Σαβ10202018

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 20 Οκτ 2018 2pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Η χώρα του.... «δήθεν»

xora dithen pinakas

Μέσα στην πορεία των τελευταίων 40 - 50 ετών ο μέσος Έλληνας σταδιακά «ανέβαινε» σε βιοτικό επίπεδο απολαμβάνοντας τα νέα επίπεδα ζωής. Η ταχύτητα της υιοθέτησης των νέων δεδομένων σε αρκετές περιπτώσεις ήταν μεγάλη με αποτέλεσμα τη «βιασύνη» στην «απορρόφηση»  των νέων standards. 

Σε προηγούμενο άρθρο έχουμε αναφέρει ότι η ταχύτητα αφενός δημιουργεί προβλήματα στην κατανόηση του «περιβάλλοντος» και αφετέρου αμφισβητεί στην «αυθεντικότητα» του νέου προφίλ. 

Το νέο μας πρόσωπο

Σταματήσαμε λοιπόν να πετάμε στο δρόμο το άδειο πακέτο από τα τσιγάρα ή την απόδειξη από τα διόδια. Κάτι σαν απόκτηση οικολογικής συνείδησης θα λέγαμε! Ταυτόχρονα βέβαια εξακολουθούμε να ψαρεύουμε κάποιους τόνους πλαστικού από τις θάλασσες, τα ποτάμια και τις λίμνες. Η δήθεν οικολογική μας συνείδηση  συναντάται και στη βόλτα μας στο βουνό όπου παρατηρούμε δεξιά και αριστερά «παρκαρισμένα» όλα εκείνα που ντρεπόμαστε να πετάξουμε όταν μας βλέπου οι άλλοι!

 

Γίναμε «Ευρωπαίοι» και περιορίσαμε το κορνάρισμα στην οδήγηση! Όμως το στόμα μας δεν σταμάτησε να ξεστομίζει Γαλλικά όταν μας δίνεται ή εμείς δημιουργούμε την ευκαιρία. Φυσικά, ως οδηγοί εξακολουθούμε να παρκάρουμε όπου μας βολεύει, να οδηγούμε με 60 στην αριστερή λωρίδα, να βγάζουμε φλας αφού στρίψουμε [!!] και να αγνοούμε ότι σε αυτήν την με άσπρες γραμμές διάβαση πεζών δεναναπτύσσουμε ταχύτητα αλλά δίνουμε προτεραιότητα στους πεζούς. Όμως κατά τα άλλα αποκτήσαμε δήθεν κυκλοφοριακή αγωγή.

 

Μη ξεχάσουμε τον πιστό φίλο του ανθρώπου! Έτσι  ξαφνικά γίναμε όλοι φιλόζωοι [..]. Βρήκαμε το νέο μας in παιχνίδι!  Άπειρες φωτογραφίες για να αποθανατίσουν τον τρελό μας έρωτα για το σκύλο μας και βέβαια δεκάδες αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Τον βγάζουμε και την βολτούλα του – περισσότερο για να μας δούνε οι άλλοι παρά γιατί τη χρειάζεται.  Όμως σε πολλούς - μαζί με την δήθεν φιλοζωία - δεν ήρθε και η ανάλογη παιδεία που πρέπει να την συνοδεύει με αποτέλεσμα να «απαιτούμε» από τους υπόλοιπους ανθρώπους και σκύλους να κοιτάνε μόνο «κάτω» όταν περπατάνε.

Αγοράσαμε μηχανές και μάλιστα μεγάλου κυβισμού! Δεν φροντίσαμε όμως πρώτα να «μάθουμε» τι σημαίνει «καβαλάω» μηχανή ούτε σε σχέση με εμάς ούτε σε σχέση με τους άλλους. Οδηγούμε λοιπόν όπως μας βολεύει αγνοώντας βασικούς κανόνες κυκλοφορίας, απαιτώντας από τους άλλους να μας «προσέχουν» και λησμονώντας ότι σε μια στιγμή απροσεξίας κάποιου (που φυσικά απευχόμαστε) θα αποδειχθεί ότι δεν οδηγούμε τανκ. Γίναμε λοιπόν δήθεν μηχανόβιοι! Όμως οι original μηχανόβιοι έχουν την ανάλογη κουλτούρα και η μηχανή εκφράζει για τους ίδιους τρόπο ζωής. Και αυτός δεν είναι δήθεν.

