Τρι09172019

Τελευταία ΕνημέρωσηΤρι, 17 Σεπ 2019 2am

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Ειδησεις Ελλαδα Τι γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο

Τι γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο

koimisi theotokoy

Ποια είναι η μεγάλη γιορτή της εκκλησίας μας στις 15 Αυγούστου; Τι γιορτάζουμε ακριβώς; 

Στις 15 Αυγούστου είναι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της εκκλησίας μας και η μεγαλύτερη Θεομητορική γιορτή του ορθοδόξου εορτολογίου.

Είναι μια μέρα αφιερωμένη στην Παναγία η οποία γιορτάζεται με λαμπρότητα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.

Μάλιστα, προς τιμήν της Παναγίας τηρείται αυστηρή νηστεία από 1 μέχρι 14 Αυγούστου κατά την οποία νηστεύουμε και το λάδι και για αυτό πολλοί χαρακτηρίζουν την γιορτή και ως το "Πάσχα" του καλοκαιριού. 

Επίσης, λόγω της γιορτής, στο διάστημα αυτό δεν γίνονται γάμοι από την εκκλησία μας.

Στη χώρα μας, η 15η Αυγούστου είναι μια από τις επίσημες αργίες του κράτους.
Τι γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο
Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η Θεοτόκος έμαθε από τον Θεό για τον επικείμενο θάνατό της, ανέβηκε στο όρος των Ελαιών, έναν ορεινό όγκο στα ανατολικά της παλαιάς πόλης της Ιερουσαλήμ, για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί.

Από εκεί ειδοποίησε τους Αποστόλους να είναι έτοιμοι για το γεγονός. Όμως επειδή κατά την ημέρα της κοίμησης (του θανάτου Της) ορισμένοι Απόστολοι δεν βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα, λέγεται ότι μια νεφέλη τους έφερε κοντά Της.

Η Παναγία ετάφη στο μνήμα της Γεσθημανής. Τρεις μέρες μετά τον θάνατό Της, το σώμα της ανελήφθη στους ουρανούς, καθώς ο τάφος βρέθηκε άδειος.

Όταν μετά από τρεις ημέρες ο απόστολος Θωμάς πήγε στον τάφο της, βρήκε μόνο τα εντάφια. Πάνω στον τάφο της Παναγίας χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, που αποδίδεται στην Αγία Ελένη. Μετά την καταστροφή του, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μαρκιανός (450-457) με τη δεύτερη σύζυγό του Πουλχερία έχτισαν ένα νέο ναό, που υπάρχει μέχρι σήμερα.

Μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας υπάρχει δογματική διαφορά σχετικά με την Κοίμηση της Θεοτόκου. Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει στο δόγμα της ενσώματης ανάληψης της Θεοτόκου (Assumptio Beatae Mariae Virginis), που οριστικοποιήθηκε με την αποστολική εγκύκλιο του Πάπα Πίου IB' «Munificentissimus Deus» (1 Νοεμβρίου 1950).

Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει λόγο πρώτα για Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή πραγματικό θάνατο (χωρισμό ψυχής και σώματος) και στη συνέχεια για μετάσταση της Θεοτόκου, δηλαδή ανάσταση (ένωση ψυχής και σώματος) και ανάληψή της κοντά στον Υιόν της.

Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου γιορτάζεται με λιγότερο εμφατικό τρόπο στις λοιπές ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου, στις περισσότερες από τις οποίες ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία, όπως και στην Ελλάδα. Οι προτεσταντικές ομολογίες θεωρούν την Κοίμηση της Θεοτόκου δευτερεύουσα εορτή, επειδή δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές.

Αναρίθμητοι ναοί και μονές έχουν χτιστεί προς τιμήν της Κοιμήσεώς της, θαυμάσιες τοιχογραφίες παριστάνουν σε κάθε ναό, πίσω από την κεντρική είσοδο, σε εκπληκτικές συνθέσεις την ιερή της κηδεία, ύμνοι εκλεκτοί έχουν διακοσμήσει την ακολουθία της και λόγοι λαμπροί και εγκώμια εκφωνήθηκαν από τους Πατέρες και νεότερους κληρικού άνδρες κατά την ημέρα της μνήμης της.

Στην Ελλάδα, η Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ονομάζεται δε και «Πάσχα του Καλοκαιριού». Σε πολλά νησιά του Αιγαίου (Τήνος, Πάρος, Πάτμος) στολίζουν και περιφέρουν επιτάφιο προς τιμήν της Παναγίας. Σε πόλεις και χωριά ανά την επικράτεια, σε εκκλησίες αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου διοργανώνονται παραδοσιακά πανηγύρια, που καταλήγουν σε γενικευμένο γλέντι.

Από το όρος Μελά η Παναγία Σουμελά, βρέθηκε στο Βέρμιο Ημαθίας. Στην Τήνο η γιορτή της συνδέθηκε με τον τορπιλισμό της «Έλλης» και μαζί με την Κοίμησή της οι Έλληνες τιμούν την μνήμη αυτών που χάθηκαν.

