Τετ01242018

Τελευταία ΕνημέρωσηΤετ, 24 Ιαν 2018 1pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Αρθρα Αρθρα

Tρία καίρια και βασανιστικά Ερωτήματα για το “Σκοπιανό” – Γιατί δεν πρέπει να χαθεί επουδενί το μέγα Θέμα της Ονομασίας

skopia xartis

Ο δικηγόρος Πέτρος Μηλιαράκης δίνει την δική του άποψη για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Διαβάστε το κείμενο του όπως γράφτηκε στο mignatiou.com

«Προσφάτως ασχολήθηκα λόγω της «επικαιροποίησης του Σκοπιανού» (με κείμενα μου) χωρίς φυσικά να μπορώ να επεκταθώ στο «όλον ζήτημα». Με το παρόν κείμενο θεωρώ χρήσιμο να θέσω υπ’ όψιν και τα εξής:

1) Στις 2 Φεβρουαρίου 1992, στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Οργάνων οι Υπουργοί Εξωτερικών ανέθεσαν στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας Joao de Deus Pinheiro» (Πινέϊρο) να προτείνει λύση αναφορικώς με τα Σκόπια. Η απόφαση αυτή ήταν συνέχεια της από 16 Δεκεμβρίου 1991 σαφούς στάσης των Ευρωπαίων Ηγετών υπέρ της Ελλάδος.

2) Μετά από μερικούς μήνες διαπραγματεύσεων ο κ. Πινέϊρο πρότεινε το όνομα «Nova Macedonia». Η «πρόταση Πινέϊρο» απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Αρχηγών στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Οργάνων, ακριβώς γιατί περιείχε τον όρο «Μακεδονία».

3) Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση των Σκοπίων ως νέου κράτους.

Την απόφαση του Συμβουλίου ανακοίνωσε ο τότε Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας Δημοκρατίας και εγκρατής διπλωμάτης Πέτρος Μολυβιάτης. Ο Πέτρος Μολυβιάτης ανέγνωσε το επίσημο ανακοινωθέν των Αρχηγών, το οποίο έχει ως εξής:

«Σχετικά με το θέμα των Σκοπίων, η πολιτική ηγεσία της χώρας, με εξαίρεση του ΚΚΕ, συμφώνησε ότι η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον αν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ, στις 16 Δεκεμβρίου 1991, με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη ‘’Μακεδονία’’».

4) Στις 27 Ιουνίου 1992 οι Ευρωπαίοι ηγέτες απεφάσισαν και πάλι ομοφώνως να επιβεβαιώσουν την ελληνική θέση ότι: θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη Μακεδονία».

5) Στις 3 Οκτωβρίου 1992 ο υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ), τότε Κυβερνήτης της Πολιτείας Arkansas Bill Clinton (Μπιλ Κλίντον) προέβη στην εξής επίσημη δήλωση:

«Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία». Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.»

Και συμπλήρωσε: 

«Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ’ αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας».

Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπιλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των ΗΠΑ κερδίζοντας τις εκλογές από τον τότε Πρόεδρο George H.W.Buch (Τζόρτζ Μπους τον πρεσβύτερο). Υπ’ όψιν ότι η «οικογένεια Buch» υποστήριξε τα Σκόπια και όχι την Ελλάδα.

6) Τον Απρίλιο του 1993, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) με την υπ’ αριθμ. 817 (S/RES/817/07/04/1993) ομόφωνη απόφασή του αποδέχθηκε το αίτημα ένταξης των Σκοπίων με την προσωρινή ονομασία «the former Yugoslav Republic of Macedonia» (FYROM-ΠΓΔΜ) χωρίς το δικαίωμα ανάρτησης συμβόλου κυριαρχίας (σημαίας), έως ότου υπάρξει αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία με την Ελλάδα, για το ζήτημα της ονομασίας, καθότι στο μεταξύ είχαν αρχίσει διμερείς διαπραγματεύσεις.

7) Στις 16 Φεβρουαρίου 1994, η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου θεωρώντας ότι η ΠΓΔΜ τηρούσε αδιάλλακτη στάση ως προς τις διαπραγματεύσεις και επέμενε να χρησιμοποιεί ως σημαία του κράτους το ελληνικό σύμβολο του δεκαεξάκτινου Ήλιου της Βεργίνας, αποφάσισε την επιβολή ασφυκτικού οικονομικού αποκλεισμού (embargo).

8) Λόγω των εξελίξεων αυτών οι ΗΠΑ ανέλαβαν διπλωματικές πρωτοβουλίες για την εκτόνωση της κατάστασης, και στις 4 Σεπτεμβρίου 1995, ο υφυπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ Richard Holbrook (Χόλμπουρκ) με απευθείας επαφές σε Αθήνα και Σκόπια, «πέτυχε» την επίτευξη συμφωνίας για επανάληψη του διμερούς διαλόγου σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών, με στόχο την υπογραφή μιας «Ενδιάμεσης Συμφωνίας» (interim Accord). Ο διάλογος αυτός θα τελούσε υπό την αιγίδα του Cyrus Vance (Σάιρους Βανς).

Η «Συμφωνία» αυτή μεταξύ των άλλων στο άρθρο 6 και στο άρθρο 9 συμπεριέλαβε δεσμεύσεις. Ως προς το άρθρο 6 η ΠΓΔΜ δεσμεύθηκε ότι οι συνταγματικές διατάξεις των άρθρων 3 και 49 επουδενί μπορούν να αποτελέσουν έδαφος ώστε να υπάρξουν ζητήματα διεκδικήσεων που αφορούν στις γειτονικές χώρες ή προϋποθέσεις επεμβάσεων στις εσωτερικές υποθέσεις για να προστατευθούν πρόσωπα που είναι πολίτες των γειτονικών χωρών.

Επίσης στο άρθρο 9 συνομολογήθηκε η αμοιβαία δέσμευση ότι τα δύο Μέρη δεσμεύονταν να συντονίσουν τη δράση τους σύμφωνα με το σύνολο των βασικών διατάξεων του Διεθνούς Δικαίου, όπως ο Καταστατικός Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών, η Τελική Πράξη του Ελσίνκι, η Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

Οι δεσμεύσεις όμως αυτές δεν προκύπτει ότι υλοποιούνται, από πλευράς των Σκοπιανών, λόγω διαρκών και επαναλαμβανομένων προκλήσεων και μάλιστα από αξιωματούχους της Κεντρικής Διοίκησης και της πολιτικής ηγεσίας της γείτονος χώρας.

