Τετ03202019

Τελευταία ΕνημέρωσηΤετ, 20 Μαρ 2019 4pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική BLOGOSFAIRA

Μπόρις Τζόνσον: «Η ΕΕ μοιάζει σε πολλά με ναζιστική αυτοκρατορία - Ηταν σχέδιο των Ναζί από το 1942».

boris jonson

Ο Μπόρις Τζόνσον, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, βουλευτής των Συντηρητικών και πρώην δήμαρχος του Λονδίνου και ηγέτης της πτέρυγας του BREXIT, παρομοίασε την ΕΕ με μια «ναζιστική αυτοκρατορία», αναφερόμενος στις αποκαλύψεις του ευρωβουλευτή του UKIP, Gerard Batten, ο οποίος παρουσίασε ντοκουμέντα πώς η ΕΕ είναι στην πραγματικότητα ένα σχέδιο της ναζιστικής ηγεσίας της Γερμανίας από το 1942!

Nα πούμε ότι ο Μ.Τζόνσον επισκεπτόμενος την Ελλάδα τον περασμένο Αύγουστο είχε γράψει ένα άρθρο «καταπέλτη» στην «Telegraph» για την Ελλάδα την οποία χαρακτήριζε «τελειωμένη» και ότι για την εξέλιξη ευθύνονται εν μέρει οι Ελληνες «που δεν υπεράσπισαν την χώρα τους, όπως έπρεπε».

O Gerard Batten γράφει σχετικά:

«Το 1942, όταν οι Γερμανοί εξακολουθούσαν να νομίζουν ότι επρόκειτο να κερδίσουν τον πόλεμο, συνέταξαν μια έκθεση με τίτλο “Europäische Wirtschaftsgemeinschaft” - το οποίο μεταφράζεται ως «Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα».

Η έκθεση συντάχθηκε από διάφορους τραπεζίτες και ακαδημαϊκούς, οι οποίοι συνέταξαν ένα σχέδιο για το πώς η Γερμανία θα διαχειρίζονταν τις οικονομίες των κατακτημένων χωρών της Ευρώπης μετά από μια γερμανική νίκη.
Η έκθεση καταρτίστηκε υπό την ηγεσία του καθηγητή Walter Funk (φωτο), Υπουργού Οικονομικών του Ράιχ και Προέδρου της Reichsbank.

Η έκθεση αναφερόταν στους τομείς της Γεωργίας, της Βιομηχανίας, της Απασχόλησης, των Μεταφορών, του Εμπορίου, των Οικονομικών Συμφωνιών και του Νομίσματος. Πρότεινε την «εναρμόνιση» των ευρωπαϊκών νομισμάτων και ένα εναρμονισμένο νομισματικό σύστημα.

Αν αυτό ακούγεται πολύ γνώριμο είναι επειδή το βασικό σχέδιο για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα του 1942 ήταν εξαιρετικά όμοιο με την πραγματική Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, που άρχισε να λειτουργεί το 1957 με τη Συνθήκη της Ρώμης.

Έτσι, το θέμα εδώ είναι ότι η εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία είχε σχέδια τα οποία, σε περίπτωση νίκης, θα εφαρμόζονταν σε όλη την Ευρώπη, σύμφωνα με τη γερμανική καθοδήγηση.

Αλλά αυτό που έχει σημασία δεν είναι ότι υπήρχαν τέτοια σχέδια, αλλά ποιοι ήταν οι ιδεολογικοί και φιλοσοφικοί τους στόχοι. Μια ενωμένη Ευρώπη είναι ένα ζήτημα, το ερώτημα είναι γιατί και για ποιο σκοπό να ενωθεί.

Δεν είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς θα ήταν μια Εθνικο-Σοσιαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση, επειδή οι εθνικοσοσιαλιστές μας είπαν τις απόψεις τους για σχεδόν τα πάντα. Έτσι είναι απλά θέμα σύγκρισης της παρούσας ΕΕ με τις αρχές και τα ιδεώδη των εθνικοσοσιαλιστών, για να δούμε αν υπάρχουν παρόμοια χαρακτηριστικά.

Μια συνεπής παράμετρος της εθνικοσοσιαλιστικής κοσμοθεωρίας είναι ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι μεγάλες επιχειρήσεις δεν θα πρέπει να διοικούν τον λαό, αλλά ότι πρέπει να διαδραματίζουν ένα ρόλο υποταγής στη ζωή του έθνους και όχι διατάραξης της ζωής του λαού».

