Παρ07212017

Τελευταία ΕνημέρωσηΠαρ, 21 Ιουλ 2017 2am

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Αρθρα Αρθρα

Η επιστροφή της Δύσης: ΗΠΑ - Γαλλία συμμαχία και στο βάθος Ελλάδα

macron trump paris

Αξέχαστη θα μείνει σε πολλούς η φετινή 14η Ιουλίου, η εθνική ημέρα της Γαλλίας, που γιορτάστηκε χθες στο Παρίσι με έναν εντελώς μοναδικό τρόπο: με επίσημο προσκεκλημένο του Γάλλου προέδρου Μακρόν τον Αμερικανό ομόλογό του Τραμπ, να χαιρετούν από κοινού τις ένοπλες δυνάμεις της Γαλλίας και των ΗΠΑ που παρέλασαν μαζί στα Ηλύσια Πεδία… Γαλλικές αλλά και αμερικανικές σημαίες γέμισαν το Παρίσι, στην εθνική εορτή αλλά και στην επέτειο των 100 ετών από την είσοδο των ΗΠΑ στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι δύο πρόεδροι έστειλαν προς πάσα κατεύθυνση ένα μήνυμα φιλίας και συμμαχίας που όμοιό του δεν έχει υπάρξει ξανά εδώ και πολλές δεκαετίες – και σίγουρα όχι μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με μία ασύλληπτη κίνηση, ο Μακρόν έθεσε μέσα σε λίγες ώρες τη σχέση των δύο κρατών σε εντελώς νέα βάση και βρήκε πλήρη ανταπόκριση από τον Αμερικανό ομόλογό του.

Ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε ότι τίποτα και ποτέ δεν πρόκειται να χωρίσει τη Γαλλία από τις ΗΠΑ! Κι όλα αυτά έγιναν στον απόηχο της προ ημερών συνόδου των G20 στο Αμβούργο, όπου η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ ψύχρανε όσο μπορούσε περισσότερο τις αμερικανογερμανικές σχέσεις, κάνοντας επιπλέον το ατόπημα να πει ότι ενεργεί, δήθεν, εκ μέρους και της Ευρώπης!...

Το πιο πικρό όμως γι αυτήν ήταν ότι την προηγουμένη, στις 13 Ιουλίου, ο Μακρόν είχε καλέσει την ίδια στο Παρίσι. Εκεί, της δήλωσε ότι η ευρωζώνη πρέπει να διορθώσει τις δομικές της αδυναμίας – έθεσε δηλαδή πλέον και επισήμως τις αντιρρήσεις του για τον τρόπο λειτουργίας της και άνοιξε ένα μέτωπο, το οποίο περιέλουσε με ψύχος το Βερολίνο. Λίγες ώρες μετά, υποδεχόταν ηγεμονικά τον Αμερικανό πρόεδρο με τρόπο που δεν έχει προηγούμενο.

Tαυτόχρονα, είχε μόλις ανακοινώσει την αύξηση των κονδυλίων αμυντικών δαπανών της Γαλλίας!...Αυτά που θεωρούσαν οι Γερμανοί ως δεδομένα για την πλήρη ηγεμονία τους στην Ευρώπη, έχουν ήδη τελειώσει. Δεν το έχουν καταλάβει ακόμα, αλλά αρχίζουν σιγά σιγά… Η Αγγλία επέλεξε να φύγει, όμως η Γαλλία επέλεξε να επιστρέψει. Και να διαδραματίσει τον ρόλο που της αναλογεί. Το Βερολίνο πρέπει τώρα επίσης να αρχίσει να συνηθίζει στην ιδέα ότι η εποχή που έκανε ότι ήθελε, έχει πλέον παρέλθει ανεπιστρεπτί.

 

Ο Μακρόν έχει ήδη, πριν από την έλευση Τραμπ στο Παρίσι, συμφωνήσει πλήρως μαζί του για κοινή στάση στο θέμα της Συρίας, ενώ, την ίδια ώρα, Αμερικανικά και Γαλλικά πολεμικά σκάφη επιτηρούν μαζί τις θαλάσσιες έρευνες στην Κύπρο.