Με τούτα τα δεδομένα τίθενται τα εξής καίρια ερωτήματα:

ΠΡΩΤΟΝ: Γιατί το «κεκτημένο» που προέκυψε τόσο σε επίπεδο ΗΠΑ, όσο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αξιοποιήθηκε από πλευράς της Ελλάδας ή έστω δεν απέδωσε στη συνέχεια τα επιβαλλόμενα -και «τις πταίει».

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Γιατί δεν έχουμε ξεκαθαρίσει ότι τα άρθρα 6 και 9 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας δεν τηρούνται από τους Σκοπιανούς, με βάση τα οποία οι Σκοπιανοί πρέπει να απέχουν από κάθε είδους προκλήσεις «πολιτικών της Κεντρικής Διοίκησης» και «υλικών πράξεων» γενικώς.

Ενταύθα θα πρέπει να ξεκαθαριστεί από πλευράς Ελλάδας αμετακλήτως ότι ονοματοδοσίες δημοσίων χώρων, ή αγάλματα και άλλες υλικές πράξεις που διεκδικούν να σηματοδοτούν απαλλοτρίωση του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής ιστορίας από τους Σκοπιανούς, καθώς και δηλώσεις αξιωματούχων των Σκοπίων που προσβάλουν την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά και διδασκαλία σε δημόσια σχολεία που πλαστογραφεί την ελληνική ιστορία και καθοδηγεί σε αλυτρωτισμό την σπουδάζουσα και μαθητική νεολαία της γείτονος, αποτελούν πράξεις και πολιτικές οι οποίες, εφόσον δεν επιλυθούν, δεν παρέχουν έδαφος συζητήσεων περί την οριστική ονοματοδοσία της γείτονος.

ΤΡΙΤΟΝ: Γιατί δεν θέτουμε ως προϋπόθεση συζητήσεων με τα Σκόπια τη συνταγματική αναθεώρηση των άρθρων 3 και 49 του Συντάγματος τους, ώστε να δεχθούμε συζήτηση και για το «Συνταγματικό Όνομα» της ΠΓΔΜ erga omnes (έναντι πάντων).

Ασφαλώς τα ερωτήματα αυτά είναι βάσιμα, όμως η κοινή γνώμη αγνοεί εάν τα θέματα αυτά έχουν ήδη τεθεί στο «τραπέζι». Σε κάθε περίπτωση ο γράφων πιστεύει ότι τόσο η κυβέρνηση όσο και συνολικώς η αντιπολίτευση που αφορά στα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, θα πράξουν το καθήκον τους επί του σοβαρού αυτού ζητήματος»!

Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC- EU)

Συγκλονιστική πρόβλεψη-ανάλυση: «Το Σκοπιανό Θα φέρει Πολεμικό Επεισόδιο στο Αιγαίο – Χωρίς πιστολιά βίαια αλλαγή συνόρων Δεν Γίνεται»

skopia xartis

"Θα υπάρξει βίαιη αλλαγή συνόρων" - "Οι τρεις φάσεις του βρόμικου σχεδίου"

«Το ζήτημα των Σκοπίων θα φέρει πολεμικό επεισόδιο στο Αιγαίο. Χωρίς μια πιστολιά παράδοση συνόρων δεν γίνεται. Η παγίωση των θέσεων της Αμερικής θα εξάγει κρίση στο Αιγαίο», είπε ο Γιώργος Τράγκας σε συγκλονιστική ανάλυση για το Σκοπιανό ζήτημα από τη συχνότητα του «Παραπολιτικά 90,1».

Οπως είπε, η Τουρκία θα ζητήσει άμεσα ανταλλάγματα. «Θα πέσει οπωσδήποτε πιστολιά στο Αιγαίο. Ο Ερντογάν θα εξάγει την κρίση στα Βαλκάνια και το Αιγαίο.Ο Τσίπρας με τον Καμμένο έχουν βάλει την κεφαλάρα τους σε πραγματική καρμανιόλα» σημείωσε μεταξύ άλλων.

Σύμφωνα με την εκτίμηση του Γιώργου Τράγκα «θα υπάρξει βίαιη αλλαγή συνόρων», ενώ όπως είπε το σχέδιο εκτυλίσσεται σε τρεις φάσεις:

Στην πρώτη φάση ο Καραμανλής που έστησε σχέσεις με τον Πούτιν και τον ανέτρεψε η Δύση
Η φάση Παπανδρέου και η παράδοση της χώρας στα Μνημόνια
και η φάση εθνικά θέματα, με την Ελλάδα μικρότερη και χωρίς εθνικά σύμβολα
«Ευχομαι να μην κοπεί το Αιγαίο, όπως η Κύπρος», είπε καταλήγοντας ο Γιώργος Τράγκας.

Αναλυτικά όσα είπε ο Γιώργος Τράγκας στη συχνότητα του «Παραπολιτικά FM, 90,1»

Ελπίζω την Κυριακή 21 του μηνός να είστε όλοι στο συλλαλητήριο.

Έτσι για να μεταφερθεί μέσω της τηλεόρασης σε όλο τον κόσμο, ότι η Ελλάδα δεν παραμένει αδρανής, δεν παραμένει παθητική σε όσα συμβαίνουν σε βάρος της.

Παράλληλα με το Σκοπιανό είναι θέμα χρόνου η ανάφλεξη στο Αιγαίο.

Είναι θέμα χρόνου να δημιουργηθεί θερμό επεισόδιο, όπως χθες που συγκρούστηκαν κανονιοφόρος με τουρκική ακταιωρό στα Ίμια.

Σήμερα θέλω την άποψή σας για τις εξελίξεις στο Μακεδονικό, όπου παίζεται ένα πολύ βιαστικό και ιδιαίτερα βρόμικο παιχνίδι.

140 χώρες εξαιτίας της προδοτικής στάσης των Αθηνών έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία και ο Τσίπρας με τον Κοτζιά και τον Καμμένο καλούνται να δώσουν το επίθετο και το νόμιμο πιστοποιητικό στο κρατίδιο που ελέγχει πλήρως ο Τζορτζ Σόρος, όπως είχε πει παλαιότερα ο Γιάννης Λάτσης.

