Σαβ10202018

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 20 Οκτ 2018 2pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Γιατί οι ΗΠΑ έδωσαν τώρα εντολή σε Α.Τσίπρα να αναγνωρίσει την «Μακεδονία»:

zaef mattis

 Καθώς το διεθνές τζετ σετ της διπλωματίας κάνει πασαρέλα στα Σκόπια προπαγανδίζοντας το «ναι» στο επικείμενο δημοψήφισμα, η παρουσία και τα λεγόμενα του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Τζιμ Μάττις δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για το θετικό αποτέλεσμα της κάλπης.

Η σημειολογία και μόνον της επίσκεψης του αρχηγού του Αμερικανικού Πενταγώνου στα Σκόπια, παραμονές του δημοψηφίσματος, δείχνει ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αφήσει τα Σκόπια να «ξεγλιστρήσουν» από την αμερικανική – Νατοϊκή ασπίδα, πολύ περισσότερο μάλιστα, αφού- ελέω κυβέρνησης Τσίπρα- τα Σκόπια είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ.

Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας «έντυσε» τον σκοπό και τον στόχο της επείγουσας επίσκεψης του στα Σκόπια με αναπόδεικτες καταγγελίες εναντίον της Μόσχας για χρηματισμό πολιτών και Fake news, προκειμένου να μην χαθεί η ρωσική επιρροή στα Βαλκάνια. Όπως ευκόλως καταλαβαίνει κανείς πίσω από αυτά τα «ευκολοχώνευτα για Βαλκάνιους» επιχειρήματα κρύβονται οι πραγματικοί και πολύ σοβαροί στόχοι της Ουάσιγκτον:

Η περιοχή των Βαλκανίων ανήκει πλέον «δικαιωματικά» στις ΗΠΑ και επομένως σε αυτήν δεν έχει καμιά θέση η Ρωσία, ούτε στον αμυντικό, ούτε στον πολιτικό, ούτε στον οικονομικό και επιχειρηματικό τομέα.

Η Ουάσιγκτον, μάλιστα, ανεξαρτήτως προέδρου, ουδέποτε έχει κρύψει τον σχεδιασμό της να μετατραπούν τα Σκόπια και το γειτονικό Κόσοβο σε ένα καθαρώς αμερικανικό στρατιωτικό έδαφος για την εξυπηρέτηση των σχεδίων της. Ουδείς άλλωστε λησμονεί ότι στα αποκαΐδια του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας οι ΗΠΑ σε μια περιοχή που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής ( 29χλμ) από τα αδιευκρίνιστα μέχρι στιγμής σύνορα Σκοπίων – Κοσόβου, έχει αναπτυχθεί η μεγαλύτερη σε έκταση στον κόσμο μέχρι στιγμής, αμερικανική βάση BONDSTEEL.

H κυβέρνηση Τραμπ, επιμένουν καλά πληροφορημένες διπλωματικές πηγές, δεν έχει κρύψει την απόφαση της να «συμμαζέψει» τις διάσπαρτες αμερικανικές δυνάμεις στο πάλαι ποτέ δυτικοευρωπαϊκό έδαφος, κατάλοιπο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αφήνοντας μόνους, τους «τσιγκούνηδες» Ευρωπαίους Νατοϊκούς εταίρους που δεν πληρώνουν ούτε την οικονομική συνδρομή τους, με απώτερο στόχο την αποδυνάμωση κυρίως της Γερμανίας.

Τα αμερικανικά σχέδια, θέλουν να μεταφέρουν μέρος του όγκου των αμερικανικών δυνάμεων, άμεσα στα Σκόπια και αργότερα στην BONDSTEEL του Κοσόβου.

Με άλλα λόγια να «ξηλώσουν» το μεγαλύτερο τμήμα της μεγαλύτερης αμερικανικής βάσης στο Ραμστάιν της Γερμανίας και να μεταφέρουν τις δυνάμεις τους, τις μισές περίπου στα Σκόπια- κατά πάσα πιθανότητα στην Οχρίδα- και τις άλλες μισές στο Κόσοβο, αργότερα, όταν θα έχει κλείσει οριστικώς το θέμα της διεθνούς αναγνώρισης του Κοσσόβου.