Μέσα από τη νέα σχέση ΗΠΑ – Γαλλίας, έρχεται ουσιαστικά στο προσκήνιο η επιστροφή της Δύσης και τελειώνει το ηγεμονικό μονοπώλιο που ασκεί στην Ευρώπη εδώ και μία περίπου δεκαετία η Γερμανία, η οποία, ιστορικά και πολιτικά, ήταν πάντα όχι Δύση αλλά Μεσευρώπη: τώρα οι αληθινές ναυτικές δυτικές δυνάμεις βρίσκονται πάλι κοντά – και, παρά τα όσα πιστεύουν πολλοί, η Αγγλία ακολουθεί. 

Οι αναγνώστες της παρούσας στήλης θα θυμούνται πόσες φορές γράφτηκε εδώ ότι αυτά θα συμβούν, προκαλώντας συχνά αντίδραση. Τώρα, όμως, συμβαίνουν… 

Και το καλύτερο για το τέλος:

Ο Γάλλος πρόεδρος έρχεται στις αρχές Σεπτεμβρίου στην Αθήνα, προσκεκλημένος από τον Ελληνα ομόλογό του Προκόπη Παυλόπουλο, οι σχέσεις του οποίου με τη Γαλλία είναι διαχρονικά κάτι παραπάνω από στενές, από την εποχή της διατριβής του στη Σορβόννη. Στην επίσκεψη αυτή, θα συζητηθούν πάρα πολλά και πολύ ουσιαστικά.

Είναι δεδομένο ότι θα αφήσει εποχή και θα φέρει νέα πνοή σε πολλά για την Ελλάδα. Μια λεπτομέρεια τα λέει όλα: η επίσκεψη στην Αθήνα, θα είναι η πρώτη Statevisit του Μακρόν από την ώρα της ανόδου του στην προεδρεία της Γαλλίας. Ολες οι προηγούμενες, ήταν επισκέψεις εργασίας ή συμμετοχές σε διεθνείς συνόδου.

Και το τι σημαίνει αυτό για έναν Γάλλο πρόεδρο που πιστεύει, και ορθώς, τόσο πολύ στη σημασία των συμβολισμών, το αντιλαμβάνεται ο καθένας. Και για όποιον δυσκολεύεται, εντός και εκτός (κυρίως εκτός φυσικά) Ελλάδος, να το αντιληφθεί, ραντεβού το Σεπτέμβριο στην Αθήνα…

Γ. Μαλούχος

Η διαφωνία Καμμένου στο Σκοπιανό ανοίγει νέο ενδοκυβερνητικό μέτωπο

kammenos tsipras

Καλώς ή κακώς από το 2008 και τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, έχει διαμορφωθεί μια εθνική θέση για το Σκοπιανό, η οποία συνοψίζεται στην πρόταση για «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, έναντι πάντων» ( το λεγόμενο erga omnes).

Με την άνεση των πολιτικών που «παίζουν» με μείζονες υποθέσεις της εξωτερικής πολιτικής για λόγους εκλογικής επιβίωσης, ο Πάνος Καμμένος υποστήριξε στη συζήτηση για το Κυπριακό στη Βουλή- ως μη όφειλε, γιατί ήταν εκτός θέματος συν τοις άλλοις…- μια θέση για ονομασία που δεν θα περιέχει καθόλου τον όρο «Μακεδονία».

Θα δούμε πως θα εξελιχθεί το θέμα προσεχώς. Γιατί η ένταση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ο κοσμοπολιτικός διεθνισμός δεν θα είχε καν αντίρρηση να ονομαστούν τα Σκόπια σκέτα Μακεδονία, υποβόσκει…

Και την ίδια ώρα, δεν μπορεί κανείς να μην συμφωνήσει με όσους υποστηρίζουν στους διαδρόμους της Βουλής  ότι η διγλωσσία που εκδηλώνεται στα κυβερνητικά ρετιρέ, δεν δυσκολεύει απλώς τη θέση της Αθήνας, ενόψει ιδίως της νέας διπλωματικής προσπάθειας ΗΠΑ- Γερμανίας για την επίλυση του προβλήματος, αλλά συνιστά θρυαλλίδα στα θεμέλια του ετερόκλητου κυβερνητικού συνασπισμού.