Βαπτιστήκαμε (οι περισσότεροι) άνετοι, όμορφοι, έξυπνοι,  επιτυχημένοι, αλλά και εύκολοι κριτές (Η εξ αποστάσεως σοφία) της ζωής των άλλων! Βέβαια όλα τα προηγούμενα συνέβησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν με την έντονη παρουσία της κατάθλιψης αλλά και της (σχεδόν) απαραίτητης ψυχολογικής υποστήριξης. Άλλη μια δήθεν άνετη έκφραση της παρουσίας μας στο σύνολο!

Υπάρχει βέβαια και η ηγεσία μας και η πολιτική που ασκεί προς όφελός μας [..]Πόσες εξαγγελίες, πόσες υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο! Το περίεργο είναι ότι αυτές οι better days «επιδιώκονται» μέσω υπερφορολόγησες των νόμιμων εισοδημάτων και μειώσεων μισθών και συντάξεων!  Όμως το δήθεν κράτος δικαίου και η δήθεν κοινωνική μέριμνα υπάρχει!

Και έρχεται η οικονομική κρίση του 2008 και μετά από 10 χρόνια απίστευτης σε πολλά επίπεδα πτώσης ή και κατάρρευσης αρχίζουμε να επαναλαμβανόμαστε μέσα από μια σειρά ψεύτικών υποσχέσεων παραποίησης της πραγματικότητας, και μικροκομματικών  πολιτικών.  Η χώρα  - πτωχευμένη πλέον -  επαναλαμβάνει τις λογικές  που εφάρμοζε στα χρόνια του εικονικού πλουτισμού και της διαφωνίας για τη διαφωνία!  Δεν κατάλαβε τίποτα! Άλλη μια δήθεν αντίληψη της πραγματικότητας που συνοδεύεται από μια επίσης δήθεν αλλαγή πολιτικής κουλτούρας.

Μέσα στα πολλά δήθεν μη παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι γίναμε και δήθεν αριστεροί! Και για να το αποδείξουμε [..] συμπράξαμε με μια παρέα αρκετά δεξιά ευρισκόμενη!

Και έτσι όπως ολοκληρώνονται οι τωρινές σκέψεις μας ένα ερώτημα προκύπτει.

Αν μπορούσαμε να επιλέξουμε – τι θα προτιμούσαμε; Την αυθεντική και με τα προβλήματά της ταυτότητα που είχαμε ή την δήθεν και με τα «φαινομενικά» ξεπερασμένα προβλήματα ταυτότητα που αγοράσαμε;

Mix. Anastopoulow, thehuffigtonpost

Μπλόκο στο «δεν γίνεται»

FTOXIA vouli

Εδώ και χρόνια, στην Ελλάδα βρίσκεται σε εξέλιξη ένας αδυσώπητος πόλεμος ανάμεσα σε όσους πιστεύουν ότι κανένα όραμα δεν είναι ακατόρθωτο σε αυτή τη χώρα και εκείνους οι οποίοι επαναλαμβάνουν μονότονα ότι «αυτά δεν γίνονται».

Πολλά από τα πράγματα που θαυμάζουμε σε αυτή τη χώρα βρέθηκαν στο στόχαστρο μανιώδους αντίδρασης από μια ετερόκλητη συμμαχία. Το Μουσείο της Ακρόπολης, το Πάρκο Νιάρχου, μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις για τις οποίες είμαστε περήφανοι, πέρασαν από χίλια προβλήματα μέχρι να γίνουν πραγματικότητα.

Τις πολέμησαν πολιτικάντηδες που τρέμουν το πολιτικό κόστος, εμμονικοί ακτιβιστές κάθε είδους, εξουσιομανείς δημόσιοι υπάλληλοι, μέσα ενημέρωσης, ισχυρά συμφέροντα κ.ά. πολλοί. Η πολυνομία και η γραφειοκρατία κάνουν τη ζωή πολύ δύσκολη σε όποιον θέλει να δημιουργήσει σε αυτόν τον τόπο.

