Σαβ08192017

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 19 Αυγ 2017 11am

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική BLOGOSFAIRA

«Τρικυμία» στο Μαξίμου από το μεγαλοπρεπές άδειασμα Καμμένου στον Βούτση

 

kammenos voutsis

Δεν έχουν τέλος οι «πονοκέφαλοι» για τον πρωθυπουργό, αφού μετά το άγριο σφυροκόπημα από την αντιπολίτευση για την αριστεία και τη σημαία στα σχολεία, ήρθε το μεγαλοπρεπές άδειασμα Καμμένου για τις δηλώσεις Βούτση, περί θρησκείας.

Ο πρόεδρος της Βουλής τόνισε χθες σε συνέντευξή του (ΕΡΤ) πως: «η μεταμνημονιακήΕλλάδα δεν μπορεί να βασίζεται σε ατζέντα "Ελλάς Ελλήνων χριστιανών" ούτε "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια"». Και οι εν λόγω δηλώσεις στάθηκαν αφορμή για να ανοίξει ο Ασκός του Αιόλου. Μετά από αρκετές μέρες σιωπής και αφού οι ΑΝΕΛ είχαν τηρήσει τις... πρέπουσες αποστάσεις στη δημόσια συζήτηση για όλα τα υπόλοιπα, ο κυβερνητικός εταίρος απασφάλισε.

Ο Πάνος Καμμένος δεν έκρυψε την την ;έντονη ενόχλησή του και την κάθετη διαφωνία του για τα λεγόμενα Βούτση. Διότι ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ - πέραν όλων των άλλων- πιέζεται τρόπον τινά από βουλευτές του που εκ των πραγμάτων έχουν διαφορετική αντίληψη σε τέτοιου τύπου ζητήματα. Και που σε διαφορετική περίπτωση θα...πυροβολούσαν πολύ περισσότερο.

Το Μαξίμου υποβαθμίζει το θέμα

Από το Μαξίμου υποβάθμιζαν πάντως το όλο ζήτημα, επιλέγοντας να μην δώσουν συνέχεια.

Αντιθέτως, στελέχη σχολίαζαν ότι πρόκειται για διαφωνία και διαφορετική άποψη του προέδρου των ΑΝΕΛ και όχι για άδειασμα στον πρόεδρο της Βουλής. Αφήνοντας κατά κάποιο τρόπο να εννοηθεί πως είναι γνωστές οι ιδεολογικές διαφορές σε πολλά σημεία των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Τι λέει το περιβάλλον του Προέδρου της Βουλής

Στο μεταξύ, το iefimerida επικοινώνησε με το περιβάλλον του προέδρου της Βουλής, απ’ όπου και ξεκαθάριζαν σε όλους τους τόνους ότι: «είναι άλλο η κυβερνητική ευθύνη και άλλο...... οι απόψεις»!!.

Και άφηναν να εννοηθεί ότι η κίνηση του κ. Καμμένου δεν τους ξάφνιασε. Αντιθέτως, λειτούργησε μάλλον εκτονωτικά για τους ΑΝΕΛ.

Οι ίδιες πηγές,τέλος, επέμεναν ότι «μεταμνημονιακά, δεν μπορούμε να έχουμε μια Ελλάδα του φόβου» και διερωτώντο «κατά πόσο η ΝΔ αντέδρασε, όταν ο Μητροπολίτης Κοζάνης κ. Παύλος χαρακτήρισε το κοινοβούλιο βόθρο».

communenews-news

Μανιφέστο ΒΟΥΤΣΗ, Προέδρου της Βουλής, στην ΕΡΤ: «Δεν υπάρχουν ορθόδοξοι λαοί, ..... δεν είμαστε λαός ορθόδοξος»

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χρυσόγονος κ.α..... "βαράνε" τον ΥΠ. ΠΑΙΔ. Γαβρόγλου και την κυβέρνηση

xrysogonos syriza

«Η ανάπτυξη επίσης προϋποθέτει αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας και αυτό με τη σειρά του απαιτεί την προώθηση της αξιοκρατίας.

