Τετ09262018

Τελευταία ΕνημέρωσηΤρι, 25 Σεπ 2018 10pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική BLOGOSFAIRA

Συνέντευξη τύπου....για χαλάρωση: 4ωρος.. μονόλογος! Ερωτήσεις δεν απαντήθηκαν, άλλες που έπρεπε δεν τέθηκαν

tsipras deth typos

Μέσα σε τέσσερις ώρες ο Πρωθυπουργός ρωτήθηκε τρεις φορές για το Μάτι και για τη σύσκεψη στο Συντονιστικό της Πυροσβεστικής αν ήξερε για τους νεκρούς. Δεν απάντησε!!

Οι. δημοσιογράφοι δεν έχουν το δικαίωμα του follow up και με όλο τον σεβασμό προς το αξίωμα να παρατηρήσουν ότι δεν απάντησε στο ερώτημα. Συμβαίνει συχνά σε συνεντεύξεις αμερικανών προέδρων. Δεν μπορεί να συμβεί σε συνέντευξη έλληνα πρωθυπουργού.

Ενδεχομένως θα μπορούσαν οι δημοσιογράφοι να κυλούν την ερώτηση σαν ρουλεμάν. Να ρωτάει και ο επόμενος το ίδιο με τον προηγούμενο, συμπληρώνοντας ότι δεν καλύφθηκε από την απάντηση. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Ο Πρωθυπουργός θα έλεγε ότι έχει ήδη απαντήσει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θα αφαιρούσε τον λόγο. 

Για το Μάτι, λοιπόν, δεν υπήρξε καμία απάντηση.

Και για μία άλλη σειρά θεμάτων δεν υπήρξε καν ερώτηση. Από το πώς, ας πούμε, αποφυλακίζονται πονηροί με τον νόμο Παρασκευόπουλου, τις άδειες του Κουφοντίνα, τα.... ψώνια της ΔΕΗ στα Σκόπια από κολητούς του Ζάεφ, τον διορισμό ως υπουργού της ....Νοτοπούλου -μιλάμε για θέματα του συρμού των τελευταίων ημερών.

Και ο Σαμαράς το ίδιο καλά περνούσε, αυτά συμβαίνουν σαράντα χρόνια τώρα, δεν είναι ο Τσίπρας αφελής για να τα αλλάξει. Και αν παλαιά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ζητούσε να πληροφορηθεί εκ των προτέρων τις ερωτήσεις ή μοίραζε ερωτήσεις σε φιλικά μέσα, τώρα δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Τα περισσότερα μέσα είναι φιλικά προς την κυβέρνηση. Προς την εκάστοτε κυβέρνηση. Απλώς πλέον δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα που οι παλαιότεροι σέβονταν, έτσι για τους τύπους. Τώρα έχουμε δημοσιογράφους που χαριεντίζονται με τον Πρωθυπουργό ή κάνουν ερώτηση και από το στόμα στάζει μέλι, μην τυχόν και τον λερώσουν με σάλια.

Η εικόνα τους είναι αποκρουστική. Και αν υπάρχουν πέντε-έξι μέσα ή δημοσιογράφοι που βρίσκονται απέναντι, θα πάρουν ερώτηση προς το τέλος της συνέντευξης, όταν οι τηλεθεατές έχουν γείρει στον καναπέ.

Άλλωστε, το να έχεις και τρεις επιθετικές ερωτήσεις σε μία συνέντευξη τεσσάρων ωρών, είναι σαν να ρίχνεις μια κουταλιά πιπέρι σε γεμάτο καζάνι -κανένας δεν θα καταλάβει τη διαφορά.

Κάποια στιγμή αυτή η κοροϊδία των δύο μεγάλων συνεντεύξεων στη ΔΕΘ πρέπει να τελειώσει. Πρωθυπουργός και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να βρίσκονται απέναντι σε σχετικά λίγους δημοσιογράφους κεντρικών μέσων με μία fair play αντίληψη στην αναλογία ανάμεσα σε «φιλικά» και «εχθρικά».

Φυσικά και το μέσο της Αλεξανδρούπολης να ρωτήσει για τα έργα στην πόλη. Αλλά ας γίνει σε μία συνέντευξη για τα περιφερειακά μέσα. Και όχι, τα κομματικά μέσα δεν πρέπει να παίρνουν τον λόγο. Επίσης οι δημοσιογράφοι να διατηρούν το δικαίωμα επιμονής στην ερώτηση, απαιτώντας να καλυφθούν από την απάντηση.