Κυρίες και κύριοι, ο Τσίπρας έχει πάρει εντολή να τελειώσει τη δουλειά, ο Μητσοτάκης είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.. Ο Καμμένος έχει μείνει στο Βαρντάσκα και σφυρίζει ανέμελα στη βροχή, ο Κοτζιάς αποφάσισε να παίξει το ρόλο του νονού, η Γεννηματά ανοιγοκλείνει το στόμα και περνάνε διάφοροι ήχοι αλλά τα Σκόπια δυσφορούν ακόμα και σε λύση σύνθετης ονομασίας. Ακόμη και σε ονομασία με τον όρο Μακεδονία. Το κρατίδιο που θα αποτελέσει το άλιεν που θα θελήσει να καταπιεί τον εδαφικό χώρο της σημερινής Μακεδονίας σε οποιαδήποτε πιθανή αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια δεν είναι ικανοποιημένο ΟΥΤΕ με τη δήλωση ΝΙΜΙΤΣ ότι δεν υπάρχει ρεαλιστική λύση χωρίς τον όρο Μακεδονία.

Φίλες και φίλοι, παίζεται το πιο βρόμικο παιχνίδι σε βάρος της Ελλάδος. Θέλουν να αναγνωρίσουμε από τώρα, όχι μόνο το γεωγραφικό προσδιορισμό – δηλαδή τη Μακεδονία των Σκοπίων – αλλά και όλα τα συναφή περί Μεγάλου Αλεξάνδρου, περί Φιλίππου, περί κοιτίδας του Μακεδονικού Έθνους. Θέλουν ο Τσίπρας και η παρέα του να είναι οι σταμπαρισμένοι προδότες που με δική τους υπογραφή, οι Σκοπιανοί θα επικαλούνται στο μέλλον όλες τις αλυτρωτικές διαθέσεις τους. Ο κος Νίμιτς είπε χθες ότι δεν υπάρχει ρεαλιστική λύση ΧΩΡΙΣ τον όρο Μακεδονία.

Ο ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ λέει ότι υπάρχει στο τραπέζι μια δέσμη προτάσεων. Από την άλλη πλευρά όμως τα Σκόπια έβαλαν τον εκπρόσωπό τους τον κοΝαουμόφσκι να πει ότι όσα προτείνει ο Νίμιτς είναι πολύ μακριά από μια αξιοπρεπή λύση. Προσέξτε τώρα.

Ο Νίμιτς προτείνει σύνθετες ονομασίες με τον όρο μέσα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Δηλαδή NovaMacedonia, Άνω Μακεδονία, Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, Σλαβική Μακεδονία.

Το Σλαβική Μακεδονία δεν το θέλουν οι Αλβανοί που αποτελούν σχεδόν το μισό πληθυσμό των Σκοπίων με έδρα το Τέτοβο. Οι Βούλγαροι και γενικά όλη η ηγεσία του κρατιδίου, προκειμένου να αποκτήσει η πλαστή εθνική ταυτότητα αληθοφανή βιτρίνα, δεν επιθυμούν ούτε να απαλειφθούν τα αλυτρωτικά εδάφια που έχουν στόχο την απελευθέρωση ελληνικών μακεδονικών εδαφών, ούτε να φύγουν από τα βιβλία της ιστορίας, όσα λέγονται για την καταγωγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και για τη μη ελληνικότητα του στρατηλάτη και της Πέλλας. Δηλαδή, οι Σκοπιανοί θέλουν να καταπιούν οι Αμερικανοί Ιστορικοί τα Πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο και το Χόλυγουντ, όσα έχουν γράψει, όσα διδάσκονται και όσα έχουν σκηνοθετηθεί σε ταινίες για τον Μέγα Αλέξανδρο.

Η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου (αλλά και το παλικάρι στην Πειραιώς και η Φώφη μας) θέλουν οπωσδήποτε να ικανοποιήσουν τους Αμερικανούς. Θέλουν οπωσδήποτε να συναινέσουν στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Τώρα προσέξτε. Ακόμη και αν πούμε βάλτε τους αλλά δεν συμφωνούμε να λέγονται Μακεδονία, ακόμα και αν πούμε ναι τα Σκόπια να γίνουν μεγάλη βάση του ΝΑΤΟ, η γραμματεία της Ατλαντικής Συμμαχίας λέει : «δεν μπαίνετε χωρίς λύση στο όνομα».

Δηλαδή, η κυβέρνησή μας πιέζεται να αποδεχθεί οπωσδήποτε τον όρο Μακεδονία. Από την άλλη πλευρά, οι Σκοπιανοί στις σύνθετες ονομασίες που δίνει ο Νίμιτς, από τώρα λένε, ότι δεν είναι αξιοπρεπείς, όχι μόνο για να βελτιώσουν τους όρους της συμφωνίας αλλά να έχουν και εφαλτήριο στο μέλλον, προκειμένου να περάσουμε στη δεύτερη φάση των αλυτρωτικών τους διαθέσεων.

Σε αυτό, από τώρα η συγκυβέρνηση που υπακούει σε όλα τα παράγωγα του Σόρος, ο Τσίπρας ο οποίος είναι χειραγωγούμενο όλων βαρόνων Ροτσάιλντ, των Σόρος και όλων αυτών που θα νέμονται 100 χρόνια τις τράπεζες και το υπερταμείο, ευθυγραμμίζεται στην άποψη ότι αφού αναγνώρισαν 140 χώρες τα Σκόπια ως Μακεδονία, γιατί μωρέ παιδιά, να μην τα αναγνωρίσουμε και εμείς;

Αποφεύγουν βέβαια να πούνε ότι η πράξη ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ δεν ακυρώνει τις αλυτρωτικές διαθέσεις, ούτε τις αναχαιτίζει. Και η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ αλλά ως εγγυήτρια δύναμη έκοψε στη μέση το νησί της Αφροδίτης και διατηρεί στρατόπεδα κατοχής και τώρα απειλεί να πάρει με στρατό τα μισά νησιά του Αιγαίου.