Καθώς το «Το Πρόγραμμα του NSDAP», εξηγεί:

«.... Όταν επιτευχθούν αυτά τα δύο σημεία, αυτό θα σημαίνει μια νίκη της οικουμενικής τάξης της κοινωνίας στο πραγματικό κράτος πάνω από το σημερινό διαχωρισμό κράτους, έθνους και οικονομίας υπό την διαφθείρουσα επιρροή της ατομικιστικής θεωρίας της κοινωνίας (φιλελευθερισμός) όπως τώρα έχει κατασκευαστεί.

Η σημερινή πλασματική κατάσταση, που καταπιέζει τις εργατικές τάξεις και προστατεύει τα πειρατικά κέρδη των τραπεζιτών και των κερδοσκόπων του χρηματιστηρίου, είναι ο χώρος για απερίσκεπτο ιδιωτικό πλουτισμό και για την χαμηλότερη πολιτική κερδοσκοπία. Δεν έχει καμία μέριμνα για το λαό και δεν παρέχει τον υψηλό ηθικό δεσμό της ενότητας.

Η δύναμη του χρήματος, η πιο αδίστακτη από κάθε άλλη εξουσία, που κατέχει τον απόλυτο έλεγχο και ασκεί μια επιρροή η οποία διαφθείρει και καταστρέφει το κράτος, το έθνος, την κοινωνία, την ηθική, το θέατρο, τη λογοτεχνία και όλα τα θέματα της ηθικής, δεν είναι δύσκολο να εκτιμηθεί».

Έτσι άραγε, κάνει και η ΕΕ σήμερα θέτοντας το συμφέρον των Ευρωπαίων πολιτών πάνω από τα συμφέροντα του χρήματος και των επιχειρήσεων; Όπως αναφέρει ο Guardian:

«Χιλιάδες επιχειρήσεις, τράπεζες, δικηγορικά γραφεία, εταιρείες συμβούλων δημοσίων σχέσεων και εμπορικές ενώσεις είναι εκεί για να κάνουν τα αυτιά να ακούσουν και να επηρεάσουν τους κανονισμούς και τους νόμους που διαμορφώνουν την ενιαία αγορά της Ευρώπης, να καθορίσουν τις εμπορικές συμφωνίες και να κανονίσουν την οικονομική και εμπορική συμπεριφορά σε μια ένωση με 507 εκατομμύρια ανθρώπους».

Ο λομπισμός είναι μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων ευρώ στις Βρυξέλλες.

Σύμφωνα με το "Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών" (Corporate Europe Observatory), μια Δεξαμενή Σκέψης που αγωνίζεται για μεγαλύτερη διαφάνεια, υπάρχουν τουλάχιστον 30.000 λομπίστες στις Βρυξέλλες, αριθμός σχεδόν ίδιος με το προσωπικό των 31.000 που απασχολούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την καθιστούν δεύτερη μόνο μετά την Ουάσιγκτον στη συγκέντρωση εκείνων που επιδιώκουν να επηρεάσουν τη νομοθεσία.

Οι λομπίστες υπογράφουν ένα μητρώο διαφάνειας που διευθύνεται από το Κοινοβούλιο και την Επιτροπή, αν και δεν είναι υποχρεωτικό.

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, επηρεάζουν το 75% της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης!

communenews-news

Ο Τσίπρας τον Δεκέμβριο στη Μόσχα, ο Κοτζιάς "στην απέξω"

mosxa

Η προσπάθεια να οριστικοποιηθεί η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Μόσχα φιγουράρει εδώ και καιρό στην κορυφή της ατζέντας του. Στο Μέγαρο Μαξίμου, άλλωστε, είχε εδραιωθεί η άποψη πως το να κυλάει ο χρόνος χωρίς να εξομαλύνονται οι σχέσεις των δύο χωρών, επιβαρύνει μία ήδη δύσκολη κατάσταση.

Αυτός είναι και ο λόγος που η Αθήνα επέμεινε πολύ στο να κλειδώσει τη δεύτερη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στη Ρωσία, ακόμα και όταν το Κρεμλίνο εμφανιζόταν απρόθυμο και μάλιστα φρόντιζε να δείχνει την απροθυμία του.

Γεγονός παραμένει ότι τελικά η επίσκεψη οριστικοποιήθηκε. Πληροφορίες, μάλιστα, θέλουν έναν στενό συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα να έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου τους σχετικούς χειρισμούς, ταξιδεύοντας μέχρι την Μόσχα! Η επίσκεψή του μάλλον ήταν παραγωγική, καθώς λίγο μετά επιβεβαιώθηκε ότι η επίσκεψη προγραμματίζεται για τις 12 Δεκεμβρίου, χωρίς να αποκλείεται μία μικρή αλλαγή όσον αφορά τον χρόνο.

