Δευ12102018

Τελευταία ΕνημέρωσηΔευ, 10 Δεκ 2018 3pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Θερμοκρασίες.... Σιβηρίας στις ελληνορωσικές σχέσεις

mosxa

Μπορεί να βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού, αλλά βαρύς χειμώνας επικρατεί στις σχέσεις Αθήνας-Μόσχας, με «θερμοκρασίες» Σιβηρίας.

Η απέλαση των δύο Ρώσων διπλωματών και η απαγόρευση εισόδου σε δύο πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν αποτελεί το τελευταίο δυσάρεστο επεισόδιο στις ελληνορωσικές σχέσεις, καθώς οι απειλές του Κρεμλίνου για αντίποινα δεν έμειναν στα λόγια. Προχώρησε σε συμμετρικές απελάσεις Ελλήνων διπλωματών.

Για του λόγου το αληθές, εκλήθη στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ο εκεί πρέσβης της Ελλάδας Αντρέας Φριγκάνας. Είναι γνωστό, άλλωστε, πως η Μόσχα δεν συνηθίζει να ενεργεί εν θερμώ. Από τον Έλληνα διπλωμάτη ζητήθηκε να δώσει εξηγήσεις για τις «μη φιλικές ενέργειες της Αθήνας» κατά τη διάρκεια των προηγούμενων εβδομάδων. Οι Ρώσοι, όμως, δεν περιορίστηκαν σε αυτό. Τον ενημέρωσαν για τα ρωσικά μέτρα κατά της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της απέλασης Ελλήνων διπλωματών ως απάντηση στις «εχθρικές ενέργειες εναντίον της Ρωσίας» στις αρχές Ιουλίου.

Να υπενθυμίσουμε πως το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών είχε προειδοποιήσει ότι θα απαντήσει με τον ίδιο τρόπο στην Ελλάδα. Η εξέλιξη αυτή δεν αναμένεται να προκαλέσει κλιμάκωση εκ μέρους της Αθήνας. Όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, ο Ρώσος πρέσβης εκλήθη στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για τη σχετική διαμαρτυρία. Πρόθεση του Μεγάρου Μαξίμου –σύμφωνα με πληροφορίες- είναι να αποφορτίσει την ένταση στις σχέσεις με τη Ρωσίας. Είναι ενδεικτικό ότι εξαρχής είχε χαρακτηρίσει την κρίση παροδική.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι οι διμερείς σχέσεις έχουν τραυματιστεί και πλέον κινούνται σε δύσβατο έδαφος.

Δεν είναι μυστικό, άλλωστε, ότι προ ολίγων ημερών στην Αθήνα επιχειρούσαν να αποκωδικοποιήσουν μία φωτογραφία που ανήρτησε στo Facebook το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών και η οποία εμφάνιζε τον Σεργκέι Λαβρόφ με μία τεράστια ρωσική σημαία κάτω από έναν γαλάζιο ουρανό. Η φωτογραφία έφερε τη λεζάντα: «Φωτογραφία θεραπευτική. Να τοποθετηθεί σε πάσχοντα σημεία του πλανήτη. Σε μια σειρά γεωγραφικά σημεία (σ.σ.: η φωτογραφία) μπορεί να έχει επίδραση εξορκισμού».

Νεφέλη Λυγερού

Τι σημαίνει η μεταγωγή Κουφοντίνα στις αγροτικές φυλακές – Σε δύο χρόνια μπορεί να είναι έξω

koufontin

Η αιφνιδιαστική μεταγωγή του αρχιεκτελεστή της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα από τον Κορυδαλλό στις αγροτικές φυλακές της Κασσαβέτειας, στον Βόλο, ξεσήκωσε αμέσως κύμα αντιδράσεων.

Ενα «βολικό» κύμα αντιδράσεων για την κυβέρνηση, η οποία βλέπει να αποδίδουν οι προσπάθειές της να μετατεθεί κάπως η ατζέντα από τις φονικές πυρκαγιές και την ολιγωρία των υπουργών. Το σοκ της ευνοϊκής μεταχείρισης ενός φονιά 11 ανθρώπων είναι μεγάλο.

Η μεταγωγή του Κουφοντίνα προκαλεί ερωτηματικά όχι μόνο για το timing, αλλά και για την ηπιότερη μεταχείριση που έχουν οι κρατούμενοι σε αυτά τα σωφρονιστικά καταστήματα και για το πώς ένας αμετανόητος κατά συρροήν δολοφόνος έχει τέτοια αντιμετώπιση.

