Σαβ10202018

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 20 Οκτ 2018 2pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Κομπάρσος η Ελλάδα στο «θέατρο» αντιπαράθεσης Ε.Ε. - ΔΝΤ ! Σε άγνοια οι Ελληνες για την εικόνα της οικονομίας

Στο ίδιο έργο θεατές. Όπως κάθε φορά πριν από κάθε διαπραγμάτευση, για το ξεκλείδωμα της περίφημης δόσης από τους δανειστές, έτσι και τώρα επανέρχεται στο προσκήνιο η «θρυλική», πλέον, κόντρα Ευρωπαϊκής Ένωσης-Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για το ελληνικό χρέος και τα συνηθισμένα μέτρα που χρειάζεται να παρθούν.

Το παρασκήνιο είναι έντονο, ενώ όπως δείχνει το διεθνές κλίμα, παίζεται «χοντρό παιχνίδι» στις πλάτες των ελλήνων φορολογουμένων με τον υπουργό Οικονομικών, που έχει αναλάβει την διαπραγμάτευση εκ μέρους της ελληνικής πλευράς, να μην δείχνει να μπορεί να παρέμβει.

H Κριστίν Λαγκάρντ, μιλώντας στη Σύνοδο του ΔΝΤ, χθες, έστειλε μήνυμα προς τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο δηλώνοντας ότι δεν έχει αμφιβολία «πως οι Ευρωπαίοι θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει για τη βοήθεια στην Ελλάδα, ώστε να οδηγήσουν το χρέος σε βιώσιμο επίπεδο», εννοώντας ουσιαστικά «κούρεμα» χρέους.

Την επόμενη μέρα, δηλαδή την Παρασκευή, «οργίασαν» τα διεθνή δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για «διαζύγιο» Ε.Ε.-ΔΝΤ.

H αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal έγραψε ότι οι δύο πλευρές οδεύουν προς τη ρήξη σημειώνοντας ότι «οι συγκρούσεις των δύο πλευρών αυξήθηκαν στα τελευταία τρία χρόνια, και κορυφώνονται, καθώς εκπρόσωποί τους συναντώνται στην Ουάσιγκτον στο τέλος της εβδομάδας για να συζητήσουν τις ανάγκες της Ελλάδας και την ελάφρυνση του βάρους του χρέους της».

Η εφημερίδα παραπέμπει σε δηλώσεις που είχε κάνει ο πρώην Διευθυντής του ΔΝΤ για την Ευρώπη Αντόνιο Μπόρχες τον Ιούνιο, λίγο πριν πεθάνει. «Το διαζύγιο μεταξύ της Ευρώπης και του ΔΝΤ είναι πραγματικό. Το Ταμείο επιστρέφει στον συνήθη τρόπο λειτουργίας του. Είναι ένα ίδρυμα που έχει συνηθίσει να αποφασίζει μόνο του», είχε δηλώσει. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι το Ταμείο δεν θέλει να παρακολουθεί την αξιοπιστία του να συνεχίζει να διαβρώνεται, ανέφεραν από την πλευρά τους αξιωματούχοι του Ταμείου.

Η γερμανική εφημερίδα Die Welt, πάντως, έχει διαφορετική άποψη για τους συσχετισμούς, υπογραμμίζοντας σε αναφορά της ότι όχι μόνο δεν προκαλεί προβληματισμό σε Βρυξέλλες και Βερολίνο η έκθεση του Ταμείου, σύμφωνα με την οποία γίνεται λόγος για ανάγκης λήψη πρόσθετων μέτρων ύψους 2,9 δισ. το 2014 από την Ελλάδα, αλλά πιθανότατα είναι η τέλεια αφορμή για να έχουν νέες απαιτήσεις από τη χώρα μας. «Ίσως, στα κρυφά, οι Ευρωπαίοι να μην είναι τόσο δυσαρεστημένοι από την πρόσφατη μελέτη του ΔΝΤ» έγραψε η εφημερίδα, εκτιμώντας ότι έτσι έχουν την αφορμή για να ασκήσουν ακόμη περισσότερες πιέσεις στην κυβέρνηση Σαμαρά προκειμένου εκείνη να βελτιώσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις.