Η συνέντευξη του Ρώσου αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Μιχαήλ Μπογκντάνοφ ήταν αποτέλεσμα αυτών των πολύμηνων παρασκηνιακών διεργασιών. Όπως είπε, «έχουμε μια ειδική, στενή σχέση με την Ελλάδα και δεν σκοπεύουμε να τη θυσιάσουμε. Σεβόμαστε την Ελλάδα. Ο θρησκευτικός παράγοντας παίζει τον ρόλο του, οι δεσμοί μεταξύ των λαών είναι ισχυροί. Αλλά η πολιτική έχει τη δική της λογική. Υπήρξαν πολιτικοί στην Ελλάδα που δέχθηκαν σοβαρές πιέσεις και πήραν αποφάσεις που μας λύπησαν».

Όπως φαίνεται, ο αναπληρωτής υπουργός δεν έκρυψε τη δυσφορία της Μόσχας, υποδεικνύοντας το Νίκο Κοτζιά. Εννοείται πως ο αρμόδιος υπουργός Εξωτερικών κρατήθηκε μακριά από τις συνεννοήσεις, καθότι παραμένει ακόμα κόκκινο πανί για τη ρωσική πλευρά. Ο ίδιος, πάντως, φαίνεται να επιμένει στη γραμμή του.

Μη φέρετε στη Μόσχα τον Κοτζιά

Σε αντικατάσταση του πρέσβη που ο ίδιος είχε προ καιρού ανακαλέσει από τη Μόσχα, επειδή είχε εκφράσει κομψά τη διαφωνία του για τις απελάσεις, ο υπουργός Εξωτερικών όρισε την πρώην διευθύντρια του διπλωματικού γραφείου του Τασία Αθανασίου. Αν ληφθεί υπόψη ότι στα αντίποινα για τις απελάσεις οι Ρώσοι είχαν χαρακτηρίσει ανεπιθύμητο τον διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Νίκου Κοτζιά, είναι προφανές πως η τοποθέτηση της Τασίας Αθανασίου δεν τους ενθουσίασε. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, να καθυστερήσουν υπέρμετρα να εγκρίνουν την τοποθέτησή της.

Πάντως, η επίσκεψη Τσίπρα θα πλαισιωθεί από τη σύνοδο της διμερούς διυπουργικής επιτροπής, η οποία θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως και τις 8 Δεκεμβρίου στη Μόσχα. Εκεί θα συζητηθούν διεξοδικά ζητήματα όπως η Συρία, το Κυπριακό, το Σκοπιανό, αλλά και ο τουρισμός, η οικονομία και η ενέργεια.

Εννοείται πως η ρωσική πλευρά παρασκηνιακά κατέστησε σαφές πως τα πράγματα δεν θα προχωρούσαν εάν συμμετείχε ο Νίκος Κοτζιάς. Γι’ αυτό και επιστρατεύτηκε ο αναπληρωτής του Γιώργος Κατρούγκαλος. Η απουσία Κοτζιά είναι εκκωφαντική, αλλά κρίθηκε αναγκαία από το Μέγαρο Μαξίμου για την επιδιόρθωση της διπλωματικής ζημιάς που ο ίδιος είχε προκαλέσει...

slpress

Συνέντευξη τύπου....για χαλάρωση: 4ωρος.. μονόλογος! Ερωτήσεις δεν απαντήθηκαν, άλλες που έπρεπε δεν τέθηκαν

tsipras deth typos

Μέσα σε τέσσερις ώρες ο Πρωθυπουργός ρωτήθηκε τρεις φορές για το Μάτι και για τη σύσκεψη στο Συντονιστικό της Πυροσβεστικής αν ήξερε για τους νεκρούς. Δεν απάντησε!!

Οι. δημοσιογράφοι δεν έχουν το δικαίωμα του follow up και με όλο τον σεβασμό προς το αξίωμα να παρατηρήσουν ότι δεν απάντησε στο ερώτημα. Συμβαίνει συχνά σε συνεντεύξεις αμερικανών προέδρων. Δεν μπορεί να συμβεί σε συνέντευξη έλληνα πρωθυπουργού.