«Το ένα θέμα είναι ότι επιχειρείται ένας αποπροσανατολισμός, το άλλο θέμα είναι ότι την Αριστερά την ενδιαφέρει οι φίλοι της να περνάνε καλά» ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο του βουλευτή της Ν.Δ. Μάκη Βορίδη.

Η απόφαση ανήκει στην Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών που υπάγεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης και γίνεται μετά από αίτημα του κρατουμένου, το οποίο έγινε προφανώς δεκτό. Οι αγροτικές φυλακές είναι ανοικτά καταστήματα κράτησης και όχι κλειστά όπως είναι ο Κορυδαλλός.

Σε αυτές οι κρατούμενοι είναι εργαζόμενοι και συμμετέχουν σε ομάδες που κάνουν αγροτικές, ακόμη και κτηνοτροφικές, εργασίες. Αυτό έχει με τη σειρά του σημαίνει πως κάθε ημέρα κράτησης μετρά τουλάχιστον διπλή, με αποτέλεσμα να επισπεύδεται ο χρόνος αποφυλάκισης. Η «Καθημερινή» αναφέρει ότι με τα τωρινά δεδομένα, σε περίπου δύο χρόνια από σήμερα θα είναι δυνατή η αποφυλάκιση του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Ο αρχιεκτελεστής της 17Ν έχει λάβει έως σήμερα τρεις 48ωρες άδειες από τον Κορυδαλλό, την τρίτη μάλιστα ασκώντας πίεση με απεργία πείνας την οποία διέκοψε όταν εγκρίθηκε το αίτημα

Protagon

Οι κληρονομήσαντες άνεμον

anemos

Εθνική τραγωδία έπληξε την Ελλάδα εν μέσω του θέρους. Πλησιάζουν τις δύο εκατόμβες οι νεκροί και οι αγνοούμενοι. Ανυπολόγιστες η οικολογική καταστροφή και οι υλικές απώλειες. Η επιτομή αυθαιρεσίας και ανευθυνότητος της κυβερνήσεως, της Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, των περιφερειαρχών και των ιδιωτών, βεβαίως.

Ενώ αυτά συμβαίνουν, κομματικά επιτελεία πυρετωδώς σταθμίζουν τα ενδεχόμενα πολιτικά τους κέρδη και αντιστοίχως τις ζημίες των αντιπάλων τους. Μία τρομακτική καταστροφή θα αποτελέσει αφορμή χυδαίας αντιπαραθέσεως σε επίπεδο πολιτικό.

Εξήγγειλε η κυβέρνηση επιδόματα και ελαφρύνσεις προς τους πληγέντες. Ορθότατα, ως είχε την ελαχίστη υποχρέωση. Θα συνταχθούν μελέτες για τις παραλείψεις του παρελθόντος και του παρόντος. Θα επαναδιατυπωθούν αποφάσεις για επανίδρυση του κράτους – ακόμη μία φορά. Διάχυτη, ωστόσο, η βεβαιότητα πως τελικώς τίποτε δεν θα γίνει. Διότι όλα αυτά συνέβησαν κατ’ επανάληψιν στο παρελθόν και τίποτε δεν άλλαξε.

Αλλά υπάρχουν οι νεκροί, προς τους οποίους οφείλουμε όλοι μας σεβασμό. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έπραξε τα εκκλησιαστικώς εντελλόμενα. «Προσευχηθήκαμε για τις ψυχές των ανθρώπων που χάθηκαν και να παρηγορήσουμε όσους βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση». Ερωτηθείς, δε, για τις ρητορικές υπερβασίες του μητροπολίτου Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου, που κατήγγειλε ότι ο Θεός τιμωρεί διότι η χώρα διοικείται από άθεους, απήντησε θεολογικώς ότι «ο Θεός είναι αγάπη, δεν εκδικείται».

Κάποιοι δυσφόρησαν, διότι ο κ. Ιερώνυμος δεν ήταν πολιτικά καταγγελτικός, και διότι συνεργάζεται στενώς με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Αλλά η ουσιώδης διαφορά πολιτικής και εκκλησιαστικής θεωρήσεως των πραγμάτων απλώς τους διαφεύγει.

Οταν ορκίσθηκε πρωθυπουργός ο Κων. Μητσοτάκης, αντιπροσωπεία κυβερνητική και κομματική μετέβη στο Αγιον Ορος. Ο επικεφαλής της ομάδος εκείνης απευθυνόμενος στους μοναχούς προέβαλε το γεγονός ότι η νέα κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός τρέφουν βαθύτατο σεβασμό και θα σταθούν στο πλευρό της Ορθοδοξίας.