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, σχεδιάζεται η «μετεγκατάσταση» εκατοντάδων αμερικανικών F-16, δεκάδων F-135, δεκάδων A-10 (hunter killer), μεταγωγικών C-130 και GALAXY, καθώς και μονάδων SAT Communications, κλπ.

Είναι προφανές ότι αν αυτά τα αμερικανικά σχέδια, (που θα «απελευθερωθούν» μόλις κλείσει οριστικώς και αμετάκλητα το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών), υλοποιηθούν, θα υπάρξουν μεγάλες ανακατατάξεις στην σημασία και τη λειτουργία άλλων αμερικανικών βάσεων στην περιοχή, όπως πχ. της Σούδας, αλλά και αυτής του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία.

Αυτό σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να αφήσει και την Αθήνα να απαλλαγεί από τη Συμφωνία των Πρεσπών με ή χωρίς εκλογές. (Αν μάλιστα η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελέσει την αφορμή για πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα, με το αιτιολογικό της επίκλησης «εθνικού θέματος», όπως συνήθως γίνεται, τότε, η επόμενη κυβέρνηση μάλλον δεν θα θέλει να αντικρύσει το «θηρίο Τράμπ» απέναντι της, αν επικαλεστεί «επαναδιαπραγμάτευση» και άλλα τέτοια φαιδρά.

Την ίδια στιγμή όμως,δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι δια στόματος πρωθυπουργού στη ΔΕΘ η κυβέρνηση είναι πολύ πρόθυμη και χωρίς μεγάλη σκέψη να «σπρώξει» όπως- όπως μια ενδεχόμενη Συμφωνία Σερβίας- Κοσόβου για να κλείσει ο κύκλος αναγνωρίσεων του δευτέρου.

Και ας είναι επισήμως, μέχρι τώρα, η Ελλάδα, μαζί πχ. με την Ισπανία την Κύπρο, που αντιτίθενται σε συμφωνίες αλλαγής συνόρων και ανταλλαγής πληθυσμών, η κάθε μια για δικούς της εθνικούς λόγους.

Τι είναι η βάση Ραμστάιν

Η βάση του Ραμστάιν στη Νοτιοανατολική Γερμανία είναι ο πιο νευραλγικός σύνδεσμος για τις επιχειρήσεις των Αμερικανών παγκοσμίως.

Σχεδόν αθόρυβα, αφού σπάνια γίνεται αναφορά σε αυτή από τα αμερικανικά και διεθνή ΜΜΕ, η βάση του Ραμστάιν είναι η πιο σημαντική αεροπορική βάση των ΗΠΑ παγκοσμίως, αφού σύμφωνα με τους Ρώσους εκεί βρίσκεται το κέντρο που καταλήγουν τα δεδομένα των drone που πλήττουν στόχους στο Αφγανιστάν και καθοδηγούνται από χειριστές στη Νεβάδα των ΗΠΑ.

Στο Ραμστάιν προετοιμάζονται οι αποστολές των ΗΠΑ στην Αφρική καθώς και τα αεροπορικά χτυπήματα σε Συρία και Ιράκ, ενώ η βάση αποτελεί ένα τεράστιο pit stop για τις βόμβες που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ στα κτυπήματά τους σε Μέση Ανατολή και Αφρική

Την ίδια ώρα συντήρησή του κοστίζει δισ. δολάρια στους Αμερικανούς φορολογούμενος.

Γνωστό και ως "Little America" (Μικρή Αμερική), στο Ραμστάιν ζουν 57.000 Αμερικανοί πολίτες ενώ γύρω από αυτό υπάρχουν δεκάδες μικρότερες αμερικανικές βάσεις.