Οι τελευταίες αποφάσεις για την σημαία στα σχολεία, έστω και σε συμβολικό επίπεδο, δεν συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση», αναφέρει συγκεκριμένα η γραμματεία της Σοσιαλιστικής Τάσης του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελείται από τους: Κώστα Χρυσόγονο, Στάθη Πανταζή, Μαρία Πετράκη, Νικήτα Μπαριτάκη, Παύλο Τριανταφύλλου, Ευθύμιο Ευθυμιάδη, Ράνια Σταυροπούλου, Αντώνη Κοκορίκο, Ειρήνη Βασιλάκη, Ελένη Παπαδοπούλου και Γιάννη Αντώνενα.

Ολόκληρη η δήλωση της Γραμματείας της Σοσιαλιστικής Τάσης του ΣΥΡΙΖΑ

Μετά την πρόσφατη δημοσίευση της απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ που λήφθηκε στη συνεδρίαση της 29.7.2017 και θέλοντας να συμβάλουμε στην ανάπτυξη του σχετικού εσωκομματικού διαλόγου με έμφαση στις θετικές αναφορές της απόφασης για οριστική έξοδο από τα μνημόνια και για δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, σημειώνουμε τα ακόλουθα:

Η παραγωγική ανάπτυξη της χώρας δεν πρόκειται να έρθει με ευχολόγια. Προϋποθέτει σοβαρό σχεδιασμό, με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα, ποσοτικοποιημένους στόχους και αποσαφήνιση των επιμέρους αναπτυξιακών δράσεων. Θεωρούμε αδικαιολόγητη την καθυστέρηση σε ότι αφορά την επένδυση του Ελληνικού, καθώς και την βραδύτητα που παρατηρείται σε άλλες επενδυτικές δράσεις, εξαιτίας γραφειοκρατικών δυσλειτουργιών, αλλά και έλλειψης ανάλογων πρωτοβουλιών από τα αρμόδια Υπουργεία. Επιπρόσθετα, η καθυστέρηση ως προς την αξιοποίηση της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων επιδεινώνει τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού.

Προκειμένου η ανάπτυξη να είναι βιώσιμη χρειάζεται να θεραπευθούν οι χρόνιες παθογένειες του ελληνικού κράτους, όπως π.χ. οι αργοί ρυθμοί απονομής της δικαιοσύνης και τα ελλείμματα εσωτερικής και εξωτερικής δικαστικής ανεξαρτησίας. Πρέπει λοιπόν να πέσουν οι τόνοι και αντί για άγονες φραστικές αντιπαραθέσεις να μπει η κυβέρνηση σε σοβαρό διάλογο με τις δικαστικές ενώσεις και τους δικηγορικούς συλλόγους, για να βρεθούν και να δρομολογηθούν ρεαλιστικές και λειτουργικές λύσεις στα προβλήματα αυτά.

Πρέπει ακόμη να αντιμετωπισθούν οι δυσλειτουργίες της δημοσίας διοίκησης και η γραφειοκρατία που θέτει εμπόδια στον υγιή ανταγωνισμό συνεχίζοντας την αντιπαραγωγική λογική ενός ολιγοπωλιακού κρατικοδίαιτου καπιταλισμού και ενός συχνά άγονου συνδικαλισμού.

Πρέπει ακόμη να αντιμετωπίσουμε τις στρεβλώσεις της αγοράς στην κατανομή των πόρων, να την εξισορροπήσουμε με μέτρα κοινωνικής αλληλεγγύης και δημιουργίας δημοσίων αγαθών, αλλά και προώθησης της πολιτικής ως εργαλείου δημιουργικών αποφάσεων.

