Παρ02232018

Τελευταία ΕνημέρωσηΠαρ, 23 Φεβ 2018 8pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Έξι πρώτα πολιτικά συμπεράσματα από τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή

mitsot tsipr vouli

Υψηλοί τόνοι, σκληρές κόντρες, ατελείωτες ώρες τοποθετήσεων σε μια εξαντλητική και κακώς οργανωμένη διαδικασία και λίγη, μα πολύ λίγη, ουσία, καθώς η όλη υπόθεση μετετράπη για ακόμη μια φορά σε πεδίο κομματικών καυγάδων και αφορμή νέας πόλωσης.

Αυτά περίπου έγιναν στην χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση της προανακριτικής επιτροπής για το σκάνδαλο της Novartis. Πέντε είναι ίσως τα βασικά πολιτικά συμπεράσματα που θα μπορούσε να εξάγει κανείς από τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή με μία κάποια ασφάλεια αλλά και με μεγάλη προσοχή.

1) Τσίπρας: Στρίβειν δια της... πολιτικής ευθύνης

Σε εμφανώς χαμηλότερους και προσεκτικότερους τόνους -αν συγκρίνει κανείς τις χθεσινές τοποθετήσεις με τις δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ πριν από μερικές εβδομάδες περί μεγαλύτερου σκανδάλου της μεταπολίτευσης – κινήθηκαν οι κυβερνητικοί βουλευτές καθώς και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του στη Βουλή.

Ο πρωθυπουργός επιχείρησε να υπερβεί τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης περί σκευωρίας, πολιτικής δίωξης και σοβαρών κενών στην δικονομική διαδικασία, επιλέγοντας να επικεντρώσει την ομιλία του σε αυτό που αποκάλεσε πολιτική ευθύνη. «Τελικά, έχουμε σκάνδαλο ή είναι μία σκευωρία;» διερωτήθηκε και πρόσθεσε: «Δεν πρόκειται να μιλήσω από αυτό εδώ το βήμα ως εισαγγελέας. Θα μιλήσω πολιτικά και όχι νομικά. Και ερωτώ: για όλο αυτό το σκάνδαλο της σπατάλης, της κακοδιαχείρισης, πολιτική ευθύνη υπάρχει;».

Με τον ελιγμό αυτό, ο κ. Τσίπρας επιχείρησε επίσης να συνδέσει την υπόθεση Novartis με την γενικότερη πορεία της χώρας προς τα μνημόνια και τις ευθύνες των παλαιότερων κυβερνήσεων. Την ίδια στιγμή, προσπάθησε να «ξαναρίξει» το χαρτί του λεγόμενου ηθικού πλεονεκτήματος.

Το θέμα, ωστόσο, παραμένει ότι η πολιτική ευθύνη δικαιολογεί τη συγκρότηση μιας εξεταστικής ενδεχομένως επιτροπής και όχι μιας προανακριτικής, η οποία και αποτελούσε το θέμα της συνεδρίασης και της ψηφοφορίας. 

2) Ο Μητσοτάκης και το επιχείρημα της σταθερότητας

Εμφανώς χαμηλότεροι ήταν και οι τόνοι της τοποθέτησης του Κυριάκου Μητσοτάκη σε σύγκριση με την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, το όνομα του οποίου φέρεται να εμπλέκεται στην υπόθεση.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επανέλαβε μεν τις κατηγορίες περί σκευωρίας, αντιθεσμικής δράσης της κυβέρνησης και υπονόμευσης της διάκρισης των εξουσιών, την ίδια στιγμή ωστόσο έδωσε έμφαση στο θέμα της σταθερότητας, της υπευθυνότητας και του χαμένου κύρους της πολιτικής.

Χαρακτηριστική ήταν και η κατάληξη της ομιλίας του: «Δεν θα σας αφήσουμε να κάνετε την Ελλάδα τριτοκοσμική αποικία. Η Δημοκρατία δεν θα σκύψει το κεφάλι σε μια αδίστακτη παρέα που κάνει τα πάντα για να μείνει στην εξουσία. Η υπόθεση αφήνει βαθύ το τραύμα στους θεσμούς της χώρας. Οι πολίτες προσμένουν σε μια αλλαγή που θα θωρακίσει τους θεσμούς.

Η ΝΔ είναι έτοιμη να δώσει στην πολιτική το χαμένο κύρος της. Να επαναφέρει τη Βουλή στην αποστολή της και την κομματική αντιπαράθεση στο ήθος που την κάνει γόνιμη». O κ. Μητσοτάκης επέμεινε επίσης ιδιαιτέρως στα εθνικά θέματα, τονίζοντας ότι τη στιγμή που η χώρα βρίσκεται σε μια περίπλοκη και επισφαλή γεωπολιτική συγκυρία, η κυβέρνηση ανακινεί μια υπόθεση χωρίς στοιχεία, με τρεις «κουκουλοφόρους» μάρτυρες, προκαλεί ανασφάλεια στους επενδυτές και αποκαλύπτει σημάδια εσωτερικής αδυναμίας στους απρόβλεπτους γείτονες όπως ο Ερντογάν. 

3) Η παρέμβαση Σαμαρά και η διπλή «δέσμευση» του Κυριάκου

Το μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ίσως η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά, η πρώτη του πρώην πρωθυπουργού στη Βουλή, μετά την ήττα του στις εκλογές του 2015.

Η τοποθέτηση του κ. Σαμαρά κινήθηκε σε πολύ σκληρό ύφος και πολύ υψηλούς τόνους. Ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ χαρακτήρισε την κυβέρνηση «σύγχρονη Ύβρι για τη Δημοκρατία» και τόνισε ότι αυτή θα λογοδοτήσει. Μίλησε για «πολιτική αλητεία», «άθλια μεθόδευση» και «στημένο κατηγορητήριο», ενώ τόνισε αρκετές φορές ότι δεν ήρθε στη Βουλή για να απολογηθεί, αλλά για να καταγγείλει. Στην ομιλία του, ο κ. Σαμαράς «δέσμευσε» τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε τουλάχιστον δύο σημεία στα οποία επέμεινε ιδιαιτέρως, χρησιμοποιώντας το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο.

Το πρώτο σημείο σχετίζεται με τις αναφορές του στη λογοδοσία: «Για όλα θα λογοδοτήσετε. Θα γίνουν εξεταστικές, μέχρι και ειδικά δικαστήρια θα γίνουν. Το να λογοδοτήσετε δεν είναι θέμα αντεκδίκησης αλλά προστασίας του πολιτεύματος από ανθρώπους σαν και εσάς» είπε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στην κυβέρνηση.