Ποιος μας λέει ότι αύριο υπό την καθοδήγηση της Τουρκίας και με την ανοχή των Ευρωπαίων, Τούρκοι, Σκοπιανοί και Αλβανοί και Βούλγαροι δεν θα θελήσουν να έχουν διέξοδο στο Αιγαίο; Ποιος θα μας σώσει η Γερμανία; Ποιος θα επέμβει το ΝΑΤΟ; Μήπως βολεύονται και υπάρχει ήδη σχέδιο για μια μικρότερη Ελλάδα που μπορεί να είναι και βασιλική, αφού η αριστερά θα έχει δρομολογήσει διαμελισμό και αλλαγή συνόρων.

Ήδη, οι Τουρκοκύπριοι απορρίπτουν τις συμφωνίες Κύπρου – Ελλάδας και Ιορδανίας για την ΑΟΖ. Μάλιστα η λεγόμενη και παράνομη τουρκική δημοκρατία της Βορείου Κύπρου, εξέδωσε σχετική ανακοίνωση.

Εγώ θέλω να πω σήμερα στον κο Τσίπρα, ότι χρησιμοποιείται μαζί με τον Καμμένο ως όχημα που θα οδηγήσει σε εθνική καταστροφή.

Οτιδήποτε συμβεί στο άμεσο ή απώτερο μέλλον θα αποδοθεί σε αυτόν, στον Καμμένο και στον Κοτζιά. Θα επιρριφθεί συνολικά στους ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ, οι οποίοι από το παρελθόν κατηγορούνται κατά διαστήματα για στενές και περίεργες σχέσεις με τον Σόρος και άλλους τέτοιους. Ας μην ξεχνάμε ότι ο κος Βαρουφάκης έχει δουλέψει για τον Σόρος και ότι αρκετά στελέχη αυτής της περίφημης Αριστεράς της Σχολής του Σικάγου, επενδύουν τις οικονομίες τους σε Μπλάκ Ροκ και άλλα τέτοια. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι Τσίπρας και Καμμένος, προφανώς ακούγοντας ξένες σειρήνες παρακάμπτουν όσα έλεγαν πρώην πρωθυπουργοί μεγάλου βεληνεκούς και μεγαλύτερης διεθνούς επιρροής για το Μακεδονικό και τις συνέπειές του.

Δυστυχώς και περιέργως Τσίπρας και Καμμένος, ουσιαστικά μία Απριλιανής χροιάς παρέα, με συνθήματα που θυμίζουν έντονα εκείνη την περίοδο, πιεζόμενοι από τα ίδια κέντρα, ωθούνται σε εθνικές παραχωρήσεις που θα φέρουν εθνική τραγωδία.

Ήδη, η Τουρκία καιροφυλακτεί και δεν γνωρίζουμε μέχρι πότε θα υπάρχουν αυτές οι τριβές με τους Αμερικανούς για το Κουρδικό. Μπορεί να απειλεί σήμερα τους ενισχυόμενους από την Ουάσιγκτον Κούρδους, αλλά θεωρώ ότι η παγίωση των θέσεων των Κούρδων συμμάχων της Αμερικής θα εξάγει την κρίση στο Αιγαίο και στα Βαλκάνια. Η Τουρκία ως ανταλλάγματα προκειμένου να έχει εσωτερική ισορροπία το καθεστώς Ενρτογάν, θα ζητήσει εδώ και τώρα επιτακτικά νησιά και αυτονομία στη Θράκη. Η πρόθεση αλλά και απειλή της Τουρκίας για το Αιγαίο είναι εμφανής. «Θα ανατινάξω την μπαρουταποθήκη των Βαλκανίων και θα τρέχετε όλοι μαζί!».

Εδώ αρχίζουν διάφορα καυτά ερωτήματα. Οι Αμερικανοί θεωρούν τους Κούρδους την καλύτερη μηχανή κατά των τρομοκρατών του ISISαλλά και μια εδαφική φλούδα πίεσης στη Συρία που είναι σοβιετικός δορυφόρος. Είναι στην ουσία μια βάση Αμερικανική.

Την ίδια ώρα, θέλουν νατοϊκή βάση στα Σκόπια. Από την άλλη πλευρά, ο Πούτιν θέλει σταθερό τον Άσαντ και προβλήματα στις νατοϊκές περιοχές των Βαλκανίων. Όλους όμως, και τους Γερμανούς, τους βολεύουν τα μικρά αδύναμα και ελεγχόμενα κράτη στην περιοχή. Και δεν αποκλείεται λόγω του μεγέθους της Τουρκίας να τα βρουν πάλι με τον Ταγίπ. Αν μάλιστα επιδιώξει βίαιη αλλαγή συνόρων, τότε εδώ στην Αθήνα θα υπάρξουν δραματικά γεγονότα και συλλήψεις.

Γ. Τράγκας

Η ονομασία των Σκοπίων δεν είναι «παίξε-γέλασε» – Είναι μία σοβαρή εθνική υπόθεση

kotzias zaef

Πολύς λόγος γίνεται εσχάτως για το Σκοπιανό και ήδη, μερικοί δημοσιογράφοι που ρέπουν προς τον κιτρινισμό, το έχουν λύσει! Υποστηρίζουν ότι βρισκόμαστε μία ανάσα από το τέλος των διαπραγματεύσεων, ξεχνώντας ότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα θα ξεπεράσει σε χρόνο το Κυπριακό και το Μεσανατολικό μαζί. Υπό την έννοια ότι ο κ. Μάθιου Νίμιτς, και εμείς που τον καλύπτουμε όλα αυτά τα χρόνια, είμασταν νέοι και με μαύρα μαλλιά όταν οι Σκοπιανοί έκλεψαν το όνομα της Μακεδονίας

Η κατάσταση είναι, βεβαίως, εντελώς διαφορετική από αυτήν που παρουσιάζεται και η λύση θα είναι κοντά αν και πάλι υποχωρήσει η Ελλάδα. Εάν η Ελλάδα επιμείνει στις πάγιες και πολύ ορθές θέσεις της, η λύση είναι μακριά και αυτά που ο λέει ο πρωθυπουργός των Σκοπίων είναι κουραφέξαλα και για εξωτερική κατανάλωση, αφού αποδεικνύεται ότι παίζει καλά το παιγνίδι της προπαγάνδας. Διότι στο εσωτερικό, οι εθνικιστές θα ξεπεράσουν το 80% στο δημοψήφισμα που υποσχέθηκε ότι θα πραγματοποιήσει ο κ. Ζόραν Ζάεφ. Και γι’ αυτό δεν πρέπει να έχουμε οι Έλληνες την παραμικρή αμφιβολία.

Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, ο οποίος είναι δημιούργημα του Τζόρτζ Σόρος και πρεσβεύει τις επικίνδυνες νεοφιλελεύθερες ιδέες του γηραλέου μεγαλοχρηματιστή, δεν πιστεύει τίποτα απ’ όσα λέει, τα οποία στην πραγματικότητα είναι μία προσπάθεια ωραιοποίησης των αλυτρωτικών θέσεων των Σκοπιανών, οι οποίοι δεν έχουν υποχωρήσει ούτε ένα πόντο από τη διακηρυγμένη πολιτική τους ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η δήλωση του Ζάεφ ότι …δικαιούνται η Ελλάδα και η Βουλγαρία μερίδιο από τη δόξα των Μακεδόνων, είναι επικίνδυνη για τη χώρα μας. Και ήταν λάθος του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα που έδωσε την ευκαιρία για να ξεκινήσει μία νέα αδιέξοδη διαδικασία για το θέμα της ονομασίας.

Τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα πανηγύρισαν όταν δημοσιοποιήθηκε η δήλωση του κ. Ζάεφ. Αλλά ας δούμε τι πραγματικά είπε:

«Εάν η κυβέρνηση παραιτηθεί από το δικαίωμα να είναι ο μόνος κληρονόμος του Μ. Αλεξάνδρου, υπάρχει πιθανότητα να λυθεί το θέμα, είχε πει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Εγώ εκ μέρους της κυβέρνησης παραιτούμαι από το να θεωρώ την “Μακεδονία” τον μοναδικό κληρονόμο του Μ. Αλεξάνδρου, που έφθασε στην Ινδία , στην Περσία…».

Ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός «κτίζει» σε μία λανθασμένη δήλωση της Αθήνας, και στην ουσία παρουσιάζεται «γενναιόδωρος» και απευθυνόμενος στο ελληνικό ακροατήριο υπονοεί ότι αυτός είναι ο «Μακεδόνας» και επειδή είναι καλός γείτονας θα επιστρέψει στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία να υποστηρίζουν ότι έχουν και αυτές μερίδιο της αρχαίας Μακεδονίας.

Μήπως ο κ. Ζάεφ μπορεί να μας εξηγήσει πως δεν έχει βρεθεί τίποτα μέχρι σήμερα που να υποδηλώνει έστω ότι έχουν την παραμικρή σχέση με τον Αλέξανδρο; Πως γίνεται και όλες οι ανακαλύψεις για τον Αλέξανδρο και τον πατέρα του γίνονται στην Ελλάδα και όχι στα Σκόπια. Μα επειδή δεν έχουν καμία σχέση με την Μακεδονία και τους βασιλείς της. Είναι ένα απλό, αλλά και πανίσχυρο επιχείρημα, που κονιορτοποιεί τις ψευδροδικαιολογίες των Σκοπιανών.

  • Το θέμα της ονομασίας δεν πρέπει να το αντιμετωπίζουμε εθνικιστικά, διότι χάνουμε το δίκιο μας, και δίνουμε τροφή σε όλους αυτούς τους αρρωστημένους, που επηρεάζουν το λαό για κομματικούς μόνο λόγους. Και η αναφορά δεν γίνεται μόνο για τη ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Δεν πρέπει να φανατιζόμαστε αλλά να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα πατριωτικά: ότι δηλαδή δεν πρέπει να χάνουμε μόνο εμείς στις διεθνείς διαπραγματεύσεις διότι φοβάμαι πως θα γίνει συνήθεια. Έτσι φτάσαμε και στην Κύπρο να συζητούμε τι άλλο θα δώσουμε στην Τουρκία για να καλμάρει το θηρίο και να συναινέσει σε λύση, η οποία στην ουσία οδηγεί σε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και παράδοσή της στην σφαίρα επιρροής της κατοχικής δύναμης.

Τα Σκόπια, βέβαια, δεν είναι η πανίσχυρη Τουρκία, αλλά ένα υπό διάλυση κρατίδιο, διότι πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι πιστεύουν ότι οι αλβανόφωνοι θα αποδεχθούν ποτέ να λέγονται «Μακεδόνες» και μάλιστα γιαλαντζί. Δεν θα συμβεί ποτέ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας καλά κάνει και προσπαθεί να επιλύσει το Σκοπιανό. Αλλά δεν μπορεί η Ελλάδα να επιδιώκει πάση θυσία λύση, που θα προσβάλει την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Είναι άλλο το «πρέπει», και άλλο το «αν γίνεται αποδεκτό». Και ναι μεν δεν σκέφτεται η κυβέρνηση να θέσει την όποια συμφωνία σε δημοψήφισμα, αλλά δεν περνά καθόλου από το μυαλό του Πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών ότι θα ρίξει νερό στο μύλο των εθνικιστών;

Είναι και ένα άλλο σοβαρό θέμα που πρέπει να τους προβληματίσει. Δεν θα τους συνδέσει ο λαός με εκείνους τους περίεργους «διεθνιστές» του ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζουν πως πρέπει στην Κύπρο και στο Αιγαίο να τα δώσουμε όλα στην Τουρκία; Αμ οι άλλοι που πήγαιναν στα Σκόπια και διαδήλωναν εναντίον της Ελλάδας… Ή οι άλλοι που θεωρούν πως οι Έλληνες της Αλβανίας είναι φασίστες;

Ο κ. Κοτζιάς έκανε μία εξαιρετική δουλειά στο Κυπριακό και αυτό το έχουν παραδεχθεί ακόμα και οι εχθροί του. Έστησε την Τουρκία στον τοίχο στα θέματα των εγγυήσεων και της ασφάλειας και αποκάλυψε και στον πιο δύσπιστο -πέραν των παρανοϊκών της «όποιας λύσης»- ότι η κατοχική δύναμη αρνείται απόσυρση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων και απαιτεί την παραμονή των στρατευμάτων της.

Όχι ότι δεν το γνωρίζαμε, αλλά ο ξεροκέφαλος Κοτζιάς το πήγε παρακάτω. Μας έδειξε αποδείξεις και στοιχεία. Η διαδικασία στην Ελβετία κατέρρευσε με ευθύνη των καταχτητών άσχετα από το γεγονός ότι οι διεθνιστές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΚΕΛ, κτύπησαν αλύπητα τον υπουργό των Εξωτερικών και έβγαλαν λάδι την Τουρκία.

