Σαβ10202018

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 20 Οκτ 2018 2pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

"Αλέξη, στείλε… πεσκέσι στον Ερντογάν!"

erdogan thronos

Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών από την Τουρκία, ήρθε ως αναπάντεχο δώρο στην κυβέρνηση. Μια ανάσα ζωής στην πιο δύσκολη περίοδό της…

Στο δυσμάς του βίου της, προγραμμάτιζε ψευδεπίγραφες επικοινωνιακές φιέστες για την «καθαρή έξοδο», έσπερνε ελπίδες (με φευγαλέα κλεισίματα του ματιού) για αναστολή της νέας περικοπής των συντάξεων, προετοίμαζε το έδαφος για επικείμενες λασπώδεις «διώξεις» εναντίον των αντιπάλων της…

Κι’ όλη αυτή η επικοινωνιακή προετοιμασία, έγινε στάχτη στο Μάτι. Οι 100 νεκροί, η εγκληματική κρατική ανεπάρκεια και ολιγωρία, ο προκλητικά χυδαίος και - κυρίως- ο ερασιτεχνικός τρόπος με τον οποίο επιχείρησαν να διαχειρισθούν την τραγωδία, ακύρωσαν το σχεδιαζόμενο προεκλογικό «αφήγημα»…

Την κυβερνητική απόγνωση και αμηχανία, ήρθε να ημερέψει κατά κάποιον τρόπο η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών. Μια ζωογόνος σταγόνα βροχής, σ’ ένα άνυδρο, αποξηραμένο, θνήσκον περιβάλλον μιας εν αποδρομή κυβέρνησης.

«Καιρός ήταν να μας κάνει η τύχη ένα δώρο…», γράφτηκε ότι είπε αυθόρμητα εξέχων μέλος της κυβέρνησης. Ανθρώπινη αντίδραση, λογική…

Μόνο που, ακόμη κι’ αυτό το «δώρο της τύχης», έσπευσαν να το εκμεταλλευτούν με την γνωστή αγαρμποσύνη και προχειρότητα που χαρακτηρίζει όλο τον μηχανισμό προπαγάνδας τους, άτσαλα και βιαστικά. Και τους γυρίζει μπούμερανγκ… 

Οι δυο στρατιωτικοί, δεν απελευθερώθηκαν ξαφνικά ( οι συνήγοροί τους είπαν ότι δεν είχαν καν καταθέσει νέο αίτημα αποφυλάκισης, ο Κουβέλης ομολόγησε ότι «δεν το ανέμενε…», ο Καμμένος κατελήφθη εξ απήνης) ως αποτέλεσμα των «επιτυχών διπλωματικών προσπαθειών της κυβέρνησης», όπως έσπευσαν να πανηγυρίσουν εκπρόσωποι και παπαγαλάκια. Και μάλιστα «χωρίς την βοήθεια της αντιπολίτευσης», όπως ψευδώς σημειωνόταν στις κυβερνητικές ανακοινώσεις.

Η ευτυχής αυτή κατάληξη της περιπέτειας των δύο στρατιωτικών, πιστώνεται αποκλειστικά στο Ερντογάν. Ο οποίος, «σε πόλεμο» με τις ΗΠΑ, σχεδόν απομονωμένος από τους Ευρωπαίους, με την τουρκική οικονομία σε ελεύθερη πτώση (παρά την… υποστήριξη του Αλλάχ!), έξυπνα φερόμενος αποφάσισε να κλείσει κάποια μέτωπα. Να κάνει μια χειρονομία καλής θέλησης προς την Ευρώπη, η οποία πίεζε για να λήξη το θέμα με τους δυο Έλληνες, αλλά και να δημιουργήσει το κατάλληλο σκηνικό, ώστε «αύριο» ν’ αφήσει ελεύθερο και τον Αμερικανό πάστορα όπως απαιτεί ο Τράμπ. Αν και η κράτηση του πάστορα, δεν είναι παρά η πρόφαση, το περιτύλιγμα για την ραγδαία επιδείνωση των αμερικανό-τουρκικών σχέσεων. Τα αίτια είναι πολύ βαθύτερα και πολύπλοκα

Ποιόν, λοιπόν, πείθει ο κ. Τσίπρας με τις επίσημες και ανεπίσημες αρλούμπες του, ότι η απελευθέρωση έγινε ως αποτέλεσμα των επιτυχών διπλωματικών κινήσεων των Αθηνών; Με αναφορές, μάλιστα, στις… επισκέψεις Τσίπρα στην Άγκυρα (που έγιναν το 2016!), αλλά και το κλίμα που δημιουργήθηκε μεταξύ των δύο χωρών, με την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβριο;

Ξέρετε, το… κλίμα με την παρουσία του Παυλόπουλου αμφισβήτηση Ερντογάν της συνθήκης της Λωζάνης, τους διεμβολισμούς ελληνικών πολεμικών σκαφών από τούρκικα, την ανταλλαγή «πολεμικών ανακοινωθέντων» μεταξύ του υπερφίαλου Καμμένου με τον Τούρκο ομόλογό του, την πύκνωση των καθημερινών αερομαχιών πάνω από το Αιγαίο, τις προκλήσεις του Τούρκου πρωθυπουργού ότι «θα μας πετάξουν στην θάλασσα, όπως έκαναν και με τους Έλληνες στην Σμύρνη…»!