Οι δικαστικές εμπλοκές είναι συνήθως χρονοβόρες και επαναλαμβανόμενες. Οιοσδήποτε δημόσιος υπάλληλος μπορεί να οχυρωθεί πίσω από το «δημόσιο συμφέρον» και να στερήσει θέσεις εργασίας από δεκάδες συμπολίτες μας. Θέλει θάρρος και ενίοτε θράσος για να μπορέσει κάποιος να επιμείνει και να επιβιώσει έχοντας τόσα εμπόδια στον δρόμο του. Ενας από τους λόγους που τυγχάνουν σημαντικής αναγνώρισης οι επιχειρηματίες που τολμούν κάτι μεγάλο, είναι ακριβώς γιατί όλοι ξέρουν τι έχουν περάσει για να φτάσουν εκεί.

Η κοινωνία ωριμάζει μετά την περίοδο της επίπλαστης ευμάρειας και την απότομη φτωχοποίηση που ακολούθησε. Οι φοιτητές θέλουν να μάθουν γράμματα, όχι να συμμετάσχουν σε πηγαδάκια και καταλήψεις. Οι πολίτες θέλουν δουλειές. Ενα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας βρίσκει τρόπους να δημιουργήσει και να αφήσει την κρίση πίσω του.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα με τεράστιες δυνατότητες, που μένουν καθηλωμένες από διάφορα βαρίδια. Εχουμε μέσα μας και το όραμα με το ρίσκο και την άρνηση. Είναι και τα δύο κομμάτια του νεοελληνικού DNA. Χρειαζόμαστε όμως τώρα πρότυπα· παραδείγματα Ελλήνων που ονειρεύτηκαν και πέτυχαν.

Κατόπιν, πρέπει να απαιτήσουμε από τους πολιτικούς μας να γκρεμίσουν ό,τι εμποδίζει τέτοιους ανθρώπους να κάνουν πράξη όσα οραματίζονται. Να αφήσουμε τους οπαδούς τού «αυτό δεν γίνεται» χωρίς όπλα και απήχηση, ώστε να πάει επιτέλους η χώρα μπροστά, όπως της αξίζει.

Αλ. Παπαχελάς

Το «θανάσιμο μίσος» Ερντογάν – Νετανιάχου

netaniaxou erdogan

«Κατέφυγα σε γνωστό μου ψυχολόγο για να μου εξηγήσει το «φαινόμενο» της άγριας σύγκρουσης του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου: Αυτή η σύγκρουση, μου είπε, κυριαρχείται από «θανάσιμο μίσος», γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου, αναλύοντας την μεγάλη κόντρα των δύο ηγετών.

Ο κ. Ιγνατίου συνεχίζει την ανάλυση γράφοντας: «Δηλαδή; Ήταν η πρώτη μου αντίδραση. Εικάζω, απάντησε, πως αν το Ισραήλ και η Τουρκία ήταν γειτονικές χώρες, ήδη θα είχε κηρυχθεί πόλεμος… Είπαμε και άλλα πολλά και φεύγοντας μου είπε ότι «πάντα πρέπει να καταφεύγεις στην ιστορία», όπου μονίμως οι πλείστοι βρίσκουν τις απαντήσεις. Όμως αυτή η διαμάχη δεν έχει σχέση με την ιστορία».

«Πρόκειται για σύγκρουση μικρών υπερδυνάμεων, στην περιοχή της Μεσογείου, για το ποια εκ των δύο θα υπερισχύσει. Και οι δύο έχουν εχθρούς και μύρια προβλήματα. Το Ισραήλ υποστηρίζεται, όμως, από την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ και η Τουρκία (περιστασιακά) από τον ηγέτη του «ξανθού γένους», Βλαντιμίρ Πούτιν. Με μία μεγάλη διαφορά. Αν κινδυνεύσει το Εβραϊκό Κράτος η Αμερική θα σπεύσει να το υποστηρίξει.

Αν βρεθεί σε κίνδυνο η Τουρκία, ο πρόεδρος της Ρωσίας θα παίξει τον ανήξερο.

Διότι τα συμφέροντα του εξυπηρετούνται από τον Ταγίπ Ερντογάν τώρα, αυτή τη στιγμή, όχι αναγκαστικά στο μέλλον.