Όπως είναι εμφανές, μέσω διαρροών και δημοσιευμάτων, Βρυξέλλες και Ουάσινγκτον παίζουν παιχνίδι εντυπώσεων, με τους Έλληνες να εξακολουθούν να ατενίζουν με αβεβαιότητα το μέλλον.

Κάπου εκεί, αναγκαία θα ήταν η ηχηρή παρέμβαση της ελληνικής πλευράς, μέσω του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης και πιο συγκεκριμένα του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, ώστε να ξεκαθαρίσει η κατάσταση σε αυτές τις «περίεργες» συνθήκες με τις συνεχείς απαιτήσεις των δανειστών την ώρα που η χώρα μας είναι στα όριά της. Κι όμως, ο ΥΠΟΙΚ συνεχίζει να εξωραΐζει τα δεδομένα, με τις διαψεύσεις από το εσωτερικό και το εξωτερικό να είναι συνεχείς.

Η ανάπτυξη θα έρθει το 2014 και η οικονομία θα εμφανίσει μικρό αλλά βιώσιμο πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 340 εκατ. ευρώ εφέτος, αναφέρει στο προσχέδιο του προϋπολογισμού ο υπουργός Οικονομικών ενώ σε πρόσφατη συνέντευξη του αναφερόμενος για το χρέος της χώρας χαρακτήρισε ως ιδανικό σενάριο την επιμήκυνσή του στα 30-50 χρόνια χωρίς τη ανάγκη περαιτέρω απομείωσής του.

Το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής αλλά και η έκθεση του ΔΝΤ «άδειασαν» τις αισιόδοξες προβλέψεις του υπουργού μιλώντας για νέα μέτρα, μηδενικό πρωτογενές πλεόνασσμα και ανάγκη «κουρέματος»!

Είναι αναγκαίο πλέον οι έλληνες φορολογούμενοι να μάθουν την αλήθεια. Και το αξίζουν διότι έχουν πληρώσει και εξακολουθούν να πληρώνουν το «μάρμαρο» της κρίσης, χωρίς να είναι οι κύριοι υπεύθυνοι. Οι δανειστές μπορεί να χρηματοδοτούν τη χώρα όμως δεν έχουν κανένα δικαίωμα να εμπαίζουν εκατομμύρια πολίτες.

Μάλλον όμως δεν μπορούν να υπάρξουν και πολλές απαιτήσεις από έναν μη εκλεγμένο έλληνα αξιωματούχο που βρίσκεται σε μία θέση-κλειδί στις ιστορικές αυτές στιγμές. 

Βαγ. Βιτζηλαίος,npost

Όταν η σκληρή πραγματικότητα διαφωνεί με την κυβέρνηση...

 

Δύο νέες δημοσκοπήσεις (της GPO για το MEGA και της MRB για το STAR) δείχνουν ότι η ΝΔ διατηρεί οριακό προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η Χ.Α. σημειώνει πτώση στα ποσοστά της αλλά παραμένει τρίτη πολιτική δύναμη.

Η πλειοψηφία εμφανίζεται απαισιόδοξη για το μέλλον και σε μεγάλη δυσκολία να ανταπεξέλθει στις οικονομικές της υποχρεώσεις.

Το συμπέρασμα είναι ότι η κυβέρνηση κέρδισε πολιτικό χρόνο λόγω των ραγδαίων εξελίξεων που ακολούθησαν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και έφεραν βουλευτές και μέλη της Χ.Α. απέναντι στη Δικαιοσύνη, αλλά δεν έχει δημιουργήσει συνθήκες κοινωνικής συναίνεσης στην ακολουθούμενη οικονομική πολιτική.