Μέχρι προχθές, ο Ερντογάν επέμενε να συνδέει την απελευθέρωση των δυο Ελλήνων, με την έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών. Τον… μετέπεισε ο Αλέξης, ή μήπως ο δαιμόνιος σουλτάνος αντελήφθη πως είναι προς το συμφέρον του (πρόσκαιρα, έστω) ν’ αλλάξει τακτική και να «προσεγγίσει» την Ευρώπη, μετά την «πόρτα» που τρώει από τον… Αμερικανό σουλτάνο;

Και ποιος ο λόγος να επιτεθεί ο πρωθυπουργός και να «καταγγείλει» την αντιπολίτευση για… υπονόμευση των κυβερνητικών ενεργειών στο θέμα των δυο στρατιωτικών, όταν αυτή σύσσωμη (με εξαίρεση τον Λεβέντη, που και χθες ισχυρίσθηκε ότι «για τους δύο, ξεπουλήσαμε την Θράκη…») επέδειξε από την πρώτη στιγμή στάση υπευθυνότητας;

Προεκλογικές, μικροκομματικές, ανόητες επικοινωνιακές κινήσεις πανικού και απελπισίας -θα πείτε. Μόνο που ο καιρός έχει αλλάξει. Τα ψέματα και τα φτιασιδώματα της πραγματικότητας, δεν περνάνε πια.

Τα φύκια είναι φύκια, όχι… μεταξωτές κορδέλες.

ΘΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ

 

Βαρουφάκης: Το μεγαλύτερο λάθος μου ήταν ότι εμπιστεύτηκα τον Τσίπρα

varoufakis

Τρία χρόνια μετά τη λήξη του τρίτου μνημονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κι ενώ ο επικεφαλής του ESM αναφέρει σε άρθρο του στην «Κ» ότι οι χειρισμοί της Αθήνας το πρώτο εξάμηνο του 2015 κόστισαν έως και 200 δισ. ευρώ, ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης προκαλεί εκ νέου με δηλώσεις του χαρακτηρίζοντας τον «Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ως έναν αμαρτωλό μηχανισμό αποσταθεροποίησης της οικονομίας» και υποστηρίζοντας ότι το κόστος οφείλεται απολύτως στο λαθεμένο πρόγραμμα της τρόικας.

Παράλληλα, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ χαρακτηρίζει ως μεγαλύτερο του λάθος το ότι εμπιστεύτηκε τον Τσίπρα και κάλεσε «τους γραφειοκράτες να μην μετακυλίουν πάνω του τις ευθύνες».

Για το ελληνικό δημόσιο χρέος, τόνισε ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να αποπληρωθεί, ενώ αναφερόμενος στο δικό του έργο ως υπουργός Οικονομικών τόνισε ότι παρέδωσε τα ίδια με αυτά που παρέλαβε.

Επεσήμανε δε, ότι «το μεγαλύτερό του λάθος είναι ότι εμπιστεύθηκε τον Αλέξη Τσίπρα υποστηρίζοντας ότι στο ευρώ μπορούμε να παραμείνουμε μόνο εάν είμαστε έτοιμοι για τη δραχμή».

«Αν κοιτάξουμε προσεκτικά αυτά που λένε ακόμη και οι κυβερνητικοί, μην ξεχνάμε ότι όλος ο πανηγυρισμός βασίζεται στην ιδέα ότι μέχρι το 2022 δεν θα χρειαστεί να βγούμε στις αγορές. Υπάρχει το μαξιλάρι των 24 δισ. αυτά τα έχουμε πάρει από την τρόικα, οπότε η Ελλάδα δεν μπορεί να στηριχτεί στις ίδιες της τις δυνάμεις και να βγει στις αγορές» τόνισε ο Γιάνης Βαρουφάκης.

«Κανείς δεν δανείζει ένα πτωχευμένο κράτος εκτός κι αν υπάρχει η τρόικα να εγγυάται αυτά τα δάνεια» συνέχισε. «Και το 2014 ο Στουρνάρας εξέδωσε ένα ομόλογο με ένα μικρό ποσό το οποίο αγοράστηκε. Το ερώτημα δεν είναι αυτό, το ερώτημα είναι αν θα μπορέσει να κάνει τις αποπληρωμές της βασιζόμενη στις αγορές. Η απάντηση εδώ είναι ξεκάθαρη, είναι ένα τεράστιο ηχηρό "όχι"», αποφάνθηκε ο πρώην υπουργός Οικονομικών.