Ενδεχομένως θα μπορούσαν οι δημοσιογράφοι να κυλούν την ερώτηση σαν ρουλεμάν. Να ρωτάει και ο επόμενος το ίδιο με τον προηγούμενο, συμπληρώνοντας ότι δεν καλύφθηκε από την απάντηση. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Ο Πρωθυπουργός θα έλεγε ότι έχει ήδη απαντήσει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θα αφαιρούσε τον λόγο. 

Για το Μάτι, λοιπόν, δεν υπήρξε καμία απάντηση.

Και για μία άλλη σειρά θεμάτων δεν υπήρξε καν ερώτηση. Από το πώς, ας πούμε, αποφυλακίζονται πονηροί με τον νόμο Παρασκευόπουλου, τις άδειες του Κουφοντίνα, τα.... ψώνια της ΔΕΗ στα Σκόπια από κολητούς του Ζάεφ, τον διορισμό ως υπουργού της ....Νοτοπούλου -μιλάμε για θέματα του συρμού των τελευταίων ημερών.

Και ο Σαμαράς το ίδιο καλά περνούσε, αυτά συμβαίνουν σαράντα χρόνια τώρα, δεν είναι ο Τσίπρας αφελής για να τα αλλάξει. Και αν παλαιά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ζητούσε να πληροφορηθεί εκ των προτέρων τις ερωτήσεις ή μοίραζε ερωτήσεις σε φιλικά μέσα, τώρα δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Τα περισσότερα μέσα είναι φιλικά προς την κυβέρνηση. Προς την εκάστοτε κυβέρνηση. Απλώς πλέον δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα που οι παλαιότεροι σέβονταν, έτσι για τους τύπους. Τώρα έχουμε δημοσιογράφους που χαριεντίζονται με τον Πρωθυπουργό ή κάνουν ερώτηση και από το στόμα στάζει μέλι, μην τυχόν και τον λερώσουν με σάλια.

Η εικόνα τους είναι αποκρουστική. Και αν υπάρχουν πέντε-έξι μέσα ή δημοσιογράφοι που βρίσκονται απέναντι, θα πάρουν ερώτηση προς το τέλος της συνέντευξης, όταν οι τηλεθεατές έχουν γείρει στον καναπέ.

Άλλωστε, το να έχεις και τρεις επιθετικές ερωτήσεις σε μία συνέντευξη τεσσάρων ωρών, είναι σαν να ρίχνεις μια κουταλιά πιπέρι σε γεμάτο καζάνι -κανένας δεν θα καταλάβει τη διαφορά.

Κάποια στιγμή αυτή η κοροϊδία των δύο μεγάλων συνεντεύξεων στη ΔΕΘ πρέπει να τελειώσει. Πρωθυπουργός και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να βρίσκονται απέναντι σε σχετικά λίγους δημοσιογράφους κεντρικών μέσων με μία fair play αντίληψη στην αναλογία ανάμεσα σε «φιλικά» και «εχθρικά».

Φυσικά και το μέσο της Αλεξανδρούπολης να ρωτήσει για τα έργα στην πόλη. Αλλά ας γίνει σε μία συνέντευξη για τα περιφερειακά μέσα. Και όχι, τα κομματικά μέσα δεν πρέπει να παίρνουν τον λόγο. Επίσης οι δημοσιογράφοι να διατηρούν το δικαίωμα επιμονής στην ερώτηση, απαιτώντας να καλυφθούν από την απάντηση.

Αυτό που παρακολουθούμε τώρα είναι πάσες σε μονολόγους. Θα τολμήσει κάποιος να το κάνει; Δύσκολο. Εδώ είναι αμφίβολο αν θα τολμήσει κάποιος να το ρωτήσει σε συνέντευξη Τύπου...

Κώστας Γιαννακίδης, nonews-news

Οκτώβριος: O μήνας που θα καθορίσει εν πολλοίς τις πολιτικές εξελίξεις. Από τα σενάρια στην πράξη

maximou

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας που θα καθορίσει εν πολλοίς τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Αύριο, 30 Σεπτεμβρίου, διεξάγεται το δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ για τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Ένα θετικό αποτέλεσμα εκκινεί ευθύς αμέσως και τις πολιτικές διαδικασίες για την κοινοβουλευτική αποδοχή εκ μέρους της Ελλάδας της επίμαχης συμφωνίας, η οποία δυναμιτίζει τη συνοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Σε δύο ακριβώς εβδομάδες, στις 14 Οκτωβρίου, διεξάγονται εκλογές για το τοπικό κοινοβούλιο στη Βαυαρία.
Μια ενδυνάμωση των εκ δεξιών εταίρων της Άνγκελα Μέρκελ –όπως αναμένεται, καθιστά περισσότερο ευάλωτη την ήδη κλυδωνιζόμενη καγκελαρία στο Βερολίνο– αδυνατίζει και την όποια ευμενή προς την κυβέρνηση των Αθηνών πολιτική αντιμετώπιση του αιτήματος για ακύρωση της μείωσης των συντάξεων από 1ης Ιανουαρίου 2019 από την πλευρά της Γερμανίας, την απόφαση της οποίας με αγωνία αναμένει το Μέγαρο Μαξίμου.