Το δεύτερο σημείο αφορά το Σκοπιανό. «Την Δικαιοσύνη την στοχοποιεί και την πιέζει η κυβέρνηση και όχι αυτός που προστατεύει τον εαυτό του. Είμαστε στην Ευρώπη που πιστεύει στο δικαίωμα της δίκαιης δίκης. Το ΕΔΑΔ στο Στρασβούργο, δεν ξέρω αν το έχετε μάθει, καταδίκασε τα Σκόπια. Ξέρετε γιατί; Γιατί εκεί ένας απλός πολίτης δικάστηκε με ανώνυμους και απόντες μάρτυρες. Μα επιτέλους παντού θα εναρμονίζεστε με τα Σκόπια - και στο όνομα και στις μεθοδεύσεις;» σημείωσε μεταξύ άλλων.

4) Η πολιτική ανάλυση του Βενιζέλου και το αίτημα για μεγάλη προανακριτική

Για colpo grosso της κυβέρνησης προκειμένου να βγει από την πολιτικά δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει λόγω των κακών χειρισμών της στην οικονομία και την εξωτερική πολιτική έκανε λόγο ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ο κ. Βενιζέλος μίλησε για σκευωρία και «βαθύ κράτος». Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί τακτικές των πιο σκοτεινών περιόδων που έζησε η χώρα. «Το βαθύ κράτος στεγάζεται στην Δικαιοσύνη. Το φάντασμα του Κόλλια (σ.σ πρώτος πρωθυπουργός της χούντας) επιστρέφει» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Βενιζέλος εξέφρασε την άποψη ότι η υπόθεση της Novartis προετοιμάζεται από την κυβέρνηση εδώ και ενάμιση χρόνο και τελικά χρησιμοποιήθηκε σε μια δύσκολη καμπή για την ίδια. «Η κυβέρνηση αναζητεί την εύκολη διαφυγή, που είναι ο εκβιασμός των θεσμών» είπε και χαρακτήρισε την κυβέρνηση ως την πιο ανεύθυνη και επικίνδυνη που έχει γνωρίσει ο τόπος.

Την ίδια στιγμή, ζήτησε, όπως άλλωστε και όλοι οι φερόμενοι ως εμπλεκόμενοι, να μην υπάρξει μια επιτροπή fast-track αλλά μια επιτροπή που θα τα φέρει όλα στα φως, προκειμένου να μην μείνει «λάσπη» και «στιγματισμός». «Όχι κόλπα. Δεν θέλουμε μια επιτροπή που να πει ότι τα μεν αδικήματα έχουν παραγραφεί και τα υπόλοιπα πρέπει να επιστρέψουν στην Δικαιοσύνη διότι διαφορετικά θα μείνει λάσπη και τίποτα άλλο» είπε χαρακτηριστικά.

5) Η διαφωνία Καμμένου στο Σκοπιανό

«Διαφωνώ με τους χειρισμούς της κυβέρνησης για το Σκοπιανό και θα κάνω τα πάντα για να μην δοθεί το όνομα Μακεδονία». Αυτό δήλωσε ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ και κυβερνητικός εταίρος Πάνος Καμμένος, ανασκευάζοντας εν μέρει την τελευταία θέση που διατύπωσε για το θέμα, στην οποία είχε εκφράσει την απόλυτη εμπιστοσύνη του στους χειρισμούς του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά. 

«Η ΝΔ να δω τι θα κάνει, γιατί ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε στο Politico ότι αν τα Σκόπια κάνουν τις αλλαγές στον αλυτρωτισμό, θα ψηφίσει για το όνομα. Είναι ο Κυριάκος εσωτερικού και εξωτερικού», είπε και συμπλήρωσε «Η σχέση μου με την κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα είναι σχέση εντιμότητας. Και εκείνοι διαφωνούν μαζί μου σε πολλά».

6) Το χαμηλό επίπεδο και η διαδικασία

Εντύπωση και συμπεράσματα μπορεί, ωστόσο, κανείς να εξάγει και από την συνολική εικόνα που παρουσίασε η Βουλή σε ένα θέμα τόσο κρίσιμο για την εικόνα του πολιτικού προσωπικού και του κοινοβουλευτικού συστήματος.

Κατ'αρχήν, ο κακός προγραμματισμός οδήγησε στο φαινόμενο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο πρωθυπουργός να μιλούν στην Ολομέλεια περί τα μεσάνυχτα, ενώ τις μισές ώρες αυτής της μαραθώνιας συνεδρίασης ο αριθμός των παριστάμενων βουλευτών δεν ξεπερνούσε τους 60.

Οι τοποθετήσεις των ομιλητών άρχισαν λίγο μετά τις 9:00 το πρωί και ολοκληρώθηκαν λίγο πριν από τις 3:00 τα ξημερώματα. Είναι προφανές ότι κανένας πολίτης που θα ήθελε να παρακολουθήσει και να έχει μια εικόνα του τι συνέβη στη Βουλή δεν θα μπορούσε να το κάνει. Και τούτο διότι θα έπρεπε να παρακολουθήσει συνεχόμενα 18 ώρες συζήτησης!

Δηλαδή, ποιός εργαζόμενος θα μπορούσε να μείνει καρφωμένος μπροστά στο κανάλι της Βουλής μέχρι το χάραμα για να σηκωθεί εκείνη την ώρα και να βγει στο μεροκάματο; Πρόκειται για λεπτομέρεια, ωστόσο αναδεικνύει το γεγονός ότι η απόσταση ανάμεσα στο κοινοβούλιο και στους πολίτες, δυστυχώς μεγαλώνει. 

Την ίδια στιγμή, αλγεινή εντύπωση προκαλούν τα περιστατικά αντεγκλήσεων στην Ολομέλεια, με όχι και τόσο θεμιτές εκφράσεις, καθώς και συγκεκριμένο συμβάν με διαπληκτισμούς στο εντευκτήριο της Βουλής. Γιατί μιλώντας για την πολιτική ζωή του τόπου, δεν πρέπει να συνηθίσουμε ούτε στην χαμηλή αισθητική, ούτε στις πρακτικές του "κουτσαβακισμού", ούτε στο λεξιλόγιο του πεζοδρομίου. 

toc

Αποκάλυψη του καθηγητή Μάζη: Αυτό είναι το σχέδιο Ερντογάν για την Ελλάδα. Τι πρέπει να κάνουμε. Το σχέδιο Πούτιν για Ερντογάν

mazis

Αποκαλυτπικός σε ότι αφορά τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας ήταν ο καθηγητής γεωπολιτικής, Ιωάννης Μάζης.