Αυτό που παρακολουθούμε τώρα είναι πάσες σε μονολόγους. Θα τολμήσει κάποιος να το κάνει; Δύσκολο. Εδώ είναι αμφίβολο αν θα τολμήσει κάποιος να το ρωτήσει σε συνέντευξη Τύπου...

Κώστας Γιαννακίδης, nonews-news

«Το μόνο που μπορώ να διασώσω είναι η αξιοπρέπεια και η ανθρωπιά»

diaswstes mati

«Βρίσκοντας τον απανθρακωμένο συγγενή και φίλο, δίνω τέλος στην αγωνία της οικογένειας. Τους επιτρέπω να θρηνήσουν και να τιμήσουν τον νεκρό», γράφει ο διασώστης των «Σαββατιάτικων Συναντήσεων».

Oι εθελοντές διασώστες είναι «ιδιαίτεροι» άνθρωποι. Με υψηλό αίσθημα καθήκοντος, με διάθεση σεβασμού της ομάδας τους και, κυρίως, των ανθρώπων τους οποίους σπεύδουν να βοηθήσουν. Και με μία αξιοζήλευτη ταπεινότητα. Τουλάχιστον αυτός που γνώρισα εδώ και κάποιους μήνες. Ο διασώστης των «Σαββατιάτικων Συναντήσεων» αποκαλύφθηκε ότι ήταν διασώστης, μόνον πριν από λίγες ημέρες, όταν ακύρωσε μία προγραμματισμένη συνάντησή μας.

«Πρέπει να πάμε επειγόντως στο Μάτι», μου είπε, την ώρα που οι εικόνες από την καταστροφή στην Ανατολική Αττική «στοίχειωναν», η μία μετά την άλλη, την οθόνη και το μυαλό μου και οι δηλώσεις κάποιων κυβερνητικών ανέδιδαν οσμή πανικού και κυνισμού. Οσμή πιο αποπνικτική από αυτή της ίδιας της φωτιάς.

Τις επόμενες ημέρες επικοινωνούσαμε τακτικά. Και συνήθως ολιγόλογα. «Μα γιατί δεν θέλεις να μιλήσουμε για το Μάτι;» ρωτούσα επίμονα, όταν πια το έργο τους είχε ολοκληρωθεί. «Γιατί δεν είμαι ούτε δημοσιογράφος, ούτε κάνω δημόσιες σχέσεις», μου απαντούσε μονότονα. Μέχρι που στο μέιλ μου ήρθε το ακόλουθο κείμενο. Με την άδειά του, το φιλοξενώ:

Το ημερολόγιο ενός διασώστη

«Με το πρώτο φως του ηλίου, η πενταμελής ομάδα ετοιμάζεται. Ο συνάδελφός σου γίνεται ο καλύτερος φίλος και ο καλύτερος ψυχολόγος αυτές τις ώρες. Μπορεί να πέρασαν επτά μήνες από την τελευταία φορά που συνεργαστήκαμε, όμως δενόμαστε αμέσως ξανά. Κοιταζόμαστε και ξέρουμε πως, όπως στο παρελθόν, έτσι και τώρα θα αντικρίσουμε τα ίδια. Πόνο, θλίψη, καταστροφή. Θα αντικρίσουμε τον θάνατο. Και τον φόβο. Τον δικό μας φόβο.

Ελέγχουμε ξανά τον χάρτη και τον εξοπλισμό τόσο τον δικό μας όσο και του συναδέλφου μας, παίρνουμε νερό και φαρμακείο, επιβιβαζόμαστε. Σε δέκα λεπτά θα είμαστε στο σημείο. Στον δρόμο κανείς δεν μιλάει. Η μυρωδιά του καμένου κυριαρχεί.

Πλησιάζοντας συναντάμε πυροσβέστες, εξαντλημένους, αλλά δυνατούς. Τους ρωτάμε αν χρειάζονται κάτι, μας κάνουν νόημα και ενήμεροι για την αποστολή μας μας αφήνουν να περάσουμε. Αυτοί είναι ήρωες, παίρνεις δύναμη βλέποντάς τους. Οδηγώντας μέσα από στενά περάσματα που δεν επιτρέπουν λάθη, φτάνουμε. Κατεβαίνουμε και φοράμε τον εξοπλισμό. Κράνη, μάσκες, γάντια... Ενα σύντομο briefing, ξεκινάμε.