Είναι προφανές για τους «παροικούντες» ότι ο πρόεδρος των Αν.Ελλ Πάνος Καμμένος «χτίζει» προκαταβολικά τα δικά του άλλοθι για την περίπτωση που χρειαστεί να τορπιλίσει την κυβέρνηση μπροστά στο- πιθανότερο για την ώρα- ενδεχόμενο να μείνει εκτός Βουλής.

Την δυσαρμονία σημείωσε ο Πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης ο οποίος υποστήριξε ότι ο κ. Καμμένος δικαιούται μεν να αλλάξει γνώμη, αλλά εδώ πλέον, «τίθεται ζήτημα δεδηλωμένης».

Όπως παρατήρησε στον πρωθυπουργό: «Δεν γίνεται η κυβέρνηση να εμφανίζεται για ένα κορυφαίο ζήτημα εξωτερικής πολιτικής με διαφορετικές απόψεις. Πως είναι δυνατόν να έχετε για υπουργό Εθνικής Άμυνας πρόσωπο που αμφισβητεί την κεντρική γραμμή της κυβέρνησης για ένα κρίσιμο ζήτημα εθνικής σημασίας;».

Η απάντηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας αναλύεται από το γνωστό «στρίβειν δια του αρραβώνος» όταν ιδίως, είπε: «για πρώτη φορά ακούω ότι οι δηλώσεις του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών είναι νόμος Δεν έχω ψηφίσει ποτέ αλλαγή της θέσης. Εσείς έχετε πρόβλημα υπαρξιακό. Όταν έριξε την κυβέρνηση ο Σαμαράς σειόταν το στάδιο από το σύνθημα “αλήτη προδότη Σαμαρά”».

Ήταν η στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας, ακούστηκε εκτός μικροφώνου να απορεί: «τα οικογενειακά σας θα λύσουμε τώρα ρε παιδιά;». Προφανώς όμως, κάτι τέτοια «οικογενειακά» χαλάνε τα καλύτερα σπίτια…

Γιώργος Χατζηδημητρίου

 

Ο πολιτικός καύσωνας του Αλέξη Τσίπρα πριν τις Φθινοπωρινές θύελλες

tsipras kourasmenos

Η από εδώ και πέρα πολιτική πορεία της κυβέρνησης, μόνον ομαλή κι ανέμελη δεν θα είναι. Ο δρόμος δείχνει ανηφορικός κι ακανθώδης. 

Πριν στεγνώσει το μελάνι της δεύτερης αξιολόγησης και κοπάσουν τα χαμόγελα κι ο ενθουσιασμός για την ολοκλήρωσή της προβάλει ο Γολγοθάς της τρίτης αξιολόγησης.     
       
 Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, και οι πολύ κοντά σ αυτόν ευρισκόμενοι επιτελείς του, ψάχνουν εναγωνίως, - από τον Ιούλιο του 2015, οπότε κι υπέκυψαν στις απαιτήσεις των δανειστών, που υπέγραψαν το τρίτο μνημόνιο και πήραν καθαρά μνημονιακή στροφή στην πολιτική τους - , «πολιτικό χρόνο» για να στραφούν στην «εσωτερική επικαιρότητα», να «πλησιάσουν την κοινωνία», να «στρέψουν το κόμμα με άνοιγμα σε στελέχη της κεντροαριστεράς που έχουν ανάγκη» και να διορθώσουν την «πολιτική τους εικόνα»…, αλλά η «πολιτική τους μοίρα» δεν τους το επιτρέπει…!!!
      
Όπως χαρακτηριστικά λένε κορυφαίοι υπουργοί και πρωτοκλασάτα κομματικά στελέχη με εμπειρία σε κόμμα και κυβέρνηση…, «δεν τους έκατσε».! 