Έχει σημασία να ανοιχτούμε στους πολίτες δίνοντάς τους τα μέσα να αμυνθούν ενάντια στην οικονομική κρίση. Το κυβερνητικό έργο οφείλει να σταθεί στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών και να δώσει λύσεις που θα ενισχύσουν τη ρευστότητα, έτσι ώστε να ενισχυθεί η αγοραστική δύναμη της κοινωνίας. Η συνεχής φτωχοποίηση του ελληνικού λαού αποτρέπει κάθε δυνατότητα ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και συντηρεί την ύφεση στην οικονομία της καθημερινότητας.

Προκειμένου η ανάπτυξη να είναι ισόρροπη αλλά και δίκαιη, χρειάζεται να αρχίσουν να μετριάζονται οι υφιστάμενες δυσθεώρητες περιφερειακές ανισότητες. Χρειάζονται εκτός από ένα σχέδιο εθνικής παραγωγικής δράσης και προγραμματισμένες κινήσεις για τη μεταφορά κρατικών υπηρεσιών και οργανισμών εκτός Αττικής και αυτές θα έπρεπε να βρίσκονται στο επίκεντρο των συνεδρίων περιφερειακής ανάπτυξης που έχουν αρχίσει να διεξάγονται.

Η ανάπτυξη επίσης προϋποθέτει αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας και αυτό με τη σειρά του απαιτεί την προώθηση της αξιοκρατίας. Οι τελευταίες αποφάσεις για την σημαία στα σχολεία, έστω και σε συμβολικό επίπεδο, δεν συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Η βελτίωση του οικονομικού κλίματος και η ισόρροπη παραγωγική ανασυγκρότηση δε μπορεί ποτέ να επιτευχθεί, όταν δεν συμμετέχει στη διαμόρφωση της πολιτικής η πλατιά εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ που εκφράζεται μέσα από την πλατιά δημοκρατική παράταξη. Η επιτυχία του κυβερνητικού έργου θέτει ως αναγκαία και ικανή συνθήκη μια διάχυτη δημοκρατία και μια αλληλέγγυα συμμετοχή και ενεργοποίηση όλων των προοδευτικών πολιτών που αποτελούν την εκλογική βάση του κόμματος.

Πρέπει να γίνει σεβαστή η εξαγγελία της ιδρυτικής διακήρυξης του 2013 για ένα κόμμα μαζικό και δημοκρατικό. Ζητούμε δημόσια, για μια ακόμη φορά, τη διεξαγωγή καταστατικού συνεδρίου μέσα στο 2017 και την αλλαγή του καταστατικού, ώστε να γίνει άμεση εκλογή από τη βάση, με ελεύθερη συμμετοχή, των κορυφαίων κομματικών οργάνων (κεντρικής επιτροπής και προέδρου).

nonews-news

Επίθεση με μολότοφ έξω από το σπίτι του Αλέκου Φλαμπουράρη...

flabouraris molotof

Επίθεση με μολότοφ έξω από το σπίτι του Αλέκου Φλαμπουράρη - MediaΣτόχος επίθεσης με μολότοφ έγινε το σπίτι του Αλέκου Φλαμπουράρη, στα Εξάρχεια.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, άγνωστοι πέταξαν μολότοφ εναντίον των αστυνομικών δυνάμεων που φρουρούν το σπίτι του Αλέκου Φλαμπουράρη, στα Εξάρχεια.

Από την επίθεση προκλήθηκαν ζημιές στο τζιπάκι της αστυνομίας και δεν υπήρξαν τραυματίσμοι.

Το σπίτι του υπουργού Επικρατείας, στην οδό Βουλγαροκτόντων, έχει γίνει πολλές φορές στόχος επίθεσης.

Στην περιοχή γίνονται έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών...

nonews-news

Ο χαμένος μας Αύγουστος ....

thallasa agnantema

Ο χαμένος Αύγουστος Σήμερα είναι η πρώτη μέρα του Αυγούστου, μέρα που ήταν κάποτε εθνική γιορτή: δεν είναι πια. Κάποτε τέτοια μέρα οι μεγάλες πόλεις άδειαζαν, η κίνηση στις εθνικές οδούς ήταν απερίγραπτη, στα λιμάνια επικρατούσε ο κακός χαμός και στα πλοία το αδιαχώρητο.