Η οικονομική πραγματικότητα διατηρεί τη δική της αρνητική δυναμική όπως αποτυπώνεται στον αντιαναπτυξιακό προϋπολογισμό του 2014, με βάση το προσχέδιο που κατατέθηκε χθες στη Βουλή και το οποίο πρόκειται να αναθεωρηθεί μετά τον έλεγχό του από την Τρόικα. Η κυβέρνηση διαφημίζει την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος ως διαβατήριο για τη μετάβαση στη μεταμνημονιακή εποχή, αλλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία εγγύηση για χαλάρωση της λιτότητας.

Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας εμφανίστηκε εξαιρετικά αισιόδοξος για την πορεία της οικονομίας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου χθες βράδυ στο STAR, αλλά δεν διακινδύνευσε πρόβλεψη σχετικά με την ελληνική έξοδο στις αγορές για δανεισμό, όταν δηλαδή - όπως ο ίδιος είπε - θα απαλλαγεί η χώρα από την Τρόικα. «Πόσα νέα μέτρα επιτέλους;» διερωτήθηκε υποστηρίζοντας ότι ακόμη και αν χρειαστεί νέο δάνειο δεν θα υπάρξει νέο μνημόνιο.

Ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο της συνέντευξής του ήταν ότι παραδέχθηκε πως υπάρχει καθυστέρηση στην παραγωγή αποτελεσμάτων από τους ελέγχους στους καταθέτες που περιλαμβάνονται στη λίστα Λαγκάρντ.

Επικαλέστηκε διάφορα διαδικαστικά προσκόμματα για να διαβεβαιώσει ότι ο έλεγχος θα ολοκληρωθεί κάποια στιγμή και όσοι εντοπιστούν ως φοροδιαφεύγοντες θα πληρώσουν, όμως οι συνεπείς φορολογούμενοι πληρώνουν τώρα ποσά τα οποία υπερβαίνουν τις οικονομικές τους δυνατότητες.

Ο πρωθυπουργός επιστρέφοντας από το Ισραήλ όπου βρίσκεται θα προεδρεύσει σύσκεψης με το οικονομικό επιτελείο ενόψει του Γιούρογκρουπ της 14ης Οκτωβρίου, όπου δεν αναμένεται να δοθεί πράσινο φως για τη δόση του 1 δισ. ευρώ, αφού υπάρχουν εκκρεμότητες σε σχέση με την εκπλήρωση των προαπαιτούμενων:

Δεν έχει βρεθεί λύση για την αναδιάρθρωση σε ΕΑΣ-ΕΛΒΟ-ΛΑΡΚΟ, δεν έχουν συμπληρωθεί στη λίστα της διαθεσιμότητας τα ονόματα 1349 διοικητικών υπαλλήλων οκτώ ΑΕΙ, δεν έχει φτιαχτεί ο κατάλογος των 4.000 απολύσεων μέχρι το τέλος του έτους. Και, βέβαια, δεν υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στην Κυβέρνηση και την Τρόικα σε σχέση με το δημοσιονομικό κενό του 2014.

Η πίεση που ασκούν οι εκπρόσωποι των πιστωτών στρέφεται κυρίως στο άνοιγμα του ασφαλιστικού, ενώ η ελληνική πλευρά αισιοδοξεί ότι με ηπιότερες παρεμβάσεις θα καλυφθούν τα ελλείμματα των ταμείων. Πάντως, οι μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις και τα εφάπαξ είναι ήδη δρομολογημένες, αλλά κατά την αντίληψη της κυβέρνησης αυτές οι περικοπές δεν εμπίπτουν στον ορισμό της έννοιας «νέα μέτρα».

Στο μέτωπο της Χρυσής Aυγής οι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές, αφού όλα δείχνουν ότι θα γίνουν και άλλες συλλήψεις βουλευτών, ενώ θα αναληφθούν πρωτοβουλίες σε πολιτικό επίπεδο για πάγωμα της κρατικής χρηματοδότησης και των βουλευτικών αποζημιώσεων.

Η επικαιρότητα των τελευταίων ημερών είναι σχεδόν μονοθεματική, με τις αποκαλύψεις για τη δράση της Χρυσής Αυγής να συγκλονίζουν.