  • Εάν ο κ. Κοτζιάς επιτύχει μία κακή λύση στο Σκοπιανό, θα δικαιώσει όλους αυτούς που τον καθύβριζαν όταν ακολουθούσε ορθή πολιτική στο Κυπριακό. Και εάν οι εξαιρετικοί χειρισμοί στο πρόβλημα της Κύπρου έδωσαν ένα προβάδισμα στο κυβερνών κόμμα, το θέμα της ονομασίας μπορεί να δώσει τη χαριστική βολή στον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, όποτε και αν γίνουν. Αλλά, ολίγον ενδιαφέρει η τύχη του κόμματος, όποιο και αν είναι αυτό. Αυτό που μας κόφτει και μας νοιάζει είναι η επίλυση του Σκοπιανού να μην αποβεί εις βάρος της Ελλάδας.

mignatiou

2018: Οι αριθμοί καλύτερα, εμείς ... χειρότερα

eyro dimosio labyrithos

Το θεαματικό κλείσιμο του Χρηματιστηρίου τις τελευταίες εβδομάδες, η ανακοίνωση επιχειρηματικών συμφωνιών, η πρόοδος στη συμφωνία του Ελληνικού, το ράλι των ελληνικών ομολόγων, δημιουργούν ελπίδες για ένα ενδιαφέρον ξεκίνημα της οικονομίας το 2018.

Οι χρηματιστές προβλέπουν οτι θα είναι το 2018 μια καλή χρονιά για το ελληνικό Χρηματιστήριο και αυτό σημαίνει διευκόλυνση των επενδύσεων, ελληνικών και ξένων σε όλους τους τομείς. Η βάση της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και το 2018 θα είναι ο τουρισμός ο οποίος αναμένεται να πετύχει νέο ρεκόρ τόσο σε αριθμό τουριστών όσο και στα έσοδα που θα φέρουν στην οικονομία.

Και ενώ υπάρχουν μεγάλες, δύσκολες και επικίνδυνες εκκρεμμότητες όσον αφορά στη γενικότερη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, ξαφνικά επικρατεί μια ελπίδα βελτίωσης που στηρίζεται στην υπόθεση οτι «δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω. Είμαστε στον πάτο, άρα θα ανέβουμε».

Σε αυτή την υπόθεση στηρίζεται η όποια αισιοδοξία εκδηλώνεται αυτή τη στιγμή σχετικά με το επενδυτικό κλίμα.

Όμως κανείς δεν μπορεί να υποθέσει οτι η κατάσταση του πολίτη θα βελτιωθεί.

Ο έλληνας εργαζόμενος θα συνεχίσει να πληρώνει υπερβολικούς φόρους, το ίδιο και η ελληνική επιχείρηση, θα συνεχίσει να ασφυκτιά από έλλειψη ρευστότητας, θα παίρνει μικρότερο μισθό και μικρότερη σύνταξη, ο άνεργος δεν θα βρίσκει δουλειά, οι επιχειρήσεις δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στο βάρος των υποχρεώσεων που δημιουργεί η γραφειοκρατία και οι υπερβολικές δαπάνες του δημοσίου που πρέπει να καλυφθούν με φόρους. Τα ασφαλιστικά ταμεία συνεχίζουν να επιβαρρύνουν δυσανάλογα την τσέπη μας χωρίς να προσφέρουν την ανάλογη κάλυψη στους ασφαλισμένους και το γενικότερο επίπεδο όλων των δημοσίων υπηρεσιών παραμένει απαράδεκτα χαμηλό.

Το 2018 λοιπόν θα είναι ένα έτος άνισο, ένα έτος δυο ταχυτήτων, με τους αριθμούς να ευημερούν και τους ανθρώπους να υποφέρουν.

Οι φόροι που πληρώνουμε θα αυξηθούν φέτος και την επόμενη χρονιά και μάλιστα επειδή είμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο, η κυβέρνηση θα κάνει τα πάντα για να εξαγοράσει ψήφους, αυξάνοντας τις δαπάνες με προσλήψεις και «χαρτζηλίκωμα» των χαμηλών εισοδηματικά ομάδων πληθυσμού.

Αυτό σημαίνει χωρίς αμφιβολία περισσότερους φόρους στο μέλλον για να καλυφθούν αυτές οι δαπάνες.

Τελικά λοιπόν ενώ φαινομενικά η οικονομία μπορεί να παρουσιάζει βελτίωση σε ορισμένους δείκτες, στην πράξη ο πολίτης θα είναι καθηλωμένος στην καλύτερη περίπτωση σε ένα χαμηλό επίπεδο, πολλοί δε θα δούν το επίπεδο ζωής τους να καταρρέει σε ακόμη χαμηλότερο σημείο.

Το μοναδικό μέτρο το οποίο θα μπορούσε να φέρει μια ανακούφιση στην οικονομία και να δημιουργήσει προοπτικές για το μέλλον θα ήταν η μείωση των δημοσίων δαπανών η οποία θα επέτρεπε αντίστοιχη μείωση των φόρων. Όμως αυτό είναι κάτι που η κυβέρνηση δεν θέλει να το ακούει, όπως δεν ήθελαν να το ακούσουν ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Μη μισθολογικές παροχές

Πρόσφατα ο Γ. Χουλιαράκης εξέδωσε μια εγκύκλιο για τον περιορισμό των μη μισθολογικών παροχών στους δημοσίους υπαλλήλους, τους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ και της τοπικής αυτοδιοίκησης.Το κόστος αυτών των μη μισθολογικών παροχών είναι άγνωστο.

Χαμένες στους προυπολογισμούς των υπουργείων, κρυμμένες πίσω από ακατανόητους κωδικούς  βρίσκονται «τρελές» παροχές, όπως δωρεάν κινητά τηλέφωνα, δωρεάν ασφαλιστικά προγράμματα, επιδόματα για αγορά γάλακτος, για παιδικές κατασκηνώσεις, επιδόματα για «θέση ευθύνης» και ένα πλήθος άλλων δαπανών που αποτελούν κρυφό και αφορολόγητο εισόδημα για τους δημοσίους υπαλλήλους και τους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ και των ΟΤΑ, συνολικά για ένα πλήθος ανθρώπων (άγνωστος αριθμός) που ξεπερνούν όμως τις 700.000.