Εν ολίγοις οι Αμερικανοί μεταφέροντας την βάση στα Σκόπια θέλουν να φέρουν πιο κοντά την διοίκηση των επιχειρήσεων της Αφρικής κα της Μέσης Ανατολής.

pronews

Η επιτροπή Συνολάκη και η ανάγκη αφύπνισης

synolaki skitsos
Ο φρικτός θάνατος τόσων ανθρώπων στο Μάτι δεν πρέπει να ξεχνιέται μέσα στη ροή της καθημερινότητας. Ούτε η «έξοδος» από τα μνημόνια, ούτε η ρουτίνα της πολιτικής αντιπαράθεσης, ούτε οι φόροι, τα χρέη, οι αγωνίες, οι ελπίδες και η φυγή των νέων πρέπει να αποσπούν την προσοχή μας από τα λάθη στη νοοτροπία και στις πρακτικές που οδήγησαν στον θάνατο τόσων ανθρώπων.

Εάν δεν επιμείνουμε, εάν δεν κρατηθεί η τραγωδία αυτή στην κορυφή της ειδησεογραφίας και της πολιτικής ατζέντας, θα συνεχίσουμε να ζούμε σε μια κοινωνία όπου η επιβίωσή μας θα είναι απλώς θέμα τύχης. Δηλαδή, θα είμαστε τυχεροί εάν δεν αναγκαστούμε ποτέ να βασιστούμε στις κρατικές υπηρεσίες για την προστασία μας – πράγμα αδύνατο.

Τα γεγονότα ακόμη δεν μας αφήνουν να ξεχάσουμε την τραγωδία, αλλά όσο περνάει ο καιρός ολοένα και λιγότερο απασχολεί την επικαιρότητα. Ο θάνατος μιας νέας κοπέλας πριν από λίγες ημέρες ανέβασε τον αριθμό των νεκρών στους 99 και υπενθύμισε για λίγο το ανθρώπινο κόστος της κρατικής αστοχίας.

Το πόρισμα της επιτροπής υπό τον καθηγητή και μέλος της Ακαδημίας Κώστα Συνολάκη, που παρουσιάστηκε σε εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας την Τετάρτη, ανέδειξε με ψύχραιμο και επαγγελματικό τρόπο τα προβλήματα στην αντιμετώπιση των κρίσεων γενικώς στην Ελλάδα, και ιδιαιτέρως στην περίπτωση της 23ης Ιουλίου στο Μάτι.

Η καταγραφή των προβλημάτων, των χαμένων ευκαιριών να σωθούν ζωές, οι προτάσεις για τη βελτίωση της κατάστασης που συμπεριλαμβάνονται στο πόρισμα της επιτροπής Συνολάκη δείχνουν ότι υπάρχει τρόπος για να λειτουργούμε πέρα από αυτόν της προχειρότητας, της ευθυνοφοβίας και της αδράνειας.

Το πόρισμα, προϊόν συνεργασίας επιστημόνων από πέντε πανεπιστήμια (Πολυτεχνείο Κρήτης· University of California, Los Angeles· University of Southern California· Oregon State University· Waseda University της Ιαπωνίας), αναδεικνύει την πολύτιμη συνεισφορά των επιστημόνων όταν κινητοποιούνται στην υπηρεσία του δημοσίου συμφέροντος.

Πριν από μία εβδομάδα σημειώσαμε τη λεπτομερέστατη έρευνα για τη διαφθορά που διεξήχθη από ομάδα πανεπιστημιακών στη Νότιο Αφρική και η οποία συνέβαλε στην πτώση του Τζέικομπ Ζούμα από την προεδρία. Εκείνη η περίπτωση, μαζί με την επιτροπή Συνολάκη, αναδεικνύει τη χρησιμότητα της επιστημονικής μεθόδου όταν αυτή δεν περιορίζεται είτε από τα στενά όρια των πανεπιστημίων είτε από την προσκόλληση σε κάποιον πολιτικό φορέα. Η μελέτη της επιτροπής Συνολάκη εκπονήθηκε ύστερα από αίτημα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη και παρουσιάστηκε σε εκδήλωση της Ν.Δ.
 
Αυτό, για την κυβέρνηση και τους φανατικούς οπαδούς της, θα σημαίνει ότι όχι μόνο δεν οφείλουν να δώσουν σημασία στη μελέτη, αλλά και ότι η εκπόνησή της είναι εχθρική προς αυτούς. Και αυτό είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της δημόσιας ζωής μας: περισσότερη σημασία δίνεται στο ποιος λέει κάτι παρά σε αυτά που λέει.
 