Τούτων όλων δοθέντων, κατά τον μήνα Οκτώβριο, η κυβέρνηση περνά από το στάδιο των ασκήσεων επί χάρτου στο στάδιο της εφαρμοσμένης πολιτικής πράξης:

Το μεν δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ ρίχνει αυτόματα στο τραπέζι το Μακεδονικό. Οι δε εκλογές στη Βαυαρία οριστικοποιούν την ευμενή ή δυσμενή απόφαση του Βερολίνου στο μέγα και λίαν καθοριστικό για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις αίτημα της κυβέρνησης για ματαίωση ή έστω πάγωμα των ήδη ψηφισθέντων μέτρων για μείωση των συντάξεων από την 1η Ιανουαρίου 2019.

Αισιοδοξούν στο Μαξίμου

Οι επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου δείχνουν πεπεισμένοι πως όλα θα πάνε κατ’ ευχήν και σύμφωνα με τα αναμενόμενα. Όλες οι πηγές συγκλίνουν στην άποψη πως όλες οι αρνητικές δηλώσεις στη ματαίωση ή αναβολή του μέτρου της μείωσης στις συντάξεις απλά υπηρετούν προεκλογικούς στόχους της γερμανικής καγκελαρίας.

Κορυφαίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι συγκλίνουν στην άποψη πως το Βερολίνο, αμέσως μετά τις κάλπες της 14ης Οκτωβρίου στη Βαυαρία, κι ανεξάρτητα από το όποιο αποτέλεσμα, θα συναινέσει στη μη περαιτέρω περικοπή των συντάξεων, πειθόμενο από την επιχειρηματολογία Τσακαλώτου και συμμεριζόμενο τον ρόλο στήριξης που παίζει η σύνταξη στη στήριξη του ελληνικού νοικοκυριού, μετά από οκτώ χρόνια σκληρής λιτότητας.

Πηγές των Βρυξελλών εκφράζουν την άποψη πως, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία η Γερμανίδα καγκελάριος υποστεί δεινή ήττα στις τοπικές εκλογές της Βαυαρίας, δεν θα ριψοκινδυνεύσει μια εμπλοκή στην ομαλή διαδικασία επίλυσης του Μακεδονικού από μια ενδεχόμενη προσφυγή σε χειμωνιάτικες κάλπες στην Ελλάδα, στην περίπτωση ολικής κατάρρευσης του αφηγήματος του Αλέξη Τσίπρα, το οποίο με τη σειρά του έχει δομηθεί πάνω στη μη μείωση των συντάξεων.

«Η Δύση ελπίζει ότι το τέλος της διένεξης Αθήνας - Σκοπίων για το όνομα θα σταθεροποιήσει την περιοχή. Για έναν από τους παίκτες ωστόσο το δημοψήφισμα μπορεί να αποβεί μοιραίο: για τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα», αναφέρει η γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt», σημειώνοντας ότι ΕΕ και ΝΑΤΟ αποδίδουν εύσημα στον κ. Τσίπρα γιατί έδωσε λύση στο ζήτημα του ονόματος, παρομοιάζοντάς τον με τον Μέγα Αλέξανδρο που έκοψε τον γόρδιο δεσμό.

Με τις θετικές θέσεις κι απόψεις Βρυξελών και Ουάσινγκτον για τον Έλληνα πρωθυπουργό –ο οποίος, από σκληρός της ριζοσπαστικής Αριστεράς, εξελίχθηκε σε έντιμο και σταθερό συνομιλητή–, όλοι συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι ο Αλέξης Τσίπρας μέσα στο πνεύμα του «pacta sunt servanda» (οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται), κι έχοντας στο τσεπάκι μια ευμενή εξέλιξη στο θέμα των συντάξεων –και με το σελοφάν «παλέψαμε και το κερδίσαμε»–, θα περάσει από τη Βουλή τη Συμφωνία των Πρεσπών. Την όποια κοινωνική δυσαρέσκεια δημιουργήσει ή επίμαχη συμφωνία θα αντιπαλέψει μέσα σε πνεύμα ευφορίας για τις συντάξεις και με την παράλληλη μοιρασιά των όσων εξήγγειλε στη ΔΕΘ.