Το πρώτο σπίτι που θα μπούμε είναι μικρό και σχεδόν ολοκληρωτικά κατεστραμμένο. Δεν υπάρχει φράχτης παρά μόνο η σιδερένια πόρτα εισόδου, που στέκεται ειρωνικά όρθια, και κάποιοι μαυρισμένοι τοίχοι. Περνώντας αριστερά της πόρτας μπαίνουμε στη μαύρη αυλή. Τα πόδια βυθίζονται στη στάχτη. Χωρίς τις κατάλληλες μπότες θα φύγεις εγκαυματίας. Ελέγχουμε παντού, προχωρώντας με μικρά, αργά και σταθερά βήματα: Ενα πεταμένο κουτάλι στη βάση ενός μαύρου δέντρου, ένα λιωμένο παπούτσι, ένα παιδικό κουκλάκι στην άκρη του οικοπέδου... Αραγε ανήκουν στον ιδιοκτήτη ή σε κάποιους που έτρεχαν να σωθούν; Και ποιος ξέρει; Σώθηκαν; Η μυρωδιά του καμένου ξύλου, της καμένης σάρκας, του καμένου πλαστικού, είναι διάχυτη στον χώρο. Είναι αποπνικτική.

Βρισκόμαστε στην είσοδο του σπιτιού. Πριν μπούμε, ελέγχουμε τους πιθανούς κινδύνους. Προέχει η ασφάλεια του διασώστη. Παρατηρούμε. Στην οροφή, κεραμίδια και δοκάρια έτοιμα να πέσουν. Στο ύψος μας, σπασμένα τζάμια και καρφιά που προεξέχουν. Στο πάτωμα, σπασμένα γυαλιά και μπουκάλια, καρφιά... Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Προχωρούμε “κατά μόνας”.

Το μυαλό αδειάζει από σκέψεις και το σώμα αγνοεί την αφόρητη ζέστη. Συγκεντρώνεσαι στην έρευνα. Σε αυτό που βλέπεις, μυρίζεις, και ακούς. Ακούς μόνο την ανάσα σου και τον ήχο από τα βήματα πάνω στους σωρούς από σπασμένα κεραμίδια, καμένα ξύλα, μπάζα...

Ενας θερμοσίφωνας στη μέση του δωματίου που μέχρι πριν από λίγες ώρες ήταν, όπως φαίνεται, σαλόνι. Η ομάδα συνεχίζει σε αυτό που μοιάζει με μπάνιο. Παραδόξως, έχει μείνει σχεδόν ανέπαφη μόνο η λεκάνη. Προχωράμε στον χώρο της κουζίνας. Σπασμένα πιάτα και ποτήρια παντού. Ενα ανοιχτό, πεσμένο πλυντήριο. Τίποτα. Δίπλα, το σιδερένιο τραπέζι άντεξε.

Η δυσοσμία είναι έντονη. Ενα ψυγείο πεσμένο πρηνηδόν με ανοιχτή την πόρτα. “Μιχάλη, βοήθησέ με», φωνάζω. Ο Μιχάλης, όπως και οι υπόλοιποι της ομάδας, είναι εξαιρετικός συνάδελφος. Συνεργαζόμαστε άριστα και ξέρει πότε χρειάζομαι κάτι και τι, χωρίς πολλά λόγια. “Ετοιμοι; Ενα, δύο, τρία!” Με μια κίνηση γυρίζουμε το ψυγείο. Νιώθω τον ιδρώτα να παγώνει ακαριαία και την ανάσα μου να σταματάει...

Κάποιος στην προσπάθειά του να σωθεί βρήκε φριχτό θάνατο... Πόσο μαρτυρικές ήταν οι τελευταίες του στιγμές; Αν πέθανε από ασφυξία ή από την ίδια τη φωτιά, δεν το γνωρίζω αυτή τη στιγμή. Αυτό που βλέπω όμως είναι τρομακτικό. Είναι η στιγμή που πρέπει να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου.