Το κύρος του κ. Συνολάκη και των συνεργατών του, η άρτια αποτίμηση των γεγονότων, η βαθιά γνώση του αντικειμένου και η σοβαρότητα και υπευθυνότητα με την οποία αντιμετώπισαν το ζήτημα πριν φθάσουν στα συμπεράσματά τους θα όφειλαν να ανοίξουν τον δρόμο σε περισσότερες τέτοιες κινήσεις.

Είναι φανερό εδώ και καιρό ότι όλοι πρέπει να συμβάλουμε, με τον τρόπο που ο καθένας μπορεί, στην αφύπνιση της κοινωνίας. Το Μάτι έπρεπε να είχε διαλύσει και την τελευταία ψευδαίσθηση, αποδεικνύοντας πόσο επικίνδυνη είναι η μακρόχρονη αδράνεια. Ασφαλώς, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα κάνει ό,τι μπορεί για να ξεχαστούν και το μέγεθος του εγκλήματος και τα αίτιά του – και η επιτροπή Συνολάκη ασφαλώς δεν εξαιρείται από τη γενική προσπάθεια απαξίωσης του κάθε «αντιπάλου».

Ευθύνη όλων των άλλων, όμως, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα μέσα ενημέρωσης έως την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τον κάθε πολίτη, είναι να απαιτούμε συνεχώς την αναβάθμιση των κρατικών υπηρεσιών. Δεν αρκούν οι δικαιολογίες του παρελθόντος. Βλέπουμε και τον κίνδυνο και τις λύσεις που δεν εφαρμόζονται. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά από μια κυβέρνηση που μονίμως αποποιείται τις δικές της ευθύνες σε κάθε τομέα, προβάλλοντας συνεχώς το «τι έκαναν οι άλλοι».

Ο,τι και αν συνέβη στο παρελθόν, καιρός είναι να καταλάβουμε ότι μεγαλύτερη σημασία έχουν το σήμερα και το αύριο. Τα παιδιά που ξενιτεύονται δεν φεύγουν για όσα έγιναν στο παρελθόν, αλλά επειδή δεν έχουν εμπιστοσύνη σε αυτό που βλέπουν στην Ελλάδα σήμερα.

Κάποιοι ελπίζαμε ότι η μεγάλη κρίση θα ξυπνούσε τους Ελληνες, θα τους έδειχνε ότι τα λάθη δεν μπορούσαν να αναπαράγονται συνεχώς χωρίς να οδηγήσουν στην καταστροφή. Κι όμως, και στην κρίση καταφέραμε να πιστέψουμε (οι περισσότεροι) ότι για όλα έφταιγαν άλλοι. Ετσι, αφήναμε τις ευθύνες για όλα σε άλλους. Ετσι κυριάρχησαν τα κόμματα που έλεγαν με τον μεγαλύτερο στόμφο ότι έφταιγαν άλλοι.

Ο φρικτός θάνατος τόσων ανθρώπων στο Μάτι –και ό,τι ακολούθησε– μας έδειξε τι συμβαίνει όταν αυτοί που βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης έχουν ως μοναδικό μέλημα την αναζήτηση των ευθυνών άλλων, ποτέ των δικών τους. Ας δούμε, λοιπόν, την επιτροπή Συνολάκη ως πολύτιμη συνεισφορά στη συζήτηση για την αναβάθμιση της πολιτικής προστασίας. Οι κρατικές υπηρεσίες θα βελτιωθούν όταν οι λειτουργοί τους θα αισθάνονται ότι τους κρίνει όλη η κοινωνία, ότι αξιολογούνται και από ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενό τους, όχι μόνον από αυτούς που τους τοποθέτησαν στις θέσεις τους.