Ο κ. Βαρουφάκης εκλήθη να σχολιάσει την εκτίμηση του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ότι το κόστος από τις διαπραγματεύσεις και τους χειρισμούς της κυβέρνησης Τσίπρα το Α' εξάμηνο του 2015 για την ελληνική οικονομία ανέρχεται στα 100 δισ. ευρώ. «Το κόστος είναι τεράστιο από το 2010 και οφείλεται απολύτως στο λαθεμένο πρόγραμμα της τρόικας. Μου περιποιούν μεγάλη τιμή προσπαθώντας να μετακυλίσουν τις αμαρτίες τους πάνω μου», απάντησε ο Γιάνης Βαρουφάκης και συμπλήρωσε: «Έναν υπουργό Οικονομικών τον κρίνεις από το τι χρέος παρέδωσε σε σχέση με αυτό που παρέλαβε, τα ταμειακά διαθέσιμα και το ΑΕΠ. Θα δείτε ότι λίγο πολύ τα ίδια παρέλαβα με αυτά που παρέδωσα».

«Ο ESM είναι ένας αμαρτωλός μηχανισμός δήθεν σταθερότητας, στην ουσία αποσταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας και της Ευρώπης. Καλό θα είναι οι γραφειοκράτες να μην μετακυλίουν τις δικές τους ευθύνες σε εκλεγμένους πολιτικούς, σημείωσε επίσης.

Αναφερόμενος στο κατά πόσο είναι βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας, εξέφρασε την άποψη ότι «Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα το ελληνικό δημόσιο χρέος να αποπληρωθεί. Είναι ξεκάθαρο. Αυτό που βαφτίζουν ελάφρυνση χρέους ουσιαστικά είναι μια βάναυση επιβάρυνση του δημόσιου χρέους. Πήραν κάτι λιγότερο από 100 δισ. που ήταν να αποπληρωθούν έως το 2032 και τα μετακύλισαν για μετά το 2032 τοκιζόμενα. Αυτό είναι μια μεγάλη επιβάρυνση» υπογράμμισε και συνέχισε: «Μου θυμίζετε τον κ. Παπακωνσταντίνου που μας έλεγε το 2010 ότι το 2011 θα βγούμε στις αγορές επειδή το ΑΕΠ θα αυξηθεί...αυτό είναι αδύνατον να συμβεί γιατί αυτή η επιβάρυνση του χρέους μέχρι το 2060 σε έναν σοβαρό επενδυτή του λέει ότι για να πιάσει το ελληνικό δημόσιο τους στόχους των αποπληρωμών θα αυξάνει συνεχώς τη φορολόγηση του ιδιωτικού τομέα για τα επόμενα 10-20 χρόνια.

Ποιος σοβαρός επενδυτής θα έρθει λοιπόν να κάνει μια σοβαρή μακροπρόθεσμη επένδυση; Αρα πώς θα αυξηθεί το ΑΕΠ στους βαθμούς που ζητούν;» συνέχισε ο κ. Βαρουφάκης. Κατά την άποψή του «η δέσμευση της τρόικας για μετακύλιση του χρέους μετά το 2032 σηματοδοτεί ότι θα έχουμε αποπληρωμές του χρέους που θα αγγίζουν το 50% των δημοσίων εσόδων. Αυτό το ακούν οι επενδυτές και θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν είναι για σοβαρές επενδύσεις αλλά για αρπαχτές. Οι κυβερνήσεις πάντοτε προσπαθούν να σπρώξουν το πρόβλημα στο χρέος λέγοντας "ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μετά το 2032. Δεν είναι έτσι όμως γιατί οι επενδύσεις παραμένουν μηδενικές καθώς βλέπουν ότι θα υπάρχει πολύ μεγάλη επιβάρυνση μετά το 2032», εκτίμησε.

Κληθείς να σχολιάσει ποιο ήταν το μεγαλύτερο του λάθος, ο κ. Βαρουφάκης απάντησε: «Το λάθος μου ήταν ότι εμπιστεύτηκα τον κ. Τσίπρα, ότι έχουμε εκλεγεί με ξεκάθαρη λαϊκή εντολή να μην υπογράψουμε μια επέκταση της χρεοδουλοπαροικίας της χώρας με ένα νέο μνημόνιο και ότι θα πασχίζαμε μέχρι τέλους για τη διασύνδεση του συνολικού ύψους του χρέους, όσο και του ρυθμού αποπληρωμών με το συνολικό ύψος του ΑΕΠ και τον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ, τη ρήτρα ανάπτυξης που λέμε. Ο λόγος που δέχτηκα την πρόκληση και την πρόσκληση που δέχτηκα για το υπουργείο Οικονομικών ήταν η δέσμευση αυτή που είχαμε».

«Όταν βρίσκεσαι σε μία κατάσταση μόνιμης σκοτοδίνης, έχουμε έναν ιδιωτικό τομέα που συρρικνώνεται συνεχώς, ναι, μία λύση θα ήταν το εθνικό νόμισμα» είπε ο Γιάνης Βαρουφάκης και πρόσθεσε την ίδια στιγμή: «Έχω χάσει πολλούς φίλους από την αριστερά γιατί ποτέ δεν ήμουν υπέρ της δραχμής. Θεωρώ απαραίτητο για μια χώρα που βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης χρεοκοπίας να έχει ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών, να είναι προετοιμασμένη για το εθνικό νόμισμα, προετοιμασίες έκαναν όλοι, έκανε η Bundesbank, μόνο το ελληνικό δημόσιο δεν έκανε», πρόσθεσε.