«Οι Τούρκοι γραδάρουν κατά πόσο οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν θερμά την υπόθεση. Εάν εμείς είμαστε δεν έτοιμοι οι Τούρκοι θα δημιουργούν εισαγωγικά τετελεσμένα και μετά τελικά τετελεσμένα και έτσι θα έχουμε απώλεια εθνικού χώρου χωρίς να πέσει ούτε μια πιστολία», τόνισε χαρακτηριστικά μιλώντας στην Πρώτη Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο της Κύπρου.

«Στέλνει φέρετρα σπίτι»

«Ο ‘’ένδοξος’’ τουρκικός στρατός εδώ και ένα μήνα τον μόνο που κάνει είναι να έχει βαλτώσει στο Αφρίν και να στέλνει στην πατρίδα του φέρετρα. Αν σκεφτούμε ότι χρησιμοποιεί όλες τις δυνάμεις του, τεθωρακισμένα , στρατό ξηράς, κομάντο αεροπλάνα και δεν έχει καταφέρει να δαμάσει την πολιτοφυλακή των Κούρδων, αντιλαμβάνεστε περί ποιας φούσκας μιλούμε.», είπε σημειώνοντας πως εμείς αντιθέτως θέλουμε να βλέπουμε πάντα μια Τουρκία η οποία είναι πανίσχυρη και λαμβάνουμε ηττοπαθείς στάσεις έναντί της, προσπαθώντας να ‘’θωπεύσουμε την τίγρη μπας και την εξημερώσουμε’’. «Αυτή η μέθοδος το μόνο που κάνει είναι να την αποθρασύνει», επεσήμανε.

Τι πρέπει να κάνουν Ελλάδα – Κύπρος

«Εμείς ως Ελληνισμός θα πρέπει να λειτουργήσουμε Αθήνα και Λευκωσία ως δίπολο όπως μας βλέπει άλλωστε ο Ερντογάν. Πρέπει να προχωρήσουμε στις ακόλουθες ενέργειες. Πρώτο: O κ. Αναστασιάδης να θέσει μετ’ επιτάσεως στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής το ζήτημα της τουρκικής εισβολής στην ΑΟΖ εκ μέρους της Τουρκίας, η οποία είναι και εγγυήτρια δύναμη. Δεύτερο:

Είναι απαραίτητη μια σύγκλιση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε, παρουσία της κ. Μοργκερίνι, για να τεθεί το θέμα των επιθετικών ενεργειών της Τουρκίας προς την Ευρώπη. Τρίτο: Καταγγελία στο Σ.Α του ΟΗΕ για επίθεση εναντίων της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας στην Κυπριακής Δημοκρατίας».

Ενεργοποίηση τριμερών

Ο κ. Μάζης είπε πως θα πρέπει επιπλέον να γίνει έκτακτη σύγκλιση των αξόνων συνεργασίας Ιερουσαλήμ-Λευκωσίας-Αθήνας και Κάιρο-Λευκωσία-Αθήνα ούτως ως να ενεργοποιηθούν προς όλα τα διεθνή φόρα και να μεταφέρουν τις καταγγελίες. Οι χώρες αυτές θα πρέπει επίσης να προχωρήσουν στην πραγματοποίηση κοινών στρατιωτικών ασκήσεων σε Ανατολική Μεσόγειο και Αιγαίο.

Ερωτηθείς αν η παρουσία του ελληνικού πολεμικού ναυτικού στην περιοχή θα κλιμάκωνε επικίνδυνα την ένταση, ο κ. Μάζης είπε «Αυτή την στιγμή είναι η Τουρκία που κλιμακώνει την ένταση. Οι Τούρκοι γραδάρουν κατά πόσο οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν θερμά την υπόθεση. Εάν εμείς είμαστε δεν έτοιμοι οι Τούρκοι θα δημιουργούν εισαγωγικά τετελεσμένα και μετά τελικά τετελεσμένα και έτσι θα έχουμε απώλεια εθνικού χώρου χωρίς να πέσει ούτε μια πιστολία.

Ο κ. Μάζης τόνισε επίσης την ανάγκη επανενεργοποίησης του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος μεταξύ Ελλάδος Κύπρου.

Το σχέδιο του Πούτιν για τον Ερντογάν

«Ο κ. Πούτιν, ως καλός σκακιστής, έχει επιτρέψει στον Ερντογάν να βαλτώσει στην Συρία ούτως ώστε να δημιουργήσει, γιατί προέβλεπε, όλους αυτούς τους εκβιασμούς σε Νατοϊκούς χώρους για να μπορέσει η Τουρκία κάποια στιγμή με τις αδέξιες κινήσεις του Ερντογάν να απομακρυνθεί από το ΝΑΤΟ.

Το σχέδιο της Ρωσίας είναι ξεκάθαρα αυτό», αποκάλυψε μιλώντας στην Πρώτη Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο ενώ αναφερόμενος στις τελευταίες προκλήσεις της Τουρκίας σε Ελλάδα και Κύπρο πρόσθεσε πως «ο ‘Ερντογάν δεν θα χρειαζόταν τον εκβιασμό στο υποσύστημα Θράκη-Αιγαίο, ούτε στο υποσύστημα της Ανατολικής Μεσογείου αν μπορούσε να τα βγάλει πέρα στην Συρία.

«Η Τουρκία στην παρούσα φάση προσπαθεί να μεταφέρει ισχύ σε τρια υποσυστήματα προκειμένου να εκβιάσει το ΝΑΤΟ και ΗΠΑ για να μπορέσει να βγει από το τέλμα του Αφρίν» δήλωσε ο καθηγητής γεωπολιτικής.

Τα «7» σενάρια που μπορεί να οδηγήσουν σε ελληνοτουρκική σύρραξη από το Αιγαίο μέχρι τη Θράκη

evros eid dynam

Επιχειρησιακά Σενάρια θερμού επεισοδίου, αλλά και ευρύτερης ελληνοτουρκικής σύρραξης ανασύρθηκαν από τα συρτάρια των υπουργείων Εξωτερικών και των στρατιωτικών Επιτελείων μετά τα γεγονότα στη διακεκαυμένη ζώνη των Ιμίων με τον εμβολισμό του περιπολικού «Γαύδος» από το τουρκικό σκάφος της Ακτοφυλακής TCSG Umut.