N. Κωνσταντάρας

"Το «Μακεδονία» μπορεί να προκαλέσει πολιτικό χάος στα Σκόπια"

zaef simaia skopiwn

Η Ελλάδα σε απόσταση αναπνοής από μία πιθανή στρατιωτική σύγκρουση

Η υπόθεση του Σκοπιανού θα μπορούσε να εξελιχθεί ξανά σε μεγάλο ζήτημα για την Ελλάδα, εάν η απάντηση στο δημοψήφισμα είναι θετική, αλλά στη συνέχεια, δεν αλλάξει το Σύνταγμα, όπως προβλέπει η Συμφωνία των Πρεσπών.

Ο βασικός λόγος που δεν θα συμβεί αυτό, είναι εάν δεν υπερψηφίσουν την αλλαγή του Συντάγματος τουλάχιστον 81 βουλευτές. Πρόκειται κυριολεκτικά για άλμα στο κενό, διότι για να καταφέρει ο Ζόραν Ζάεφ να ανατρέψει τα σημερινά δεδομένα πρέπει να γίνει ένα θαύμα. Και στην εποχή μας δεν γίνονται...

Γι’ αυτό, ο Σκοπιανός πρωθυπουργός έχει εισαγάγει «μακεδονικές» κορώνες στην επιχειρηματολογία του, και τροφοδοτεί έτσι τον εθνικισμό και στους οπαδούς του, που υποτίθεται πως διαφέρουν από τους ακροδεξιούς του προέδρου Γιόργκι Ιβάνοφ. Οι συνεχείς αναφορές στην «μακεδονική» ταυτότητα και γλώσσα, προκαλούν όσους Έλληνες διαφωνούν με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να «κλείσει» το θέμα της ονομασίας. Και όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις ξεπερνούν το 70% του ελληνικού λαού.

Χθες, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, Νικολά Ντιμιτρόφ, φώναξε προκλητικά ότι είναι «Μακεδόνας» και ανέλυσε τη Συμφωνία των Πρεσπών με προκλητικό τρόπο:

“Όταν η συμφωνία θα τεθεί σε ισχύ», είπε, «η χώρα μου θα λέγεται Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας και θα είμαστε Μακεδόνες που θα μιλάμε τη μακεδονική γλώσσα”.

Είναι αυτό το σημείο που έχασε η Ελλάδα στη διαπραγμάτευση, παρά το γεγονός ότι πέτυχε την διαφοροποίηση του ονόματος και την αλλαγή του Συντάγματος, εφόσον γίνει. Και εδώ θα παιχτούν όλα και μάλιστα με εξαιρετικά δυσάρεστο τρόπο.

Είναι γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε ταχύτατα σε συμφωνία με τους Σκοπιανούς στη βάση μίας θεωρίας που αναπτύχθηκε ότι πρέπει να κλείσουν τα θέματα με χώρες όπως τα Σκόπια και η Αλβανία, για να ασχοληθεί η ελληνική διπλωματία με την Τουρκία, η οποία απειλεί μονίμως στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Η Αθήνα πανηγύρισε για τη συμφωνία, αλλά εξόργισε τον λαό. Η αλήθεια είναι, όπως γράψαμε πολλές φορές, ότι μία χώρα δεν χάνει ποτέ από τα ...τσικό. Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα μπορούσε να κερδίσει πολλά περισσότερα, ειδικά στα ευαίσθητα -για τον ελληνικό λαό- ζητήματα.

Ο καθένας έχει τις απόψεις του και η κυβέρνηση τις δικές της. Αλλά, φοβάμαι πως δεν θα είναι η ομαλή η οριστική επίλυση αυτού του εθνικού προβλήματος καθώς στα Σκόπια κυριαρχεί ένας αρρωστημένος εθνικισμός και τα μυαλά του εκλεκτού του Σόρου, πρωθυπουργού Ζάεφ, είναι ...πάνω από το κεφάλι του. Πήραν αέρα. Νομίζει πως κυβερνά μία μικρή υπερδύναμη.

Παρά το γεγονός ότι ανήκω στη μειοψηφία, αυτών δηλαδή που πιστεύουν ότι η Συμφωνία των Πρεσπών θα απορριφθεί, την ίδια στιγμή είναι δικαιολογημένη η ανησυχία της πλειοψηφίας των πολιτών, για την επόμενη ημέρα εάν δεν επικρατήσει το «ναι».

