Παρ12152017

Τελευταία ΕνημέρωσηΠαρ, 15 Δεκ 2017 1am

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Αρθρα Αρθρα

«Τρίζει» η κυβέρνηση από τους πλειστηριασμούς

plistiriasmoi diamartyria

Οι πολιτικές εξελίξεις από εδώ και πέρα θα οδηγούνται από τις επιπτώσεις των πλειστηριασμών ακινήτων. Μια πρώτη ιδέα πήραμε ήδη από τις πρώτες βίαιες αντιδράσεις στους πλειστηριασμούς που ξεκίνησαν οι τράπεζες. Θα ακολουθήσουν πλειστηριασμοί από τις εφορίες και από τα ασφαλιστικά ταμεία, μπορεί και από τους Δήμους.

Οι πολίτες είναι υπερχρεωμένοι είτε επειδή πήραν δάνεια τα οποία δεν μπορούσαν να διαχειριστούν, είτε επειδή δεν κατάφεραν να πληρώσουν τις δυσβάστακτες υποχρεώσεις σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές που τους χρέωσε το κράτος.

Ακόμη και αν συμφωνούμε απόλυτα οτι δικαίως οι κατά σύστημα κακοπληρωτές πιέζονται και τελικά χάνουν την περιουσία τους, δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να δεχθούμε οτι αυτοί είναι η πλειοψηφία όσων δεν πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους και διώκονται από το κράτος.

Η μεγάλη πλειοψηφία είναι άνθρωποι που είχαν διαμιρφώσει ένα πλάνο πληρωμής υποχρεώσεων το οποίο όμως πλέον δεν λειτουργεί λόγω κρίσης. Το κλείσιμο επιχειρήσεων, η ανεργία, η μείωση εισοδημάτων, η αύξηση των φόρων αναγάκασε πολλούς να σταματήσουν τις πληρωμές των υποχρεώσεων τους. Και αυτό θα συνεχιστεί, οι ευρισκόμενοι σε αδυναμία να πληρώσουν θα αυξηθούν καθώς οι φόροι αυξάνονται διαρκώς και η ύφεση συνεχίζεται.

Όλοι αυτοί λοιπόν που δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν θα αντιδράσουν πολύ βίαια στην προσπάθεια κατάσχεσης και πλειστηριασμού των ακινήτων τους για τον απλούστατο λόγο οτι θεωρούν πως το κράτος τους κλέβει.

Και αυτό θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις, όσο και αν επικοινωνιακά η κυβέρνηση προσπαθεί να διαμορφώσει την εντύπωση οτι όλοι αυτοί είναι κλέφτες.

Ο μεγάλος κλέφτης στην Ελλάδα είναι το κράτος, είναι το ελληνικό δημόσιο, είναι οι πολιτικοί και η δημόσια διοίκηση που θεωρούν δεδομένη την ευημερία τους εις βάρος όλων. Και προκειμένου να τη διατηρήσουν καταληστεύουν τους πολίτες με τους φόρους. Όταν δεν έχει μείνει πια ούτε ένα ευρώ στις τσέπες των πολιτών για να ξεχρεώσουν, τους παίρνουν τα σπίτια.

Πολιτικά λοιπόν, οι κατασχέσεις των ακινήτων και οι πλειστηριασμοί θα είναι το μεγάλο πρόβλημα όχι μόνο αυτής της κυβέρνησης αλλά του πολιτικού συστήματος γενικότερα. Θα κληθούν οι πολιτικοί να αποφασίσουν με ποιό τρόπο θα περιορίσουν τις δαπάνες του δημοσίου ώστε να μειωθούν και τα βάρη προς τους πολίτες και να μπορέσει η οικονομία να ανασάνει και να αναπτυχθεί. Είναι γνωστό σε όλους οτι οι πολύ υψηλοί φόροι δεν πληρώνονται και οτι απο ένα σημείο και πέρα όσο ανεβαίνει η φορολογική επιβάρυνση, τόσο πέφτουν τα δημόσια έσοδα.

Μέχρι τώρα οι πολίτες είχαν τρόπο να αμυνθούν στην φορολογική θύελα. Με τη φοροδιαφυγή, ή με την μη πληρωμή των φόρων. Δεν είχαν, δεν έδιναν. Τώρα έχουν, δεν έχουν, θα πρέπει να βρούν λεφτά για να πληρώσουν ή θα χάσουν τα σπίτια τους.