Οι ύβρεις που αντήλλαξαν τα τελευταία 24ωρα ο κ. Νετανιάχου και ο κ. Ερντογάν αποτελούν «πολεμικές ιαχές». Ας μην είμαστε αφελείς. Και οι δύο εξυπηρετούνται από αυτόν τον καυγά, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει και σε απρόβλεπτες καταστάσεις, λόγω του σχεδίου του προέδρου της Τουρκίας να προωθήσει την ισλαμική του ατζέντα μέσω της άσκησης αντι-ισραηλινής εμπρηστικής ρητορικής, η οποία εμπλέκει και αμάχους.

Στο Τελ Αβίβ πιστεύουν ότι η Τουρκία χρηματοδοτεί τη Χαμάς, την οποία η Αμερική χαρακτηρίζει τρομοκρατική οργάνωση, και ότι ο κ. Ερντογάν, ο ίδιος προσωπικά, βρίσκεται πίσω από τα αιματηρά επεισόδια, που κόστισαν πολλές ζωές. Όχι, δεν υποστηρίζω την χρήση της απαράδεκτης βίας από το Ισραήλ, αλλά είμαι βέβαιος πως οι διαδηλώσεις είναι καθοδηγούμενες από την Άγκυρα. Επαναλαμβάνω: είμαι εναντίον των δολοφονιών τόσων αθώων, αλλά οι Παλαιστίνιοι ηγέτες πρέπει να αναρωτηθούν για τους λόγους για τους οποίους η Τουρκία επιθυμεί διακαώς ένα δικό τους πόλεμο με το Ισραήλ.

Τα παιδιά της Παλαιστίνης σκοτώνονται, όχι της Τουρκίας. Πρέπει να σκεφθούν ποιόν εξυπηρετεί αυτόν ο πόλεμος; Μα μόνο την Τουρκία η οποία ονειρεύεται να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο. Και όσο το Ισραήλ ταλαιπωρείται με πολέμους θα αποδυναμώνεται, νομίζει ο Ταγίπ Ερντογάν. Κούνια που τον κούναγε… Ακόμα και όταν το Εβραϊκό Κράτος βρέθηκε αντιμέτωπο με όλους τους Άραβες, μόνο απέναντι στο σύνολο του αραβικού κόσμου, δεν ηττήθηκε. Τους νίκησε και τους εξευτέλισε. Άρα η τακτική του Ερντογάν, δεν εξυπηρετεί τους Άραβες, αλλά δίνει την ευκαιρία να «γλεντά» τον αραβικό κόσμο το Ισραήλ.

Ναι είναι τόσο απλά τα πράγματα. Χθες αργά το βράδυ, για μία ακόμα φορά είναι η αλήθεια, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ θυμήθηκε τους Κούρδους και τους Κύπριους. Τους θυμήθηκε ως τα πιο γνωστά θύματα του τουρκικού Αττίλα. Η αναφορά του έκανε αίσθηση και μου έλεγε ένας δικός μας διπλωμάτης ότι η επιρροή της έφτασε μέχρι και την Ουάσιγκτον. Αναμενόμενο…

Το μέγα ζήτημα είναι άλλο, όμως: Καλές οι αναφορές και οι θύμησες, αλλά οι Κούρδοι και οι Κύπριοι χρειάζονται και άλλου είδους βοήθεια.

Ο κ. Νετανιάχου, μου λένε, είχε μία από καρδιάς κουβέντα με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα στη Λευκωσία. Είναι ευχάριστο ότι δεν διέρρευσε η ουσία αυτής της συζήτησης των τριών ηγετών. Οι Ισραηλινοί έχουν τις στρατηγικές τους ανάγκες και εμείς -ιδιαίτερα η Κύπρος- ένα προστατευτικό δίκτυ, οικονομικό και στρατιωτικό.

Μπορεί να βρεθεί η χρυσή τομή, ιδιαίτερα τώρα που οι Παλαιστίνιοι χώθηκαν μόνοι τους στην τσέπη του Ερντογάν, και οι υπόλοιποι Άραβες ασκούν μία αυτοκαταστροφική πολιτική. Λέμε ότι οι άνθρωποι κάνουν τα κουμάντα τους όταν βρεθούν σε δυσχερή θέση. Και πρώτα και πάνω απ’ όλα αναζητούν συμμαχίες.