Και ενώ ο Χουλιαράκης υπο την πίεση των ξένων εξέδωσε την εγκύκλιο περιορισμού αυτών των δαπανών, επί της ουσίας συγκαλύπτει το πρόβλημα.

Διότι αναφέρει στην εγκύκλιο του οτι οι δαπάνες αυτές δεν θα μπορούν να πραγματοποιηθούν αν υπερβαίνουν τις 5.000 ευρώ ετησίως ανά υπάλληλο, χωρίς να έχουν υπογραφή από το Υπουργείο Οικονομικών. Δηλαδή κάθε υπουργείο μπορεί χωρίς έλεγχο να δίνει μέχρι 5.000 σε κάθε υπάλληλο με τη μορφή των μη μισθολογικών παροχών.

Με έναν απλό και αυθαίρετο πολλαπλασιασμό, διαπιστώνουμε οτι 5.000 Ευρώ επί 700.000 υπαλλήλους μας κάνει 3,5 δις ετησίως. Αυτές θα είναι οι μη μισθολογικές δαπάνες, τώρα που περικόπτονται. Τα 3,5 δις ετησίως ξεπερνούν κατά πολύ το αποτέλεσμα των σκληρότερων μέτρων των μνημονίων. Αν δηλαδή αυτές οι δαπάνες κόβονταν, δεν θα χρειαζόμασταν ούτε μνημόνια ούτε λιτότητα, σήμερα, ούτε τα προηγούμενα χρόνια.

Αν ληφθεί δε υπόψην οτι ο μισθός του δημοσίου υπαλλήλου είναι ψηλότερος από τον μισθό του ιδιωτικού και οτι ουσιαστικά εκτός του μισθού του παίρνει επιπλέον 5.000 καθαρά το χρόνο από τις μη μισθολογικές παροχές, αντιλαμβάνεται κανείς που βρίσκεται το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε οτι το 2018 θα ήταν ένα έτος ελπίδας, αν ο Χουλιαράκης είχε πραγματικά κόψει αυτές τις άδικες, αντισυνταγματικές και απαράδεκτες δαπάνες. Όμως δεν το έκανε.

reporter

Το Ύπουλο Παιχνίδι του Ερντογάν στον Τραμπ μέσα στον ΟΗΕ. Aναλυτικά

 Trump Erdogan leykos oikos

Η Τουρκία έπαιξε την περασμένη Πέμπτη στη Νέα Υόρκη ένα βρώμικο παιγνίδι εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί στον Αμερικανό πλανητάρχη, ο οποίος ρίσκαρε με την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ.

Το ρίσκο ήταν όντως μεγάλο και θα έλεγα πως ο Λευκός Οίκος και γενικά η αμερικανική διπλωματία δεν είχαν υπολογίσει τις συνέπειες. Μάλλον, για να είμαι πιο ακριβής δεν περίμεναν την αντίδραση του ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος άρπαξε την ευκαιρία για να παρουσιαστεί ως ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου. Βεβαίως, κακώς δεν είχαν υπολογίσει την αντίδρασή του και θα έπρεπε μέχρι τώρα να τον είχαν αναλύσει επαρκώς και να τον αντιμετωπίζουν κατάλληλα.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες λάμβαναν στην Ουάσιγκτον πολλά αρνητικά μηνύματα και εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται πως δεν τα ανέλυσαν σωστά. Εκτός αν περίμεναν ότι οι δικές τους διπλωματικές νότες ήταν αρκετές για να τον συνετίσουν. Εάν όντως είχαν βεβαιωθεί ότι οι διαμαρτυρίες τους τον φόβισαν κάνουν ...μεσάνυχτα. Διότι τους ρεζίλεψε στο δικό τους γήπεδο, σε ένα Διεθνή Οργανισμό, ο οποίος στηρίζεται αποκλειστικά στην οικονομική ενίσχυση της Αμερικής.

Η γενναιοδωρία των Αμερικανών είναι η μηχανή για να λειτουργούν τα Ηνωμένα Έθνη. Χωρίς την αμερικανική οικονομική βοήθεια, ο ΟΗΕ θα είχε οδηγηθεί στην πτώχευση. Παρ’ όλα αυτά, η αμερικανική διπλωματία μπόρεσε να πείσει για τα «δίκαιά» της μόνο 7 χώρες αν εξαιρέσουμε την ίδια την Αμερική και το Ισραήλ. Τραγωδία...

Βέβαια, για να είμαστε ορθοί δεοντολογικά, πρέπει να τονίσουμε ότι όλες αυτές οι χώρες που ψήφισαν εναντίον της πρότασης του κ. Τραμπ, ανάμεσά τους η Κύπρος και η Ελλάδα, δεν πείστηκαν από τον Σουλτάνο. Η παλαιστινιακή υπόθεση είναι ένα ευαίσθητο θέμα για την συντριπτική πλειοψηφία των χωρών και οι περισσότερες ψηφίζουν πάντα υπέρ του παλαιστινιακού λαού για λόγους αρχής. Όπως έπραξαν η Λευκωσία και η Αθήνα χωρίς να υπολογίσουν ότι θα μπορούσαν -για μία φορά στην ιστορία τους- να παίξουν ένα απλό διπλωματικό παιγνίδι, το οποίο θα τους απέφερε πάρα πολλά κέρδη.

Ο ισλαμιστής ηγέτης της Τουρκίας μπορεί να κομπάζει ότι έσυρε 128 χώρες πίσω από το άρμα του, και τις ανάγκασε να ψηφίσουν εναντίον της Αμερικής και του Προέδρου τους. Ας μην κρύβουμε τα λόγια μας. Ήταν μία καταλυτική ήττα για τις ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι υπερδύναμη είναι, και ότι θέλει κάνει. Δεν πρόκειται ο κ. Τραμπ να αλλάξει την απόφασή του, αντίθετα θα επιμείνει περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι είναι ορθότατη και στο σημείο που οδηγήθηκαν τα πράγματα θα σπεύσει και να την υλοποιήσει πιο γρήγορα απ’ ότι προγραμμάτιζε.

