερό, για να πάρη λίγη μυρωδιά, καί μετά έριχνε λίγο ρύζι. Έτσι έκανε κατάλυση και κατηγορούσε και τον εαυτό του ότι τρώει και ψαρόσουπες στην έρημο! Την ραχοκοκκαλιά αυτή την κρεμούσε πάλι στο καρφί και για άλλη κατάλυση, μέχρι που άσπριζε πια και τότε την πετούσε»

Εκεί θα βρεθούνε τα παιδάκια μας και ένα-ένα θα πάνε ν΄ ακουμπήσουνε τη ραχοκοκαλιά του ψαριού, σα να ψηλαφούν το χαμένο νόημα. Θα θυμηθούν κι εμάς, που ψήνουμε και τηγανίζουμε και σωτάρουμε και μαρινάρουμε τόνους κρέατος και βούτυρου και εξωτικών εδεσμάτων και τη γλύκα ενός ξασπρισμένου ψαροκόκκαλου ακόμη δεν την αξιωθήκαμε. Και τότε, τα ίδια αυτά παιδάκια, θα μας πάρουν από το χέρι, θα μας βγάλουν έξω, στο ξύλινο μπαλκονάκι του κελιού και, γαληνεμένα πια, θα μας θυμίσουν με τη σιωπή τους τα χρόνια που χάσαμε και τα χρόνια που τους στερήσαμε. Τα χρόνια, που το κυνήγι του χορτασμού των πραγμάτων, μάς χώρισε από την γεύση των αοράτων.

Τα χρόνια, που η μανία της κορφής, μάς χώρισε από τη γλυκιά συναναστροφή με τους ταπεινούς, τους εξυπνότερους πολίτες αυτού του κόσμου. Τα χρόνια που πέρασαν και που τα ζήσαμε, περιμένοντας να ζήσουμε.

Κι εκεί πάνω, στην άκρη του γκρεμού, στα σύνορα του χρόνου με την αιωνιότητα, ανήμερα ξημέρωμα Χριστουγέννων, δάκρυα γλυκά, τα παιδικά μας δάκρυα, που χρόνια τώρα περιμένουνε μέσα μας να βγουν στο φως, θα τρέξουν να συναντήσουν την απέραντη θάλασσα._

pamtousia