Η τουρκική επίθεση, γιατί περί αυτού επρόκειτο, εναντίον του σκάφους του ΛΣ αποτέλεσε τη σημαντικότερο επεισόδιο στην περιοχή από τα δραματικά γεγονότα του Ιανουαρίου του 1996.

Η συγκυρία σε ότι αφορά τις επιθετικές κινήσεις της Τουρκίας σε Αιγαίο και Κύπρο, με την ομηρία του γεωτρύπανου Saipem  έρχεται σε μία στιγμή που η Ελλάδα  είναι οικονομικά κατεστραμμένη, υπό καθεστώς σκληρής δημοσιονομικής εποπτείας  και αμυντικά σαφώς αδυνατισμένη, όπως έχουν παραδεχθεί με τοποθετήσεις τους, σε ενημερώσεις δημοσιογράφων και ανώτατοι αξιωματικοί των ΕΔ. 

Εδώ λοιπόν τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται πολύ επικίνδυνα, δεδομένης της υπεροπλίας που έχει επιτύχει μετά από πολλά χρόνια συνεπούς εξοπλιστικής προσπάθειας η Άγκυρα και ενώ η τελευταία απόφαση για προμήθεια νέων και όχι μεταχειρισμένων οπλικών συστημάτων από ελληνικής πλευράς, χρονολογείται από το... 2005 (!) όταν έγινε η αγορά των τελευταίων 30 F-16C/D Adv.

Αν πάμε πιο πίσω θα δούμε ότι η κάθε κρίση από το 1974 και μετά είχε αρνητικά αποτελέσματα για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο. Ακόμα και η κρίση του Μαρτίου 1987, παρά την υποτιθέμενη «ελληνική νίκη» πέτυχε τον αντικειμενικό σκοπό της Άγκυρας, να σταματήσει δηλαδή τις ελληνικές πετρελαϊκές έρευνες στο κοίτασμα του Μπάμπουρα που θεωρείται το πλέον χρυσοφόρο στο Βόρειο Αιγαίο και εν συνεχεία έφερε το Νταβός του 1988.2

Η δεύτερη κρίση των Ιμίων του 2018, έφερε την ανακοίνωση της Άγκυρας ότι τα Ίμια είναι τουρκικά, την διαρκή τουρκική στρατιωτική παρουσία γύρω από τις νησίδες και την κατασκευή στρατιωτικών έργων στην απέναντι τουρκική ακτή.  

Τα σενάρια έχουν επεξεργαστεί από κοινές ομάδες εργασίας των υπουργείων Εξωτερικών και Αμυνας.

Σενάριο πρώτο: Σύγκρουση για πετρελαϊκές έρευνες στην υφαλοκρηπίδα

Το πρώτο βασικό σενάριο το οποίο βλέπουμε ότι επανέρχεται από καιρού εις καιρόν, αλλά μένει μόνο σε επίπεδο "ψυχρής" αντιπαράθεσης των αεροναυτικών δυνάμεων Ελλάδας και Τουρκίας, είναι  αυτό που αφορά τις πετρελαϊκές έρευνες στην υφαλοκρηπίδα. Τελευταίο επεισόδιο είχαμε  στις 21 Οκτωβρίου του 2016.

Τα ερευνητικό σκάφος RV Med Surveyor εκτελούσε για λογαριασμό της Ελλάδας επιστημονικές έρευνες σε περιοχή που εκτείνεται νότια του Καστελόριζου μέχρι και δυτικά της Ρόδου.

Οι ελληνικές αρχές και ο αρμόδιος Σταθμός του Ηρακλείου εξέδωσαν την NAVWARN 502/16 στις 21 Οκτωβρίου οπού ανήγγειλαν την διεξαγωγή των επιστημονικών ερευνών από το συγκεκριμένο σκάφος χωρίς να καθορίζεται η ημερομηνία λήξης των ερευνών («μέχρι νεωτέρας» ανέφερε η NAVWARN)

Όμως ήδη την επόμενη ημέρα και ενώ το σκάφος βρισκόταν σε περιοχή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην περιοχή νότια του Καστελόριζου ζητήθηκε από την τουρκική φρεγάτα “Gelibolu”, να αποχωρήσει καθώς «Δεν έχει έγκυρη άδεια για έρευνες στην περιοχή που αποτελεί μέρος της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και συνεπώς για την συνέχιση των εργασιών του θα έπρεπε να απευθυνθεί στις τουρκικές αρχές».

Ακολούθησε διπλωματικό παρασκήνιο και η Αθήνα έστειλε την φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς», μέχρις ότου το ερευνητικό σκάφος ολοκλήρωσε την αποστολή του και αποχώρησε.  

Στην ίδια ακριβώς περιοχή 80 ν. μ. νοτίως της Ρόδου, στην ευρύτερη περιοχή του Καστελορίζου, στο όριο του FIR Αθηνών, είχαμε το «ανάποδο» επεισόδιο: Μεταξύ 14-16 Νοεμβρίου 2008 το νορβηγικό ερευνητικό πλοίο MALENE OSTERVOLD που είχε μισθωθεί από την Τουρκία για έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Τότε το νορβηγικό σκάφος που ενεργούσε για λογαριασμό της τουρκικής εταιρίας πετρελαίων (ΤΡΑΟ) που απέπλευσε από τη Μερσίνα, συνοδευόμενο από τη τουρκική φρεγάτα GEDIZ (τύπου O.H. Perry) και άρχισε στις14 Νοεμβρίου, έρευνες σε περιοχή 80 ναυτικά μίλια νότια-νοτιανατολικά του Καστελόριζου εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Η κανονιοφόρος Ρ-61 "Πολεμιστής" κάλεσε τα δύο πλοία, να διακόψουν τη δραστηριότητα τους γιατί βρίσκονται εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, και μόνη αρμόδια να χορηγήσει άδεια ερευνών για τη συγκεκριμένη περιοχή είναι η ελληνική κυβέρνηση.

Νωρίτερα καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, και τα 3 σκάφη βρισκόταν περίπου 120 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά του Καστελόριζου μέσα στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. 

Η κρίση έληξε στις 16 Νοεμβρίου του ίδιου έτους , όταν αποχώρησε το νορβηγικό πλοίο και η τουρκική φρεγάτα.