Θυμίζω -και καταλήγω- ότι η Τουρκία εξήλθε του Μνημονίου και του Προγράμματος του ΔΝΤ λόγω των εβραϊκών και των αμερικανικών επενδύσεων… Θυμόμαστε τι είχε γίνει τότε. Έφτασε στις τουρκικές τράπεζες πακτωλός δολαρίων. Τώρα συμβαίνει το ανάποδο -και δεν έχει εντελώς άδικο ο Ερντογάν, που φωνάζει: οι αμερικανικές και εβραϊκές επενδύσεις έχουν μειωθεί σε απίστευτο βαθμό, με αποτέλεσμα να προκληθεί ρήγμα στην τουρκική οικονομία.

Στη διπλωματία τα πάντα γίνονται… Αν δε η διπλωματία «παντρευτεί» με τα συμφέροντα, μπορεί να γίνει και η νύχτα …μέρα.

Μιχάλης Ιγνατίου – hellasjournal.com

Ο “λαγός” του Ίλιντεν και το “Γκόρνα Μακεντόνια” που έρχεται;

iliden

Σε αποκαλύψεις για την ονομασία «Δημοκρατία του Ιλιντεν» που έπεσε στο τραπέζι κατά την συζήτηση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον Σκοπιανό ομόλογό του Ζόραν Ζάφεν, προβαίνει ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου.

Οπως γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου στην ιστοσελίδα του hellasjournal.com, ο Ζόραν Ζάεφ φέρεται να είπε στον Έλληνα ομόλογό του, Αλέξη Τσίπρα, ότι η συγκεκριμένη ονομασία θα περνούσε άνετα από την σκοπιανή Βουλή καθώς όπως εκτιμούσε, αρκετοί βουλευτές της αντιπολίτευσης θα το υπερψήφιζαν, ενώ σύμφωνα ήταν και τα αλβανόφωνα κόμματα, «τα οποία είχαν ενημερώσει σχετικά την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες».

Σύμφωνα με τον Μιχάλη Ιγνατίου, στο θέμα της Συνταγματικής αλλαγής που έχει θέσει ως προαπαιτούμενο η ελληνική πλευρά, ο κ. Ζάεφ φέρεται να υποσχέθηκε ότι θα έκανε αλλαγές σε 120 και πλέον σημεία του σκοπιανού συντάγματος, καθώς και την αλλαγή των παραγράφων 3 και 49.

Σύμφωνα με την διπλωματική πηγή που επικαλείται ο κ. Ιγνατίου, ο Αλέξης Τσίπρας, δεν δέχθηκε την πρόταση του κ. Ζάεφ, αλλά συμφώνησε να ενημερώσει τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας και τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων.

«Λαγός» το «Ιλιντεν»;

Στο μεταξύ, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η ονομασία “Μακεδονία του Ίλιντεν” στην ουσία, έπαιξε το ρόλο του  «λαγού» για να δεχθούμε πιο ανώδυνα το Gorna Macedonia.

Εάν αληθεύει κάτι τέτοιο, τότε ο ρόλος του Τσίπρα , σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Γ. Τράγκα, μπορεί να είναι "βρόμικος", γιατί αποδέχτηκε να γίνει έστω και ένα λεπτό κουβέντα για τη Μακεδονία του Ίλιντεν. Σύμφωνα με πληροφορίες οι Αμερικανοί ανησύχησαν ιδιαίτερα και ο Λευκός οίκος επικοινώνησε τόσο με την Αθήνα, όσο και με τα Σκόπια και τα Τίρανα. Σε τηλεφωνική μάλιστα επικοινωνία που είχε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μάικ Πενς με τον Αλέξη Τσίπρα του επισήμανε ότι είναι ιστορική ευκαιρία για επίλυση του Σκοπιανού, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη ο χρόνος.

Οι πιο καχύποπτοι κάνουν λόγω για “τέχνασμα”, σύμφωνα με το militaire.gr. Υπενθυμίζουν το “παράδειγμα” Τσίπρα που απαντώντας σε ερώτηση Σκοπιανής δημοσιογράφου της είχε πει πως “σ΄ ένα χρόνο θα λέγεστε “Gorna Macedonia” και λένε πως δεν αποκλείεται αυτή να ΄ναι η συμφωνημένη εδώ και καιρό ονομασία.