Σημείωσε δε ότι «τα τελευταία 10 χρόνια η ελληνική οικονομία έχεi ζήσει την μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή σε καιρό ειρήνης στην παγκόσμια οικονομική ιστορία. Το θέμα είναι πώς μπορούμε να επιβιώσουμε στο ευρώ; Και θα σας απαντήσω: Μόνο έχοντας προετοιμαστεί για την επιστροφή στη δραχμή»

""K"

Ενώ η Ελλάδα χαίρεται για τους 2 ελεύθερους πλέον στρατιωτικούς, ο Τραμπ είναι έτοιμος να ανοίξει την πόρτα της “κόλασης” για τον Ταγίπ

benson

Οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί επέστρεψαν επιτέλους στην Πατρίδα. Ήταν μία χωρίς λόγο και αιτία ταλαιπωρία, και υπέφεραν μόνο επειδή η κράτησή τους εξυπηρετούσε τον Ταγίπ Ερντογάν και την ισλαμική ατζέντα του.

Οπότε, η ελληνική πολιτική ηγεσία ας κρατήσει χαμηλά τους τόνους και ας αποφύγει τα πολλά συγχαρητήρια στον πρόεδρο της Τουρκίας, και υπεύθυνο των δεινών που υπέστησαν, ο Άγγελος Μητρετώδης και ο Δημήτρης Κούκλατζης. Ο Ερντογάν δεν αξίζει ευχαριστιών. Αντίθετα δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ τα πάθη των στρατιωτικών μας.

Από τη στιγμή, λοιπόν, που το τουρκικό πρακτορείο Ανατόλια δημοσίευσε την είδηση της απελευθέρωσης -όπως πάντα συμβαίνει- ακούσαμε παλαβά σενάρια, τα οποία δεν αξίζουν σχολιασμό. Ακούσαμε και διαβάσαμε και πολλές υπερβολές. Όπως ότι η αποφυλάκιση ήταν έργο του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ. Η «είδηση» αυτή δεν επιβεβαιώνεται και προσωπικά πιστεύω ότι το διαρρέουν οι Τούρκοι -διότι απ’ εκεί βγήκε η «είδηση»- για να παίξουν ένα επικοινωνιακό παιγνίδι.

Βεβαίως, εάν αληθεύει το σενάριο που τον θέλει να έχει ζητήσει την απελευθέρωση του Μητρετώδη και του Κούκλατζη, πρέπει να τον ευχαριστήσουμε τον πλανητάρχη. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι, είναι πως και γιατί ασχολήθηκε με τους Έλληνες στρατιωτικούς, τη στιγμή που ο ίδιος αδυνατεί να απελευθερώσει τους δικούς του ομήρους. Όλοι γνωρίζουμε τον όνομα του Πάστορα Άντριου Μπράνσον, όμως οι Αμερικανοί φυλακισμένοι είναι σχεδόν δύο ντουζίνες, όπως είχε πει ο υφυπουργός Εξωτερικών, Γουές Μίτσελ.

Τα καλά νέα είναι ότι η Ελλάδα χαίρεται σήμερα για την απελευθέρωση των στρατιωτικών μας. Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος Τραμπ και οι συνεργάτες του βγάζουν φωτιές για τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν δείχνει πρόθεση ή διάθεση να επιτρέψει στον κ. Μπράνσον να επιστρέψει στην Αμερική. Και αυτό αποτελεί μείζον πρόβλημα που έχει μολύνει τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Στο σημείο που έφτασαν τα πράγματα, η απουσία εμπιστοσύνης μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Άγκυρας, είναι στο ναδίρ και ακόμα και αν τους έδινε τον Μπράνσον, θα νόμιζαν πως ζουν στον κόσμο της φαντασίας.

Η εκπρόσωπος του κ. Τραμπ δήλωσε χθες ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος είναι απογοητευμένος με τη στάση της Τουρκία, ενώ άλλος αξιωματούχος, υπό καθεστώς ανωνυμίας, ανακοίνωσε ότι η Αμερική θα προχωρήσει σε νέες κυρώσεις. Ένας τρίτος αξιωματούχος τα είπε πιο σκληρά: ότι η Τουρκία θα έρθει αντιμέτωπη με μεγαλύτερη οικονομική πίεση. Πρόκειται, βεβαίως, για ευθεία απειλή. 

Πιστεύω -λόγω εμπειρίας περισσότερο και όχι πληροφόρησης- ότι εάν ο Ταγίπ Ερντογάν, δεν απελευθερώσει τον Πάστορα και εάν δεν θέσει σε ισχύ τη διαδικασία για να τελειώσει και το δράμα των υπολοίπων Αμερικανών πολιτών, θα ανοίξει η πόρτα της ...κόλασης για τον πρόεδρο της Τουρκίας. Με όποιο μιλούμε στην Ουάσιγκτον που έχει και την παραμικρή σχέση με τα θέματα αυτά εισπράττουμε μία άνευ προηγουμένου οργή για τον Ερντογάν. Και προσέξτε: είναι οι ίδιοι άνθρωποι, που παρά τα προβλήματα που τους δημιουργούσε, τον εξυμνούσαν μέχρι τον περασμένο Απρίλιο. Διότι, μετά τις επισκέψεις Αμερικανών αξιωματούχων στην Άγκυρα, εκείνο το διάστημα, άρχισε να παρατηρείται αλλαγή στη συμπεριφορά τους.