     α. Δεν τους «έκατσε» το καλοκαίρι του 2016 μετά την πρώτη αξιολόγηση : Η κυβέρνηση ψήφισε μέτρα 3% του ΑΕΠ και τον δημοσιονομικό «κόφτη», υλοποίησε περί τα 140 προαπαιτούμενα που ήταν σε εκκρεμότητα κι εν τέλει επέβαλλε νέα μέτρα ύψους άνω των 5,4 δισ. ευρώ για την περίοδο μέχρι και το 2022….

     β. Δεν τους «έκατσε», ούτε και στο φετινό καλοκαίρι του 2017, μετά το κλείσιμο της πολύπαθης δεύτερης αξιολόγησης που θα έπρεπε να είχε κλείσει από τις 4 Νοεμβρίου τ0υ 2016 και έκλεισε στις 15 Ιουνίου του 2017. Αυστηροί έως και επώδυνοι δημοσιονομικοί στόχοι και ένα νέο καλάθι 113 προαπαιτούμενων, εκ των οποίων τα 95 θα πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος του τρέχοντος χρόνου…

Ιδού ο πολιτικός Γολγοθάς
       
Πέραν από τις όποιες απόπειρες κατασκευής νέουsuccessstory, το Μέγαρο Μαξίμου καλείται να θεσμοθετήσει τα κατωτέρω : 

·       προσαρμογή των αντικειμενικών με τις εμπορικές τιμές ακινήτων έως τον Δεκέμβριο του 2017…
·       επανεξέταση των φορολογικών κινήτρων για τις επιχειρήσεις, κατάργηση όσων κρίνονται αναποτελεσματικά και επαναξιολόγηση της       προτημισιακής φορολογικής μεταχείρισης της ναυτιλίας έως τον Δεκέμβριο του 2017 
      Στελέχωση της ΑΔΑΕ και καθορισμό των απαραίτητων οργανικών θέσεων μεσοπρόθεσμα έως τον Σεπτέμβριο του 2017…
·       επανυπολογισμό όλων των συντάξεων έως τον Δεκέμβριο του 2017…
·       επανυπολογισμό και έκδοση του 30% των νέων συντάξεων που αφορούν την περίοδο μετά το νόμο Κατρούγκαλου έως τον Ιούνιο του 2018
·       καθιέρωση της υποχρεωτικής εγγραφής των ασφαλισμένων σε έναν οικογενειακό γιατρό έως την 1η Ιανουαρίου 2018…
·       μεταρρύθμιση στα οικογενειακά επιδόματα και τα επιδόματα αναπηρίας έως τον Νοέμβριο του 2017…
·       δημιουργία αξιόπιστου συστήματος εκπροσώπησης στις κλαδικές συμβάσεις έως τον Σεπτέμβριο του 2017…
·       νομοθέτηση της αύξησης στο 50% του ποσοστού των πρωτοβάθμιων σωματείων που θα αποφασίζουν τη διενέργεια απεργιών (έως την ερχόμενη αξιολόγηση)…
·       έκδοση υπουργικής απόφασης για τη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων όλες τις Κυριακές από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο …
·       εκποίηση περίπου του 40% της λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ μέχρι τον Νοέμβριο του 2017 ώστε να εφαρμοστεί έως τον Ιούνιο του 2018
·       τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας έως τον Σεπτέμβριο του 2017.
 