Αργότερα τα Wikileaks αποκάλυψαν τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, σύμφωνα με το οποίο, ο τότε Α/ΓΕΕΘΑ, Δ.Γράψας είχε απειλήσει με βύθιση το MALENE OSTERVOLD, αν συνέχιζε την αποστολή του...

Το σενάριο προβλέπει την κλιμάκωση της ελληνικής παρουσίας στην περιοχή που θα εκτυλιχθεί το επεισόδιο με ανάληψη ιδιαίτερου ρόλου από την 115 ΠΜ (βάση των F-16C/D Block 52+) στην διαχείρισή της, αλλά και κινητοποίηση της 2ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών που επανασυστήθηκε στην Κρήτη, προς επάνδρωση βραχονησίδων και ενίσχυση της άμυνας των νήσων Ρω, Μεγίστης(Καστελόριζο) και της Στρογγύλης, μέσω αερομεταφοράς.


Σενάριο δεύτερο: Εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας σε νησί του Αιγαίου

Το σενάριο που ακολουθεί αποτελεί μια πολύ δύσκολη περίπτωση αντιμετώπισης από την ελληνική πλευρά: Αυτό αφορά την εγκατάσταση υπό συνθήκες μυστικότητας, δηλαδή χωρίς να γίνει αντιληπτό από τις ελληνικές αρχές,  κεραίας δικτύου εταιρείας τουρκικής κινητής τηλεφωνίας σε μικρό νησί του Ανατολικού Αιγαίου, μη κατονομαζόμενο ονομαστικά από τις συνθήκες Λονδίνου, Λωζάννης και Παρισίων, και, συνεπώς, κατά την τουρκική άποψη «ώριμο» για διεκδίκηση.

Η εκ των υστέρων «τυχαία» ανακάλυψη ή αποκάλυψη (αν αυτό τη δεδομένη στιγμή εξυπηρετεί τους πολιτικούς σχεδιασμούς της Άγκυρας) της ύπαρξης της κεραίας θα έθετε εξ ορισμού θέμα «ιδιοκτησίας» της νήσου και μάλιστα όσο περισσότερος χρόνος έχει παρέλθει από την εγκατάστασή της, τόσο πιο ισχυρή θα γινόταν η τουρκική θέση, καθώς η Τουρκία θα παρουσίαζε την έλλειψη ελληνικής αντίδρασης στην κατασκευή της κεραίας ως σιωπηλή αποδοχή των τουρκικών δικαιωμάτων στη νήσο (φυσικά η ελληνική πλευρά δεν μπορεί να επικαλεστεί απλά αβλεψία ή έλλειψη επιτήρησης, γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να ισχύει!).

Από στρατιωτικής άποψης, το σενάριο δεν παρουσιάζει ιδιαιτερότητα, αλλά από διπλωματικής είναι αυτό που λέμε "αδύνατον να επιλυθεί χωρίς την επέμβαση ξένου παράγοντα".

Σενάριο τρίτο - Το σενάριο "εφιάλτης": Κατάληψη εθνικού νησιωτικού εδάφους

Το σενάριο-εφιάλτης: Αφορά την κατάληψη ελληνικού κατοικημένου νησιού «μη κατονομαζόμενο ευθέως από τις συνθήκες Λονδίνου, Λωζάννης, Παρισίων», δηλαδή ένα από τα 16 (προστέθηκε και το Μαράθι της Πάτμου εσχάτως, άρα 17) το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών στην επίσημη ιστοσελίδαα του περιγράφει ως "Μην διευκρινισμένης κυριαρχίας".

Αιχμαλωτίζεται η φρουρά και εν συνεχεία, συλλαμβάνονται όλοι οι κάτοικοι μαζί με την φρουρά αιχμάλωτοι μεταφέρονται σε διπλανό νησί που κατονομάζεται από τις συνθήκες. Ας πούμε ότι πρόκειται για την περίπτωση Αγαθονησίου-Σάμου.

Ακολουθεί, σε πολιτικό επίπεδο, η αίτηση της Άγκυρας για έναρξη διαπραγματεύσεων. Ακόμη όπως πιο ενδιαφέρουσα είναι η εξέλιξη του σεναρίου. Η ελληνική στρατιωτική επιχείρηση που ακολουθεί αποτυγχάνει και ξεκινούν διαπραγματεύσεις. Εδώ το σενάριο καταλήγει στο ερώτημα αν θα πρέπει να κλιμακωθεί η δράση των Ενόπλων Δυνάμεων ή να επιδιωχθεί μέσω διαπραγμάτευσης η αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων από το νησί και η επιστροφή των κατοίκων!

Σενάριο τέταρτο: "Ναυτικός αποκλεισμός"

Αποτελεί ίσως το πιο συχνά εφαρμοζόμενο στην πράξη σενάριο. Κάθε φορά που η Τουρκία διεξάγει ναυτική άσκηση στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου, έστω και αν εφαρμόζει κατά γράμμα τους κανόνες και τα προβλεπόμενα του Διεθνούς Δικαίου (με άλλα λόγια αιτείται και ανακοινώνει τις δεσμευμένες περιοχές), αρκεί μία ματιά σε αυτές για να γίνει αντιληπτό ότι, στην πράξη, η οριοθέτησή τους γίνεται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να «αποκλείσουν» [σε εικονικό, ψυχολογικό (;) επίπεδο] τις ανατολικές «παρυφές» του Αρχιπελάγους του Αιγαίου από τη λοιπή ηπειρωτική και νησιωτική χώρα.

Εδώ βέβαια θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην πράξη ο ναυτικός αποκλεισμός από δυνάμεις επιφανείας ή/και υποβρύχια αποτελεί πολεμική ενέργεια η οποία, στο ήδη διαμορφωμένο πλαίσιο των Εθνικών Κανόνων Εμπλοκής (ΕΚΕ) αντιμετωπίζεται ως τέτοια.

Η εξέλιξη στο σενάριο αναφέρει ότι σημειώνεται αεροναυτικό επεισόδιο με ελληνικά μαχητικά ή πλοία που θα επιχειρήσουν να εισέλθουν στην περιοχή του "αποκλεισμού", το οποίο δεν έχει θετική κατάληξη για την ελληνική πλευρά. Οπότε τίθεται το ερώτημα: Κλιμάκωση με αποστολή περαιτέρω δυνάμεων ή καθόμαστε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης για το καθεστώς στο Αιγαίο;

Σενάριο πέμπτο: Κατάληψη βραχονησίδας ή «σενάριο Ιμίων»

Το συγκεκριμένο σενάριο, δυστυχώς, είναι το μόνο που έχει υλοποιηθεί πλήρως και να χαρακτηρίσει, σε καθοριστικό βαθμό μάλιστα, την κρίση των Ιμίων τον Ιανουάριο του 1996.