Ήταν και η πρώτη φορά που σκέφθηκαν να κοιτάξουν πραγματικά στους χάρτες της περιοχής τους εναλλακτικούς σχεδιασμούς τους για να καλύψουν την στρατηγική -τρόπος του λέγειν- θέση της Τουρκίας. Μπροστά στον άξονα Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος, Ελλάδα και Ιταλία, δεν μπορεί καμία άλλη χώρα ή περιοχή να αντέξει την οποιαδήποτε σύγκριση.

“Ο πρόεδρος Τράμπ», είπε η κ. Σάρα Χάκαμπι Σάντερτς, «αισθάνεται μεγάλη απογοήτευση για το γεγονός ότι ο πάστορας Μπράνσον δεν έχει απελευθερωθεί, καθώς και για το γεγονός ότι και άλλοι Αμερικανοί πολίτες και εργαζόμενοι σε διπλωματικές υπηρεσίες δεν έχουν αποφυλακιστεί”.

Τη Δευτέρα, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Τζον Μπόλτον, είπε στον πρέσβη της Τουρκίας που τον επισκέφθηκε ότι δεν πρόκειται να γίνει καμία άλλη κουβέντα με τους Τούρκους, εάν δεν επιστρέψει ο κ. Μπράνσον στην Αμερική. Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, επανέλαβε ότι η απελευθέρωση του Πάστορα πρέπει να γίνει στην ουσία ...χθες. Πρόοδος στις συνομιλίες είναι μόνο η επιστροφή του Μπράνσον στην πατρίδα του, επανέλαβε.

Όλες οι δηλώσεις, όλες οι ενημερώσεις, σκιαγραφούν μία κατάσταση απελπιστική για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Δεν είναι μόνο ανύπαρκτες, αλλά είναι και σε κατάσταση απόλυτης εχθρότητας. Η Αμερική και η Τουρκία είναι δύο εχθρικές χώρες. Και αυτές οι ολίγες επόμενες ημέρες θα αποδειχθούν οι πιο κρίσιμες.

Στο ερώτημα «αν τα βρίσκουν ή τα σπάνε», δεν μπορεί να απαντήσει κανείς με σιγουριά. Την απάντηση δεν την έχουν ούτε οι Αμερικανοί, αλλά μόνο ο Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι μία διχασμένη και προβληματική προσωπικότητα. Το χειρότερο όλων είναι ότι επέλεξε μία αυτοκαταστροφική πορεία και αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να τον σταματήσει κανείς.

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Ταγίπ Ερντογάν κλείστηκε σε ένα κλουβί δίχως πόρτες και παράθυρα... Και περιμένει κάποιον να τον διασώσει. Και αυτός σίγουρα δεν είναι ο Ντόναλντ Τραμπ.

M. Ignatiou, hellasjournal.com

H άλλη άποψη: "Μια παράξενη (στρατιωτική) υπόθεση"

2 axiomat epistr mikra

Μάλλον κάτι δεν κατάλαβα πάλι και μάλλον έχω λάθος αφού κανείς άλλος δεν αναρωτιέται, αλλά τι να κάνω, ας ζητήσω τη βοήθεια του κοινού.

Αναφέρομαι στην υπόθεση των δυο στρατιωτικών που είχαν συλληφθεί από τους Τούρκους.

Για να δούμε λοιπόν τα γεγονότα, δυο Έλληνες στρατιωτικοί που περιπολούσαν στα σύνορα, μπερδεύτηκαν και μπήκαν κατά λάθος όπως λένε στο τουρκικό έδαφος. Οι ίδιοι λένε οτι έκαναν λάθος. Εκεί συνελήφθησαν από τους Τούρκους στρατιώτες και φυλακίστηκαν μέχρι να δικαστούν. Τελικά μετά από 167 ημέρες καθυστέρησης, διπλωματικών επαφών και εκβιασμών, δικάστηκαν και απελευθερώθηκαν.

Η σύλληψη τους αποτέλεσε αφορμή έντασης για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να μας εκβιάσουν συνδέοντας την αποφυλάκιση τους με την παράδοση οκτώ Τούρκων πραξικοπηματιών που είχαν καταφύγει στην Ελλάδα μετά το πραξικόπημα εναντίον της κυβέρνησης Ερντογάν. Η ελληνική κυβέρνηση – ορθώς - δεν ενέδωσε σε αυτόν τον εκβιασμό. Βρέθηκε όμως σε δυσάρεστη θέση να παρακαλάει τη διεθνή κοινότητα για παρέμβαση, όπως δήλωσε ο Πρωθυπουργός.

Τελικά οι δυο στρατιωτικοί απελευθερώθηκαν στο πλαίσιο μιας προσπάθειας του Ερντογάν να βελτιώσει τη σχέση του με την Ελλάδα και την Ευρώπη (ευκαιριακά) για να κλείσει τουλάχιστον αυτά τα μέτωπα, όσο έχει ανοιχτό το μεγάλο και επικίνδυνο για την Τουρκία μέτωπο με τους Αμερικανούς για άλλους λόγους.