Ορίζοντας η ΔΕΘ
       
Τούτων όλων των ανωτέρω δοθέντων, αναδεικνύεται η στενότητα των πολιτικών ελιγμών που έχει η κυβέρνηση για να σχεδιάσει και να υλοποιήσει… , την κάθοδό της στην κοινωνία και να αναδιοργανώσει το κόμμα. Παρά τις όποιες δυσκολίες απορρέουσες από τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας, οι επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου εργάζονται πυρετωδώς και σχεδιάζουν εν μέσω πολιτικού καύσωνος την άνοδο του πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Το λίαν καθοριστικό για την πορεία της κυβέρνησης αλλά και τις περαιτέρω πολιτικές εξελίξεις Σαββατοκύριακο 9-10 Σεπτεμβρίου, ο πρωθυπουργός θα οριοθετήσει τους στόχους της κυβέρνησης για την από εκεί και πέρα περίοδο…
       
Ο Αλέξης Τσίπρας στοχεύει να ανέβει στο βήμα της ΔΕΘ με καθαρούς εσωτερικούς πολιτικούς στόχους, καθώς αμέσως μετά θα έχει να χειριστεί θέματα με εντελώς διαφορετική πολιτική χροιά, όπως :
-         Οι νέοι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί που θα έχουν προκύψει από τις ομοσπονδιακές εκλογές στην Γερμανία, 24 Σεπτεμβρίου…
-         Το ξεκαθάρισμα των θέσεων του ΔΝΤ επί της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους…, και εν τέλει…,
-         Η έξοδος, έστω και δοκιμαστική στην αρχή, στις αγορές…
 
Με απλά λόγια, στην εσωτερική πολιτική σκηνή, οι επιτελείς του μεγάρου Μαξίμου θέλουν να ρίξουν το βάρος τους στην καθημερινότητα του έλληνα πολίτη. Σ αυτό το κλίμα και πνεύμα, θα συνεχίσει ο πρωθυπουργός τις επισκέψεις του στα υπουργείο, όπως έγινε προ ημερών, στο υπουργείο υγείας. Ταυτόχρονα, όπως διακαώς επιθυμούν και μονίμως προτείνουν οι βουλευτές της κυβερνώσας πλειοψηφίας μέγιστη σημασία πρέπει να δοθεί σε ζητήματα που οξύνουν την λαϊκή δυσαρέσκεια, όπως φορολογία, κατασχέσεις, πλειστηριασμοί…
     
Έχει ήδη αποφασιστεί, πρωθυπουργός και υπουργοί να επισκεφτούν τις 13 περιφέρειες τις χώρας σε κατάλληλο χρόνο και μετά από ανάλογη προετοιμασία και να γνωστοποιήσουν στην ελληνική κοινωνία τους κυβερνητικούς στόχους, τις μνημονιακές δυσκολίες και τις διαφορές από τις προηγούμενες κυβερνήσεις τηςε Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ… 

  Το χαρτί του ανασχηματισμού
     
Περί ανασχηματισμού πολλά γράφονται και περισσότερα ψιθυρίζονται πίσω από βαριές κουρτίνες. Το μόνον βέβαιο μέχρι τώρα είναι ένα και σαφές : «Δεν θα χαθεί το σήμα για νέα εκκίνηση που θέλει προσδώσει ο ανασχηματισμός στις ζέστες του καλοκαιριού και τα μπάνια του λαού»…, εκμυστηρεύεται στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού. Πέραν αυτής της λίαν κατανοητής πολιτικής αλήθειας, οι όποιες κινήσεις του πρωθυπουργού θα εστιάζονται σε δύο τινά : α, στις ανάγκες της στιγμής που θα προκύψει ο ανασχηματισμός…, και β, στο άνοιγμα που θέλει να κάνει ο πρωθυπουργός στην ευρύτερη κεντροαριστερά…  
    
Σχετικά με την όποια ονοματολογία, πρέπει να ληφθεί υπόψην η εκμυστηρευμένη θέληση του νυν υπουργού οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, να αλλάξει πόστο για να «ξεκουραστεί» ή και να «πάει σπίτι του» ακόμη για να «ξεκουραστεί» και ο επίσης διακαής πόθος του στενού συνεργάτη και φίλου του πρωθυπουργού, Νίκου Παππά, να πάει σε «παραγωγικό υπουργείο»…  