Με απλά λόγια, ο οδικός χάρτης του Μεγάρου Μαξίμου, έχοντας την ευμενή εξέλιξη στις συντάξεις, θα στοχεύει στο να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα για την κυβέρνησή, με το βλέμμα στραμμένο στις διπλές κάλπες (αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογές )..., και με μια εκλογική ανάσα του Μαΐου να προσβλέπει σε τελική επικράτηση στις εκλογές που θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας.

Για την επίτευξη κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας υπέρ της συμφωνίας με την ΠΓΔΜ, ήδη στους 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προσμετρούνται και αρκετοί βουλευτές από το Ποτάμι, τους ανεξάρτητους αλλά κι από τους ΑΝΕΛ.

Μυστικές δημοσκοπήσεις

Στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχει ένα κλίμα συγκρατημένης ευφορίας. Οι κυλιόμενες δημοσκοπήσεις που αναλύονται από τον Χριστόφορο Βερναδάκη και το επιτελείο του σε κάθε λεπτομέρειά τους δείχνουν το συνεχιζόμενο κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με μυστικές δημοσκοπήσεις, η διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στις 4 με 6 μονάδες, ενώ καταρρέουν τα μικρά κόμματα και ενισχύεται και πάλι ο δικομματισμός. Πάντα τα εν λόγω πείθουν τους επιτελείς του Μαξίμου πως πρέπει να «έχουμε χρόνο να πείσουμε για την αριστερή μας πολιτική», κάτι το οποίο μεταφράζεται με εκλογές το Οκτώβριο του 2019. Κι αν τελικά δεν καταστεί δυνατή η εκλογική επικράτηση στο τέλος της τετραετίας, θα έχει επιτευχθεί μια «ήττα στο νήμα», κάτι το οποίο θα επαληθεύει το σλόγκαν «ο Τσίπρας ήρθε για να μείνει» και θα παραμείνει και πολιτικά κυρίαρχος.

Όλες οι δημοσκοπήσεις που έχουν διενεργηθεί το τελευταίο διάστημα, και δη μετά τις εξαγγελίες τόσο του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα όσο και του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, δείχνουν κλείσιμο της ψαλίδας και συνθήκες ακραίας πόλωσης.

Συγκεκριμένα, τα ποσοστά διαφοροποίησης της ψαλίδας τον τελευταίο ενά με ενάμισι χρόνο, ανάλογα με το πότε δημοσίευσαν δημοσκοπήσεις οι εταιρείες, είναι τα εξής:
* Prorata (από Σεπτέμβριο 2017 μέχρι σήμερα): Μείωση -45%.
* Kαπα Research (από Ιούνιο 2017 μέχρι σήμερα): Μείωση -30%.
* Pulse (από Μάιο 2017 μέχρι σήμερα): Μείωση -27%.
* MRB (από Ιούνιο 2017 μέχρι σήμερα): Μείωση -26,1%.
* Alco (από Σεπτέμβριο 2017 μέχρι σήμερα): Μείωση -25,8%.

Πάνω στα παραπάνω στοιχεία στηρίζεται και η ανάλυση πως σε όλες τις μετρήσεις μειώθηκε η ψαλίδα μεταξύ των δύο κομμάτων και σε καμία δεν καταγράφεται αύξηση της διαφοράς.

Ενα ακόμα συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν είναι πως ναι μεν όλοι διαμαρτύρονται κατά της κυβέρνησης, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι διαμαρτυρόμενοι κατέληξαν στην κάλπη της Νέας Δημοκρατίας. Απλά, παρέμειναν στη μεγάλη ομάδα των αναποφάσιστων.

Επί του προκειμένου, οι επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου συμπληρώνουν πως με την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια και τα μέτρα ενίσχυσης των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων, τα οποία εξαγγέλθηκαν από τον πρωθυπουργό στη ΔΕΘ και αναμένεται άμεσα να εφαρμοστούν, διαπιστώνεται μία σταδιακή αλλά σταθερή επιστροφή της εμπιστοσύνης στον ΣΥΡΙΖΑ.

Σπ. Παργινός, communenews

«Το μόνο που μπορώ να διασώσω είναι η αξιοπρέπεια και η ανθρωπιά»

diaswstes mati

«Βρίσκοντας τον απανθρακωμένο συγγενή και φίλο, δίνω τέλος στην αγωνία της οικογένειας. Τους επιτρέπω να θρηνήσουν και να τιμήσουν τον νεκρό», γράφει ο διασώστης των «Σαββατιάτικων Συναντήσεων».