Αλλά στο βάθος της εικόνας υπάρχει πάντα η θηλιά της ύφεσης και της ανεργίας και μέχρι στιγμής η κυβέρνηση δεν έχει κάποιο αντίδοτο να προτείνει προκειμένου να ανακουφιστεί η κοινωνική πλειοψηφία από την πίεση που δέχεται.

tvxs

Το δάχτυλο των τηλε-εισαγγελέων προς την δικαιοσύνη, βγάζει το μάτι της δημοκρατίας…!

Και για άλλη μια φορά οι παράγοντες της δικαιοσύνης κοιτούσαν αμήχανα και μάλλον θυμωμένα το δάχτυλο που κουνούσαν μπροστά στο πρόσωπό τους οι τηλε-εισαγγελείς!

Δεν είναι στην πολιτική φύση των παραγόντων της δικαιοσύνης να κοιτούν τα άστρα, αλλά κι αν ήταν δεν θα μπορούσαν να αδιαφορήσουν μπροστά στο θρασύ δάκτυλο των λειτουργών του Τύπου, που τους κρύβει τον ουρανό, το πολιτικό σύμπαν.

Αντίθετα, είναι στην διαστροφική, ολοκληρωτική, πολιτική φύση των ΜΜΕ να κουνούν το δάκτυλο απειλητικά προς εισαγγελείς και ανακριτές, φοβούμενα πως οι τελευταίοι με μια απόφασή τους θα μπορούσαν να ρημάξουν την κατασκευή τους: την περίφημη κοινή γνώμη… την συγκυριακή, καταστατική πραγματικότητα των άστρων τους.

Η «μαχητική δημοσιογραφία» με τους ενσωματωμένους σε κάποιο φαντασιακό εκστρατευτικό σώμα τηλε-εισαγγελείς της, πάντα θα κουνάει το δάχτυλο προς κάποιον εισαγγελέα, κάποιον ανακριτή, όπως αντίστοιχα προς κάποιον διαιτητή ή κάποιον (δια)μεσολαβητή.

Πρόκειται για τον φετιχισμό του ποινικού που κάνει πολιτική και για τον ουσιαστικό διασυρμό της αστικής δημοκρατίας μας.

Για μια παραθεσμική βία της «τετάρτης εξουσίας» που ενσωματώνει μεταπολιτικά τις τρείς θεσμοθετημένες και δήθεν ανεξάρτητες, για να τις μετατρέψει σε ένα ολοκληρωτικό σύμπαν που να χωρά σε μια εκπομπή, σε μια στιγμή, ενός συμβάντος – και εντός ενός «κοινού μυαλού» - που μέσω κυρίως του τηλεοπτικού δέκτη μεταβάλλεται πλαστά σε γεγονός, βιάζοντας την ιστορία και την πολιτική φύση της θεσμοθετημένης πολιτείας, όπως και όλους ανεξαιρέτως τους παράγοντες που εμπλέκονται ή φέρεται να εμπλέκονται ή συμφέρει το συγκεκριμένο ΜΜΕ να εμφανίζονται ότι εμπλέκονται σε αυτό (το συμβάν).

Έτσι τα άστρα αποκτούν πάντα μια νέα καταστατική διάταξη, την οποία για να προσεγγίσει ο κρίσιμος στην συγκυρία παράγοντας της δικαιοσύνης οφείλει να παρακολουθήσει και να σεβαστεί την βούληση του τηλε-εισαγγελέα, που κουνάει το δάχτυλο για να εναρμονίσει στο ρυθμό της κίνησής του και τα υπόλοιπα «μαχητικά», δημοσιογραφικά δάχτυλα, που πιέζουν πλήκτρα, σαν να πιέζουν κάποια σκανδάλη…

Η περίφημη κοινή γνώμη, ως καταστατικό σύμπαν από άστρα, πλανήτες, κομήτες και νεφελώματα, κανονίζεται από το δάχτυλο του τηλε-εισαγγελέα που υπάρχει για να κινιέται απειλητικά, εναντίον αυτού που θα μπορούσε να αμφισβητήσει έστω και στιγμιαία το καθεστώς που αυτός υπηρετεί και δοξάζει συνειδητά, ασυνείδητα και τις περισσότερες φορές αυτόματα: ημι-συνειδητά – ημι-ασυνείδητα.