Σύμφωνα με τις φήμες που κυκλοφορούν, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αναλαμβάνει το υπουργείο οικονομίας αντικαθιστώντας τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, -  ο οποίος επιστρέφει στην πανεπιστημιακή του έδρα στις ΗΠΑ και συνεργάζεται με τα εκεί δρώντα lobbies για την διευθέτηση του ελληνικού χρέους και στα οποία κατέχει περίοπτη θέση - , ενώ την θέση του επικεφαλής της τάσης των 53+ στην κυβέρνηση αναλαμβάνει ο Γιώργος Χουλιαράκης…  

Γιάννης Σπ. Παργινός

Μετά το Κραν Μοντανά είναι δεδομένο ότι ο… μαέστρος για την απώλεια της Κύπρου θα επανέλθει

kypros 1960 simera

Η Κύπρος είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία της Γης, ίσως το πιο σημαντικό της Ανατολικής Μεσογείου. Με το αίμα των ηρώων της ΕΟΚΑ δημιουργήθηκε ένα εθνικό κεφάλαιο, το οποίο δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει το πολιτικό προσωπικό της Κύπρου και της Ελλάδας. Τα συμφέροντα ήταν τόσο πολλά και τόσο μεγάλα, που λύγισαν όχι μόνο συνειδήσεις, αλλά και σίδερα.

Ολες οι κινήσεις που έγιναν μετά την απόφαση του Λονδίνου να συνθηκολογήσει, ασχέτως της μορφής που πήραν και της νομιμοφάνειας που επιδιώχθηκε να λάβουν, στην ουσία είχαν πραξικοπηματικό χαρακτήρα και παραβίαζαν το δικαίωμα της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών της Κύπρου να αποφασίσουν για την τύχη τους.

Οι Συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου, το απαράδεκτο σύνταγμα που, αντί να καθορίσει και να Σ ο λαός για τα άρθρα του, αποφάσισαν οι γραφειοκράτες του Λονδίνου και το επέβαλαν στα κατ’ όνομα συμβαλλόμενα μέρη, η αναθεώρηση του Συντάγματος το 1963, οι ενδοκοινοτικές συγκρούσεις που ακολούθησαν, η επιβολή της δικτατορίας στην Ελλάδα, το πραξικόπημα και η ακολουθεί εισβολή και κατοχή, όλα ήταν αποτέλεσμα παρασκηνιακών και πραξικοπηματικών ενεργειών, με την παθητική ή και ενεργητική σύμπραξη παραγόντων από την Αθήνα, τη Λευκωσία και την Αγκυρα.

Ομως ο στόχος του διεθνούς παράγοντα όλη αυτήν την περίοδο, η δράση του οποίου κορυφώθηκε τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974, επιτεύχθηκε εν μέρει. 

Και λέμε «εν μέρει», γιατί το κυπριακό κράτος συνέχισε να υπάρχει και να δρα στο διεθνές σκηνικό, ισχυροποιώντας χρόνο με τον χρόνο τη θέση του, συμμετέχοντας στον ΟΗΕ και σε διεθνείς θεσμούς, συνάπτοντας συμφωνίες με άλλα κράτη. Αποκορύφωμα της παρουσίας του στη διεθνή σκηνή, η είσοδός του ως πλήρες μέλος στην Ε.Ε.

Είναι προφανές ότι η κατάσταση ξέφυγε από τα «σχεδιασμένα». Η Κύπρος, το κυπριακό κράτος, που ελεγχόταν απολύτως από τους Ελληνες, έπρεπε να διαλυθεί και στη θέση του να δημιουργηθεί η Ενωμένη Κύπρος, ένα νέο κρατικό μόρφωμα, το οποίο θα ήταν τόσο δυσλειτουργικό, που θα ήταν επιβεβλημένη η παρουσία του τρίτου παράγοντα, ως ρυθμιστή σχεδόν των πάντων.

Οπως είπαμε παραπάνω, όλες οι παρεμβάσεις στην Κύπρο, αυτές που ένα καθαρό θέμα αυτοδιάθεσης το μετέτρεψαν σε κυπριακό πρόβλημα όλες αυτές τις δεκαετίες, έγιναν με παρασκηνιακό και πραξικοπηματικό χαρακτήρα και τρόπο.