Αναρωτιούνται: ακόμα και αν νικήσει ο Ζόραν Ζάεφ τους εθνικιστές του προέδρου Ιβάνοφ στο δημοψήφισμα, πως θα πείσει 81 Σκοπιανούς νομοθέτες να δεχθούν την αλλαγή του Συντάγματος. Και επιμένω σε αυτό το σημείο, διότι από τη μία στιγμή στην άλλη θα μπορούσαμε να βρεθούμε στην «προτέρα κατάσταση» και μάλιστα εκτεθειμένοι.

Στο παρασκήνιο διεξάγεται μία διαπραγμάτευση, μέχρι «τελικής πτώσεως» μεταξύ των Κοσοβάρων και των Σέρβων, οι οποίοι συζητούν την ανταλλαγή εδαφών για να κλείσει και αυτό το αιματηρό κεφάλαιο. Οι συζητήσεις έχουν προχωρήσει και έχουν τις ευλογίες και των Αμερικανών και των Ρώσων.

Διπλωμάτες πιστεύουν ότι αν ανακοινωθεί η συμφωνία πριν από το σκοπιανό δημοψήφισμα, θα επηρεαστεί το αποτέλεσμα, καθώς οι Αλβανόφωνοι, επηρεασμένοι από τη νίκη των Αλβανών στο Κοσσυφοπέδιο, θα αρνηθούν να ονομαστούν «Μακεδόνες». Αυτό θα προκαλέσει πολιτικό χάος στα Σκόπια, και ίσως οι εθνικιστές των δύο πλευρών ξεθάψουν τα Καλάσνικοφ.

Και εκεί που η Ελλάδα επιχείρησε να κλείσει το Σκοπιανό, θα βρεθεί σε απόσταση αναπνοής από μία πιθανή στρατιωτική σύγκρουση. Η κλοπή του ονόματος της ελληνικής Μακεδονίας, είναι μία υπόθεση που προκαλεί μίση και πάθη και στις δύο χώρες. Θεωρώ ότι αν ήταν πιο ξεκάθαρα τα πράγματα στα θέματα της ιθαγένειας και της γλώσσας, θα επικρατούσε αυτόματα η ειρήνη και θα κοβόταν ο δρόμος στους εθνικιστές.

Τώρα είναι ορθάνοιχτος και οι επιπτώσεις θα είναι πολύ επικίνδυνες. Διότι εκεί που επιδιώκαμε τη μόνιμη ειρήνη μπορεί να βρεθούμε ενώπιον δυσάρεστων καταστάσεων...

M. Ignatiou, hellasjournal

Ντιμιτρόφ ενώπιον Ευρωβουλής: Είμαι Μακεδόνας και θα μιλάμε πλέον τη μακεδονική γλώσσα

"H Eλλάδα χρειάζεται γκρέμισμα και χτίσιμο από την αρχή"

tsipras deth cartoon
Η Ελλάδα χρειάζεται έναν επανασχεδιασμό από το μηδέν. Το κράτος της, οι νόμοι της, η Δικαιοσύνη της θέλουν όλα ξανακτίσιμο. Η Ιστορία επιβάλλει –δυστυχώς– τέτοιου τύπου επαναστατικές αλλαγές έπειτα από μεγάλες τραγωδίες και περιπέτειες.
Στην πιο πρόσφατη Ιστορία μας μία τέτοια ευκαιρία είχε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Οι συνθήκες ήταν ώριμες και μαζί με τη δικτατορία και τη μοναρχία είχε καταρρεύσει και το παλαιό πολιτικό σύστημα. Εκανε κάποιες αλλαγές, αλλά όχι αρκετές. Ο ίδιος φαίνεται ότι πίστευε σε ένα γκωλικό σύστημα, που θα βασιζόταν σε μια ισχυρή προεδρία με Πρόεδρο εκλεγμένο από τον λαό.

