Δευ10232017

Τελευταία ΕνημέρωσηΔευ, 23 Οκτ 2017 2pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Γνωμες

Ο .... «φιλοαμερικανός» κ. Τσίπρας.

tsipras trump ypodoxi

Ο Αλέξης Τσίπρας για τις ΗΠΑ και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις:

«Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται ίσως σήμερα στο καλύτερο επίπεδο που έχουν υπάρξει μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» (...) «Οι ΗΠΑ είναι μια εξαιρετικά σημαντική δύναμη και οι δυνατότητές τους να παρέμβουν για το καλό είναι εξαιρετικά σημαντικές» (...) «Στη Σούδα πιστεύω ότι ήδη γίνεται μια πολύ σημαντική δουλειά εκεί, η οποία μπορεί και πρέπει να αναβαθμιστεί».

Ο Αλέξης Τσίπρας για τον Ντόναλντ Τραμπ:

«Η προσέγγισή του στα πράγματα μπορεί να μοιάζει διαβολική, αλλά είναι για το καλό» (...) «Η συνάντηση που είχα μαζί του ήταν εξαιρετικά γόνιμη, δεν αισθάνθηκα ούτε μία στιγμή ότι απειλούμαι» (...) «Η αξία της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας γεννήθηκε στην Ελλάδα και είναι μια ουσιαστική αξία που διατρέχει την αμερικανική κουλτούρα και την αμερικανική παράδοση. Αυτών των αξιών συνεχιστής είναι ο σημερινός πρόεδρος».

Τα παραπάνω αποτελούν αποσπάσματα από το υμνολόγιο του πρωθυπουργού για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πρόεδρό τους κατά την προχθεσινή κοινή συνέντευξή τους στον κήπο του Λευκού Οίκου.

Κανονικά δεν υπάρχει πρόβλημα και είναι αρκετά λογικό ο ηγέτης μιας μικρής χώρας, όπως η Ελλάδα, που αισθάνεται να απειλείται από τον μεγαλύτερο γείτονά της, αλλά και από τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο, να αποζητά και να ελπίζει στην προστασία της μεγάλης υπερδύναμης, με την οποία συνδέεται μάλιστα με συμμαχία.

Το θέμα είναι ότι ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός της μικρής χώρας ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας, έκτισε πολιτική καριέρα πάνω στον αντιαμερικανισμό (μεταξύ άλλων), ηγείται ενός κόμματος που ήλθε στην εξουσία και συνεχίζει να υποστηρίζει ότι εκπροσωπεί τη ριζοσπαστική αριστερά και μέχρι τις προάλλες καταριόταν τη Δύση, τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και «έφτυνε τον κόρφο του» για να ξορκίσει την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία της χώρας του. Του Ντόναλντ Τραμπ, που παραμένει πιστός κατά την άσκηση των καθηκόντων του σε όσα επαγγελλόταν κατά την προεκλογική εκστρατεία του.

Με λίγα λόγια, ο Αλέξης Τσίπρας απέδειξε για άλλη μία φορά περίτρανα ότι διαθέτει ένα τεράστιο ταλέντο στις «κωλοτούμπες» όλων των βαθμών δυσκολίας όταν η στιγμή και η περίσταση το απαιτούν. Και όταν χρειάζεται, μπορεί επίσης με ιδιαίτερη ευκολία και δίχως δεύτερη σκέψη να κάνει το «έξτρα», όπως η αγιογράφηση του Ντόναλντ Τραμπ.

Ταυτόχρονα όμως –και αυτό είναι το πολύ ουσιαστικό– έβαλε ταφόπλακα στον αντιαμερικανισμό που χαρακτήριζε επί πολλές δεκαετίες το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα και αποτελούσε βάση εκκίνησης της Αριστεράς όλων των αποχρώσεων. Οι αμήχανες ανοησίες που ξεστομίζουν από προχθές στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμία σημασία.

Στην Ουάσιγκτον, ο Αλ. Τσίπρας έδειξε πανηγυρικά ότι έχει αφήσει την αριστερή του προέλευση, ιστορία και ρητορική πίσω του. Μόνη πια επιδίωξή του είναι η διατήρηση της εξουσίας χωρίς αριστερό πολιτικό πρόσημο και με πρακτικές πελατειακού παλαιοκομματισμού.