Για να συνεχίσεις το έργο σου πρέπει να μάθεις να χειρίζεσαι και τις σκέψεις σου. Μπορείς; Φωνάζω τον επικεφαλής της αποστολής να επικοινωνήσει με την Πυροσβεστική. Διακομιδή, ταυτοποίηση... Εμείς θα συνεχίσουμε. Το ίδιο και οι πυροσβέστες. Και οι ιατροδικαστές.

Τι θα γίνει όμως με τους συγγενείς και φίλους των θυμάτων; Πώς θα συνεχίσουν να ζουν; Πώς θα μπορέσω εγώ να ελαφρύνω το δάκρυ τους; Αυτή τη στιγμή το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να απαλύνω τις ψυχές των ίδιων των θυμάτων. Βρίσκοντας τον απανθρακωμένο συγγενή και φίλο, δίνω τέλος στην αγωνία της οικογένειας. Τους επιτρέπω να θρηνήσουν και να τιμήσουν τον νεκρό.

Επιστρέφοντας στη βάση, κάποιοι πολίτες μας συγχαίρουν. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί. Σήμερα βρήκαμε έναν νεκρό. Διασώστης; Το μόνο που μπορώ να διασώσω είναι η αξιοπρέπεια και η ανθρωπιά».

Γ. Τερζής

Η Κόλαση είναι εδώ... Βίωμα ΣΟΚ στο Μετρό

stathoulis metro

Γράφει ένας απελπισμένος συμπολίτης μας, ο Νικ. Σταθούλης, σε ανάτησή του στο φ/β

Δεν ξέρω αν οι Έλληνες ζουν τη ζωή μέσα σε σιωπηλή απόγνωση. 

Αλλά αυτο που μου συνέβη νωρίς στο metro δεν έχει προηγούμενο. Ξεπερνά οποιαδήποτε φαντασία. Ήμουν κουρασμένος. Έπρεπε να πεταχτώ μεχρι την οδό Καρνεάδου στο Κολωνάκι. Που να πάρω αυτοκίνητο. Προτίμησα το metro.

Στην επιστροφή μου καθώς έβγαινα απο τον σταθμό με το ηλεκτρονικό εισιτήριο για να ανοίξουν οι γυάλινες θυρίδες, μια γυναίκα περίπου 60 ετών, ήρθε πίσω μου σπρώχνοντας με και φωνάζοντας : «Προχωρά πιο γρήγορα βρε ηλίθιε μην κλείσουν οι πόρτες...», μπήγοντας συγχρόνως τα νύχια της στο δεξί μου χέρι. Όλα αυτά σε δευτερόλεπτα. Σοκ.!!

Οι επιβάτες αντέδρασαν. Η γυναίκα φαινόταν να μην είναι στα καλά της. Δεν φωνάζεις όμως ποτέ σε γυναίκα. «Ίσως έχει χάσει τα πάντα. Γιαυτό ειναι ικανή να κάνει τα πάντα...» σκέφθηκα. 

Το αποτέλεσμα. Αντιτετανικός όρος γιατί το ανοσοποιητικό ειναι πεσμένο αισθητά. 

Η κόλαση ειναι εδώ πλέον. Είναι η πατρίδα μας η κόλαση. Οι πολίτες μαραίνονται μέσα στην απελπισία. 

Όλα τα υπόλοιπα είναι για τους ανεπρόκοπους και τους ακαμάτηδες πολιτικούς. 

Κάθε μέρα που περνά σε ετούτη τη χώρα αποτελεί κίνητρο να εξαφανιστούμε απο την κόλαση που μας έφτιαξαν να ζούμε...

Έξι ελληνικά νησιά ανάμεσα στα δέκα καλύτερα στην Ευρώπη και στον κόσμο

PAROS2018

Έξι στα 10 καλύτερα νησιά στην Ευρώπη είναι ελληνικά, με την Πάρο να καταλαμβάνει την 1η θέση ανάμεσα στα καλύτερα στον κόσμο για το 2018, σύμφωνα με τα βραβεία World's Best Awards του μεγάλου ταξιδιωτικού περιοδικού Travel+Leisure, τα οποία βασίζονται στις απόψεις ταξιδιωτών από όλο τον κόσμο, σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας tornosnews.gr.