Ίσως λοιπόν, η Μακεδονία του Ίλιντεν ήρθε στο τραπέζι, προκειμένου να αναδιπλωθεί ο Τσίπρας, να δείξει ότι η Αθήνα κοντράρει τα παράλογα των Σκοπιανών και ότι πάει τα ηπιότερα. Ενας «λαγός» που αποβλέπει να τεστάρει και τις αντιδράσεις των Μακεδονικών Σωματείων, έτσι ώστε να καταπιούν ευκολότερα ένα άλλο όνομα,άρα να φτάσουμε σε αυτό που είναι η «Αγία Λαύρα» των Σκοπιανών και τους θυμίζει το μεγάλο χάρτη του Μακεδονικού Εθνους που περιλαμβάνει ως πρωτεύουσα το Λευκό Πύργο.

με πληροφοίες Μ. Ιγνατιου, Γ. Τράγκα

Πως οι Γερμανοί μας “πούλησαν” στους Τούρκους κι όχι μόνο με τα υποβρύχια

ypovrixio germaniko
 
Τον Μάρτιο του 2014 ο τότε ΥΕΘΑ Δημήτρης Αβραμόπουλος και ο τότε Α/ΓΕΝ Βαγγέλης Αποστολάκης πήραν μια απόφαση που από τους περισσότερους είχε χαρακτηριστεί “υψηλού ρίσκου”.
 
Να αναλάβει το ΠΝ την τύχη των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά ,την μισθοδοσία των απλήρωτων για περίπου δυο χρόνια εργαζομένων τους, με στόχο την ολοκλήρωση ναυπήγησης των υποβρυχίων 214.

Το εγχείρημα έμοιαζε ακατόρθωτο. Ευτυχώς πέτυχε… Γιατί αν δεν είχε αίσιο τέλος, σήμερα δεν θα είχαμε τα τέσσερα υποβρύχια 214 στο Αιγαίο να αναμένουν τα έξι ίδια τουρκικά που οι Γερμανοί πρόθυμα έσπευσαν να ναυπηγήσουν στους Τούρκους! Το έκαναν αφού είχαν εισπράξει τα δικά μας δις και είχαν εγκαταλείψει το πρόγραμμα στην τύχη του, εκμεταλλευόμενοι και ελληνικά λάθη βεβαίως.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Γερμανοί “σύμμαχοι” μας “πουλάνε”. Είχαμε αγοράσει τα πανάκριβα άρματα μάχης Leopard για να έχουμε πλεονέκτημα στον Έβρο…Οι Γερμανοί πούλησαν στους Τούρκους 170 άρματα Leopard, όχι ίδια με τα δικά μας, αλλά πάντως το πλεονέκτημα που χρυσοπληρώσαμε χάθηκε.

Με τα υποβρύχια συνέβη ακριβώς το ίδιο.

Το ερώτημα εύλογο: δεν υπήρχε καμία δέσμευση να μην πουληθούν τα όπλα που μας μοσχοπούλησαν οι Γερμανοί στους απέναντι; Όχι δεν θα μπορούσε να υπάρχει γραπτή δέσμευση στις συμβάσεις ,λένε όσοι ξέρουν απ΄ αυτά.

Οι ίδιοι όμως επισημαίνουν ότι “πολιτική δέσμευση” μπορούσε να υπάρξει και αυτό αποδεικνύεται από το απλό γεγονός ότι οι Γάλλοι δεν έχουν πουλήσει τίποτα απ΄ όσα έχουν δώσει στην Ελλάδα! Προφανώς κατόπιν κάποιας συμφωνίας.

Το επόμενο ερώτημα είναι αν είχαμε ζητήσει από τους Γερμανούς να αναλάβουν τέτοιες δεσμεύσεις και δεν δέχτηκαν ή αν δεν το είχαμε ζητήσει καν! Πολύ φοβόμαστε μήπως μας δώσουν τη δεύτερη απάντηση. Όχι ότι και η πρώτη είναι ικανοποιητική.

militaire