Το μέγα ερώτημα που τίθεται είναι τι θα συμβεί απ’ εδώ και πέρα μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον, αν και το παιγνίδι έχει γίνει έντονα προσωπικό μεταξύ του κ. Ερντογάν και του κ. Τραμπ. Είναι δύο ηγέτες που έχουν ομοιότητες, που δεν δέχονται ποτέ τις όποιες ήττες τους. Είναι πέρα για πέρα ανταγωνιστικοί και όταν συναντούν αντίσταση, αντί να κάνουν ένα βήμα πίσω, γίνονται πιο επιθετικοί. Θα δώσουν τόπο στην οργή ή θα ρίξουν περισσότερο λάδι στη φωτιά; Ουδείς αυτή τη στιγμή μπορεί να απαντήσει αυτή την ερώτηση του ...εκατομμυρίου, όπως συνηθίζουν να λένε οι Αμερικανοί όταν δυσκολεύονται να την απαντήσουν.

Με τα σημερινά πάντα δεδομένα, δεν μπορεί να δει κανείς φως στο τούνελ των τουρκο-αμερικανικών σχέσεων. Θα είναι η έκπληξη της δεκαετίας εάν υποχωρήσει ο Πρόεδρος Τραμπ, αν και είναι σε ισχύ η στρατηγική σχέση μεταξύ των δύο χωρών και έχουν ανοικτά (κοινά) μέτωπα, αν και ο Ερντογάν δεν χαμπαριάζει και δεν ενδιαφέρεται να μείνει σε μία σχέση την οποία θεωρεί ανύπαρκτη.

Αυτό που δεν έχουν καταλάβει οι Αμερικανοί είναι ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας έχει προχωρήσει σε άλλες συμμαχίες και δεν δίνει την παραμικρή σημασία στη σχέση με την Αμερική. Δεν νοιώθει σύμμαχος των Αμερικανών, αντίθετα τους δημιουργεί μύρια προβλήματα. Επίσης, το αρρωστημένο του μυαλό έχει καταλήξει σε ένα εξίσου αρρωστημένο συμπέρασμα: ότι πίσω από τα προσωπικά προβλήματα του, αλλά και τα εθνικά της Τουρκίας βρίσκονται οι Αμερικανοί. Ο ...Αλλάχ ο ίδιος να κατέβει στη γη, δεν πρόκειται να πειστεί ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει σχέση με το σικέ πραξικόπημα, ούτε ευθύνεται αν είναι βυθισμένος και αυτός και η οικογένειά του στη διαφθορά.

Οπότε, θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι το τελευταίο σόου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, διά του υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, είναι η αρχή ενός νέου δράματος, όπου οι ΗΠΑ και η Τουρκία θα βαδίσουν σε άλλους δρόμους, εχθρικούς αυτή τη φορά. Διότι δεν αντηλλάγησαν μόνο βαριές κουβέντες. Ο κ. Ερντογάν βρέθηκε απέναντι στα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα, και αμφισβήτησε τον ίδιο τον ηγέτη της υπερδύναμης. Λέγαν οι σοφοί του χωριού ότι ειπώθηκαν λόγια του καυγά. Εδώ τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Η Τουρκία στόχευσε στο διεθνές ρεζίλεμα του κ. Τραμπ και, θα έλεγα, ότι το πέτυχε, αν και πιστεύω ότι τον τελευταίο λόγο τον έχει πάντα η Αμερική.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει επιλογές και η κοντόφθαλμη αμερικανική διπλωματία πρέπει να ξεκολλήσει από το παρωχημένο «δόγμα» ότι η Τουρκία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της στρατηγικής της στη γειτονιά. Ούτε είναι, ούτε ήταν ποτέ. Η Τουρκία άρμεγε την Αμερική και η Αμερική το αποδεχόταν με ένα εντελώς βλακώδες τρόπο, με αποτέλεσμα να πικράνει άλλους στενούς της συμμάχους, που δεν της δημιούργησαν ποτέ το παραμικρό πρόβλημα.

Η μεγαλύτερη νίκη των Ηνωμένων Πολιτειών και του κ. Τραμπ είναι η δημιουργία άλλων συμμαχιών και μάλιστα με τους εχθρούς της Τουρκίας, οι οποίοι είναι πάρα πολλοί. Αντί να προδίδουν για δεκαετίες τους Κούρδους, είναι καλύτερα για τα συμφέροντα τους, να τους εγκολπωθούν, και να τους υποστηρίξουν για τη δημιουργία του κουρδικού κράτους. Και στο θέμα αυτό, καλά κάνει ο κ. Τραμπ να ακούσει τη συμβουλή του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Εισηγήθηκε τη δημιουργία του «δεύτερου Ισραήλ» στο ενωμένο Κουρδιστάν.

Μετά από την προσβολή του Ερντογάν, θέλω να ελπίζω ότι οι Αμερικανοί διπλωμάτες στη Λευκωσία, οι οποίοι έχουν καταντήσει νεροκουβαλητές της Τουρκίας, θα κάνουν την αυτοκριτική τους. Διότι είναι μη παραδεκτή η επιμονή τους να συνεχίζουν να υποστηρίζουν λύση στο Κυπριακό, που θα δέσει το νησί στο άρμα της Τουρκίας και του Ερντογάν. Έχει και η υπομονή τα όριά της...

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

Λόγω των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο έχουν δημιουργηθεί ανίερες συμμαχίες, που υποψιάζουν τους πολίτες για το αύριο της Κύπρου. Το 2004, το 76% των Ελληνοκυπρίων απέρριψε το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν, και ορθά έπραξε.

Αν αναλύσει κανείς ορθά τις θέσεις του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, εύκολα καταλαβαίνει ότι την επομένη των εκλογών, εάν κερδίσουν, πράγμα αβέβαιο, θα οδηγηθούμε σε μία λύση εξπρές με τη βοήθεια των δύο αυτών κομμάτων. Βέβαια, θα πάθουν ότι και το 2004.

Θα αναζητούν τις ψήφους των οπαδών τους και δεν θα τις βρίσκουν. Οι εκλογές αυτές είναι τόσο κρίσιμες όσο και το δημοψήφισμα εκείνου του Ιούλη, όταν η βροντερή φωνή του λαού νίκησε όσους συμμετείχαν στο ανοσιούργημα εναντίον της Πατρίδας.

mignatiou