Στα βραβεία αναδείχθηκε ακόμα το ξενοδοχείο Katikies στα 80 καλύτερα στον κόσμο και 1ο στην Ελλάδα, ακολουθούμενο από τα resort Canaves Oia, επίσης στη Σαντορίνη και Blue Palace στην Κρήτη. Κάθε χρόνο, το περιοδικό T+L ζητεί από τους αναγνώστες να αξιολογήσουν τις ταξιδιωτικές τους εμπειρίες από όλο τον κόσμο και να μοιραστούν την άποψή τους σε σχέση με τις κορυφαίες πόλεις, νησιά, κρουαζιερόπλοια, Spa, αεροπορικές εταιρίες κτλ.

Στην κατηγορία των νησιών, οι αναγνώστες τα βαθμολόγησαν σύμφωνα με τις δραστηριότητες, τα αξιοθέατα, τις φυσικές ατραξιόν, τις παραλίες, το φαγητό, τη φιλικότητα και το συνολικό value.

Τα ξενοδοχεία αξιολογήθηκαν βάσει των εγκαταστάσεών τους, της τοποθεσίας τους, των υπηρεσιών τους, του φαγητού και του συνολικού value που προσφέρουν. Τα νησιά που κέρδισαν ευρωπαϊκή διάκριση είναι:

1. Πάρος, Ελλάδα με 88,76 βαθμούς

2. Νήσοι Orkney, Σκωτία με 88,50 βαθμούς

3. Αζόρες, Πορτογαλία με 88,37 βαθμούς

4. Σαντορίνη, Ελλάδα με 87,94 βαθμούς

5. Κρήτη, Ελλάδα με 87,57 βαθμούς

6. Μήλος, Ελλάδα με 87,43 βαθμούς

7. Skye και οι Εβρίδες, Σκωτία με 87,37 βαθμούς

8. Σικελία, Ιταλία με 86,44 βαθμούς

9. Μύκονος, Ελλάδα με 86,31 βαθμούς

10. Κέρκυρα και Επτάνησα, Ελλάδα με 86,11 βαθμούς

tornosnews

Κινούμενη άμμος το πολιτικό σκηνικό μετά το Μακεδονικό

vouli eswter

Ο Πάνος Καμμένος ζητά να κυρωθεί η συμφωνία για το Μακεδονικό από 180 βουλευτές, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος δηλώνει ότι εάν την καταψηφίσουν οι ΑΝΕΛ η κυβέρνηση θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης, και ο Σταύρος Θεοδωράκης σπεύδει να διαμηνύσει ότι το Ποτάμι θα υπερψηφίσει μεν τη συμφωνία αλλά δεν θα στηρίξει την κυβέρνηση. Παραπλεύρως, η ΝΔ αποκρούει ακαριαία τον αντιπερισπασμό Καμμένου διακηρύσσοντας ότι δεν θα επικυρώσει τη συμφωνία και, προς επίρρωση τούτου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδίδει μήνυμα «μη συμμόρφωσης» στον γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα.

Είναι η εικόνα του πρώτου «μπιγκ μπανγκ» που φέρνει στο πολιτικό σκηνικό η συμφωνία για το μακεδονικό – μια εικόνα, που αποτυπώνει μεν ισχυρές και οριζόντιες διακομματικές δονήσεις, αλλά ταυτόχρονα εμπερικλείει και εμφανή στοιχεία πολιτικού πόκερ εν όψει των εξελίξεων των επόμενων μηνών.

Στην κυβέρνηση, οι «μακεδονικές» δονήσεις έχουν ήδη πλήξει – όπως και αναμενόταν – τον μικρότερο εταίρο. Η πρώτη γραμμή άμυνας για τους ΑΝΕΛ ήταν η παραπομπή των τελικών αποφάσεων στο μέλλον, ήτοι στον χρόνο κατά τον οποίο η συμφωνία θα έρθει προς κύρωση στη Βουλή. Ηταν όμως μια γραμμή ντε φάκτο ασθενής – το απέδειξε η, προδιαγεγραμμένη έστω, διαφοροποίηση του Δημήτρη Καμμένου, οι αποδοκιμασίες κατά βουλευτών του κόμματος στην περιφέρεια και οι αλλεπάλληλες αποχωρήσεις μεσαίων στελεχών.