Οι πάντες έφευγαν, έχοντας κλείσει ξενοδοχεία εγκαίρως, κι όποιος έμεινε πίσω, συνήθως για δουλειά, αντιμετωπιζόταν από τους υπόλοιπους ως ένας δύστυχος, που πληρώνει στη γη τις αμαρτίες του. Ελεγες ότι θα μείνεις στην πόλη τον Αύγουστο και σε κοιτούσαν όλοι με συμπόνια: «θα περάσει κι αυτό».

«Ραντεβού τον Σεπτέμβρη».

Τελευταία φορά είχα μείνει Αύγουστο στην Αθήνα το μακρινό 2001 – δεν είχα δικαίωμα άδειας γιατί είχα αλλάξει εφημερίδα. Τριγυρνούσα στο άδειο κέντρο και συναντούσα ομοιοπαθείς: είχα γνωρίσει ένα σωρό κόσμο με τον οποίο μοιραζόμουν την ίδια ακριβώς κατάρα. Είχαμε μείνει πίσω, ενώ όλοι οι υπόλοιποι είχαν φύγει, σαν κατσαρίδες που είχαν γλυτώσει από πυρηνική καταστροφή.

Περνούσα από τα καταστήματα, που είχαν κρεμάσει ταμπέλες που έγραφαν «ραντεβού τον Σεπτέμβρη», έπαιρνα sms φίλων από όλη την Ελλάδα, μετρούσα τις μέρες για μια τριήμερη απόδραση το Δεκαπενταύγουστο, όπως ως φαντάρος μετρούσα τις ώρες για την άδεια.

Σήμερα εγώ ανήκω στους τυχερούς, που έχουν φύγει από την Αθήνα, γιατί ο πατέρας τους φρόντισε να τους αφήσει ένα σπίτι στο χωριό, αλλά η Αθήνα ούτε άδεια είναι, ούτε θα αδειάσει ποτέ.

Δεν υπάρχει κανένας συνωστισμός στα λιμάνια και στις εθνικές οδούς κίνηση βρίσκεις μόνο την Παρασκευή το μεσημέρι, όταν κάποιος κόσμος δραπετεύει για ένα τριήμερο. Η 1η Αυγούστου έπαψε να είναι εθνική γιορτή: όποιος ως τέτοια την έζησε, σε λίγο καιρό θα διηγείται την χαμένη της μεγαλοπρέπεια.

Εξερευνώντας την άγονη γραμμή

Η κρίση στέρησε από τους Ελληνες τον Αύγουστο, τον μήνα των διακοπών και της ξενοιασιάς. Λένε ότι ο Ελληνας ξόδεψε τα καλά χρόνια τα λεφτά του για να αγοράσει σπίτια και αυτοκίνητα: πιθανότατα έκανε κάποια τέτοια ανοίγματα, αλλά και τα σπίτια και τα αυτοκίνητα ακόμα τα χρωστάει.

Το μόνο μεγάλο πάρτι στο οποίο πήρε μέρος η ελληνική μεσαία τάξη ήταν το αυγουστιάτικο καλοκαίρι – και για αυτό έκανε όντως τρέλες, αλλά ήταν (είναι...) τόσο σαγηνευτικό που παραμένει αδύνατο από την γοητεία του να γλυτώσεις. Η σχέση των Ελλήνων με τον τουρισμό από το 1980 μέχρι το 2010, είναι μια πορεία μεθυστική, γεμάτη γλυκές υπερβολές: στο υποχρεωτικό hangover, που το ξεκίνημα της κρίσης προκάλεσε, κανείς δεν θυμάται πως βρεθήκαμε από τα Rooms to Let, στα χλιδάτα ξενοδοχεία και από το χωριό της γιαγιάς στην εξερεύνηση της κάποτε άγονης γραμμής του Αιγαίου, που στο μεταξύ μεταμορφώθηκε σε τουριστικό παράδεισο.