Ο κανόνας δικαίου έτσι εκχυδαΐζεται και λαμβάνει την μορφή του δάχτυλου που κουνά το κάθε θρασίμι, καλυμμένο με την Τηλεοπτική ή Τυπική (από το Τύπος) Τήβεννο. Μην διαμαρτύρεσαι φίλε ανακριτή, έτσι συμβαίνει και θα συμβαίνει όσο προχωρούμε πιο βαθιά στην μεγάλη παρεξήγηση των αστικών θεσμών!

Όσο γλιστρούμε στην άβυσσο του ολοκληρωτισμού που προφασίζεται την δημοκρατία! Όσο οι πραγματικότητα μετατρέπεται σε εικονική και όσο οι αισθήσεις μας, ταυτίζονται με την τηλεοπτική τους προέκταση!

Η «μαχητική δημοσιογραφία» εναντίον του νεοναζισμού στην Ελλάδα ως πολεμική φάρσα της «militant democracy» - που θα βρεις να εξηγώ σε προηγούμενα σημειώματά μου – αποτελεί εκδήλωση της δραματικής διάβρωσης της αστικής δημοκρατίας στον τόπο μας, μεγαλύτερης ίσως από την υφέρπουσα παγκόσμια σήψη της, εξαιτίας μια σοβαρής, αλλά χρόνιας, λανθάνουσας κρίσης της παγκόσμιας κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης και πολιτισμικής κυριαρχίας της αήθιας των αγορών. Δηλαδή, της κρίσης του δημοκρατικού πλουραλισμού που πλήττεται στο όνομα μιας ολοκληρωτικής δομής ισοπέδωσης του διαφορετικού – με επίκληση μάλιστα στον σεβασμό του ιδιαίτερου ατόμου (ιδιώτη), όσο αυτό απομακρύνεται από την πιθανότητα κοινωνικής του ολοκλήρωσης - δια της άρνησης του ιδεολογικού και διαστροφής του πολιτικού στο πλαίσιο του κοινωνικού ανταγωνισμού.

Υπάρχει άμυνα σε όλα αυτά; Μπορεί να αμυνθούν οι θεσμοί της αστικής δημοκρατίας, ενώπιον της μανίας εξόντωσής τους από τους ίδιους τους δήθεν θεραπευτές της; Όχι, φίλε μου, όχι! Οι δομές δεν μπορούν να αμυνθούν, οι παράγοντες που δρουν μέσα σε αυτές ίσως! Με αυταπάρνηση, με τεράστιο προσωπικό κόστος, με «τρέλα», με γνώση, με πολιτική ωριμότητα, πραγματισμό, τεράστια αυτοπειθαρχία και λίγη …ουτοπία! Με αγώνα για την δημιουργία ενός αντιλαϊκιστικού κινήματος δημοκρατικού σοσιαλισμού!

Όλες μας οι ελπίδες πλέον δομούνται πάνω στους παράγοντες, που ασφυκτιώντας μέσα στις δομές του ολοκληρωτισμού των «μαχητών» εναντίον του πλουραλισμού, στο όνομα μιας δήθεν πλουραλιστικής κοινωνίας (με την τεχνοκρατική στην θέση της δημοκρατικής εννοίας) που εξοβελίζει, ποινικοποιώντας την ιδεολογία, ή προσάπτοντας σε αυτήν κακουργηματικά οντολογικά στοιχεία, ενώ λοιδορεί την πολιτική.