Αγ. Στάγκος

Δημιουργήσαμε μια Κοινωνία δύο ταχυτήτων: Μια άδικη και επικίνδυνη εξέλιξη

polires

Στο εβδομαδιαίο δελτίο για την Ελληνική Οικονομία που δημοσιεύει ο ΣΕΒ και στο τεύχος με ημερομηνία 12/10/2017 παρουσιάζονται στη σελ.3 τα στοιχεία της ετήσιας μεταβολής των καθαρών μηνιαίων αποδοχών των μισθωτών σε στήλες για το Σύνολο, τον Δημόσιο Τομέα και τον ιδιωτικό Τομέα.

Τα στοιχεία του πίνακα παρακολουθούν το διάστημα από το τελευταίο τρίμηνο του 2013 μέχρι και το δεύτερο τρίμηνο του 2017.

Μια μικρή επεξεργασία, με απλά μαθηματικά, των στοιχείων από το δελτίο του ΣΕΒ, καταλήγει στον παρακάτω πίνακα.

Σημ. Η μελέτη αναφέρει ότι όλες οι αποδοχές έχουν αποπληθωριστεί με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.

Έχω κρατήσει ως σημεία αναφοράς, για λόγους ομοιογένειας των υπολογισμών, τα αντίστοιχα δεύτερα τρίμηνα κάθε έτους από το 2013 έως το 2017. 

Τι δείχνει ο πίνακας;

Αν ένας μισθωτός στο Δημόσιο και τον Ιδιωτικό Τομέα ξεκινούσαν και οι δύο με 100 μονάδες αποδοχές το Β τρίμηνο του 2013, στο τέλος της περιόδου παρατήρησης που είναι το Β τρίμηνο του 2017, δηλαδή 4 χρόνια μετά, οι αποδοχές του πρώτου είναι 108,4 και του δεύτερου 102,3. Για το ίδιο διάστημα της 4ετίας, ο μέσος ετήσιος ρυθμός μεταβολής των αποδοχών για τον μισθωτό του Δημόσιου είναι 2,04% ενώ του ιδιωτικού 0,56% ή αλλιώς η σωρευτική μεταβολή της 4ετίας για τον μισθωτό του Δημόσιου είναι 8,41% και του Ιδιωτικού 2,28%.

Με άλλα λόγια, στην 4ετία αυτή της κρίσης της Οικονομίας και της Κοινωνίας ο ρυθμός αύξησης των αποπληθωρισμένων αποδοχών στο Δημόσιο είναι σχεδόν 4-πλάσιος από τον αντίστοιχο στον Ιδιωτικό Τομέα.Και βέβαια τα στοιχεία αυτά συλλέγονται από την μελέτη των αποδοχών, δηλαδή από όσους διαθέτουν αποδοχές. Επομένως δεν συμπεριλαμβάνουν όσους έχουν μείνει άνεργοι μέσα στην περίοδο αυτή, που προέρχονται όλοι από τον Ιδιωτικό Τομέα.

Σε άλλο σημείο του Δελτίου αναφέρεται ότι οι μέσες μηνιαίες αποδοχές στο Δημόσιο είναι 1.075€ ενώ στον Ιδιωτικό Τομέα είναι 777€, διαφορά 38%. Και τέλος ότι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι είναι 806,2 χιλιάδες και οι Ιδιωτικοί 1.588,5 χιλιάδες, δηλαδή οι Δημόσιοι Υπάλληλοι είναι το 34% των μισθωτών στη χώρα ή αλλιώς για κάθε δύο υπαλλήλους στον Ιδιωτικό Τομέα αντιστοιχεί ένας Υπάλληλος στον Δημόσιο Τομέα.

Αυτό το άρθρο θα μπορούσε να σταματήσει εδώ και με την παράθεση των πρωτογενών και των επεξεργασμένων στοιχείων της μελέτης του ΣΕΒ, ο καθένας να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Θα κάνω λοιπόν αυτό ακριβώς, θα βγάλω και εγώ τα δικά μου, απλά θα τα μοιραστώ μαζί σας.

Συμπέρασμα 1ο. Στα χρόνια της βαθιάς κρίσης στη χώρα, το καταχρεωμένο κράτος – υπό όλες τις Κυβερνήσεις – εξασφάλισε για τους Δημόσιους Υπαλλήλους πραγματικές αυξήσεις 4ετίας 8,4% όταν το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε στην περίοδο 2013 – 2016 κατά σχεδόν 19%. Παρά λοιπόν την κρίση, καμία σχέση με την πραγματική ανάπτυξη της χώρας δεν έχουν οι αμοιβές στο Δημόσιο.