Οταν ολοκλήρωσε, απήντησε ο ηγούμενος: «Ποία κυβέρνησις, αδελφοί, ποίος πρωθυπουργός, ποίος κ. Μητσοτάκης... Εμείς από αιώνων, εδώ στις μονές, κ.λπ., κ.λπ.». Κατά συνέπεια, «ποίος κ. Τσίπρας, ποία κυβέρνηση, ποίος ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.». Η Εκκλησία έχει αποστολή και λόγο. Οι πολιτικοί οι ταράσσοντες τον οίκο αυτών κληρονομήσωσι άνεμον.

K. Ιορδανίδης, kathimerini

Ζυγίσθηκαν, μετρήθηκαν και βρέθηκαν... ελλειπείς!

mati synenteyxi skitsarisma

Πάνω στα αποκαϊδια των πρόσφατων φονικών πυρκαγιών και στους σορούς των δεκάδων θυμάτων, στρογγυλοκάθησε ανερυθρίαστα η κυβέρνηση των «αριστεροχριστιανιστών», για να εξιστορήσει ένα ακόμη αφήγημα, με βάση το οποίο, αυτή τη φορά, οι φωτιές μπήκαν από (άγνωστους ακόμη) εχθρούς της Ελλάδος και της παρούσας κυβέρνησης και η εθνική αυτή τραγωδία συντελέστηκε επειδή τα θύματα, οι τσουρουφλισμένοι δηλαδή, είχαν συμβάλλει στην άναρχη δόμηση των καμένων περιοχών.

Το υποστήριξαν με «τσαμπουκά», σ’ αυτούς που παριστάνουν τους δημοσιογράφους και οι οποίοι, περιορίσθηκαν, απλώς, να «μεταφέρουν» το αφήγημα στο πόπολο, χωρίς ενοχλητικές ερωτήσεις για «ευθύνες», «ανυπαρξία κράτους και πρόληψης» και για εκφράσεις συγνώμης στους καμένους και στους συγγενείς τους αλλά και για κάποιες επιβεβλημένες παραιτήσεις, έτσι για τα μάτια του κόσμου βρε αδελφέ.

Το αφήγημα τους, το πέταξαν «δια ζώσης» στη μούρη των θυμάτων της τραγωδίας και οι κυβερνητικοί παπαγάλοι, άρχισαν ήδη να το «επικοινωνούν» , ενώ οι Παπαδημούληδες και τα λοιπά κυβερνητικά εξαπτέρυγα, άρχισαν να μιλάνε για την μετά την εθνική αυτή καταστροφή εποχή, με μέτρα που θα ληφθούν κατά της άναρχης δόμησης.!

Της άναρχης δόμησης όμως, στους υπαίτιους της οποίας είχαν επιβάλλει την πληρωμή ΕΝΦΙΑ και των αναλογούντων φόρων ιδιοκτησίας.

Η συμπεριφορά αυτή, ωστόσο, δεν κάνει καμία εντύπωση στους νοήμονες που, μετά το 2015 είχαν αντιληφθεί ότι η συγκυβέρνηση «ντεμέκ» αριστερών και ακροδεξιών εθνικιστών, μόνο σε εθνική καταστροφή και ξεπούλημα αξιών, ιδεολογιών και εθνικών συμφερόντων μπορούσε να οδηγήσει.

Από τις «μαγκιές» και τα ...ουάου του ολίγιστου Βαρουφάκη, που μας επιβάρυνε με πλέον των 100 δις ευρώ, μετά από εκείνες τις υπερήφανες διαπραγματεύσεις, από τα κλάματα της «κόκκινης Μπέτυς» και τον έρπητα που έβγαλε από την στεναχώρια ο παγκοσμίου φήμης ηγέτης, μέχρι το κουκούλωμα του φονικού της Αίγινας, την απόδοση ευθύνης στην κλιματική αλλαγή για τις φονικές και καταστροφικές πλημμύρες στη Μάνδρα, τον εξωραϊσμό της ρύπανσης του Σαρωνικού, μία καλλιέργεια ...κάναβης, για φαρμακευτικούς λόγους, δρόμος!

Σ’ αυτά τα τριάμισι χρόνια της εξουσίας τους απέδειξαν ότι, δεν είναι ικανοί να διαχειριστούν μία κοινωνική κρίση, ότι είναι άχρηστοι να εφαρμόσουν μια εθνικά υπερήφανη εξωτερική πολιτική και ότι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να υπακούν στα πέραν του Ατλαντικού κελεύσματα.