Όλες μας οι ελπίδες δομούνται επ’ αυτών που θα μπορούσαν να κτίσουν ένα διαφορετικό αστικό οικοδόμημα, εντός της μετανεωτερικότητας ,του μεταμοντερνισμού και της μεταβιομηχανικής εποχής, περιθωριοποιώντας τον τηλε-εισαγγελέα, ως γραφικό απομεινάρι μιας εποχής σήψης των πολιτικών της ελληνικής ύστερης νεωτερικότητας, που συμπίπτει με την πτώχευση και φτωχοποίηση. Μια περίοδο σήψης του κράτους, που δεν μπορεί πλέον να οριστεί ούτε ως Κράτος Δικαίου, ούτε ως Κράτος Ευημερίας, αλλά αποκλειστικά ως καθεστώς απορρύθμισης των σχέσεων που ορίζουν την ύπαρξη και λειτουργία του ως προηγμένο αστικό φαινόμενο. Εάν, ωστόσο, στο μεσοδιάστημα το Κράτος Δικαίου, επιχειρηθεί να αντικατασταθεί από το Κράτος των Δικαστών, η ιλαροτραγωδία της συγκυρίας θα μεταβληθεί σε σκέτη …τραγωδία! 

Δημήτρης Γιαννακόπουλος,communenews

Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις προβλέπουν οικονομικά και πολιτικά κέντρα των Αθηνών

Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις προβλέπουν -χωρίς όμως να προσδιορίζουν πως τις εννοούν- συγκεκριμένα οικονομικά και πολιτικά κέντρα των Αθηνών με αφορμή την υπόθεση της Χρυσής Αυγής.

«Ανομολόγητες επιθυμίες και ευσεβείς πόθοι», απαντάνε υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη και η πολιτική ένταση χτυπάει ταβάνι... κυρίως με την σύγκρουση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Η αλληλουχία των γεγονότων είναι συγκεκριμένη και ικανή να προσφέρει την εξήγηση των πραγμάτων. Εν αρχή ην το ξεκαθάρισμα της κυβέρνησης με την Χρυσή Αυγή ή καλύτερα η επιχείρηση του Αντώνη Σαμαρά να εξαφανίσει το κόμμα του Μιχαλολιάκου που έχει πλαγιοκοπήσει τη ΝΔ και της έχει πάρει σημαντικές δυνάμεις.

Και ενώ το νέο μνημόνιο είναι προ των πυλών, όπως και τα νέα μέτρα, τα οποία θα προσπαθήσει να περάσει η δικομματική κυβέρνηση, μετά πολλών κόπων και βασάνων, κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει τις πολιτικές επιπτώσεις από τις συλλήψεις της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής. Το σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση διέρχεται μέσα από συμπληγάδες αμφισβητήσεων και εντάσεων και έχει πολλά μπροστά της.

Ο Πρωθυπουργός αισθάνεται, όπως μεταδίδουν οι συνεργάτες του, πιο σίγουρος και σταθερός μετά τις συλλήψεις και λέγεται ότι είχε μεγάλο άγχος και αγωνία και δεν δεχόταν με τίποτα τη μη προφυλάκισή τους. Κατανοεί και ο ίδιος, ότι η κυβέρνησή του κερδίζει πολύτιμο χρόνο, αν και αλλάζουν πλέον οι όροι του πολιτικού παιγνίου.

Ήδη, στο σύστημα επιχειρούνται αναπροσαρμογές και συζητούνται πολλά για μελλοντικές αναδιατάξεις στον πολιτικό χάρτη με πιο ενδιαφέρουσα τη ζύμωση στον ευρύτερο χώρο της κεντροδεξιάς, για το που πάει η παράταξη και εάν χρειάζεται να υπάρξει ένα άλλο κόμμα στα δεξιά της δεξιάς με καθαρά αντιμνημονιακό χαρακτήρα, αλλά μακριά από τις ακραίες και φασιστικές αντιλήψεις της Χρυσής Αυγής.