Συμπέρασμα 2ο. Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι εξακολουθούν να είναι συντριπτικά καλύτερα αμειβόμενοι από τους Ιδιωτικούς (σε μέσους όρους κατά 38%). Αν στο ποσοστό θα μπορούσε να προστεθεί η ποσοτικοποίηση ως οιωνεί αποδοχών της ασφάλειας της εργασίας, της σίγουρης βαθμολογικής εξέλιξης, της πρακτικής εφαρμογής των δικαιωμάτων των εργαζομένων (όπως η απεργία, οι άδειες μετά πλήρων αποδοχών, οι εκπαιδευτικές άδειες και άλλα πολλά πλεονεκτήματα), η ουσιαστική απόσταση αποδοχών μεταξύ Δημοσίων και Ιδιωτικών Υπαλλήλων είναι με μια λέξη κολοσσιαία.

Συμπέρασμα 3ο. Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι στην Ελλάδα το όνειρο του Δημοσίου και πραγματική βάση έχει αλλά και καλά κρατεί! Χωρίς να έχω τα αντίστοιχα στοιχεία, είμαι απολύτως βέβαιος ότι στη διάρκεια της κρίσης οι διαφορές διευρύνθηκαν σημαντικά υπέρ του Δημοσίου.

Συμπέρασμα 4ο. Θεωρητικά θα έπρεπε να είχαμε την καλύτερη Δημόσια Διοίκηση στον κόσμο όλο με την αντιστοιχία Ιδιωτικών προς Δημοσίους Υπαλλήλους και το γεγονός ότι οι τελευταίοι αμείβονται υψηλότερα κατά 38% και χωρίς να απειλείται η δουλειά τους. Η μεταφορά αυτής της θεωρητικής προσέγγισης στην πράξη μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλεί!

Συμπέρασμα 5ο. Ό,τι έχει ονομαστεί ψευδώς «μεταρρύθμιση» τα τελευταία χρόνια και κυρίως η φορολογική αφαίμαξη εισοδημάτων και περιουσιών της μεσαίας τάξης του Ιδιωτικού τομέα, έγινε για να συντηρείται ένα αδηφάγο κράτος που καμία πραγματική βούληση δεν έχει να μεταρρυθμιστεί.

Και δυστυχώς, στην παγίδα των εραστών του μεγάλου κράτους – όλες τις Κυβερνήσεις αφορά αυτό επαναλαμβάνω – έπεσαν και οι πιστωτές της χώρας που δέχθηκαν δημοσιονομικές προσαρμογές από την αύξηση των φορολογίας και όχι ένα ισορροπημένο μίγμα αύξησης εσόδων και περιορισμού των δαπανών του Κράτους.

Είμαι εναντίον των κοινωνικών αυτοματισμών, δεν συμφωνώ με αυτό τον υποβόσκοντα πόλεμο μεταξύ εργαζομένων στο Δημόσιο και τον Ιδιωτικό Τομέα που έχει κατατάξει τους πολίτες σε νέες κατηγορίες πατρικίων και πληβείων, δεν βάζω όλους τους Δημόσιους Υπαλλήλους στο ίδιο τσουβάλι.

Όσο όμως και να θέλω, δεν μπορώ να κρύψω την απογοήτευσή μου από το γεγονός ότι η Κοινωνία μας κατρακυλάει με ταχύτητα σε ένα επικίνδυνο σχίσμα. Από τη μια η συνεχώς αυξανόμενη ομάδα των νεόπτωχων του ιδιωτικού τομέα που εξοντώνονται από τα χωρίς αντίκρισμα φορολογικά και ασφαλιστικά βάρη και από την άλλη όσοι διαθέτουν και αξιοποιούν τη δύναμή τους και εκμεταλλεύονται ένα πελατειακό και άδικο Κράτος για να παραμείνουν αλώβητοι ή έστω ελαφρά τραυματισμένοι.