Δίνοντας, από το πουθενά, το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια, σκεπτόμενοι αλλαγές συνόρων με την Αλβανία και πουλώντας «τσαμπουκά» στην Τουρκία και την Ρωσία.

Απέδειξαν ακόμη ότι, δεν ήταν ικανοί να διαχειριστούν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και υπέγραψαν με την «σέσουλα» τα μνημόνια και τις μελλοντικές δεσμεύσεις, που μόνο σε περαιτέρω φτωχοποίηση της χώρας μπορούν να οδηγήσουν.

Αυτοί οι νοήμονες, που λέγαμε παραπάνω, ωστόσο, είχαν επισημάνει το κίνδυνο ότι οι «αριστεροχριστιανιστές» επιθυμούν διακαώς μία εθνική καταστροφή, για να εξαναγκάσουν τους υπόλοιπους του δημοκρατικού - και όχι μόνον- τόξου, σε μία «ομερτά» για την αντιμετώπιση της και για να έχουν μία πρώτης τάξεως αφορμή, να ξαναρχίσουν την κλάψα και την επαιτεία στους εταίρους και δανειστές της χώρας, στους οποίους οφείλουμε ήδη 400 δις ευρώ.

Μη γνωρίζοντας, λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί οι «εχθροί» που πυρπόλησαν την Ελλάδα και μη αποδεχόμενοι ότι, μοναδική αιτία για τις δεκάδες των νεκρών από τις φονικές πυρκαγιές είναι η άναρχη δόμηση (sic), κρίνοντας εκ του αποτελέσματος μπορούμε να συμπεράνουμε ότι «μια χαρά της ήλθε» της κυβέρνησης των αχρήστων, αυτή η εθνική τραγωδία.

Ο πρωθυπουργός ευχαρίστησε ήδη τους ευρωπαίους για την λεκτική τους συμπαράσταση στο ελληνικό δράμα και τον Σεπτέμβριο, που θα έλθει στο Στρασβούργο, να μιλήσει για το ...μέλλον της Ευρώπης, θα έχει την ευκαιρία να κλαφθεί και να ζητήσει και οικονομικές διευκολύνσεις!

Την σκυτάλη στην κλάψα και την εθνική ζητιανιά πήραν ήδη όλοι, σχεδόν, οι έλληνες ευρωβουλευτές που, με επείγουσες ερωτήσεις τους προς την Κομισιόν, ζητούν ν’ αναλάβει τις ευθύνες της (?) και να αποζημιώσει τους τσουρουφλισμένους και τους συγγενείς τους, γι’ αυτήν την καταστροφή.

Μη αναλογιζόμενοι ότι η Κομισιόν δεν θα δώσει φράγκο, αν επιβεβαιωθεί το κυβερνητικό αφήγημα ότι, αίτιοι των πυρκαγιών και της καταστροφής, είναι ξένοι και η ...άναρχη δόμηση.

Μόνο για καταστροφές από την μανία της φύσης αποζημιώνει η Κομισιόν και κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις, κι’ αυτό θα έπρεπε να το ξέρουν οι ...ζήτουλες.

Δυστυχώς, κι’ αυτό το νέο κυβερνητικό αφήγημα, εκφρασμένο με τον γνωστό «ψευτοτσαμπουκά» της ...μαχαλομαγκιάς του Πολάκη και του Καμένου, έχει δράκο μόνο για τα εσωτερικά της Ελλάδος.

Οπου, επίσης δυστυχώς, οι εν λόγω «ξυγίσθηκαν, μετρήθηκαν και βρέθηκαν ελλειπείς».

Νίκος Ρούσσης, reporter.

Στην ίδια τραγωδία θεατές. Μια απάντηση χρειαζόμαστε ως πολίτες, γιατί;

pirosvestes moro
 
Την έχουμε ξαναζήσει τη διαχείριση αυτή. Το 2007 ήταν η «ασύμμετρη απειλή», το 2018 είναι ο «ασύμμετρος κίνδυνος». Το πεδίο της συνωμοσιολογίας κοινό, ως συνήθως, οι θεωρίες της «αποσταθεροποίησης», πράκτορες ξένων δυνάμεων, οικονομικά συμφέροντα, δόλιοι εμπρηστές σε άριστη οργάνωση – αν και, για να μην αδικήσουμε κανέναν, το 2007 κανείς δεν έσπασε το κοντέρ της φαιδρότητας  με το  να κατηγορήσει συγκεκριμένα ΜΜΕ ότι «γνώριζαν εκ των προτέρων» ή ότι «είναι ο Νέρωνας».