Αποτέλεσε δε την αιτία για μία πλήρη αναδιάρθρωση του ελληνικού αμυντικού συστήματος, το οποίο ανέπτυξε δομές και δυνάμεις εξειδικευμένες στον πόλεμο σε αρχιπελαγικές περιοχές, αλλά και νέες τακτικές.

Από αυτή την άποψη η κρίση στα Ίμια μπορεί μεν να απέφερε πολιτικά οφέλη στην Τουρκία, με την έννοια ότι έδωσε υπόσταση στις «γκρίζες» ζώνες και συνεπώς προώθησε ακόμη περισσότερο την τουρκική πολιτική στο Αιγαίο, ταυτόχρονα όμως κατέστησε πιο δύσκολη την υλοποίηση των τουρκικών σχεδιασμών.

Από το 1996 και μετά, σε τουλάχιστον 10 μικρά νησιά του Ανατ. Αιγαίου υπάρχει συνεχής ελληνική παρουσία με την ύπαρξη φρουράς και μόνιμων εγκαταστάσεων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Φαρμακονήσι όπου για τις ανάγκες της φρουράς έχουν κατασκευαστεί μόνιμες εγκαταστάσεις στρατωνισμού, ελικοδρόμιο, μώλος, χωμάτινα δρομολόγια και (πιθανώς) αμυντικά έργα, ενώ το ίδιο ισχύει και στη νήσο Παναγιά στο συγκρότημα των Οινουσσών, όπου τον Απρίλιο του 2016 είχαμε καταστάσεις επικίνδυνες.

Λόγω δε ακριβώς αυτής της συνεχούς παρουσίας (έστω και ενόπλων) τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα όχι μόνο διασφαλίζονται, αλλά, το πιο σημαντικό, αποκτούν υπόσταση όχι μόνο στη χερσαία αλλά τη θαλάσσια και τη ναυτική διάσταση.

Ας προσθέσουμε στην εικόνα τη συχνή σε προγραμματισμένα χρονικά διαστήματα πτήση από και προς το Φαρμακονήσι πτήση του ελικοπτέρου CH-47D Chinook που αντικαθιστά τη φρουρά και μεταφέρει εφόδια. Είναι δε τόσο «ισχυρή» η ελληνική παρουσία που οι οχλήσεις των Τούρκων ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας (όπως έγινε τα τέλη του 2008), περί σεβασμού του τουρκικού εναέριου χώρου, στερούνται οποιασδήποτε αξίας και για αυτό δεν επαναλήφθηκαν.

Σενάριο έκτο: Έρευνα και διάσωση

Αφορά την αμφισβήτηση αρμοδιότητας έρευνας & διάσωσης στην πράξη από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και εμπλοκή με ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις.  

Η θαλάσσια διακίνηση τεράστιων μαζών παράνομων μεταναστών και η απαίτηση για ιδιαίτερη πολιτική μεταχείριση του ζητήματος μπορεί να προκαλέσει εύκολα μια κρίση κατά την οποία τα εμπλακούν ελληνικές και τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις.

Στο συγκεκριμένο σενάριο προβλέπεται να εμπλακεί άμεσα το ΝΑΤΟ και η η FRONTEX, αλλά το ερώτημα που δεν απαντάται είναι αν βληθούν ελληνικά στρατιωτικά μέσα ποια θα είναι η απάντηση: Και εδώ πέρα από την εφαρμογή κανόνων εμπλοκής, το ΥΠΕΞ ζητεί την μη κλιμάκωση, αλλά την περαιτέρω εμπλοκή του ξένου παράγοντα.

Σενάριο έβδομο: "Εξέγερση" στη δυτική Θράκη

Προβοκάτσιες από εξτρεμιστές της μειονότητας και εν συνεχεία ξέσπασμα συγκρούσεων των εξτρεμιστών με τις δυνάμεις ασφαλείας - Απόπειρα άλωσης αποθηκών στρατιωτικού υλικού:

Επίσης ένα εφιαλτικό σενάριο, αφού στην συνέχεια προβλέπει την αποστολή τελεσίγραφου από την πλευρά της Αγκυρας. Εγινε ιδιαίτερα επίκαιρο μετά την φράση του προέδρου της Τουρκίας Ρ.Τ.Ερντογάν ότι

"Δεν μπορούμε και δεν θα αδιαφορήσουμε για την τύχη των Τούρκων αδελφών μας στην Δυτική Θράκη".

Εδώ προβλέπεται ταυτόχρονη δράση σε τρία επίπεδα: Εσωτερικής ασφάλειας, προς αποκατάσταση της έννομης τάξης, κινητοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων και ενημέρωση των ξένων δυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ και ΟΗΕ). Ο εφιάλτης του Κοσσυφοπεδίου στοιχειώνει την ελληνική αντίδραση.

Από την εφαρμογή των σεναρίων και την εντατική επεξεργασία επιχειρησιακών παιγνίων αποκαλύπτονται ελλειματικές δομές υποστήριξης και διαδικασίες λήψης απόφασης (το ΚΥΣΕΑ ή Πολεμικό Συμβούλιο στον πόλεμο αποτελεί στην πράξη μία επί τούτου «σύναξη» επιλεγμένων μελών του υπουργικού συμβουλίου, οι οποίοι καλούνται να πάρουν αποφάσεις χωρίς καμία σχεδόν «τεχνοκρατική» υποστήριξη), τα θέματα που άπτονται μιας κρίσης αντιμετωπίζονται με μόνο κριτήριο τη θέληση, τη γνώση, την αποφασιστικότητα του πολιτικού ηγέτη που έχει την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, δηλαδή η απόφαση είναι κατά βάση προσωποπαγής και απόλυτα πολιτική...

pronews

Μ.ΙΓΝΑΤΙΟΥ: Θα προχωρήσει ο Ερντογάν στο απονενοημένο διάβημα του Πολέμου στο Αιγαίο και την Κύπρο;

erdogan sultan cartoon

Μία «ανήσυχη ηρεμία» διακατέχει τους διπλωμάτες στην Ουάσιγκτον και την έδρα των Ηνωμένων Εθνών, καθώς αδυνατούν να αναλύσουν τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν και να καταλήξουν σε συμπεράσματα για τις προθέσεις του απέναντι στη Συρία, την Ελλάδα και την Κύπρο. Με τους Κούρδους απλά δεν θα τα βγάλει ποτέ πέρα, διότι οι άνθρωποι αγαπούν τη γη τους, τον τόπο τους....