Και επειδή πολλές εξελίξεις θα συμβούν στην πολιτική σκηνή της χώρας στο επόμενο διάστημα, ας έχουμε οι πολίτες στο μυαλό μας τα λόγια του Albert Einstein : «Ο κόσμος που δημιουργήσαμε είναι ένα προϊόν της σκέψης μας. Δεν μπορεί να αλλάξει αν δεν αλλάξουμε τη σκέψη μας».

market news

 

Να μπουν αμέσως οι μπουλντόζες στο Ελληνικό

elliniko boultoza

Για να ξεκινήσει επιτέλους μια μεγάλη επένδυση- Δημιουργούνται 70.000 θέσεις εργασίας και ανοίγει ο δρόμος και για άλλους επενδυτές - Δεν μπορεί οι κρατικοδίαιτες συντεχνίες, οι ιδεοληπτικοί και οι μαφίες του βαθέως κράτους να υπονομεύουν την ανάπτυξη

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ και επενδυτές πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στο 1,2 εκατομμυρίων των ανέργων και να συμβάλουν στην ανάπτυξη της χρεοκοπημένης χώρας.

Απαίτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, που για ολόκληρη επταετία υποφέρει από τα εφιαλτικά μνημόνια είναι να μπουν αμέσως οι μπουλντόζες στο Ελληνικό, να αρχίσει το γιγαντιαίο έργο που θα δώσει δουλειά σε εβδομήντα χιλιάδες εργαζόμενους, και θα προκαλέσει θετικό σοκ σε όλα τα επίπεδα της χειμαζόμενης ελληνικής οικονομίας.

Η έναρξη των εργασιών στο Ελληνικό θα αλλάξει την ψυχολογία στην αγορά, γιατί πρόκειται για μια εμβληματική επένδυση.

Η εξέλιξη αυτή θα φέρει και άλλους επενδυτές, δίνοντας το σήμα για επανεκκίνηση της οικονομίας.

Δικαιολογημένα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αγρίεψε με τις κρατικοδίαιτες συντεχνίες του δημοσίου, που για δεκαετίες τώρα έχουν εξελιχθεί σε νταβατζήδες και μάστιγα για το κράτος, μπλοκάροντας κάθε μεγάλη επένδυση.

Ο πρωθυπουργός δεν φοβήθηκε την πανίσχυρη μαφία της διαπλοκής που είχαν στήσει οι εργολάβοι, οι προμηθευτές και οι βαρόνοι των μέσων ενημέρωσης.

Τους καθάρισε, σαν αυγό, και τώρα σέρνονται στις αίθουσες των κακουργιοδικείων.

Γι΄ αυτό δεν υπήρχε ενδεχόμενο να υποκύψει σε εκβιασμούς των συντεχνιών και γι΄ αυτό απηύθυνε σκληρή προειδοποίηση προς κάθε κατεύθυνση.

Άλλωστε όπως είπε ο ρόλος των διάφορων υπηρεσιών είναι να βγάζουν γνωμοδοτικές αποφάσεις που δεν δεσμεύουν σε καμία περίπτωση την κυβέρνηση ειδικά όταν πρόκειται για ένα τεράστιο έργο στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Ο πρωθυπουργός αλλά και η κοινοπραξία που έχει αναλάβει το Ελληνικό, πρέπει να προχωρήσουν άμεσα σε όλες τις ενέργειες ώστε στην αρχή του νέου έτους να μπουν επιτέλους μπουλντόζες στο Ελληνικό.

Το 1,2 εκατομμύρια των ανέργων είναι εξοργισμένο στην κυριολεξία με τα τερτίπια κάποιων μεγαλόσχημων δημοσίων υπαλλήλων που μπλοκάρουν την επένδυση, εκβιάζοντας ανοιχτά την κυβέρνηση και τους επενδυτές.

Αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώσει γιατί ο λαός πλήρωσε τους κρατικούς μανδαρίνους και τις διάφορες μαφίες που δεν άφηναν κανέναν να επενδύσει με τρία μνημόνια.

kontranews

Είναι μέρα ή νύχτα; Ανάλογα ποιός ρωτάει

imera kai nyxta

Στην αρχή η Εφορία Αρχαιοτήτων έλεγε οτι ο αρχαιολογικός χώρος στο Ελληνικό είναι 3.000 στρέμματα. Μετά, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έλεγε οτι είναι 700 στρέμματα, πράγμα που απέκλειε την επένδυση.

Τέλος μετά από την ασφυκτική κυβερνητική πίεση, το ΚΑΣ “συμβιβάστηκε” στα 280 στρέμματα, τα οποία όμως βρίσκονται ακριβώς στο σημείο που είναι η βασική οικοδόμηση του έργου.