Δεν ξέρουμε αν και η Ελλάδα έδωσε κάποιες υποσχέσεις ή έκανε κάποιες υποχωρήσεις σε θέματα τριβής με την Τουρκία (πληροφορίες αναφέρουν οτι υποχωρήσαμε στο θέμα των Μουφτήδων της Θράκης).

Εν πάση περιπτώσει, οι δυο Έλληνες στρατιωτικοί απελευθερώθηκαν και επέστρεψαν και αυτό είναι ευχάριστο.

Όμως εδώ είναι που αυτό δεν καταλαβαίνω:

Για την επιστροφή τους στην πατρίδα μετέβησαν στην Τουρκία με το Προεδρικό αεροπλάνο ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Κατρούγκαλος και ο Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος. Στο αεροδρόμιο, τους αποφυλακισθέντες περίμενε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος και ο Αρχηγός ΓΕΣ Αλκιβιάδης Στεφανής ενώ τιμητικό άγημα του στρατού απέδωσε τιμές.

Είχαν δηλαδή υποδοχή ηρώων.

Γιατί;

Δεν κρίνω το ήθος και το σθένος των στρατιωτικών αυτών, προφανώς είναι γενναίοι και εκπαιδευμένοι, εξάλλου κομάντος είναι, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να γίνουν αυτές οι παράτες αντί να ακολουθηθεί μια (υποθέτω) τυπική διαδικασία παράδοσης αιχμαλώτων.

Εξηγούμαι:

Πρόκειται για δυο στρατιωτικούς που κατά λάθος μπήκαν στο εχθρικό έδαφος. Συνελήφθησαν και παρέδωσαν τα όπλα. Δημιούργησαν πρόβλημα στη χώρα τους και προκάλεσαν διεθνή διπλωματικό πυρετό. Δυσχέραναν τη θέση της χώρας στις δύσκολες διπλωματικές διαπραγματεύσεις με τη γείτονα και κόστισαν χρόνο και χρήμα στον ελληνικό στρατό, την ελληνική κυβέρνηση και στη χώρα γενικά.

Και πάει και τους παραλαμβάνει με το Προεδρικό αεροπλάνο ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών και ο Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ, τους υποδέχεται στις 3.20 τα ξημερώματα ο Υπουργός Άμυνας, ο Αρχηγός ΓΕΣ και το άγημα που αποδίδει τιμές και όλοι μιλάνε για τους «ήρωες».

Τι ήρωες είναι αυτοί που μας έμπλεξαν -κατά λάθος - τόσο άσχημα;

Ποιό θα ήταν το λογικό;

Να παραληφθούν στα σύνορα και να πάνε να δώσουν κατάθεση στα αρμόδια στρατιωτικά όργανα ώστε να αποφανθεί ο Στρατός για τις επιπτώσεις του λάθους τους.

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί αντιμετωπίσαμε με αυτόν τον τρόπο την αποφυλάκιση τους και αναρωτιέμαι, ο Στρατός δεν έχει κάποιες τυπικές διαδικασίες για αυτές τις περιπτώσεις; Είναι αυτές που ακολουθήθηκαν σε αυτή την περίπτωση;

Και ακόμη αναρωτιέμαι για τις δηλώσεις του Προέδρου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κυριάκου Μητσοτάκη που συνεχάρη τους στρατιωτικούς για τη λεβεντιά τους και ακόμη περισσότερο αναρωτιέμαι για τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας οτι «η Τουρκία δεν θα βρεί αλλού τόση στήριξη όσο θα βρεί από εμάς» αλλά και όλων πολιτικών παραγόντων για όλες τις δηλώσεις θαυμασμού προς τους δυο στρατιωτικούς.

Καταλαβαίνω οτι η κυβέρνηση χρειάζεται επιτυχίες έστω και ψεύτικες, καταλαβαίνω οτι ο λαός χρειάζεται ήρωες, εθνικές νίκες και πανηγύρια, καταλαβαίνω οτι η αντιπολίτευση ακολουθεί γιατί δεν θέλει να δυσαρεστήσει κανέναν, αλλά πίστευα οτι οι ένοπλες δυνάμεις θα είχαν πιο «θεσμική», θα έλεγα, συμπεριφορά.

Εκτός αν η «ηρωποίηση» των συλληφθέντων κρίθηκε αναγκαία για να μην αποδοθούν ευθύνες σε άλλους στρατιωτικούς που δεν φρόντισαν να μη γίνει το λάθος, που δεν προστάτευσαν αυτή την περίπολο και που φυσικά δεν τιμωρήθηκαν.

Γρηγόρης Νικολόπουλος, reporter

Γερμανικός Τύπος: Aποστολή εξετελέσθη · H Eλλάδα πεθαίνει

ymnimonio toixografia pezoi

Στο τέλος του τρίτου ελληνικού προγράμματος βοήθειας στις 20 Αυγούστου και στο δύσκολο καλοκαίρι λόγω πυρκαγιών που έβγαλαν στην επιφάνεια χρόνια προβλήματα αναφέρεται ο γερμανικός Τύπος.