Στην Ελλάδα η κατοικία, είτε είναι πρώτη, είτε είναι στο χωριό, είτε είναι εξοχική, είναι ιερή. Η απόκτηση σπιτιού ήταν όνειρο ζωής για τους Έλληνες επί δεκαετίες και δεν δέχονται οτι ξαφνικά θα τους πάρεις το σπίτι για να πληρώσεις τα ελλείμματα του δημοσίου ή για να βγάλεις πρωτογενή πλεονάσματα.

Πρίν από πολλά χρόνια, τη δεκαετία του ’90, είχα ρωτήσει τον τότε Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Δημήτρη Χαλικιά, γιατί δεν υλοποιεί τις οδηγίες της Ευρωπαικής Ένωσης και δεν επιτρέπει στις τράπεζες να δίνουν καταναλωτικά, προσωπικά δάνεια και κάρτες.

Μου είχε απαντήσει οτι οι Έλληνες είναι λαός καταθετών και όχι δανειοληπτών. Δεν έχουν εκπαιδευθεί για να διαχειριστούν ένα δάνειο, δεν ξέρουν πώς να το αντιμετωπίσουν. Μου είχε επίσης πεί οτι αν απελυεθρώσει τα δάνεια, οι τράπεζες θα χορηγούν αφειδώς σε όλους για να αυξάνουν τα κέρδη τους και σε μια δεκαετία όλα τα ελληνικά νοικυριά θα είναι πτωχευμένα. Ο σοφός, όπως αποδεικνύεται τώρα διοικητής, καθυστέρησε όσο μπορούσε την εφαρμογή αυτών των ευρωπαικών οδηγιών. Και όταν πλέον απελευθερώθηκαν τα δάνεια, οι τράπεζες πράγματι έδιναν αφειδώς πετυχαίνοντας κερδοφορίες μοναδικές σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η ώρα του λογαρασιαμού όμως ήρθε τώρα για όλους.

Για τις πτωχευμένες ελληνικές τράπεζες που συντηρούνται με μηχανική υποστήριξη, για το πτωχευμένο ελληνικό δημόσιο που δεν λέει να περιοριστεί και να προσαρμοστεί στις συνθήκες, για τις επιχειρήσεις που έπαιρναν δάνεια και τα έτρωγαν σε σπατάλες και πολυτέλειες.

Και καλούνται οι πολίτες να πληρώσουν τα πάντα. Και τις τράπεζες και το δημόσιο και την κοινωνική πολιτική της «αριστερής» κυβέρνησης.

Και να τα πληρώσουν αυτά φού ήδη έχουν χάσει την εργασία τους, το εισόδημα τους, τη σύνταξη τους, τις αποταμιεύσεις του σε ελληνικά ομόλογα που κουρεύτηκαν, τις αποταμιεύσεις τους σε τραπεζικές μετοχές που εκμηδενίστηκαν, τις καταθέσεις τους που κατασχέθηκαν.

Ορμούν λοιπόν όλοι αυτοί, τράπεζες, δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία αλλάζοντας «κακοπληρωτές, κακοπληρωτές» και κουνώντας το δάχτυλο αυστηρά, να πάρουν τα σπίτια, αφού πρώτα τους έχουν παρει τα λεφτά και τις δουλειές.

Τι θα συμβεί λοιπόν; Θα υπάρξει βίαιη αντίδραση που θα οδηγήσει σε πολιτικές εξελίξεις. Αυτό θα συμβεί. Οι πολιτικοί σχεδιασμοί για το πότε θα γίνουν εκλογές θα ανατραπούν και η κυβέρνηση θα ψάχνει τρόπο να αντέξει την κοινωνική αγανάκτηση, ή πόρτες και παράθυρα για να ξεφύγει.

Γρηγόρης Νικολόπουλος

Το «colpo grosso» που θα επιχειρήσει ο Α.Τσίπρας για να γλιτώσει τα εξοντωτικά μέτρα του 2019

tsipras tsakalotos vouli

Ένα «colpo grosso» ετοιμάζει ο Α.Τσίπρας για το 2019, που όπως δείχνουν τα πράγματα θα είναι χρονιά εκλογών καθώς ποντάροντας στην απόσυρση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα το καλοκαίρι του 2018 ή και νωρίτερα, αλλά και στο swap που διενεργείται αυτή την στιγμή που αναδιαρθρώνει μέρος του ελληνικού χρέους της τάξης των 30 δισ. ευρώ (10% του συνόλου του χρέους) θα επιχειρήσει να μην εφαρμόσει τα εξοντωτικά μέτρα που είχε συμφωνήσει με τους δανειστές για μείωση συντάξεων και μείωση του αφορολογήτου.