Όμως για να “διευκολύνει” την επένδυση, το ΚΑΣ είπε οτι δεν απαγορεύεται εκεί η δόμηση. Τώρα μένει να πάρει πίσω και τις απόψεις του για τα διατηρητέα κτίσματα - ο Θεός να τα κάνει διατηρητέα τα παλιά κτήρια ενός παλιού και εγκαταλελειμένου αεροδρομίου.

Όλα αυτα δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα. Κατ’ αρχήν, που ξέρουν αν υπάρχει και πόσο μεγάλος είναι ο αρχαιολογικός χώρος, χωρίς να έχει γίνει ακόμη καμία ανσκαφή. Αφήστε το όμως αυτό, όταν αρχίσουν οι εργασίες θα δούμε τι υπάρχει απο κάτω.

Υπάρχουν όμως άλλα ερωτήματα:

Πρώτον πώς γίνεται να ξεκινάνε από 3.000 στρέμματα αρχαιολογικό χώρο και να καταλήγουν στα 280; Ή τα στρέμματα που καλύπτει ο αρχαιολογικός χώρος είναι 3.000 οπότε κακώς υποχώρησαν, ή είναι 280 οπότε κακώς στην αρχή έλεγαν 3.000. Κάποιο από τα δυο συμβαίνει. Όποιο από τα δυο και αν συμβαίνει, δείχνει οτι υπάρχει όχι απλώς μεγάλο, αλλά τεράστιο πρόβλημα στο ΚΑΣ και στον ρόλο του. 

Δεύτερο ερώτημα, γιατί επιτρέπει τη δόμηση πάνω στα 280 στρέμματα των αρχαίων; Η απάντηση είναι εύκολη, για να διευκολύνει την επένδυση. Εδώ πάλι εμφανίζεται πρόβλημα. Και πάνω στα “δικά μου αρχαία” που βρίσκονται στο χωράφι μου, γιατί δεν μπορώ να κτίσω; Επένδυση δεν είναι και η δική μου οικοδομή; Ρητορικό και χιουμοριστικό το ερώτημα βεβαίως, αλλά όσο νάναι, υπάρχει ένα θεματακι.

Και βεβίως υπάρχει το γενικότερο ερώτημα, ποιός είναι ο ρόλος του ΚΑΣ; Ποιός είναι ο ρόλος των παρεμβάσεων της αρχαιολογικής υπηρεσίας γενικότερα σε μια αρχαία χώρα, όταν όλοι ξέρουμε οτι παντού υπάρχουν αρχαία, όπου και αν σκάψεις θα τα βρείς. 

Τι θα πεί τώρα “αρχαία”, είναι άλλη κουβέντα, όπως και το τι θα πεί “διατηρητέα”, όπως και το τι θα πεί “δάσος”, είναι άλλη κουβέντα.

Διότι μη ξεχνάμε οτι στην περίπτωση του Ελληνικού, ο Δασάρχης Πειραιά έλεγε οτι υπάρχει δάσος 37 στρεμμάτων και τελικά μετά από ένσταση της εταιρίας, το δάσος εξαφανίστηκε. Και όλοι γνωρίζουμε οτι από πέρυσι, ολόκληρη η χώρα, εννοώ τις αστικές και ημιαστικές περιοχές είναι δασική. (Προσωπικά γνωρίζω οτι στην πολυκατοικία στην οποία μεγάλωσα και χτίστηκε το 1972, ο κοινόχρηστος διάδρομος μήκους 80 μέτρων και πλάτους 2 μέτρων που είναι στρωμμένος με πλακάκια και έχει σκαλιά, βγήκε ξαφνικά “δασική έκταση” και μας ήρθε μια επιστολή σε όλους τους κατοίκους της πολυκατοικίας να “μεριμνήσουμε”. Παλαβομάρες δηλαδή.)