Αυτό που βιώνουμε είναι απλά ένα «μπούλιγκ» διαρκείας για να επιτύχει χωρίς κόστος τους σκοπούς τους; Διότι, ως γνωστόν, ούτε η Αθήνα, ούτε η Λευκωσία, έχουν την παραμικρή διάθεση να εμπλακούν σε συγκρούσεις, που στο τέλος θα διαλύσουν τις οικονομίες τους.

‘Η πρόκειται για ένα σχέδιο, επίτευξης των όποιων σκοπών των, και με πολεμικά μέσα και σε μία εποχή όπου δεν δείχνει πρόθεση κανένας εκ των μεγάλων και δυνατών να τον εμποδίσουν έστω, για να μην βάλει φωτιά στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

Είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί ο ισλαμιστής ηγέτης της Τουρκίας, και οι αναλυτές των μυστικών υπηρεσιών ταλαιπωρούνται να καταλήξουν σε ασφαλή κρίση. Πιστεύεται πως τα πάντα θα εξαρτηθούν από το αποτέλεσμα της εισβολής στη Συρία, όπου τα πράγματα είναι ζόρικα και η καθυστέρηση της ολοκλήρωσης των επιχειρήσεων τον εκνευρίζει. Εάν νικήσει τους Κούρδους της Συρίας (YPG) στο Αφρίν, θα συνεχίσει και προς άλλες περιοχές, ελπίζει από κοινού με τους Αμερικανούς, οι οποίοι -μετά τις επαφές σε ανώτατο επίπεδο- τις τελευταίες 6 ημέρες, είναι περισσότερο προβληματισμένοι από πριν.

Θα στοιχηματίσω ότι δεν θα βρεθεί ούτε ένας σοβαρός αναλυτής στην Ουάσιγκτον που θα υποστηρίξει ότι στέφθηκαν με επιτυχία οι αποστολές των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας, Ρεξ Τίλερσον και Τζέιμς Μάτις και του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, στην Άγκυρα και τις Βρυξέλλες.

Οι Αμερικανοί γραφειοκράτες είναι αφελείς... Αλλά όχι τόσο αφελείς για να μην αντιληφθούν ότι η Τουρκία με τον Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία είναι μία χαμένη υπόθεση για τις Ηνωμένες Πολιτείες και γενικά τη Δύση.

Το πλέον σίγουρο είναι ότι σκέφτεται «μουσουλμανικά» που σημαίνει ότι απεχθάνεται οτιδήποτε το χριστιανικό. Την ίδια στιγμή τον κυριαρχεί μίσος για τους Αμερικανούς, καθώς δεν μπορούν να του βγάλουν από το μυαλό ότι δεν έχουν σχέση με το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016.

Στην Ουάσιγκτον θεωρούν πως όλα ξεκινούν από αυτή τη βεβαιότητα του Ερντογάν πως οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ συνωμότησαν με τον Ιμάμη Γκιουλέν για να τον ανατρέψουν. Από τη στιγμή που ο πρόεδρος της Τουρκίας αρνείται να αποδεχθεί το αυτονόητο, οι σχέσεις του με την Αμερική θα είναι πάντα ανταγωνιστικές, αλλά πάνω απ’ όλα θα είναι εχθρικές.

Για να επιστρέψουμε στο αρχικό και βασικό ερώτημα, μπορούμε να καταγράψουμε κάποια συμπεράσματα χωρίς να δύναται κανείς να διαβάσει το ταραγμένο μυαλό του Ταγίπ Ερντογάν.

Πρώτον: Την Κύπρο δεν διανοείται να την χάσει. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχεδιάζει να ασκεί επιρροή. Η λύση της λεγόμενης «επανένωσης» διά της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, τον βολεύει αφάνταστα διότι θα ελέγχει όλο το νησί. Η λύση των δύο κρατών, που προωθείται από πολιτικούς παράγοντες της Λευκωσίας, επίσης τον βολεύει αφάνταστα...

Δεύτερον: Σε ότι αφορά το Αιγαίο, οι Τούρκοι πέτυχαν να γκριζάρουν την περιοχή των Ιμίων. Λυπάμαι που το λέω αλλά δυστυχώς από το 1996 πρόκειται για μία «νέα πραγματικότητα». Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχθούμε αυτή την «πραγματικότητα».

Αλλά μετά την κρίση των Ιμίων, η Ελλάδα δέχθηκε την απαγόρευση που αφορά τα πλοία, τους στρατούς και τις σημαίες πάνω και γύρω από τις βραχονησίδες. Βεβαίως, η Τουρκία δεν δέχεται καν την γκριζοποίηση των Ιμίων. Πιστεύει ότι οι βραχονησίδες της ανήκουν. Και αυτή η εξέλιξη μπορεί να οδηγήσει τις δύο χώρες σε πόλεμο.

Ο Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο της δημιουργίας μίας Ισλαμικής Δικτατορίας. Ο καθένας αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτή η πολύ αρνητική εξέλιξη. Για να συνεχίσει να έχει την υποστήριξη του τουρκικού λαού πρέπει να «παίζει» εθνικιστικά και ισλαμικά. Το να κάνει πολέμους είναι ένας τρόπος να κερδίζει στο εσωτερικό. Να μην το ξεχνάμε.

Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν πρόβλημα με το πολιτικό προσωπικό τους. Τι να κάνουμε... Αυτούς έχουμε, με αυτούς θα δουλέψουμε... Το χειρότερο που συμβαίνει είναι η απουσία ενότητας στην Ελλάδα. Δεν ήταν ποτέ η χώρα τόσο διχασμένη. Δεν ήταν ποτέ οι πολιτικοί τόσο ποτισμένοι με μίσος για τους αντιπάλους τους. Με αυτές τις συνθήκες η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μία πιθανή πολεμική πρόκληση με αντίπαλο την Τουρκία.

Στην Κύπρο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα βρίσκουν πιο εύκολα, ιδιαίτερα όταν κινδυνεύει η Πατρίδα. Αντίθετα, στην Ελλάδα δεν ενώνει τους πολιτικούς ούτε ο κίνδυνος εθνικής τραγωδίας. Και αυτό είναι πηγή μεγάλης ανησυχίας.