Και τότε, όπως και τώρα, πολλοί μας έδιναν αφ’ υψηλού εντολές. «Μην πολιτικολογείτε! Σεβαστείτε τους νεκρούς! Δεν είναι ώρα για μικροπολιτική! Δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνών τώρα!». Και μετά οι ίδιοι πολιτικολογούσαν και συνωμοσιολογούσαν ασύστολα.

Οι πυρκαγιές κόπασαν κι άρχισαν οι έρευνες κι οι απολογισμοί. Οι υπεύθυνοι που καταδικάστηκαν δεν ήταν καθόλου σκοτεινά πρόσωπα αλλά στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης ενώ από οργανωμένους εμπρηστές βρήκαμε έναν πυλώνα της ΔΕΗ και μια 85χρονη γιαγιά που άναψε φωτιά για να ψήσει. Τα θυμάται κανείς αυτά;

Όσοι φορείς έχουν ασχοληθεί κατ’ελάχιστο με το θέμα έχουν μιλήσει για τα συμπεράσματα της τραγωδίας του καλοκαιριού του 2007. Περιβαλλοντικές οργανώσεις, καθηγητές, δασολόγοι, άνθρωποι που έχουν περάσει από αρμόδιες θέσεις στην δημόσια διοίκηση περιγράφουν μια κατάσταση απελπιστική με τους αρμόδιους φορείς να μην συνεργάζονται μεταξύ τους, να μην έχουν ακριβή εικόνα ο ένας της δουλειάς του άλλου, να γίνεται επαρκής πρόληψη, εκπαίδευση και προετοιμασία, να μην υπάρχει αυτό που με λίγα λόγια λέμε «υποδομή». Κι όταν αυτό αποδεικνύεται με τραγικό τρόπο αρχίζει ο καθένας το ποίημα του.

Ο κάθε φορέας υπερασπίζεται  το έργο του, η κυβέρνηση το έργο όλης της κρατικής δομής γιατι «αντανακλά» πάνω της ενώ κάποιοι μας λένε με εξυπνακίστικο ύφος πως κακώς αναζητούμε ευθύνες αφου κάθε χρόνο έχουμε φωτιές και φταίει ο καιρός.  Λες και απευθύνονται σε εξαθλιωμένο λαό του 19ου αιώνα που βολεύεται στην ιδέα ότι είναι έρμαιο της θεομηνίας ή του εξωτερικού εχθρού ή του κακού καπιτάλιστη, λες και δεν είχαν ποτέ οι πολίτες της χώρας αυτές προσδοκίες από το κράτος τους.

Και βέβαια, στρίβουν και δια της συγκινητικής επίκλησης στο θάρρος των πυροσβεστών, των ενστόλων, των γιατρών. Οι ίδιοι άνθρωποι που το χειμώνα θα απαιτούν να μην κάνουν μόνιμους τους πυροσβέστες. Που δεν θα μας πουν πως η ίδια η διοίκηση όταν είναι άχρηστη βάζει σε κίνδυνο τον πυροσβέστη της.

Κάντε μας, λοιπόν, λίγο τη χάρη. 

Δεν μπορεί να αρχίσουμε να θεωρούμε ως περίπου μοιραίο ότι θα μετράμε κάθε χρόνο τα καμένα με τους νεκρούς σε αυτή τη χώρα.

Δεν είναι ούτε πολιτικολογία ούτε προσωπικό: Όταν έχουν καεί δεκάδες άνθρωποι  σε μια μικρή περιοχή, όταν μια φωτιά ξεκινάει στις 5 από την Πεντέλη και έχει φτάσει σε λίγη ώρα στο Μάτι, κάποιος πρέπει να πει τι μεσολάβησε εκείνες τις ώρες ακριβώς, ποιος  ήταν ο σχεδιασμός, γιατί προχώρησε τόσο η φωτιά, αν προσπάθησαν εγκαίρως να εκκενώσουν την περιοχή, γιατί άλλες περιοχές εκκενώθηκαν και το Μάτι όχι.

Θέλουμε να μας εξηγήσετε τι συνέβη ακριβώς όχι για να στήσουμε λαϊκά δικαστήρια (αυτά είναι άλλων φαντασιώσεις) αλλά γιατί είμαστε πολίτες, όχι ειδικοί, και γιατί η δημοκρατία τα φέρε έτσι για εμάς που η ασφάλεια μας είναι υπ’ ευθύνη σας και γιατί, όχι, η απάντηση ότι όλα δούλεψαν σωστά δεν μας αρκεί.

Τζίνα Μοσχολιού, in