Ο προβληματισμός είναι έντονος στα ενδότερα της κεντροδεξιάς, αν και ο Αντώνης Σαμαράς, λένε οι σύμβουλοί του νοιώθει πιο ασφαλής και άρχισε να σκέφτεται ότι αν βάλει τα πράγματα σε έναν δρόμο μπορεί στη συνέχεια να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, ικανές να ανατρέψουν τις ως τότε διαφαινόμενες τάσεις της κοινής γνώμης, οι οποίες ως εκείνη τη στιγμή ορίζονταν από τον θυμό, τη διαμαρτυρία και την αμφισβήτηση. Και ήδη τις προγραμματίζει.

Αντιστοίχως αναθάρρησε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος που πιστεύει και αυτός ότι έχει να ελπίζει σε αντιστροφή των τάσεων, με πρώτο μέλημα να ξαναμαζέψει το κόμμα του, να φροντίσει τη συνοχή του και να προετοιμάσει μια πιο ενεργή συμμετοχή στα δημόσια πράγματα. Εξάλλου, ο Αντ. Σαμαράς του δίνει το πεδίο, καθώς θέλει ενισχυμένο τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησής του και βασικό σύμμαχό του για τα δύσκολα που έρχονται.

Στον αντίποδα, η μεταβολή των συνθηκών και κυρίως η προφυλάκιση της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, αν και κανείς δεν ξέρει ακόμα πως θα επιδράσει στην κοινή γνώμη (αν και μέχρι στιγμής δεν παρατηρούνται δραματικές μεταβολές στις απόψεις των πολιτών) βρήκε τον Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλλες.

Η αξιωματική αντιπολίτευση ετοιμάζεται για όλα και κυρίως για να αντικρούσει, την ανιστόρητη όπως λένε στην Κουμουνδούρου, θεωρία των δυο άκρων που θα συνεχίσει με μεγαλύτερη ένταση να προβάλλει η κυβέρνηση.

Αυτό που φοβούνται στον ΣΥΡΙΖΑ είναι μήπως στηθεί ένα σκηνικό και στις Σκουριές με συλλήψεις και άλλες κινήσεις, ώστε να περάσει στην κοινή γνώμη και η εικόνα των αριστερών συλλήψεων.

Δεν είναι τυχαίο, ότι ο Αντ. Σαμαράς έστειλε συγκεκριμένα μηνύματα από τις ΗΠΑ, καθώς θέλει να αφαιρέσει χώρο και επιχειρήματα από την ακροδεξιά που θεωρεί ότι την συντρίβει και μαζί να εκθέσει τον ΣΥΡΙΖΑ στο συντηρητικό αστικό κοινό που επιζητεί τάξη και ησυχία.

Η σύγκρουση είναι προ των πυλών και κανείς, όντως, δεν μπορεί να προδιαγράψει εάν και κατά πόσο θα υπάρξουν πολιτικές εξελίξεις, τέτοιες που θα ανατρέψουν τις υφιστάμενες δομές. 

Ιωάννης Μαρτέλλος, npost

Αλήθειες και ψέματα για νεοναζί και προστάτες

Η συζήτηση έχει ανάψει καθώς το ξήλωμα των νεοναζί της Χρυσής Αυγής είναι σε εξέλιξη και εκατομμύρια άνθρωποι που λένε “ποτέ ξανά φασισμός” θέλουν να δουν το μαχαίρι να πηγαίνει στο κόκκαλο χωρίς να μένουν στο απυρόβλητο οι προστάτες των νεοναζί.

Το αντιφασιστικό κίνημα αποδείχθηκε πως διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, μαζί με το απεργιακό κύμα κόντρα στη διαρκή λιτότητα.

Ήδη στο πολιτικό σκηνικό οι δηλώσεις Φ. Κρανιδιώτη, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, ανάβουν φωτιές στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας.

“Η Νέα Δημοκρατία, που, ως ισχυρός κυβερνητικός εταίρος, όντως χάιδευε και κώφευε έναντι των προκλήσεων και των εγκληματικών πράξεων της Χρυσής Αυγής πριν από την πολιτική δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η οποία πράγματι αποτέλεσε σημείο-καμπή και ανάγκασε την κυβέρνηση να αλλάξει στάση απέναντι στο νεοναζιστικό τέρας”, σημειώνει ο Γ. Καμπουράκης.