Εξ ου και ο Πάνος Καμμένος πέρασε σήμερα στην αντεπίθεση: Κατήγγειλε επιχείρηση εξαγοράς βουλευτών του, επανέλαβε κατηγορηματικά ότι οι ΑΝΕΛ θα καταψηφίσουν τη συμφωνία και – στοχεύοντας εμφανώς στο μαλακό υπογάστριο και τις αντιθέσεις εντός ΝΔ - είπε ότι θα «απαιτήσει» την κύρωσή της με πλειοψηφία 180 βουλευτών. Εν ολίγοις, ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ μπορεί να στήριξε και να έμεινε στην κυβέρνηση στην πρόταση μομφής της ΝΔ, αλλά υπονόησε ότι μπορεί και να αποχωρήσει, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, όταν η συμφωνία των Πρεσπών έρθει προς κύρωση στη Βουλή μετά από τουλάχιστον ένα εξάμηνο.

Το εάν εν τέλει θα το πράξει είναι ανοιχτό ερώτημα, η δεδηλωμένη πρόθεση όμως διαμορφώνει ένα πιθανό σενάριο που απασχολεί το Μαξίμου. Εξ ου και η δήλωση Τζανακόπουλου ότι εάν η συμφωνία καταψηφιστεί από τους ΑΝΕΛ η κυβέρνηση θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης – μια δήλωση, στην οποία μάλλον θα πρέπει να προσμετρηθεί και το γεγονός ότι μετά από έξι μήνες, κι εάν η συμφωνία έχει απορριφθεί από τους ΑΝΕΛ, η ΝΔ θα μπορεί να καταθέσει εκ νέου πρόταση μομφής.

Ενώπιον αυτών των σεναρίων ήρθε και η τοποθέτηση του Σταύρου Θεοδωράκη, στον Αντέννα, ότι στηρίζει τη συμφωνία, αλλά δεν θα στηρίξει την κυβέρνηση. «Το Ποτάμι δεν θα κάνει τα ρεπό του Καμμένου», είχε ήδη πει από χθες βάζοντας φρένο στα δημοσιεύματα περί αλλαγής κυβερνητικού εταίρου του ΣΥΡΙΖΑ και αντικατάστασης των ΑΝΕΛ από το Ποτάμι.

Στην πραγματικότητα, ο επικεφαλής του Ποταμιού έπραξε το αυτονόητο καίγοντας ένα σενάριο που απειλεί να «κάψει» το ήδη υπερσυμπιεσμένο κόμμα του. Οι επιλογές όμως δεν είναι πολλές για το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη που, όπως και οι ΑΝΕΛ, απειλείται να εξαϋλωθεί στις συμπληγάδες του διπολισμού. Εάν στη συνδιάσκεψη της 1ης Ιουλίου το Ποτάμι αποφασίσει το διαζύγιο με το «Κίνημα Αλλαγής», θα πρέπει να δώσει τιτάνια μάχη για την αυτόνομη είσοδό του στη Βουλή και, ως εκ τούτου, οι πλέον προβληματισμένοι στη Σεβαστουπόλεως λένε πως οποιοδήποτε συμπέρασμα, στην όποια κατεύθυνση, είναι εξαιρετικά πρόωρο.

Για τη Νέα Δημοκρατία η απάντηση στο κύμα όλων αυτών των υπόγειων διεργασιών παραμένει η περιχαράκωση στο πατριωτικό «όχι» και η στροφή προς τα δεξιά. Στην Πειραιώς θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει απομονωμένος από το Μακεδονικό με μοναδικούς – και κοινοβουλευτικά αδύναμους – συμμάχους τον Σταύρο Θεοδωράκη και τον Γιώργο Παπανδρέου, θέτουν ως προτεραιότητα τη θωράκιση της ΝΔ απέναντι στο ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος εκ δεξιών, και δεν διστάζουν να έρθουν σε σύγκρουση ακόμη και με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα πιστεύοντας ότι η αυτοδυναμία στις εκλογές θα έρθει δια της ψήφου του βορρά.

Με δεδομένες ωστόσο τις νέες κινήσεις προς συγκρότηση του λεγόμενου «κόμματος του βορρά» και με το ιστορικό προηγούμενο να δείχνει πως η έξαρση του εθνικισμού οδηγεί παγίως σε ενίσχυση της ακροδεξιάς, μάλλον πρόκειται για μια πρόβλεψη εξαιρετικά επισφαλή...

communenews