Θα υποβάλει λοιπόν αίτημα για αναστολή του μέτρου μείωσης των συντάξεων από την 1η Ιανουαρίου του 2019 καθώς θεωρεί ότι θα υπάρξουν οι προϋποθέσεις. Το ΔΝΤ θα αποχωρήσει είτε με την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος είτε νωρίτερα ενώ από την πορεία των εσόδων του νέου έτους θα διασφαλίζεται ότι θα επιτευχθεί με άνεση ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5% το 2018.

Τότε είναι πολύ πιθανό το αίτημα αυτό να γίνει αποδεκτό καθώς πρόκειται για μέτρα που επιβλήθηκαν από το ΔΝΤ ως «διαρθρωτικά» και δεν τα ζήτησαν ποτέ οι Ευρωπαίοι.

Η συγκυρία είναι ευνοϊκή για κάτι τέτοιο καθώς οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι επαινούν την πορεία της Ελλάδας τους τελευταίους μήνες και πολύ δύσκολα θα μπορούσαν να εμφανιστούν και πάλι σαν αντιρρησίες.

Ο δε Σόιμπλε έχει φύγει από τα πολιτικά πράγματα και δεν μπορεί πλέον να επιβάλλει στην Ελλάδα εξοντωτικούς όρους είτε για λόγους προσωπικής εμπάθειας είτε γιατί το πίστευε πραγματικά ότι έτσι έπρεπε να γίνει.

Η δε κυβέρνηση που προγραμματίζεται να σχηματιστεί στην Γερμανία θεωρείται ότι θα είναι πολύ φιλικότερη από τις προηγούμενες καθώς η Α.Μέρκελ είναι σαφώς αποδυναμωμένη και οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν «εκτεθεί» με σειρά θετικών δηλώσεων υποστήριξης της Ελλάδας και κριτικής κατά του Β.Σόιμπλε ότι έχει στρέψει με τις πολιτικές του όλους τους Ευρωπαίους εναντίον της Γερμανίας.

Πολύ δύσκολα λοιπόν το SPD θα μπορέσει να κάνει στορφή 180 μοιρών και θα επιτρέψει στην Γερμανία να εμφανιστεί ότι επιβάλλεις στην Ελλάδα μία –ακόμη– μεγάλη περικοπή στις συντάξεις, όταν θα μπορεί να αποδειχθεί ότι μπορούν να επιτευχθούν τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα που έχουν κριθεί απαραίτητα για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Εδώ στο pronews.gr έχουμε ήδη ενημερώσει ότι οι εκλογές έχουν «κλειδώσει» για τον Μάϊο του 2019 αλλά εάν ο Α.Τσίπρας καταφέρει να «ακυρώσει» τα μέτρα της διετίας 2019-2020 τα οποία θα ήταν «θάνατος» για τον «πυρήνα» των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, δεν αποκλείεται ακόμα και να εξαντληθείο η τετραετία λόγω θετικού... momentum.

Με δεδομένο ότι η χώρα θα έχει καλούς ρυθμούς ανάπτυξης και η ανεργία θα μειώνεται όλα πλέον θα είναι ανοικτά.

Σημειώνεται ότι η χώρα προσδοκά έξοδο στις αγορές τον Αύγουστο του 2018 για να σημάνει το οριστικό τέλος της εποχής των Μνημονίων αν και η Επιτροπεία θα παραμείνει για πάρα πολλά χρόνια.

Η ουσία όμως θα είναι ότι πλέον το Δίκαιο θα παράγεται εντός αυτής της χώρας και δεν θα «ετοιμάζεται» από το εξωτερικό για να αποστέλλεται προς ψήφιση στην Βουλή.

Όσο για το swap εάν επιτύχει θα φέρει μια αναδιάρθρωση χρέους 30 δισ. ευρώ με τελικό στόχο να αυξηθεί η ρευστότητα μέσω της μετακύλισης πληρωμής του σε μια χρονική απόσταση 5-25 ετών.

Ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους προχωρει στην ανταλλαγή (swap) 20 ομολόγων ονομαστικής αξίας 29,7 δισ. ευρώ που είχαν εκδοθεί το 2012 στο πλαίσιο του PSI με 5 ομόλογα ίδιας ονομαστικής αξίας που θα έχουν διάρκεια από 5 ως 25 έτη.

Τα νέα ομόλογα θα έχουν λήξεις το 2023, 2028, 2033, 2037, 2042

Η Ελλάδα δεν θα ζητήσει νέα κεφάλαια από τις αγορές, αλλά θα προχωρήσει σε αλλαγή της δομής του χρέους της προκειμένου να διαμορφωθεί η λεγόμενη καμπύλη των ελληνικών ομολόγων και να βελτιωθεί η εμπορευσιμότητα των ελληνικών τίτλων.

Η διαδικασία ολοκληρώθηκε στις 28 Νοεμβρίου και ο και ο τελικός διακανονισμός θα ολοκληρωθεί στις 5 Δεκεμβρίου.

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

"Δύσμοιρη Ελλάδα... Γίναμε η χλεύη των Τούρκων"

akropoli skoni

«Όταν ξεκίνησε η κρίση, το 2010, η Ελλάδα ήταν οικονομικά και επενδυτικά κυρίαρχη χώρα στα Βαλκάνια, και συγκεκριμένα στον τραπεζικό τομέα και στους τομείς της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών.

Ειδικά στον τραπεζικό τομέα, ελληνικές τράπεζες ήλεγχαν περίπου το 7% της τραπεζικής αγοράς στην Τουρκία.

Όλα αυτά έγιναν στάχτη, για έναν και μοναδικό λόγο: Το πολιτικό σύστημα αδιαφόρησε για τους κινδύνους που είχαν εγκαίρως εμφανιστεί στον ορίζοντα, με την κρίση στις ΗΠΑ, η οποία επεκτάθηκε στην Ευρώπη και αργά ή γρήγορα θα ερχόταν στην Ελλάδα.

Οι ευθύνες για την υπερχρέωση της χώρας διαχέονται στις κυβερνήσεις που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1980 και εντεύθεν. Όμως οι ευθύνες για τα όσα επακολούθησαν, γι’ αυτό που λέμε «διαχείριση της κρίσης», κατανέμονται ως ακολούθως:

Τεράστια είναι η ευθύνη του Γιώργου Παπανδρέου, που δεν συντάχθηκε με την πρόσκληση του Κώστα Καραμανλή για δημιουργία εθνικού μετώπου αντιμετώπισης της κρίσης, μέσω περικοπών δαπανών και παγώματος μισθών και συντάξεων, για να αποφευχθούν τα χειρότερα, που τελικά ήλθαν.

Αντί εθνικού μετώπου, ο ΓΑΠ προκάλεσε πρόωρες εθνικές εκλογές παραβιάζοντας το πνεύμα του συντάγματος, που απαιτεί τη μέγιστη συναίνεση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο νομοθέτης δεν έβαλε τον όρο για να τον διαστρεβλώνουν ανεύθυνοι εξουσιομανείς και να προκαλούν εκλογές με στόχο την εξουσία.«Όταν ξεκίνησε η κρίση, το 2010, η Ελλάδα ήταν οικονομικά και επενδυτικά κυρίαρχη χώρα στα Βαλκάνια, και συγκεκριμένα στον τραπεζικό τομέα και στους τομείς της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών.

Ειδικά στον τραπεζικό τομέα, ελληνικές τράπεζες ήλεγχαν περίπου το 7% της τραπεζικής αγοράς στην Τουρκία.

Όλα αυτά έγιναν στάχτη, για έναν και μοναδικό λόγο: Το πολιτικό σύστημα αδιαφόρησε για τους κινδύνους που είχαν εγκαίρως εμφανιστεί στον ορίζοντα, με την κρίση στις ΗΠΑ, η οποία επεκτάθηκε στην Ευρώπη και αργά ή γρήγορα θα ερχόταν στην Ελλάδα.