Τίθεται λοιπόν και ένα γενικότερο ένα θέμα, ποιός είναι ο ρόλος των δημοσίων υπηρεσιών σε αυτή τη χώρα; 

Μόνο να εμποδίζουν την ανάπτυξη, να βασανίζουν τους πολίτες με ασύλληπτες γραφειοκρατικές διαδικασίες και σωματική και ψυχική ταλαιπωρία, να βρίσκουν νέους τρόπους κάθε τόσο να αρπάζουν λεφτά από τους πολίτες για “νομιμοποιήσεις”, να κρίνουν χωρίς καμία αντικειμενικότητα και κανένα σταθερό κριτήριο, εντελώς αυθαίρετα δηλαδή, τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται, ποιός θα κτίσει και ποιός όχι, αν ο διάδρομος μιας πολυκατοικίας σχεδόν πενήντα ετών είναι δάσος ή όχι, αν θα γίνει μια επένδυση ή όχι;

Οι υπηρεσίες, δικαιολογούν ασφαλώς όλες τις αποφάσεις τους. Μπορούν με την ίδια άνεση να σου αποδείξουν οτι είναι ταυτοχρόνως και ημέρα και νύχτα, ανάλογα με το ποιός ρωτάει . Ότι αποφασίσουν κατά περίπτωση.

Διότι έτσι έχουν φτιάξει οι ίδιες - σε συνεργασία με τους πολιτικούς επικεφαλής τους - αυτές τις άγνωστες στον κόσμο διατάξεις (άγνοια νόμου απαγορεύεται αλλά ουδείς γνωρίζει και είμαστε όλοι παράνομοι), αυτό το μη λειτουργικό κράτος, αυτό το άδικο κράτος που ο νόμος δεν ισχύει για όλους αν έτσι αποφασίσει η “υπηρεσία” και που όλα μπορούν να γίνουν και τίποτα να μη γίνει

Αυτό λοιπόν το μη λειτουργικό, το αυθαίρετο, το άδικο κράτος που λειτουργεί με το ροσυφέτι, το λάδωμα και τις άνωθεν εντολές, δεν είναι σύγχρονο δημοκρατικό κράτος.

Είναι μια μπανανία την οποία πρέπει να ξηλώσουμε και να φτιάξουμε από την αρχή, αλλιώς θα μείνουμε κολημένοι για πάντα στην υπανάπτυξη και τη φτώχεια και θα ζούμε με την ψευδαίσθηση της σύνδεσης μας με το μεγαλείο των αρχαίων ημών προγόνων και με τίποτα άλλο.

Γρ. Νικολόπουλος, reporter

Το "Ελληνικό" σαράκι του φθόνου

elliniko google

Σε μια φιλο-επενδυτική χώρα όπως η Ελλάδα, η γραφειοκρατία και η κωλυσιεργία έχουν την τιμητική τους.  Δεν ξέρω πλέον αν...είναι ζήτημα πολιτικό, ή απλά βλακείας του Έλληνα. Μα πραγματικά πώς να πάει μπροστά αυτή η χώρα; Γιατί τελικά δεν είναι οι εκλεγμένοι του λαού που αποφασίζουν (ή που τους αφήνουμε να αποφασίζουν) για το μέλλον.

Μόνο στην Ελλάδα κάποιοι υποτιθέμενοι φίλοι του λαού «ψάχνουν» να βρουν ευθύνες και κάνουν αυτοσκοπό της ζωής τους το να θέτουν εμπόδια σε επιχειρήσεις και επιχειρηματίες με όραμα, με αποτέλεσμα να ζούμε σε μια κοινωνία που το αναπτύσσεται υγιής επιχειρηματική δράση θεωρείτε κακό…

Από τότε που είναι σε θέση να θυμάμαι και να μπορώ να αξιολογώ τα όσα γίνονται, κάθε ενέργεια ή πρόθεση στον ιδιωτικό τομέα «τιμωρείται» γιατί οι Έλληνες και ξένοι επενδυτές είναι οι εχθροί του κράτους, του λαού, της κοινωνίας, του πολιτισμού και του περιβάλλοντος. Και εμείς οι Ελληνάρες όλων των ειδών οι «ειδικοί» κρίνουμε, κατακρίνουμε και φέρνουμε εμπόδια σε κάθε είδους ανάπτυξη.

Θα δανειστώ μια προχθεσινή δήλωση του κ. Προκόπη Παυλόπουλου που τα λέει όλα… «Οι Μεσσήνιοι δεν σταθήκαμε απέναντί του στο ύψος των περιστάσεων απέναντι στον καπετάν Βασίλη (Κωνσταντακόπουλου). Οι τεράστιες δυσκολίες που συνάντησε, οι αντιδράσεις που συνάντησε σε αυτή την προσπάθεια μας θυμίζουν ότι όλοι οι Έλληνες έχουμε τεράστιες δυνατότητες, αλλά δυστυχώς έχουμε ένα σαράκι μέσα μας. Αυτό είναι το σαράκι του φθόνου». Αυτό περιγράφει με τον πιο απλό και ανθρώπινο τρόπο τον χαρακτήρα μας. Την εμμονή μας να καθυστερήσουμε 20 ολόκληρα χρόνια μια ιδιωτική επένδυση που σήμερα μόνο οφέλη έχει φέρει σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Τρομάξαμε να προχωρήσουμε στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής, που σήμερα δεν θα ήταν καν βιώσιμη αν είχε παραμείνει κρατική…