Εκτενές ρεπορτάζ για την Ελλάδα με αφορμή την επικείμενη ολοκλήρωση του προγράμματος βοήθειας προς στην Ελλάδα φιλοξενεί το Der Spiegel με τίτλο «Αποστολή εξετελέσθη-Η Ελλάδα πεθαίνει».

Μια επίσκεψη σε ένα μικρό ελληνικό χωριό με γηραιούς κυρίωες κατοίκους και λίγα παιδιά γίνεται αφορμή για μια αποτίμηση της διάσωσης της Ελλάδας και των μεταρρυθμίσεων. «273,7 δις ευρώ έδωσαν στην Ελλάδα η ΕΚΤ, η Κομισιόν και το ΔΝΤ. Η χώρα μπορεί πια να δανειστεί μόνη της από τις διεθνείς αγορές.

Ένα από τα μεγαλύτερα δράματα στην ευρωπαϊκή ιστορία φτάνει προσωρινά σε ένα τέλος: η ελληνική κρίση χρέους. Οδήγησε το ευρώ στο χείλος του γκρεμού και δίχασε την ΕΕ. Και μετέτρεψε την Ελλάδα σε μια άλλη χώρα.

Κανένα άλλο κράτος του κόσμου δεν έχει μελετηθεί τόσο ενδελεχώς. Με ένα σκληρό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα περικόπηκαν μισθοί και συντάξεις και αυξήθηκαν οι φόροι. Τουλάχιστον μέχρι το 2060 οι Έλληνες θα πρέπει να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Παραδόξως παραβλέφθηκε το σημαντικότερο: χρέη μπορεί να αποπληρώσει μόνο μια χώρα που αναπτύσσεται. Η Ελλάδα όμως συρρικνώνεται: 550.000 άνθρρωποι έχουν μεταναστεύσει από την αρχή της κρίσης και περίπου 10,7 εκατομ. άνθρωποι διαβιούν στη χώρα» σημειώνει το Der Spiegel.

Οι μεταρρυθμίσεις, το δημογραφικό και η ανάπτυξη

Το περιοδικό αναφέρεται στον στόχο της υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης Όλγας Γεροβασίλη «να θέσει τέλος στις πελατειακές σχέσεις. Αυτό έχει υποσχεθεί κάθε πολιτικός που ανέλαβε αυτή τη θέση αλλά κανείς δεν τα κατάφερε. Για αιώνες η ελληνική διοίκηση λειτουργούσε σαν πρόφαση για τη νομιμοποίηση του νεποτισμού. Οι πελατειακές σχέσεις ήταν θεμελιώδης αρχή της κοινωνίας (...)

Θα πρέπει όμως να μπει ένα τέλος». Το περιοδικό κάνει αναφορά στις προσπάθειες για εκσυγχρονισμό του δημοσίου με τη βοήθεια και γαλλικής τεχνογνωσίας, χαρακτηρίζει όμως την όλη προσπάθεια ως ένα «πείραμα ανυπέρβλητων διαστάσεων». Αντίστοιχα δύσκολο είναι και το θέμα της ψηφιοποίησης της ελληνική διοικητικής και κυβερνητικής μηχανής που έχει αναλάβει ο αρμόδιος υπουργός Ν. Παππάς. «Άλλη μια επανάσταση» σημειώνει το περιοδικό. «Η απαρχαιωμένη δομή της ελληνικής διοίκησης ήταν παροιμιώδης», γράφει το Spiegel.

Πάντως παρά τη σημασία αντίστοιχων μεταρρυθμίσεων, θα πρέπει αυτές, σύμφωνα με το Spiegel, να λαμβάνουν υπόψη μελλοντικά την αρνητική δημογραφική εξέλιξη στη χώρα σε συνάρτηση με την οικονομία. «(...)

Πρέπει να σταματήσει η μετανάστευση των νέων, οι μετανάστες θα πρέπει να επιστρέψουν και οι συνθήκες ζωής να σταθεροποιηθούν ώστε οι οικογένειες να θέλουν και πάλι να αποκτήσουν παιδιά. (...)

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συμβεί χωρίς σταθερή οικονομική ανάπτυξη αλλά κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται», αναφέρει το Spiegel. Το ρεπορτάζ φιλοξενεί επίσης και τον καθηγητή Νομικής του Εθνικού και Καποδιστραικού Πανεπιστημίου Αθηνών Αριστείδη Χατζή, ο οποίος θεωρεί ότι η Ελλάδα «θα πρέπει επιτέλους να ανοίξει την αγορά της» και ότι η ελληνική κρίση έγινε «κρίση θεσμών».

Το περιοδικό παρατηρεί επίσης ότι παρά τις μεταρρυθμίσεις η ελληνική αγορά εργασίας είναι από τις πιο απορρυθμισμένες στην ΕΕ και η ανεργία έχει ελάχιστα μειωθεί. Η ίδρυση νέων επιχειρήσεων είναι το ίδιο δύσκολη όσο και πριν από την κρίση ενώ δυσκολίες υπάρχουν και στον τομέα των ξένων επενδύσεων, όπου βέβαια «έχουν σημειωθεί επιτυχίες», όπως παρατηρεί το περιοδικό. Κλείνοντας το ρεπορτάζ αναφέρει: «Κάποτε φαινόταν ότι η ελληνική κρίση χρέους θα βύθιζε την ΕΕ στην άβυσσο.