Οι ευθύνες για την υπερχρέωση της χώρας διαχέονται στις κυβερνήσεις που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1980 και εντεύθεν. Όμως οι ευθύνες για τα όσα επακολούθησαν, γι’ αυτό που λέμε «διαχείριση της κρίσης», κατανέμονται ως ακολούθως:

Τεράστια είναι η ευθύνη του Γιώργου Παπανδρέου, που δεν συντάχθηκε με την πρόσκληση του Κώστα Καραμανλή για δημιουργία εθνικού μετώπου αντιμετώπισης της κρίσης, μέσω περικοπών δαπανών και παγώματος μισθών και συντάξεων, για να αποφευχθούν τα χειρότερα, που τελικά ήλθαν. Αντί εθνικού μετώπου, ο ΓΑΠ προκάλεσε πρόωρες εθνικές εκλογές παραβιάζοντας το πνεύμα του συντάγματος, που απαιτεί τη μέγιστη συναίνεση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο νομοθέτης δεν έβαλε τον όρο για να τον διαστρεβλώνουν ανεύθυνοι εξουσιομανείς και να προκαλούν εκλογές με στόχο την καρέκλα της εξουσίας.

Μετά ήλθε το πρώτο μνημόνιο, στο οποίο αντέδρασε το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Όμως εκεί έλειπε η πολιτική οξυδέρκεια.

Ο πολιτικός κόσμος έπρεπε να αντιδράσει και να απαιτήσει την παραδειγματική τιμωρία του ΓΑΠ για την εγκληματική πολιτική που ακολούθησε και μας έβαλε στο μνημόνιο, το οποίο μπορούσε να αποφευχθεί αν όλα τα πολιτικά κόμματα συναινούσαν στην πρόταση Καραμανλή για περικοπές και σφιχτή οικονομική πολιτική για μερικά χρόνια.

Όμως η αντίδραση έπρεπε να είναι πολιτική, με στόχο την ανατροπή του ΓΑΠ και στη συνέχεια τη διαχείριση της κρίσης και την έξοδο από το μνημόνιο με τον πιο ανώδυνο τρόπο. Εκεί χάθηκε το παιχνίδι.

Η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς έχασε το μέτρο στον αντιπολιτευτικό λόγο. Ταυτίστηκε με τα άκρα και τις περιθωριακές δυνάμεις του πολιτικού σκηνικού, δημιουργώντας ένα ιδιότυπο «αντιμνημονιακό» μέτωπο που αποδείχτηκε εξίσου καταστροφικό με την πολιτική ΓΑΠ. Έτσι, όταν οι πολίτες είδαν ένα κόμμα εξουσίας να σηκώνει τη σημαία του «αντιμνημονιακού αγώνα» και να ταυτίζεται με τα άκρα –δεξιά και αριστερά– και με κάτι περιθωριακούς τύπους και ομάδες, συμμετείχαν κι αυτοί στο ιδιότυπο αυτό μέτωπο, το οποίο απέκτησε χαρακτηριστικά κινήματος χωρίς πολιτική πρόταση.

Γαία πυρί μιχθήτω, ή αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων!

Έτσι φούσκωσε το πανί των αντιμνημονιακών δυνάμεων και όταν ο Σαμαράς αναγκάστηκε να πει «ναι» στη δημιουργία της κυβέρνησης Παπαδήμου, συνεργαζόμενη η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ, ήταν πλέον αργά.

Ο κόσμος πλέον είχε αγριέψει, τον είχε κυριέψει η οργή από τις περικοπές και την επιδείνωση της οικονομίας, δεν άκουγε, δεν ήθελε να ακούσει λόγια σύνεσης και συναίνεσης και ήθελε να ακούει έναν άλλο λόγο, συνθηματολογικό και αριβιστικό.

Εκεί ακριβώς, για άλλη μια φορά, η ανευθυνότητα και η εξουσιομανία βρήκαν στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα τον καλύτερο εκφραστή τους. Ποτέ στην πολιτική ιστορία της Ελλάδας δεν ειπώθηκαν τόσο τερατώδη και τόσα ψέματα.

Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν το δεύτερο συνταγματικό έγκλημα, μετά από εκείνο του ΓΑΠ, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Να υπογραμμίσουμε δε ότι το έγκλημα αυτό έγινε γιατί δεν τιμωρήθηκε ο ΓΑΠ για το προηγούμενο, του 2010.

Όμως, το έχουμε ξαναγράψει σ’ αυτή εδώ τη στήλη: Αυτή η χώρα πορεύεται χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Τώρα κοιτάξτε πού καταντήσαμε, να γίνουμε η χλεύη των Τούρκων.