Στη Λέρο η Καστροβασίλισσα, στην Αστυπάλαια η Πορταΐτισσα, στη Ρόδο η Κρεμαστή και στην Πάρο η Εκατονταπυλιανή, στη Λέσβο η Αγία Σιών της Αγιάσου και στη Νίσυρο η Σπηλιανή Κυρά. Στην Κρήτη η Καλυβιανή και η Μεγάλη Παναγιά της Νεάπολης, στην Ίμβρο η Παναγιά η Ιμβριώτισσα και στη Χαλκιδική η Μεγάλη Παναγιά. Στη Γουμένισσα το Θεομητορικό Μοναστήρι, στην Ήπειρο η Μολυβδοσκέπαστη, στην Κεφαλονιά η Οφιούσα, στην Άνδρο η Φανερωμένη, στην Κάρπαθο η Παναγιά της Ολύμπου και η Χοζοβιώτισσα στην Αμοργό.

Στη Σκιάθο η Βαγγελίστρα, στο Λεωνίδιο Κυνουρίας η Παναγιά της Έλωνας και η Επισκοπιώτισσα στη Μαντινεία.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι ένα πένθιμο γεγονός για το ελληνικό λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».

Η Παναγιά γιορτάζεται σε κάθε γωνιά της χώρας

Μπορεί η Τήνος, η Πάρος και η Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο να βρίσκονται στο επίκεντρο σήμερα ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου ωστόσο, η Παναγιά γιορτάζεσαι σε κάθε γωνιά της χώρας μας.

Στην Τήνο η γιορτή είναι διπλή: εκτός από την Κοίμηση της Θεοτόκου γιορτάζεται και ο τορπιλισμός της «Έλλης» από τους Ιταλούς. Χιλιάδες προσκυνητές έχουν συρρεύσει και φέτος στο νησί, όπου οι εορτασμοί κορυφώνονται με την περιφορά της θαυματουργής εικόνας και την λιτάνευσή της.

Η Εκατονταπυλιανή της Πάρου είναι ακόμα ένας πόλος έλξης προσκυνητών, όπου και εκεί γίνεται περιφορά της εικόνας της Παναγιάς. Μετά τον θρησκευτικό εορτασμό ακολουθεί μεγάλο πανηγύρι με νησιώτικη μουσική, ενώ η Κοίμηση γιορτάζεται και στη Νάουσα, όπου καΐκια με ανάμενες δάδες γεμίζουν το λιμανάκι.

Για τρίτη συνεχή χρονιά τελείται Θεία Λειτουργία στην ιστορική Μονή Παναγία Σουμελά, στην Ημαθία. Σύμβολο της «χαμένης πατρίδας», στην εκκλησία αυτή γιορτάζουν οι Πόντιοι την Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντας, με το παραδοσιακό γλέντι που ακολουθεί να μην έχει προηγούμενο.

Ξεχωριστό έθιμο λαμβάνει χώρα στο χωριό Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς, όπου εμφανίζονται τα «φιδάκια της Παναγιάς»: μικρά φίδια εμφανίζονται στον τρούλο της εκκλησίας και, σύμφωνα με τον μύθο, πρόκειται για καλόγριες ενός παλιού μοναστηριού που, για να μην πέσουν στα χέρια πειρατών, ζήτησαν από την Παναγία να τις μεταμορφώσει σε φίδια.

Πάνω σε άλογα παρακολουθεί πλήθος πιστών την Θεία Λειτουργία στην Σιάτιστα της Κοζάνης, την ώρα που στο μοναστήρι της Παναγίας στην Πάτμο η ατμόσφαιρα είναι καθαρτική, όπως και στη Σκιάθο όπου οι πιστοί ψάλουν όλοι μαζί τα εγκώμια της Θεοτόκου.

Οι «νιαμερίτισσες» στη Νίσυρο κορυφώνουν σήμερα το έθιμό τους: από τις 6 Αυγούστου πηγαίνουν στο μοναστήρι της Παναγιάς της Στυλιανής και η σημερινή λειτουργία ξεκινά από τις 07:00.

Στη Λέσβο οι προσκυνητές περπατούν 25 χιλιόμετρα για να φθάσουν στην εκκλησία της Παναγίας της Αγιασώτισσας, στους Λειψούς τοποθετούνται κρινάκια στην εικόνα της Παναγίας του Χάρου (ονομάζεται έτσι επειδή κρατά τον εσταυρωμένο και όχι το θείο βρέφος) τα οποία ξεραίνονται και ανθίζουν ξανά τον Αύγουστο.

Ιδιαίτερες εκδηλώσεις με ήθη και έθιμα που χάνονται στο βάθος των χρόνων γίνονται επίσης στις Φέρες του Έβρου, στη Βίτσα και το Τσεπέλοβο στα Ζαγοροχώρια, στον Παλαιόπυργο Ιωαννίνων (ξεχωρίζει το έθιμο του ντόλη πασά, όπου τσουγκρίζονται ποτήρια με κρασί και αφιερώνονται ευχές και τραγούδια), στην Παναγία της Θάσου, στην Εύβοια, στην Κάρπαθο και στα Κουφονήσια.