¨Και καλά οι Αμερικάνοι είναι φίλοι των Τούρκων… Ο ηγέτης του «ξανθού έθνους» που εξαφανίστηκε;"

trump putin

Το ερώτημα είναι εμείς τι θα κάνουμε και πως θα απαντήσουμε εάν την επόμενη φορά οι Τούρκοι βυθίσουν ελληνικό πλοίο…

Παλαιότερα, είχαμε συνηθίσει να κατηγορούμε για όλα μας τα προβλήματα, την Αμερική. Από την ημέρα που γεννιόμασταν γνωρίζαμε ότι για όλα τα δεινά μας, υπεύθυνοι ήταν οι Αμερικανοί. Η αλήθεια είναι ότι έχουν ευθύνες για τη δικτατορία -και όχι μόνο. Διότι αν πάμε και πιο πίσω τα πράγματα είναι καταθλιπτικά.

Όμως, στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, που προκάλεσαν οι διεφθαρμένοι Έλληνες πολιτικοί, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκαν στο πλευρό μας, και άσχετα από τους λόγους που υπαγόρευσαν αυτή τη στάση, οι Αμερικανοί αποτέλεσαν όαση στήριξης και υποστήριξης στην καταχνιά που μας επέβαλαν οι εταίροι μας οι Ευρωπαίοι. Μέχρι και σήμερα ζητούν τη μείωση του ελληνικού χρέους και έχουν παρέμβει για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες με τους δανειστές.

Οι Αμερικανοί έχουν, βεβαίως, ένα απέραντο κόμπλεξ με την Τουρκία. Ιδιαίτερα οι γραφειοκράτες. Με άλλους όρους θα μιλούσαμε για ένα έρωτα μέχρι παρεξήγησης. Διότι όλα αυτά που συμβαίνουν και αφορούν την Τουρκία και την Αμερική, είναι εντελώς αδικαιολόγητα. Ο Ταγίπ Ερντογάν τους βρίζει καθημερινά και οι Αμερικανοί του λένε «βρίσε μας και άλλο».

Ο πρόεδρος της Τουρκίας προκαλεί παντού. Στη Συρία, στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στο Ιράκ, εναντίον του Ισραήλ. Και οι Αμερικανοί τι κάνουν; Μα τίποτα απολύτως. Απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα και την Κύπρο. Πάλι δεν τρέχει τίποτα.

Βέβαια, φταίμε και εμείς. Διότι κάθε φορά που έχουμε πρόβλημα με την Τουρκία, τρέχουμε στους Αμερικανούς.

Γιατί δεν πάμε στους εταίρους μας τους Ευρωπαίους, που υποτίθεται πρέπει να μας βοηθούν αφού τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά…

Γιατί δεν τρέχουμε στον Βλαδίμηρο τον Πούτιν, τον γνήσιο εκπρόσωπο του «ξανθού γένους», ο οποίος υποτίθεται πως λόγω κοινής θρησκείας θα καθάριζε με τον Ερντογάν;

Γιατί ζητούμε βοήθεια μόνο από τους Αμερικανούς και δεν βοηθάμε οι ίδιοι την Ελλάδα;

Το θέμα αυτό πάντα με προβλημάτιζε. Υπό την έννοια ότι τις πιο πολλές φορές κάνουμε πανηγύρια μόνοι μας. Βρισκόμαστε σε ένα «οικόπεδο» -δύο με αυτό της Κύπρου- από τα καλύτερα στον κόσμο. Όχι μόνο τουριστικά αλλά και γεωστρατηγικά. Και δεν μπορούμε να εκμεταλλευθούμε τη δύναμη αυτού του οικοπέδου, που όλοι το θέλουν δικό τους. Με πρώτο τον Ερντογάν και τους ισλαμιστές του. Οι οποίοι δεν δημιουργούν τα προβλήματα για πλάκα. Δρουν και αντιδρούν με βάση σχέδιο που έχουν εκπονήσει.

Εκμεταλλεύονται την γκριζοποίηση των Ιμίων με βάση τη συμφωνία του κ. Κώστα Σημίτη και του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου και πολύ φοβάμαι πως δεν θα σταματήσουν ποτέ τις απειλές και τις προκλήσεις εάν δεν καταλάβουν τις βραχονησίδες. Τα πράγματα είναι σοβαρά, διότι η συμφωνία για τα Ίμια τους δίνει την ευκαιρία προβάλουν διεκδικήσεις.

Όταν ερευνούσαμε την υπόθεση των Ιμίων, δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα διαβάζαμε με τα ίδια μας τα μάτια ότι ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας χάρισε τη σημαία χωρίς καν να προλάβει να το ζητήσει η Τουρκία. Δέχθηκε τη μετακίνησή της από τα Ίμια πριν ακόμα κατατεθεί το τουρκικό αίτημα στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης. Και το έκανε με τρόπο καθόλου «ανδρικό»: Είπε στον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Γουόρεν Κρίστοφερ, ότι τη σημαία θα την πάρουν οι άνεμοι, και η επίσημη Ελλάδα δεν θα την αντικαταστήσει.

Πολλοί ξεχνούν την πραγματική συμφωνία για τα Ίμια, αν και το σχετικό απόρρητο έγγραφο περιλαμβάνεται στο βιβλίο που γράψαμε με τον Αθανάσιο Έλλις. Οι δύο χώρες συμφώνησαν να φύγουν οι στρατιώτες, οι σημαίες και τα πλοία, και να μην επιστρέψουν ξανά. Αυτή ήταν η συμφωνία. Για χρόνια έμεινε κρυφή. Τα Ίμια επίσημα χαρακτηρίστηκαν γκρίζα περιοχή, που σημαίνει πως δεν ανήκουν σε …κανένα. Έστω και αν είναι ελληνικές βραχονησίδες, έστω και αν όλα τα έγγραφα και οι συμφωνίες αποδεικνύουν την ελληνικότητά τους.

Ειλικρινά δεν γνωρίζω πως θα λήξει αυτή η ιστορία. Σίγουρα δεν είναι ένα «περιστατικό» αυτό που συνέβη. Πρόκειται για άσκηση πολιτικής από την πλευρά της Τουρκίας. Το ερώτημα είναι εμείς τι θα κάνουμε και πως θα απαντήσουμε εάν την επόμενη φορά οι Τούρκοι βυθίσουν ελληνικό πλοίο…

mignatiou