Διαβάστε τι λέει ο σύμβουλος του Ερντογάν, Γιγκίτ Μπουλούτ, για την πατρίδα μας:

«Τα λιμάνια της τα πούλησε στους Γερμανούς, τους σιδηροδρόμους της στους Ιταλούς, και τώρα άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες της χρεοκοπίας. Το Γραφείο Προϋπολογισμού της ελληνικής Βουλής χτύπησε τον κώδωνα του κινδύνου ότι η χώρα είναι αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της χρεοκοπίας.

»Μέχρι το 2020 αναμένεται η επίσημη καταστροφή της Ελλάδας. Πούλησαν τα πάντα, οι τράπεζές της πέρασαν στα χέρια των Γερμανών. Τίποτα δεν έμεινε στα χέρια τους. Οι άνθρωποι στην Ελλάδα περιμένουν τα γερμανικά και τα ιταλικά προϊόντα.

Υπάρχει μια ταινία για 300 Σπαρτιάτες που πέφτουν ηρωικά. Για μένα θα πρέπει να ξαναέρθουν οι 300 του Λεωνίδα στην Ελλάδα, γιατί δεν έμεινε τίποτα όρθιο. Η καταλήστευση της Ελλάδας είναι τόσο μεγάλη, που ο ελληνικός λαός δεν το αντιλαμβάνεται. Ο Τσίπρας που δεν φορά γραβάτα, θα σταματούσε τον ιμπεριαλισμό...

Μα ο Τσίπρας είναι ο άνθρωπός τους. Θα θυμάστε, υπήρχε ένας υπουργός Οικονομικών που κυκλοφορούσε με μοτοσικλέτα, ένας ακαδημαϊκός, τον υπουργό αυτόν τον ξήλωσαν. Το είχα αναφέρει στην εκπομπή αυτή παλαιότερα. “Θα τον ξηλώσουν τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών και μετά η Ελλάδα θα υπογράψει συμφωνία με το ΔΝΤ” είχα πει.

Αφού ξήλωσαν τον υπουργό Οικονομικών, έφεραν έναν αγγλοτραφή που έγινε υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης, και έτσι υπέγραψαν».

Δύσμοιρη Ελλάδα

Σάββας Καλεντερίδης pontos-news.gr

 

Η αυτονόητη πορεία της αναρχίας

anarxikoi tsekouria
Η έκκληση αστυνομικών της Δυτικής Αττικής να απαλλαγούν από υπηρεσία γύρω από το Πολυτεχνείο, ώστε να μπορέσουν να βοηθήσουν τους κατοίκους της πλημμυρισμένης περιοχής, είναι η πιο ανθρώπινη επιβεβαίωση ότι η χώρα μας νοσεί βαρύτατα.
Είναι αυτονόητο ότι αστυνομικοί, πυροσβέστες, οι ένοπλες δυνάμεις, κάθε κρατικός θεσμός θα έπρεπε να βρίσκονται στο πλευρό των πληγέντων και όχι αλλού. Αντιθέτως, όμως, αναγκαζόμαστε να είμαστε θεατές και κομπάρσοι στους θεατρινισμούς των «αντι-εξουσιαστών» – των νεαρών που ψυχαγωγούνται τα σαββατόβραδα προσπαθώντας να πυρπολήσουν αστυνομικούς.

Συνηθίσαμε στις υλικές ζημιές, στην καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Ούτε η βία μάς εκπλήσσει πλέον. Η Αθήνα (όπως και η Θεσσαλονίκη) αποδεικνύεται τόσο ανεκτική τροφός των επαναστατών του γλυκού νερού που «ανήσυχοι νέοι» και από άλλες χώρες θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να εκτονώνουν εδώ τα αντικαθεστωτικά συμπλέγματά τους. Δεν δρουν με την ίδια άνεση σε χώρες όπου η αστυνομία έχει το καθήκον και την αυτοπεποίθηση να προστατεύει την πολιτεία και την περιουσία των πολιτών.

Αυτά τα παιχνίδια μπορεί να ήταν χρήσιμα κάποτε, όταν οι Αρχές ήθελαν να αποδείξουν ότι δεν ήσαν κληρονόμοι της αυταρχικής Δεξιάς, ότι δεν είχαν καμία σχέση με τις μεθόδους της δικτατορίας. Ηταν χρήσιμα και για την Αριστερά, για να κρατεί ζωντανούς τους μύθους της αέναης αντίστασης. Το πρόβλημα είναι ότι το παιχνίδι δεν είχε τέλος. Οι παίκτες γέρασαν αλλά δεν ωρίμασαν. Και ήρθαν νεότεροι να τους υπερκεράσουν, να φανούν ακόμη πιο οργισμένοι και ασυμβίβαστοι.