Αντίστοιχα, μας πήρε κοντά 10 χρόνια να προχωρήσουμε τις διαδικασίες απελευθέρωσης αεροδρομίων και λιμένων της χώρας… γιατί φοβόμαστε να ακολουθήσουμε το μοντέλο που ακολουθούν πλέον όλες οι χώρες του κόσμου, για την ενίσχυση του ανταγωνισμού και της τεχνογνωσίας, της αναβάθμισης των παρεχόμενων υπηρεσιών και την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων…

Φωνάζουμε για Άραβες, Κινέζους και Τούρκους που επενδύουν στην Ελλάδα… Είναι εχθροί!

Αποδοκιμάζουμε τα ξένα funds που θέλουν να επενδύσουν στο real estate… Ήρθαν να μας εξαγοράσουν!

Και το τελευταίο μας και πιο πρόσφατο δημιούργημα πραγματικής φαντασίας είναι η ανακάλυψη δάσους και αρχαίων στο Ελληνικό…

Άντε τουλάχιστον ο δασάρχης απεφάνθη ότι τελικά δεν έχει δάσος στην έκταση – πρόλαβαν βέβαια «οικολόγοι» να κάνουν καταγγελία στο ΣτΕ (στο τσεπάκι έτοιμη η ένσταση!). Σήμερα όμως οι αρχαιολόγοι θα γνωμοδοτήσουν για τις αρχαιότητες που υπάρχουν «στο παρ΄ ολίγον δάσος». Μα πραγματικά…. Τι αρχαία είχε η έκταση όταν κατασκευαζόταν το πρώτο αεροδρόμιο Αθηνών; Μετά ενόψει όλων αυτών των ολυμπιακών εγκαταστάσεων δεν βρέθηκε κανένας κίονας, κανένα πιθάρι; Το μετρό του Ελληνικού και το τραμ από εκεί δεν περνάει; Εκεί δεν έγιναν έργα και λαγούμια πριν μια δεκαετία; Δεν βρέθηκε τίποτα;

Αλλά, όχι, οι αρχαιολόγοι τώρα θα τα βρουν όλα και μάλιστα χωρίς αυτοψία! Ένα χθεσινό άρθρο που διάβασα σε οικονομικό portal (http://www.liberal.gr/arthro/169707/politiki/2017/fotografisame-ta-archaia-tou-ellinikou.html) έχει όλη την τρελή πραγματικότητα για το συμβούλιο που θα κληθεί να ψηφίσει για αρχαιότητες που δεν υπάρχουν, αλλά και δεν έχει δει αν υπάρχουν ή όχι…. Και στα χέρια των αρχαιολόγων τώρα είναι η μεγαλύτερη επένδυση της χώρας…

Ένα έργο – καλό ή κακό η μετέπειτα ιστορία θα το δείξει – που μπορεί έστω και προσωρινά να μας βγάλει από ένα οικονομικό αδιέξοδο. Που είναι πολύ μεγαλύτερο από όλους μας, καθώς με αυτούς τους ρυθμούς δεν βλέπω να είμαστε τριγύρω στην ολοκλήρωση του…

Όλες οι αναπτυγμένες χώρες του κόσμου δηλαδή πως αναπτύχθηκαν; Δεν αναπτύχθηκαν από ιδιωτικές εταιρείες και από ένα κράτος που είχε την ευθύνη να βάλει το πλαίσιο της λειτουργίας τους έτσι ώστε να δραστηριοποιούνται στα πλαίσια κανόνων που ευνοούν την κοινωνία;

Αντί να φωνάζουμε για τα εμπόδια και τη γραφειοκρατία που οδηγεί τη χώρα μας στο να μη μπορεί να προσελκύσει κανένα σοβαρό επιχειρηματία και επενδύτη, φωνάζουμε για οποιαδήποτε επιχειρηματική δράση μπορεί να μας βγάλει από τη λογική της «ψωροκώσταινας»!...

Άρια Νικολοπούλου