Δεν υπήρξε κανένα καλύτερο σημάδι βελτίωσης της ζωής της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα, από την ξενοιασιά του Αυγούστου.

Υπήρξε μια εποχή που από τον Μάιο οι Ελληνες έψαχναν ξενοδοχεία, αντάλλασαν πληροφορίες για διάφορους εξωτικούς προορισμούς, μπορούσαν να πατήσουν άφοβα το πόδι τους ακόμα και στη Μύκονο ή στη Σαντορίνη, που σήμερα είναι αποικίες Αράβων και Κινέζων. Πιο πολύ πάντως και από τα νησιά, η κρίση μας στέρησε τον ίδιο τον Αύγουστο. Σήμερα ακόμα κι όσοι φεύγουν από τις πόλεις μοιάζουν να το κάνουν ανόρεχτα.

Αλλοι καταλήγουν σε μέρη που δεν θα ήθελαν ποτέ να πάνε και τα διαλέγουν γιατί παραδόξως είναι ακόμα φτηνά ή γιατί έχουν φίλους με τους οποίους μπορούν να μοιραστούν το κόστος των διακοπών. Κι άλλοι ξεφυσάνε στην ιδέα ότι θα πληρώσουν την ανάγκη τους να κάνουν ένα διάλειμμα πανάκριβα: αν δεν είναι ξένοιαστο το μυαλό σου, δεν γίνεται να ξεκουραστείς.

Κάποτε ο κόσμος έφευγε τέτοια μέρα από τις πόλεις με την ψυχολογία του καλεσμένου σε πάρτι – διέκρινες τον ενθουσιασμό των ανθρώπων, όταν σου έλεγαν που έχουν κλείσει ξενοδοχείο και πόσο τυχεροί αισθάνονται που το βρήκαν. Τώρα όποιος φεύγει, το κάνει με ένα είδος ενοχής: «λίγες μέρες θα λείψουμε» σου λέει και προσθέτει ένα λόγο, σαν να πρέπει για αυτό να δικαιολογηθεί. Η ίσως γιατί μιλώντας σε σένα προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του για την ανάγκη του να φύγει.

Λίγος παραπάνω σεβασμός

Τωρα τα καλοκαίρια οι Ελληνες μιλάνε για τα παλιά τους καλοκαίρια - για τίποτα άλλο σχεδόν. Ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός ότι σιγά σιγά στα μεγάλα τουριστικά θέρετρα ο έλληνας τουρίστας αντιμετωπίζεται ως ένα είδος αναγκαίου κακού – ως κάποιος του οποίου η ύπαρξη δεν προβλέπεται από τις στατιστικές, που κάθε χρόνο καταγράφουν ρεκόρ αφίξεων τουριστών από κάθε γωνιά του πλανήτη.

Με στεναχωρεί αφάνταστα να διαπιστώνω ότι όλη η προσοχή όσων παρέχουν τουριστικές υπηρεσίες στρέφεται στους ξένους – δεν έχω κάτι με τους ξένους, ίσα ίσα αυτούς που διαλέγουν την Ελλάδα για διακοπές τους χαίρομαι όπως τους αιμοδότες. Αλλά ο έλληνας τουρίστας την δεδομένη στιγμή θα πρεπε να είναι ένα προστατευόμενο είδος.

Θα πρεπε να υπάρχει περισσότερος σεβασμός για αυτόν τον παράξενο ήρωα της ζωής, που τα καταφέρνει ακόμα να βρει και να ξοδέψει χρήματα για διακοπές. Θα πρεπε παντού να τον υποδέχονται με την προσοχή και την αγάπη, που του αξίζει, γιατί ένας Θεός ξέρει τι έχει στερηθεί για να καταφέρει να γλυτώσει λίγες μέρες από την κακοπληρωμένη δουλειά του.