Ομως τον 21ο αιώνα τα κανονικά πραξικοπήματα, ειδικά στην Ευρώπη, δεν είναι ό,τι πιο εύκολο. Επρεπε, λοιπόν, οι παρεμβάσεις και οι επεμβάσεις να είναι πιο σοφιστικέ.

Ετσι ξεκίνησαν ύπουλα και παρασκηνιακά να προετοιμάζουν σε δικηγορικό γραφείο του Λονδίνου, στο ίδιο όπου αργότερα ετοίμασαν και το πρώτο Μνημόνιο, του ΓΑΠ, το Σχέδιο Ανάν. Η συμμετοχή στις διαδικασίες νομικών από την Αθήνα, τη Λευκωσία και την Αγκυρα ήταν για τα μάτια το αυτό κόσμου. Ο μαέστρος ήταν άλλος, ο ίδιος με τα πραξικοπήματα της δεκαετίας του ‘60 και το ’70.

Το πραξικόπημα εκείνο το σταμάτησε ο κυπριακός λαός. Η φράση του Τάσσου Παπαδόπουλου «παρέλαβα κράτος, δεν θα παραδώσω κοινότητα», πέραν του ότι καταγράφηκε στις δέλτους της Ιστορίας, πρέπει να είναι φάρος για πολιτικούς και πολίτες σε Ελλάδα και Κύπρο.

Το τελευταίο διάστημα, ο ίδιος «μαέστρος» κινεί τα νήματα, άλλοτε τάζει λαγούς με πετραχήλια, άλλοτε δαχτυλίδια και άλλοτε εκβιάζει για ανομήματα τους πολιτικούς στην Αθήνα και τη Λευκωσία, να μετατρέψουν το κυπριακό κράτος σε κοινότητα.

Η Γενεύη και το Κραν Μοντανά ήταν ένα ύπουλο πραξικόπημα, που θα είχε ολοκληρωθεί αν δεν ήταν στην κατάσταση που είναι ο Ερντογάν, ο οποίος μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου - ένας από τους λόγους που πραγματοποιήθηκε ίσως είναι και το Κυπριακό- δεν εκβιάζεται και τόσο εύκολα.

Ο λόγος; Το έχουμε ξαναγράψει: Ο Ερντογάν δεν μπορεί να υπογράψει μια συμφωνία που θα είναι έστω και κατ’ ελάχιστον χειρότερη για την Τουρκία από την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Κύπρο, γιατί, αν το κάνει, θα κατηγορηθεί για προδοσία και θα χάσει τις εκλογές του 2019, κάτι που θα σημάνει τον πολιτικό θάνατό του.

Και με δεδομένο ότι ο… μαέστρος θα επανέλθει, το πιο φυσικό είναι να πιέσει εκείνους που είναι ευεπίφοροι σε πιέσεις και υποχωρήσεις.
Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες...

Σάββας Καλεντερίδης

Ελληνικό Υπ. Εξωτερικών: Αυτές είναι οι σκληρές αλήθειες για το ναυάγιο στο Κυπριακό

"Το ψηφιδωτό - Με ποιά ομάδα ‘κατέβηκε στο γήπεδο ο Πρωθυπουργός"

psifidoto aristero

Στα θεωρεία, τυφλοί ταξινομούν το μηδέν...

Παν. Καραβασίλης,   Το σχίσμα

Προσωπικά καταλαβαίνω πλήρως τον Πρωθυπουργό και ‘συμπάσχω’ μαζί του κάθε φορά που αναλογίζομαι με ποιά ομάδα ‘κατέβηκε στο γήπεδο’, κέρδισε το παλιό κατεστημένο και προσπαθεί να κυβερνήσει [όχι βέβαια πάντοτε προς ‘’τ’ αριστερά’’].

Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα πολιτικών συνεργατών του.