Oι εθελοντές διασώστες είναι «ιδιαίτεροι» άνθρωποι. Με υψηλό αίσθημα καθήκοντος, με διάθεση σεβασμού της ομάδας τους και, κυρίως, των ανθρώπων τους οποίους σπεύδουν να βοηθήσουν. Και με μία αξιοζήλευτη ταπεινότητα. Τουλάχιστον αυτός που γνώρισα εδώ και κάποιους μήνες. Ο διασώστης των «Σαββατιάτικων Συναντήσεων» αποκαλύφθηκε ότι ήταν διασώστης, μόνον πριν από λίγες ημέρες, όταν ακύρωσε μία προγραμματισμένη συνάντησή μας.

«Πρέπει να πάμε επειγόντως στο Μάτι», μου είπε, την ώρα που οι εικόνες από την καταστροφή στην Ανατολική Αττική «στοίχειωναν», η μία μετά την άλλη, την οθόνη και το μυαλό μου και οι δηλώσεις κάποιων κυβερνητικών ανέδιδαν οσμή πανικού και κυνισμού. Οσμή πιο αποπνικτική από αυτή της ίδιας της φωτιάς.

Τις επόμενες ημέρες επικοινωνούσαμε τακτικά. Και συνήθως ολιγόλογα. «Μα γιατί δεν θέλεις να μιλήσουμε για το Μάτι;» ρωτούσα επίμονα, όταν πια το έργο τους είχε ολοκληρωθεί. «Γιατί δεν είμαι ούτε δημοσιογράφος, ούτε κάνω δημόσιες σχέσεις», μου απαντούσε μονότονα. Μέχρι που στο μέιλ μου ήρθε το ακόλουθο κείμενο. Με την άδειά του, το φιλοξενώ:

Το ημερολόγιο ενός διασώστη

«Με το πρώτο φως του ηλίου, η πενταμελής ομάδα ετοιμάζεται. Ο συνάδελφός σου γίνεται ο καλύτερος φίλος και ο καλύτερος ψυχολόγος αυτές τις ώρες. Μπορεί να πέρασαν επτά μήνες από την τελευταία φορά που συνεργαστήκαμε, όμως δενόμαστε αμέσως ξανά. Κοιταζόμαστε και ξέρουμε πως, όπως στο παρελθόν, έτσι και τώρα θα αντικρίσουμε τα ίδια. Πόνο, θλίψη, καταστροφή. Θα αντικρίσουμε τον θάνατο. Και τον φόβο. Τον δικό μας φόβο.

Ελέγχουμε ξανά τον χάρτη και τον εξοπλισμό τόσο τον δικό μας όσο και του συναδέλφου μας, παίρνουμε νερό και φαρμακείο, επιβιβαζόμαστε. Σε δέκα λεπτά θα είμαστε στο σημείο. Στον δρόμο κανείς δεν μιλάει. Η μυρωδιά του καμένου κυριαρχεί.

Πλησιάζοντας συναντάμε πυροσβέστες, εξαντλημένους, αλλά δυνατούς. Τους ρωτάμε αν χρειάζονται κάτι, μας κάνουν νόημα και ενήμεροι για την αποστολή μας μας αφήνουν να περάσουμε. Αυτοί είναι ήρωες, παίρνεις δύναμη βλέποντάς τους. Οδηγώντας μέσα από στενά περάσματα που δεν επιτρέπουν λάθη, φτάνουμε. Κατεβαίνουμε και φοράμε τον εξοπλισμό. Κράνη, μάσκες, γάντια... Ενα σύντομο briefing, ξεκινάμε.

Το πρώτο σπίτι που θα μπούμε είναι μικρό και σχεδόν ολοκληρωτικά κατεστραμμένο. Δεν υπάρχει φράχτης παρά μόνο η σιδερένια πόρτα εισόδου, που στέκεται ειρωνικά όρθια, και κάποιοι μαυρισμένοι τοίχοι. Περνώντας αριστερά της πόρτας μπαίνουμε στη μαύρη αυλή. Τα πόδια βυθίζονται στη στάχτη. Χωρίς τις κατάλληλες μπότες θα φύγεις εγκαυματίας. Ελέγχουμε παντού, προχωρώντας με μικρά, αργά και σταθερά βήματα: Ενα πεταμένο κουτάλι στη βάση ενός μαύρου δέντρου, ένα λιωμένο παπούτσι, ένα παιδικό κουκλάκι στην άκρη του οικοπέδου... Αραγε ανήκουν στον ιδιοκτήτη ή σε κάποιους που έτρεχαν να σωθούν; Και ποιος ξέρει; Σώθηκαν; Η μυρωδιά του καμένου ξύλου, της καμένης σάρκας, του καμένου πλαστικού, είναι διάχυτη στον χώρο. Είναι αποπνικτική.