Αν μάλιστα αυτός είναι και παραθεριστής, αν ανήκει δηλαδή στο υπό εξαφάνιση είδος των Ελλήνων εκείνων που έχουν ένα σπίτι στην εξοχή και μένουν σε αυτό αυγουστιάτικα, θα πρέπει όσοι παρέχουν τουριστικές υπηρεσίες να τον αντιμετωπίζουν ως δικό τους άνθρωπο, ένα ορκισμένο φίλο. Και να ευχαριστούν τον Θεό που τέτοιες φιλίες, ανιδιοτελείς και τίμιες, υπάρχουν ακόμα.

Σαν τραυματίες που γύρισαν

Οι ξένοι τουρίστες είναι κάτι σαν στρατός κατοχής, που κανείς δεν θέλει να σταματήσει: χαιρόμαστε το πέρασμά του από εδώ με μια συνθηκολόγηση, που γίνεται παντού από καρδιάς – έτσι πρέπει. Οι έλληνες τουρίστες, όμως, που ακόμα υπάρχουν και τα καταφέρνουν να βρίσκουν χρήματα για να περιπλανηθούν σε βουνά και παραλίες, είναι σαν τραυματίες που γύρισαν από τον πόλεμο: τσακισμένοι από υποχρεώσεις και φόρους, διαλυμένοι από το κόψιμο των μισθών και των συντάξεων, προδομένοι από πολιτικούς που δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον δικό τους Αύγουστο, οι έλληνες τουρίστες ζητάνε λίγη προσοχή.

Γνωρίζουν ότι ο Αύγουστος δεν είναι δικός τους πια, νοσταλγούν σίγουρα τους καιρούς, που μπορούσαν να τον χαίρονται ακόμα και με διακοποδάνεια, ξέρουν ότι τα καλύτερα πέρασαν, αλλά παρόλο που κουβαλάνε αναμνήσεις που πληγώνουν επιμένουν να ζουν κάτι της λίγο από τη μεγαλοπρέπεια της γιορτής που λέγεται «ελληνικό καλοκαίρι»: ας σεβαστούμε αυτή την επιμονή τους.

Είναι δύσκολο να τους δώσουμε πίσω τον χαμένο Αύγουστο, αυτόν που ως χώρα πλέον πουλάμε αποκλειστικά στους ξένους πανηγυρίζοντας. Αλλά αυτό που η χώρα δεν μπορεί, ας το κάνουν τουλάχιστον οι συνέλληνες που θα τους παρέχουν για λίγες μέρες υπηρεσίες: ας τους προσέξουν λίγο και δεν θα χάσουν. Ας τους κεράσουν τα φρούτα και τα ποτά, ας τους δώσουν ένα καλό δωμάτιο, ας τους ανοίξουν και λίγο την καρδιά τους. Ας μοιραστούν μαζί τους αυτόν τον χαμένο Αύγουστο: ο νέος εθνικός μας στόχος θα έπρεπε να είναι κάποτε να τον πάρουμε πίσω...

karpetshow

Λαοθάλασσα στην Κωνσταντινούπολη κατά του Ερντογάν

konstantin laothallasa

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στην Κωνσταντινούπολη σήμερα, καθώς ολοκληρώθηκε η διάρκειας 25 ημερών πορεία τους, που εξελίχθηκε στην μεγαλύτερη διαμαρτυρία κατά της κυβέρνησης, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου. 

Η διαδήλωση είναι μακράν η μεγαλύτερη που γίνεται στην Κωνσταντινούπολη μετά τις μαζικές διαδηλώσεις που έγιναν το καλοκάιρι του 2013 κατά του Ερντογάν και της απόφασης για αναμόρφωση του Πάρκου Gezi. 

Ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης δήλωσε ότι 15.000 αστυνομικοί ήταν σήμερα στους δρόμους για την ασφάλεια κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης.

Κουνώντας τουρκικές σημαίες, αλλά και πανό με την λέξη "δικαιοσύνη" σε χρώμα κόκκινο κι άσπρο, οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν για ν' ακούσουν το ηγέτη της αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, στο τέλος της πορείας αυτής διαμαρτυρίας των 425 χιλιομέτρων από την Άγκυρα

nonewsonews