Αντιλαμβανόταν πως μόνο με έναν ισχυρό εκτελεστικό Πρόεδρο θα γίνονταν πράγματα που εθεωρούντο ανέφικτα σε αυτόν τον τόπο, ενώ ταυτόχρονα θα διασφαλιζόταν η πολυπόθητη πολιτική σταθερότητα. Κανείς δεν διανοείται στη Γαλλία ή στις ΗΠΑ να αρχίσει να μιλάει για εκλογές την επομένη των εκλογών...

Ο Καραμανλής δεν επέβαλε το γαλλικό σύστημα γιατί οι σύμβουλοί του τον έπεισαν μάλλον ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με κεντροαριστερή πλειοψηφία, που δύσκολα θα εξέλεγε κεντροδεξιό Πρόεδρο.

Αυτές όμως είναι ευκαιρίες που ανήκουν στο παρελθόν.

Τώρα, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί θα συμφωνήσουν, αν τους κλειδώσετε σε ένα δωμάτιο χωρίς μικρόφωνα και κάμερες, ότι η Ελληνική Δημοκρατία είναι μη λειτουργική, αναποτελεσματική. Η πολυνομία, οι αλληλοεπικαλύψεις αρμοδιοτήτων μεταξύ υπουργείων, φορέων, δήμων και περιφερειών έχουν δημιουργήσει ένα άνευρο τέρας που μπλέκει συνεχώς τα πλοκάμια του. Ενίοτε «δολοφονεί» πολίτες. Η Δικαιοσύνη χρειάζεται επίσης επειγόντως εκσυγχρονισμό, από πολλές απόψεις.

Ορισμένα από αυτά που πρέπει να γίνουν αφορούν το Σύνταγμα και επιβάλλουν την αναθεώρησή του, εάν θέλουμε να φύγουν βαρίδια από τα πόδια της χώρας.

Ποιος όμως θα συμφωνήσει σε τι και σε ποια βάση, καθώς μπαίνουμε στην πιο τοξική και πολωμένη προεκλογική περίοδο των τελευταίων τουλάχιστον είκοσι ετών;

Ποια καθαρά και γενικώς παραδεκτά μυαλά μπορούν να καταστρώσουν ένα σχέδιο που θα συγκεντρώσει οικουμενική στήριξη;

Ελπίζαμε όλοι πως η χρεοκοπία μας, που ήταν και χρεοκοπία θεσμών, θα μας έβαζε μυαλό και θα φροντίζαμε να φτιάξουμε τα θεμέλια του σάπιου «σπιτιού» μας.

Δεν το κάναμε και όλα δείχνουν ότι θα είναι δύσκολο να το κάνουμε τα επόμενα 3-4 κρίσιμα χρόνια. Ισως θα πρέπει να περιμένουμε την επόμενη περιπέτεια, μήπως και μας ξυπνήσει από τον λήθαργο του κυνισμού και της αδράνειας...

Αλ. Παπαχελάς

"Έχουμε άγνοια για όσα θα συμβούν στην Τουρκία"

tourkia simaia

Όλα όσα συμβαίνουν την Τουρκία είναι μόνο η απαρχή μιας δύσκολης περιόδου που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην μετά Ερντογάν εποχή. Η κρίση με τον Αμερικανό πάστορα αργά ή γρήγορα θα τελειώσει αλλά η τουρκική οικονομία, έχει ήδη περάσει σε ένα στάδιο μη αναστρέψιμο του οποίου η κατάληξη θα είναι οδυνηρή για τους Τούρκους αλλά αρκούντως «αναπτυξιακή» για τους Κινέζους και πολλούς άλλους μεγάλους παίκτες της παγκόσμιας αγοράς.

Αν όμως, κάποιος θελήσει να ασχοληθεί σοβαρά με τους γείτονες, θα πρέπει να φέρει μπροστά του την εικόνα της κοινωνίας τους, όταν η σημερινή έξαρση αυταρχισμού θα ολοκληρώσει την ύβρη της. Όταν η κεκτημένη ταχύτητα του σημερινού καθεστώτος φέρει τον ίλιγγο και την εκκωφαντική πτώση του.