Η χώρα, όμως, έχει προχωρήσει πολύ πέρα απ’ αυτές τις συμβατικές παντομίμες δήθεν σύγκρουσης μεταξύ Καλού και Κακού. Από την οικονομική κρίση και τη γενική ανασφάλεια έως τις επιπτώσεις των καιρικών αλλαγών (πυρκαγιές και πλημμύρες) απαιτείται άμεση αναπροσαρμογή προτεραιοτήτων και συμπεριφορών.

Η επανάσταση σήμερα δεν είναι η διαμάχη μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, αλλά μεταξύ αυταρχισμού και δημοκρατίας, μεταξύ ευνομούμενης πολιτείας και χάους, μεταξύ επιβίωσης και καταστροφής. Εάν αδιαφορούμε για το πού βρισκόμαστε εμείς σε αυτό το φάσμα, εάν αφήσουμε τα πάντα στην τύχη τους, όλα λύνονται μόνα τους: όπως βλέπουμε, η χώρα που δεν προνοεί πτωχεύει, ο χείμαρρος που μπαζώνεται σαρώνει τα πάντα, η ανοχή στη βία οδηγεί στην καταστροφή.

Το θέατρο που παίζεται εδώ και χρόνια γύρω από το Πολυτεχνείο είναι η ουσία της διαχρονικής αποτυχίας ενός κράτους που θέτει μύθους πάνω από τα συμφέροντα του συνόλου, που προτιμά να σπαταλάει τις λίγες δυνάμεις του παρά να τις διαχειριστεί σωστά.

Nikos konstantaras

"Ο Κουφοντίνας ως προϊόν στο καλάθι της κυβέρνησης για προπέτασμα καπνού και ψηφαλάκια"

koufontinas exodos korydallou

Πακτωλός λέξεων έρευσε για την άδεια του Δ. Κουφοντίνα σαν φυσικού προσώπου, και όχι άδικα. Επειδή, όμως, τα γεγονότα έχουν πάνω από μία αναγνώσεις, εκείνο που έμεινε έξω από την πολιτική και κοινωνική παρουσίαση ήταν και είναι η σκοπιά που η κυβέρνηση έστησε το γεγονός. Σαν προϊόν. Όπως όλα τα προϊόντα που πουλάει εδώ και τουλάχιστον ένα 9μηνο, με δύο στόχους: Προπέτασμα καπνού και 350.000 ψηφαλάκια.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας είναι για την κυβέρνηση πάνω απ’ όλα ένα προϊόν. Προς πώληση. Με τον κουρνιαχτό που παράγει κρύβει όλα εκείνα που θα πρωταγωνιστούσαν στην ειδησεογραφία και που δεν είναι καθόλου ευχάριστα για την ίδια.

Δεν είναι η πρώτη φορά. Όλα τα επώδυνα μέτρα που συμφωνεί η κυβέρνηση στο πλαίσιο της Γ’ Αξιολόγησης για επιπλέον περικοπές μισθών και επιδομάτων και για κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων κρύφτηκαν τον τελευταίο καιρό πίσω από άλλα καλοσχεδιασμένα προϊόντα:

Τα δάση και τα αρχαία στο Ελληνικό, η αλλαγή φύλλου, το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση της κάναβης, η επιστράτευση του εγκληματολογικού της αστυνομίας σε μεγάλες υποθέσεις «γραφείου» (αρκεί να μην είναι στο δρόμο…), η διοχέτευση στοιχείων των Υπηρεσιών σε εφημερίδες για λάσπη, η αναπαραγωγή παλιών υποθέσεων σαν καινούργιων και ο,τιδήποτε μπορεί να πρωταγωνιστήσει στο καφενείο της γενικής αφασίας, έχει επιστρατευτεί. Η αριστερά ήταν πάντα μανούλα στην προπαγάνδα. Η αριστεριστές, σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα καλύτεροι. Κυρίως στα προπετάσματα καπνού.