“Μήπως δεν είναι ο φίλος του κ. Σαμαρά αλλά και νεοεκλεγμένο μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. Φαήλος Κρανιδιώτης, που μόλις χθες, απαντώντας σε όσους του ασκούν κριτική για τη φιλική του στάση έναντι της Χρυσής Αυγής, έγραψε: «Λοιπόν αδέλφια, για να ξηγιόμαστε, δε λογοκρίνω κανέναν, δε βρίζω πατριώτες, δε βρίζω εθνικιστές, Φυλάω τις "σφαίρες" μου για τον αληθινό αντίπαλο»”, σημειώνει.


Η υιοθέτηση της ατζέντας της Χρυσής Αυγής είναι κάτι παραπάνω από προφανής:

“Λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ότι ήταν πρώτος ο Α. Σαμαράς που αποκάλεσε, στην προεκλογική περίοδο του 2012, τη Χρυσή Αυγή νεοναζί. Μήπως δεν ήταν ο Α. Σαμαράς ο οποίος επίσης προεκλογικά -και προκειμένου να σταματήσει τις διαρροές των ψηφοφόρων του προς τη Χρυσή Αυγή- είχε πει επί λέξει:

«Εχουν γεμίσει με μετανάστες τα νηπιαγωγεία και οι παιδικοί σταθμοί και Ελληνες δεν μπορούν να μπουν. Αυτό τέρμα!». Μήπως δεν ήταν ο γραμματέας της κυβέρνησης και στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού Τάκης Μπαλτάκος, ο οποίος τον περασμένο Ιούλιο είχε χαρακτηρίσει απευκταίο, αλλά όχι απίθανο, η Ν.Δ. να κυβερνήσει μετά τις επόμενες εκλογές με τη βοήθεια της Χρυσής Αυγής;”.

Μπορεί ο Νίκος Δένδιας να εμφανίζεται ως ο “αρχιτέκτονας” του κυνηγητού της Χρυσής Αυγής, ωστόσο μερικούς μήνες πριν διέψευδε οποιαδήποτε σχέση μεταξύ Χρυσής Αυγής και αστυνομίας. Συγκεκριμένα σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Unfollow ο κ. Δένδιας ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η Χρυσή Αυγή «είναι πολιτικό κόμμα» και ότι «δεν έχει συστημική σχέση με την αστυνομία».

Η πορεία των γεγονότων έδειξε πως η ΝΔ είναι φιλική με την ΧΑ “τόσο-όσο…”.

Δηλαδή στον βαθμό που νόμιζε ότι την έλεγχε ως ένα προληπτικό αντίβαρο της ανόδου της αριστεράς και του κινήματος. Η τωρινή στροφή δείχνει ότι είχε λάθος στρατηγική και την αλλάζει.

Δεν υπάρχει καμιά συνομωσία πίσω από αυτό, αλλά εκφράζει την πίεση που έχει δεχθεί πρωτίστως από την αγανάκτηση και τον αντιφασιστικό ξεσηκωμό της κοινωνίας που εμπεριέχει και υπερβαίνει την συνολικότερη αγανάκτηση από την συνολική πολιτική της.

Δευτερευόντως έχει να κάνει και με τις πιέσεις που ασκήθηκαν από το εξωτερικό.

Αυτό εξάλλου που φοβούνται σε ΕΕ και ΗΠΑ είναι η κοινωνική εξέγερση που μπορεί να πάρει ή να ξεκινήσει από την αντιφασιστική δράση και η οποία μπορεί να διαλύσει το σύνολο της επιβαλλόμενης πολιτικής διαρκούς λιτότητας ενωμένη με το απεργιακό κύμα που προκαλεί συνεχώς κυβερνητικές ρωγμές και αστάθεια.

Κ. Σαρ., enet