-‘Μαύροι’ καβαλάρηδες , τώρα παρουσιάζονται σαν κόκκινοι επαναστάτες

-Χουντο-οικογένειες που πλουτίσανε επί επαράτων, τώρα πουλάνε ‘αριστεροσύνη’

-Δημοσιογράφοι-υπάλληλοι πολλών αφεντικών, τώρα επικαλούνται την ανεξαρτησία της [φιλοκυβερνητικής τους] σκέψης και γραφής

-‘Εθνικά κεφάλαια’ [;],συνήθως συντηρητικοί καθηγητές πανεπιστημίου, τώρα δηλώνουν έτοιμοι ν’αξιοποιηθούν [sic]

-Διανοούμενοι κονδυλοφόροι του Κολωνακίου, τώρα αγιοποιούν ή δαιμονοποιούν με το ‘’κομμάτι’’ και με το αζημίωτο

-Διπολικοί τύποι [οριακά Ψ], τώρα ζητάνε εξυγίανση του πολιτικού συστήματος

-Ιδεοληπτικοί του Εμφυλίου και της Δικτατορίας, τώρα βρήκαν την ευκαιρία να κυνηγήσουν τους ιστορικούς τους [;] εχθρούς [ή μάλλον τα φαντάσματά τους]

-Εγγενώς βίαια άτομα και ομάδες κρούσης, τώρα επιχειρούν ν’απλώσουν τα δίχτυα τους μέσα στους κυβερνητικούς κύκλους

-Επαγγελματίες μετα-ψεύτες, τώρα χρησιμοποιούν τ’ αθέμιτα μέσα των διαρροών και φημών για να φανούν χρήσιμοι [ηλίθιοι;]

-Ψευτοπαλληκαράδες του πρωτόγονου αταβισμού, τώρα λανσάρουν το μοντέλο του ‘’αριστερού-ήρωα’’

-Εργολάβοι κι εργολαμβάνοντες,τώρα αγοράζουν πακέτα Ευρώ σοσιαλ(οσαλον)ίζοντες

-Tεχνοκράτες του ναρκισσευόμενου αρριβισμού, τώρα λα’ι’κίζουν με θεωρίες συνωμοτικού παλιμπαιδισμού.

Αν στους παραπάνω προσθέσεις τους τεμπέληδες των cafés,τους πολυλογάδες των panels,τους άχρηστους των Υπουργείων,τους αδιάβαστους των βουλευτικών εδράνων,τα λαμόγια του [πρώην] ΠΑΣΟΚ,τους κρυφοδεξιούς,τους εκ-πεπτω-κότες των [δήθεν] αριστερο-σοσιαλ-οικολογικών μορφωμάτων,και τόσους άλλους,τότε μόνο μπορείς να κατανοήσεις ‘’τί τραβάει ο Πρωθυπουργός’’[για να μετατρέψει το Τίποτα σε Κάτι,το αφηρημένο σε συγκεκριμένο,το άχρηστο σε χρήσιμο,το ιδεολόγημα σε πραγματικότητα].

Θα σκεφτεί κάποιος: καλά να πάθει. Ας έφτιαχνε πρώτα ‘ομάδα’ και μετά να κυβερνούσε. Λάθος σκέψη. Η πολιτική συγκυρία δεν αφήνει περιθώρια επιλογής του χρόνου.

Θα σκεφτεί κάποιος άλλος: γιατί δεν αλλάζει ‘ομάδα’; Αυτή η σκέψη μπορεί να είναι σωστή. Την απόφαση όμως του αν, του πότε, του πώς και του με ποιούς μόνον ο Πρωθυπουργός μπορεί να πάρει. Κι από το στόχο και το αποτέλεσμά της, δηλαδή τη στρατηγική και τις επιλογές, θα κριθεί.

Τόσο στο επίπεδο της δημοκρατικής νομιμοποίησης  όσο και στο επίπεδο της ιστορικής δικαίωσης της πραγματικής Αριστεράς.

ΥΓ.’’Τώρα χιλιάδες γραβάτες πωλούνται

φρόντισε να βρείς μιάν άκρη’’

Π. Καραβασίλης,Οι καταιγίδες]

Γιαννης Πανουσης