Προχτες η κυβέρνηση έβγαλε τον Δημήτρη Κουφοντίνα με 2ημερη άδεια. Η κυβέρνηση τον έβγαλε, που ελέγχει τους δύο από τους τρείς του αρμόδιου Συμβούλιου. Αλλά, δεν έχει ούτε καν το θάρρος να το πει. Προχτές συμπτωματικά οι Ευρωπαίοι απαίτησαν ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς κατοικιών εδώ και τώρα, με απειλή να σταματήσει η αξιολόγηση αν δεν ξεκινήσουν αμέσως. Ο επαναστάτης κ Τσακαλώτος υποσχέθηκε ότι θα συμμορφωθεί πάραυτα!

Ταυτόχρονα, οι Ευρωπαίοι δανειστές υποτίμησαν την ελληνική ανάπτυξη στο 1,5% από 2,1% που θριαμβολογούσε ο πρωθυπουργός. Η διαφορά, μεταφρασμένη σε ευρώ είναι κοντά στο 1 δις! Που θα κοπεί από κάπου.

Την ίδια μέρα ξεκίνησε η μεγαλύτερη απεργία νοσοκομειακών γιατρών εδώ και καιρό, με ηχηρές καταγγελίες για την κυβερνητική πολιτική στην υγεία.

Παράλληλα, εξελίσσεται η πώληση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ σε ξένους, που είναι κόκκινο πανί για εργαζόμενους και κατοίκους κομβικών περιοχών της χώρας.

Την ίδια ώρα είναι στον αέρα οι καταγγελίες κατά του υπουργού Άμυνας για πώληση βλημάτων στη Σαουδική Αραβία με μεσάζοντα, που θα χρησιμοποιηθούν για μακελειό στην Υεμένη, και οι καταγγελίες για το αλαλούμ γύρω από τα δις για τα F 16.

Το ΚΚΕ, που είναι δόκτωρ στο είδος, κατάγγειλε την κυβέρνηση στη Βουλή, ότι με την άδεια στον Κουφοντίνα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να στρέφει το ενδιαφέρον της δημοσιότητας σε άλλα από τα πρωτεύοντα και να οδηγεί το πολιτικό σύστημα σε συγκρούσεις άλλες από τα τρέχοντα μαζικά λαοκτόνα. Μέχρι και ο «νομιμόφρων» Παπαδημούλης είδε με καχυποψία την κίνηση!

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για την ιδεολογική ή πολιτική συγγένεια μεγάλου μέρους των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με την ένοπλη βία. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τις «αριστερές» του παρεμβάσεις, εκτός από προπέτασμα καπνού κλείνει το μάτι και σε 350.000 καθαρόαιμες αριστερές ψήφους που έχασε μετά το δημοψήφισμα το 2015.

Ταυτόχρονα, μ’ αυτές τις θεατρικές κινήσεις επιχειρεί να κρατήσει και όσους είναι αποφασισμένοι ή έτοιμοι να τον εγκαταλείψουν, αηδιασμένοι από την αυλόδουλη στάση του και τα πολλά ψέματα. Ψάχνει, βρίσκει και πουλάει αριστερά προϊόντα. Στην πραγματικότητα, μαϊμού.

Όλες αυτές οι στάσεις έρχονται και κουμπώνουν με την πεζοδρομιακή στάση του υπουργού Δικαιοσύνης χτες στη συνεδρίαση της Βουλής. Γιατί είναι ανεπίτρεπτο, απολίτιστο, κάφρικο όχι μόνο σε υπουργό, αλλά σε οποιονδήποτε άνθρωπο, να επιτίθεται με κραυγές και απαξιωτικές φράσεις σχεδόν αφρίζοντας, σε μια γυναίκα- οποιαδήποτε γυναίκα κι αν ήταν- που τον εγκαλούσε για τη στάση του απέναντι στον δολοφόνο του άντρα της.

Μ αρέσει που οι πρεσβευτές των ΗΠΑ και της Βρετανίας ευαισθητοποιήθηκαν διαμαρτυρόμενοι για τη 2ημερη άδεια του Δ. Κουφοντίνα. Ενώ χαϊδολογάνε την κυβέρνηση ολοχρονίς, τη στηρίζουν και την επαινούν κάθε φορά που πρόκειται να εξοντώσει τον ίδιο της τον πληθυσμό.

Άλλοι 5 νεκροί από μαγκάλια μέχρι στιγμής φέτος! Χώρια οι αυτοκτονημένοι. Και το θέατρο του πααραλόγου συνεχίζεται.

liberal