Αυτή τη στιγμή μοιάζει περισσότερο σαν μια δαπανηρή παράπλευρη απώλεια στην περαιτέρω ώθηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ως το 2060 θα πρέπει το ελληνικό κράτος κάθε χρόνο να επιτυγχάνει πλεονάσματα στον προϋπολογισμό ώστε να εμβάζει το μεγαλύτερο μέρος του στους δανειστές, σύμφωνα με όσα ορίζουν οι κανόνες. Κάτι που είναι ένα δύσκολο καθήκον για μια οικονομικά πετυχημένη χώρα. Για τους Έλληνες θα πρέπει να είναι αδύνατο. Επειδή η δημογραφική ανάπτυξη συνδέεται άμεσα με την οικονομική ανάπτυξη».

«Καμένη γη» αντί για γιορτή

«Καμένη γη» είναι ο τίτλος άρθρου γνώμης στη Süddeutsche Zeitung, το οποίο αναφέρεται στα χρόνια προβλήματα της που ανέδειξε η φονική πυρκαγιά στο Μάτι. «Διασώστες σε πανικό, αξιωματούχοι που δεν συμφωνούν για τις ευθύνες που φέρουν-και αυτά είναι εικόνες που θα μείνουν από αυτό το καλοκαίρι.

Ένα καλοκαίρι που θα έπρεπε να είχε εξελιχθεί αλλιώς. Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ήθελε να χρησιμοποιήσει τον Αύγουστο για γιορτή, οι Έλληνες θα έπρεπε να γιορτάσουν το τέλος της 'δουλείας', την επανάκτηση της κυριαρχίας τους από τους διεθνείς πιστωτές. Για τις 21 Αυγούστου είχε σχεδιαστεί, πριν την πυρκαγιά, μια ανοιχτή γιορτή. Στις 20 Αυγούστου τελειώνει το τρίτο και τελευταίο πρόγραμμα βοήθειας προς την Αθήνα (...)».

Η σχολιογράφος κάνει μια αναδρομή στα χρόνια της κρίσης και σημειώνει ότι «υπήρχαν ενδείξεις ότι η Αθήνα ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της για καιρό, αλλά η ΕΕ δεν ήθελε να το δει. Όταν πια δεν υπήρχε περιθώριο για εξωραϊσμούς, οι διασώστες ανάγκασαν την χώρα να μπει σε έναν κορσέ που ήταν όμως για πολλούς Έλληνες αποπνικτικός».

Όπως σημειώνει το άρθρο «τα μέτρα λιτότητας έπληξαν κυρίως τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα. Για αυτό φέρουν ευθύνη όχι μόνο οι δανειστές αλλά και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις (...)».

Τα τελευταία χρόνια ο τουρισμός βοηθά τη χώρα να ανακάμψει, γράφει η SZ, ωστόσο ο μεγαλύτερος παράγοντας που προκαλεί αβεβαιότητα για το μέλλον είναι η πρόβλεψη για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% ως το 2022 και έπειτα 2,2% ως το 2060. Η σχολιογράφος παρατηρεί πάντως ότι αν και δεν έχουν υλοποιηθεί όλες οι μεταρρυθμίσεις, κάποιες που έγιναν είναι σημαντικές πχ. η ανεξαρτησία της εφορίας. Επίσης σημαντικό θεωρεί στον ρεαλισμό του Τσίπρα, ο οποίος σήμερα θεωρείται «αξιόπιστος» εταίρος. Αυτό όμως που ούτε αυτός κατάφερε να εξαλείψει ήταν «η παλιά ασθένεια του πελατειακού κράτους», ενώ η ίδια θεωρεί αμφίβολο εαν οι συντηρητικοί που ετοιμάζονται να αναλάβουν τη διακυβέρνηση το 2019, θα πράξουν καλύτερα.

Tο άρθρο κλείνει με μια αναφορά στα πρόσφατα δραματικά γεγονότα της Αττικής: «Η μελλοντική πολιτική μπορεί να είναι μη δημοφιλής στον κόσμο. Αυτό έδειξε δυστυχώς και το παράδειγμα στο Μάτι. Πολλοί λένε ότι εαν υπήρχε κρατική πρόβλεψη, δεν θα είχαμε φτάσει στο Μάτι, μια περιοχή τόσο άναρχα δομημένη χωρίς διεξόδους κινδύνου.

Στο μέλλον θα πρέπει όλα να γίνουν καλύτερα: τα αυθαίρετα θα πρέπει να κατεδαφιστούν και να μπει τέλος στις κακοτεχνίες. Θα ξεκαθαριστεί εάν η πυροσβεστική είχε οικονομικά προβλήματα ή –και γι αυτό υπάρχουν ενδείξεις- είχε τόσο κακή διαχείριση που οδήγησε σε λάθος δρόμο τους διασώστες. Μια δίχως περιστροφές εξήγηση οφείλουν στους δεκάδες νεκρούς και τους οικείους τους όλοι οι υπεύθυνοι».

 skai