Βρισκόμαστε στην είσοδο του σπιτιού. Πριν μπούμε, ελέγχουμε τους πιθανούς κινδύνους. Προέχει η ασφάλεια του διασώστη. Παρατηρούμε. Στην οροφή, κεραμίδια και δοκάρια έτοιμα να πέσουν. Στο ύψος μας, σπασμένα τζάμια και καρφιά που προεξέχουν. Στο πάτωμα, σπασμένα γυαλιά και μπουκάλια, καρφιά... Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Προχωρούμε “κατά μόνας”.

Το μυαλό αδειάζει από σκέψεις και το σώμα αγνοεί την αφόρητη ζέστη. Συγκεντρώνεσαι στην έρευνα. Σε αυτό που βλέπεις, μυρίζεις, και ακούς. Ακούς μόνο την ανάσα σου και τον ήχο από τα βήματα πάνω στους σωρούς από σπασμένα κεραμίδια, καμένα ξύλα, μπάζα...

Ενας θερμοσίφωνας στη μέση του δωματίου που μέχρι πριν από λίγες ώρες ήταν, όπως φαίνεται, σαλόνι. Η ομάδα συνεχίζει σε αυτό που μοιάζει με μπάνιο. Παραδόξως, έχει μείνει σχεδόν ανέπαφη μόνο η λεκάνη. Προχωράμε στον χώρο της κουζίνας. Σπασμένα πιάτα και ποτήρια παντού. Ενα ανοιχτό, πεσμένο πλυντήριο. Τίποτα. Δίπλα, το σιδερένιο τραπέζι άντεξε.

Η δυσοσμία είναι έντονη. Ενα ψυγείο πεσμένο πρηνηδόν με ανοιχτή την πόρτα. “Μιχάλη, βοήθησέ με», φωνάζω. Ο Μιχάλης, όπως και οι υπόλοιποι της ομάδας, είναι εξαιρετικός συνάδελφος. Συνεργαζόμαστε άριστα και ξέρει πότε χρειάζομαι κάτι και τι, χωρίς πολλά λόγια. “Ετοιμοι; Ενα, δύο, τρία!” Με μια κίνηση γυρίζουμε το ψυγείο. Νιώθω τον ιδρώτα να παγώνει ακαριαία και την ανάσα μου να σταματάει...

Κάποιος στην προσπάθειά του να σωθεί βρήκε φριχτό θάνατο... Πόσο μαρτυρικές ήταν οι τελευταίες του στιγμές; Αν πέθανε από ασφυξία ή από την ίδια τη φωτιά, δεν το γνωρίζω αυτή τη στιγμή. Αυτό που βλέπω όμως είναι τρομακτικό. Είναι η στιγμή που πρέπει να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου.

Για να συνεχίσεις το έργο σου πρέπει να μάθεις να χειρίζεσαι και τις σκέψεις σου. Μπορείς; Φωνάζω τον επικεφαλής της αποστολής να επικοινωνήσει με την Πυροσβεστική. Διακομιδή, ταυτοποίηση... Εμείς θα συνεχίσουμε. Το ίδιο και οι πυροσβέστες. Και οι ιατροδικαστές.

Τι θα γίνει όμως με τους συγγενείς και φίλους των θυμάτων; Πώς θα συνεχίσουν να ζουν; Πώς θα μπορέσω εγώ να ελαφρύνω το δάκρυ τους; Αυτή τη στιγμή το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να απαλύνω τις ψυχές των ίδιων των θυμάτων. Βρίσκοντας τον απανθρακωμένο συγγενή και φίλο, δίνω τέλος στην αγωνία της οικογένειας. Τους επιτρέπω να θρηνήσουν και να τιμήσουν τον νεκρό.

Επιστρέφοντας στη βάση, κάποιοι πολίτες μας συγχαίρουν. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί. Σήμερα βρήκαμε έναν νεκρό. Διασώστης; Το μόνο που μπορώ να διασώσω είναι η αξιοπρέπεια και η ανθρωπιά».

Γ. Τερζής