Η ερντογανική Τουρκία περνάει μία ιστορική φάση που βιώνουν όλα τα πολυεθνικά «μορφώματα» που «κατασκευάστηκαν» στις αρχές του 20ου αιώνα. Κάνει τον κύκλο της, όπως και πολλά άλλα ομόσπονδα φυλετικά σχήματα τα οποία συνδέονται με την επιβολή μιας κυρίαρχης εθνικής ιδεολογίας, ως αποτέλεσμα βίας, προπαγάνδας και ιστορικού ψεύδους. Από την περίπτωση της Λιβύης, ως αυτή της Γιουγκοσλαβίας μπορεί κανείς να διακρίνει ακραίες και μετριοπαθείς ομοιότητες.

Θα συνεχίσει να αποτελεί σταθεροποιητικό παράγοντα στην περιοχή, αν η ίδια αποσταθεροποιηθεί στο εσωτερικό της; Ποιος θα είναι από δω και πέρα, ο συνομιλητής του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των ΗΠΑ; Το πολιτικό καθεστώς του Ερντογάν ή η διορισμένη από τον ίδιο στρατιωτική «νομενκλατούρα» που περιστασιακά φαίνεται να τον υποστηρίζει αλλά αύριο θα στραφεί εκ νέου, εναντίον του;

Το γυαλί έχει ραγίσει και οι κραυγές του οργισμένου «Σουλτάνου» θυμίζουν πληγωμένο ζώο πριν, πεθάνει από τα σκάγια του κυνηγού. Άλλωστε, αυτές οι εξάρσεις και μάλιστα, μετά από τόσα πολλά χρόνια παντοκρατορίας, οδηγούν συνήθως, σε ήττα.

Αν όλα αυτά φαίνονται μακρινά, σας θυμίζω ότι έτσι θα έλεγε κάποιος για την Συρία, πριν λίγα χρόνια! Το μωσαϊκό της Τουρκίας δεν είναι λιγότερο ετερογενές από αυτό των Σύρων και ούτε πιο ήπιο στις φονταμενταλιστικές διαθέσεις. Οι μόνες διαφορές είναι οι στενές διασυνδέσεις της αστικής τάξης με την οικονομία της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου.

Πώς όμως θα αντιμετωπίσει ο επιχειρηματικός κόσμος της Τουρκίας μία περίοδο capital controls που θα σημάνει και χρεοκοπία για πολλές από τις εταιρείες του; Aυτό βεβαίως, μπορεί αργότερα, να βολευτεί με ένα ξεχωριστό ασφαλές «μεσογειακό» κοσμικό κράτος γύρω από την Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη αλλά θα σημάνει και ταυτόχρονες τεκτονικές αλλαγές στην περιοχή...

Αλλά εξακολουθώ να μην βλέπω ποιος θα κληθεί από το δικό μας πολιτικό σύστημα να διαχειριστεί τις ιστορικές ευθύνες που θα προκύψουν. Φανταστείτε τι θα συμβεί αν περιμένουμε αποφάσεις από ανθρώπους που μπερδεύουν την Λέσβο με την Μυτιλήνη ή που δεν ξέρουν να απαντήσουν πότε έγινε η Μικρασιατική Εκστρατεία!

Έρχονται δύσκολα χρόνια και όχι μόνο εξαιτίας της οικονομίας. Ο μόνος δρόμος είναι η στενή σχέση και συνεννόηση με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Η μόνη «εθνική γραμμή» αντιμετώπισης των προβλημάτων στο μέλλον, είναι μια υπεύθυνη ελληνική κυβέρνηση και η εσωτερική κοινωνική ειρήνη.

Οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για μία καλή προετοιμασία, εν όψει των δυσκολιών. Όλα αυτά όμως, προϋποθέτουν ομόνοια, συνεννόηση και εθνική ομοψυχία στο εσωτερικό!

Και για όσους εν τω μεταξύ, εθίστηκαν στην αλαζονεία του «νεοελληνικού κρατισμού», τους προτρέπω να ρίχνουν που και που, καμιά ματιά στον χάρτη και να διαβάζουν λίγο εξωσχολική ιστορία. 70 χρόνια ειρήνης είναι πολλά...

Α. Ζαμπούκας, liberal